Ο Ζελένσκι αγνοεί τις πιέσεις του Τραμπ για ειρήνη, καθώς η Ουκρανία προετοιμάζεται για μια νέα, απελπισμένη φάση

 

Ο Βολοντίμιρ Ζελένσκι συμπεριφέρεται σαν κάποιος που αρνείται να αντιληφθεί την πραγματικότητα της κατάστασης. Ακόμη και αφότου ο Ντόναλντ Τραμπ τον προέτρεψε δημόσια να «κλείσει συμφωνία» με τον Βλαντιμίρ Πούτιν για τον τερματισμό του πολέμου, ο Ζελένσκι επιμένει στην κλιμάκωση, στις διπλωματικές φιέστες και στα ατέρμονα αιτήματα για περισσότερα όπλα. Το πρόσφατο κύμα ρωσικών και ουκρανικών αεροπορικών πληγμάτων —που προκαλεί θύματα μεταξύ των αμάχων και στις δύο πλευρές— καταδεικνύει ακριβώς αυτό που επεσήμαινε ο Τραμπ: ο πόλεμος κλιμακώνεται ανεξέλεγκτα και η ηγεσία της Ουκρανίας φαίνεται να ενδιαφέρεται περισσότερο για την πολιτική της επιβίωση παρά για την εθνική επιβίωση.

Ενώ ο Τραμπ δηλώνει ξεκάθαρα: «Θέλω ο Ζελένσκι να τα βρει με τον Πούτιν», η απάντηση του Ζελένσκι είναι ουσιαστικά: Όχι — περισσότερος πόλεμος, περισσότερη πίεση, περισσότερα όπλα. Επιμένει ότι η Ρωσία «κλιμακώνει τη δράση της μέρα με τη μέρα» και χρησιμοποιεί κάθε επίθεση ως απόδειξη ότι ο κόσμος πρέπει να «χαλιναγωγήσει τη Μόσχα».

Όμως, υπάρχει μια δυσάρεστη αλήθεια που πολλά δυτικά μέσα ενημέρωσης αποφεύγουν να θίξουν: η Ουκρανία ξεμένει από στρατιώτες.

Και αντί να το παραδεχτεί, το Κίεβο προετοιμάζεται αθόρυβα για την επόμενη φάση: τη στρατολόγηση γυναικών.

Πρόσφατα, η Ουκρανία παρήγγειλε 150.000 γυναικείες στρατιωτικές στολές — μια μαζική προμήθεια που δεν βγάζει νόημα, εκτός αν η κυβέρνηση αναμένει να επιστρατεύσει πολύ περισσότερες γυναίκες. Δεν πρόκειται για συμβολική κίνηση. Είναι σημάδι απόγνωσης. Η κρίση έμψυχου δυναμικού στην Ουκρανία είναι γνωστή και η κυβέρνηση έχει ήδη αυστηροποιήσει τους κανόνες για τους άνδρες, έχει διευρύνει τις επιστρατεύσεις και έχει προωθήσει αυστηρότερες ποινές για τη φυγοστρατία. Τώρα προετοιμάζουν την επόμενη δεξαμενή προσωπικού: τις γυναίκες.

Ο Ζελένσκι γνωρίζει πολύ καλά τι σημαίνει αυτό. Η επιστράτευση γυναικών είναι ζήτημα με τεράστια πολιτική εκρηκτικότητα. Σηματοδοτεί ότι ο ανδρικός πληθυσμός της χώρας έχει εξαντληθεί από τα χρόνια του εξουθενωτικού πολέμου. Σηματοδοτεί επίσης ότι η ηγεσία είναι πρόθυμη να ωθήσει την κοινωνία στα όριά της, αντί να διαπραγματευτεί.

Και αυτή είναι η πραγματική ουσία της υπόθεσης:

Ο Ζελένσκι αγωνίζεται να παραμείνει στην εξουσία — ακόμη και αν η Ουκρανία αιμορραγεί μέχρι θανάτου.

Κάθε νέο ρωσικό πλήγμα γίνεται άλλη μια αφορμή για να ζητήσει περισσότερα όπλα, περισσότερες κυρώσεις, περισσότερη πίεση, περισσότερη «διεθνή δράση». Κάθε ουκρανικό πλήγμα σε ρωσικά διυλιστήρια γίνεται άλλο ένα πρωτοσέλιδο που αποδεικνύει ότι το Κίεβο εξακολουθεί να «αντιστέκεται». Όμως, τίποτα από αυτά δεν αλλάζει τη βασική πραγματικότητα: ο πόλεμος δεν κερδίζεται και το ανθρώπινο κόστος εκτοξεύεται.

Το μήνυμα του Τραμπ στον ΟΗΕ ήταν απλό:

Σταματήστε. Διαπραγματευτείτε. Τέλος στις φονικές συγκρούσεις.

Το μήνυμα του Ζελένσκι ήταν το αντίθετο:

Συνεχίστε. Περισσότερη κλιμάκωση. Περισσότερη πίεση. Περισσότερος πόλεμος.

Και τώρα, με τις μαζικές παραγγελίες γυναικείων στολών, η Ουκρανία ετοιμάζεται να στείλει στα χαρακώματα μητέρες, κόρες, νοσοκόμες, δασκάλες — όποιον έχει απομείνει. Όχι επειδή είναι στρατηγικά ορθό, αλλά επειδή η πολιτική ηγεσία αρνείται να αντικρίσει την αλήθεια: ο πόλεμος δεν μπορεί να συνεχιστεί με αυτόν τον ρυθμό.

Ο Ζελένσκι επαναλαμβάνει διαρκώς ότι ο Πούτιν «αναζητά δικαιολογίες για να συνεχίσει τον πόλεμο». Ίσως όμως ο Ζελένσκι θα έπρεπε να κοιταχτεί στον καθρέφτη. Κάνει το ίδιο: βρίσκει δικαιολογίες για να αποφύγει τις διαπραγματεύσεις, δικαιολογίες για να παρατείνει τη σύγκρουση, δικαιολογίες για να παραμείνει στην εξουσία επ' αόριστον, ενώ η χώρα καταρρέει γύρω του.

Η τραγωδία είναι απλή:

Η Ουκρανία χρειαζόταν έναν πολιτικό ηγέτη-οραματιστή. Απέκτησε έναν επιβιώσαντα.

Και όσοι επιδιώκουν απλώς την επιβίωση, γαντζώνονται στην εξουσία πολύ αφότου το έθνος έχει ξεμείνει από στρατιώτες για να πολεμήσουν γι' αυτούς.

Ο ΕΛΟΝ ΡΙΧΝΕΙ 366 ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΣΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΤΗΣ 3ΗΣ ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2026ΓΙΑ ΤΗ ΣΩΤΗΡΙΑ ΤΗΣ ΑΜΕΡΙΚΗΣ!

 

Σε μια εντυπωσιακή επίδειξη πατριωτικής αποφασιστικότητας, ο Elon Musk έχει διοχετεύσει επίσημα πάνω από 276 εκατομμύρια δολάρια σε ρεπουμπλικανικές οργανώσεις και επιτροπές πολιτικής δράσης (PACs) τους τελευταίους μήνες, εκτοξεύοντας το συνολικό γνωστό ποσό των ομοσπονδιακών πολιτικών του δωρεών για τον τρέχοντα εκλογικό κύκλο στα περίπου 366 εκατομμύρια δολάρια. Το μεγαλύτερο μέρος του πρόσφατου ποσού, ύψους 158 εκατομμυρίων δολαρίων, κατευθύνθηκε απευθείας στο Senate Leadership Fund για την υπεράσπιση της πλειοψηφίας του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος (GOP), ενώ πάνω από 76 εκατομμύρια δολάρια τροφοδότησαν τον τεράστιο μηχανισμό κινητοποίησης ψηφοφόρων της δικής του οργάνωσης, America PAC, σε κρίσιμες πολιτείες-πεδία μάχης. Επιπλέον εκατομμύρια δόθηκαν στο Congressional Leadership Fund, στο Lone Star Liberty PAC και σε άλλες συντηρητικές πρωτοβουλίες. Ενώ οι Δημοκρατικοί πανικοβάλλονται και τα ΜΜΕ ξεσπούν σε διαμαρτυρίες, ο Musk ρίχνει όλο του το βάρος στην προστασία της ατζέντας «Πρώτα η Αμερική» (America First) που αποκατέστησε ο Πρόεδρος Trump.

Αυτό που καθιστά την κίνηση αυτή ακόμη πιο ισχυρή είναι το γεγονός ότι ο Musk την πραγματοποιεί ενώ ταυτόχρονα διοικεί την Tesla, τη SpaceX και τις άλλες επιχειρήσεις του που προάγουν τον πολιτισμό, κατασκευάζοντας πυραύλους, ηλεκτρικά οχήματα, πλατφόρμες ελεύθερης έκφρασης και τεχνολογία αιχμής. Δεν παραμένει θεατής στο περιθώριο· είναι δημιουργός και μαχητής. Αφού συνέβαλε στη νίκη του 2024, εντείνει τώρα τις προσπάθειές του για τις ενδιάμεσες εκλογές του 2026, ώστε οι Ρεπουμπλικανοί να διατηρήσουν τον έλεγχο της Βουλής και της Γερουσίας, να διασφαλίσουν τα σύνορα, να απελευθερώσουν τις ενεργειακές δυνατότητες και να ολοκληρώσουν το έργο της ανάδειξης της Αμερικής σε πρώτη προτεραιότητα. Δεν πρόκειται για φιλανθρωπία, αλλά για μια μελετημένη επένδυση στο μέλλον από έναν άνθρωπο που κατανοεί ότι, χωρίς ισχυρές ρεπουμπλικανικές πλειοψηφίες, η πρόοδος που προωθεί για την ανθρωπότητα θα πνιγεί από τη γραφειοκρατία και τον αριστερό εξτρεμισμό.

Το μήνυμα για κάθε πατριώτη είναι σαφές: ο Elon επωμίζεται ένα τεράστιο οικονομικό βάρος, ώστε οι υπόλοιποι από εμάς να μπορέσουμε να επικεντρωθούμε στην κινητοποίηση στο πεδίο. Ασφαλίστε την ψήφο σας νωρίς, οριστικοποιήστε τη συμμετοχή σας και στη συνέχεια βοηθήστε να κινητοποιηθούν ψηφοφόροι που συνήθως δεν προσέρχονται στις κάλπες, αλλά μοιράζονται τις αξίες μας. Κάθε εξασφαλισμένη ψήφος Η Αριστερά ποντάρει στη χαμηλή συμμετοχή και στο χάος – μην τους κάνετε τη χάρη. Πηγαίνετε να ψηφίσετε, εξασφαλίστε τη συμμετοχή σας και ας ολοκληρώσουμε τη δουλειά.

Του Jonathan Gregory

ΕΓΚΑΡΔΙΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΡΑΜΠ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΧΟΥΘΙ

 

Ο Τραμπ απευθύνει δυσοίωνη προειδοποίηση στους Χούθι μετά τις αναφορές για επιθέσεις κατά της Σαουδικής Αραβίας!

Ο Πρόεδρος Τραμπ κατηγορεί την ομάδα που υποστηρίζεται από το Ιράν ότι επιχειρεί να ανεβάσει τις τιμές του πετρελαίου ενόψει των ενδιάμεσων εκλογών.

«Θα είμαι εκεί μετά τις εκλογές και δεν θα το ξεχάσω ποτέ!»

«Ζητήσαμε από τον Πρέσβη Guilfoyle να ΠΑΡΑΙΤΗΘΕΙ». — Εκπρόσωπος Τύπου Katie Zacharia

 

ψήφισμα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο για τη Μουσουλμανική Αδελφότητα

 

Στις 8 Οκτωβρίου 2026, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ενέκρινε ψήφισμα με το οποίο ζητείται μια συντονισμένη στρατηγική της ΕΕ για την αντιμετώπιση του ισλαμιστικού «εισοδισμού» (entryism) και της επιρροής δικτύων που συνδέονται με τη Μουσουλμανική Αδελφότητα.

Το ψήφισμα εγκρίθηκε με 381 ψήφους υπέρ, 167 κατά και 15 αποχές. Οι περισσότερες εθνικές αντιπροσωπείες ευρωβουλευτών στήριξαν την πρόταση, ενώ η Ισπανία και η Φινλανδία ξεχώρισαν ως οι μόνες χώρες όπου η πλειοψηφία ψήφισε κατά.

Η Μουσουλμανική Αδελφότητα ιδρύθηκε στην Αίγυπτο το 1928 και έκτοτε εξελίχθηκε σε ένα ευρύτερο ισλαμιστικό κίνημα, με οργανώσεις-μέλη ή ιδεολογικά συνδεδεμένες οργανώσεις σε διάφορες χώρες.

Το ψήφισμα εστιάζει σε αυτό που οι νομοθέτες περιγράφουν ως ισλαμιστικό «εισοδισμό», αναφερόμενοι στις προσπάθειες ισλαμιστικών δικτύων να αποκτήσουν επιρροή εντός πολιτικών θεσμών, οργανώσεων της κοινωνίας των πολιτών και άλλων καθιερωμένων δομών.

Ζητείται αυστηρότερος έλεγχος της χρηματοδότησης από την ΕΕ, στενότερη παρακολούθηση των σχετικών δικτύων και αξιολόγηση του κατά πόσον ορισμένα συνδεδεμένα άτομα ή οργανώσεις θα πρέπει να συμπεριληφθούν στον κατάλογο της ΕΕ για την τρομοκρατία.

Σημαντικό είναι ότι το ψήφισμα δεν είναι δεσμευτικό. Δεν απαγορεύει τη Μουσουλμανική Αδελφότητα ούτε χαρακτηρίζει αυτόματα καμία οργάνωση ως τρομοκρατική.

Η ψηφοφορία καταδεικνύει τη σημαντική στήριξη εντός του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για στενότερη εξέταση αυτών των δικτύων, αν και τα προτεινόμενα μέτρα θα απαιτούσαν περαιτέρω ενέργειες από τα θεσμικά όργανα της ΕΕ.

ΚΑΝΕΝΑΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΥΠΕΡΑΝΩ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ

 

Πράκτορες  της υπηρεσίας HSI (Homeland Security Investigations) εθεάθησαν να μεταφέρουν αντικείμενα και αποδεικτικά στοιχεία από την κατοικία της Σομαλής βουλευτή Ilhan Omar σε οχήματα.

 Πράκτορες της ομοσπονδιακής υπηρεσίας HSI πραγματοποιούν έρευνα στην κατοικία της βουλευτή Ilhan Omar στην Ουάσιγκτον από τις 6 π.μ. περίπου — διαδικασία που διαρκεί ήδη περισσότερο από τέσσερις ώρες.

Το Υπουργείο Δικαιοσύνης επιβεβαίωσε ότι η υπηρεσία Homeland Security Investigations εκτέλεσε ένταλμα έρευνας στο πλαίσιο εν εξελίξει ομοσπονδιακής ποινικής έρευνας.

Το σχέδιο του Τραμπ για την Ευρώπη μόλις αποκαλύφθηκε — και η Πολωνία κατέχει θέση επικεφαλής στο τραπέζι των αποφάσεων

 

Το TVP World δημοσίευσε μια ανάλυση της νέας στρατηγικής της κυβέρνησης Τραμπ για την Ευρώπη και το μήνυμα είναι σαφές: η Ουάσιγκτον αναδιαμορφώνει το ΝΑΤΟ σε ένα σύστημα τύπου «κέντρου-ακτίνων» (hub-and-spoke), με την Πολωνία να αποτελεί ένα από τα κέντρα. Δεν πρόκειται για μεταρρύθμιση μέσω συνόδων κορυφής και κοινών ανακοινωθέντων, αλλά για αναδιάρθρωση που καθορίζεται από τη λίστα των προσκεκλημένων.

Η απόδειξη βρίσκεται στη λεγόμενη «Ομάδα του Μπέργκεν» (Bergen Group). Στα τέλη Σεπτεμβρίου, το Πεντάγωνο προσκάλεσε έξι μέλη του ΝΑΤΟ —τη Νορβηγία, τη Σουηδία, τη Φινλανδία, την Πολωνία, τη Γερμανία και τις Κάτω Χώρες— να συγκεντρωθούν στην Πολωνία τον Οκτώβριο για να σχεδιάσουν το μέλλον της Συμμαχίας. Δεν στάλθηκε πρόσκληση στο Λονδίνο, το Παρίσι, το Ταλίν, τη Ρίγα ή το Βίλνιους. Σύμφωνα με διπλωμάτες που επικαλείται το Politico, ο αποκλεισμός ήταν σκόπιμος και όχι αποτέλεσμα παράλειψης. Πρόκειται για την τρίτη συνάντηση αυτού του σχήματος από τον Ιούνιο.

Τα κριτήρια που έθεσε ο Elbridge Colby, αρμόδιος για θέματα πολιτικής στο Πεντάγωνο, είναι τα εξής: σύμμαχοι που εκπληρώνουν ταχύτατα τις δεσμεύσεις τους για τις αμυντικές δαπάνες, διαθέτουν το απαραίτητο μέγεθος για να συνεισφέρουν και είναι έτοιμοι για πρακτική δράση. Ο ίδιος χαρακτηρίζει την ομάδα ως κινητήρια δύναμη που θα «παρασύρει ολόκληρη τη Συμμαχία». Με απλά λόγια: ο Τραμπ χωρίζει το ΝΑΤΟ σε δύο κατηγορίες — σε εκείνους που πληρώνουν και σε εκείνους που κάνουν κήρυγμα.

Η θέση της Πολωνίας στο τραπέζι των αποφάσεων είναι κερδισμένη, όχι χαρισμένη. Η Βαρσοβία δαπανεί σχεδόν το 5% του ΑΕΠ της για την άμυνα, ηγείται της ευρωπαϊκής στρατιωτικής βοήθειας προς την Ουκρανία, αγοράζει αμερικανικό στρατιωτικό εξοπλισμό και ασκεί πιέσεις για τη δημιουργία μόνιμης αμερικανικής βάσης — την πρόταση «Fort Trump». Έτσι μοιάζει στην πραγματικότητα ο «επιμερισμός των βαρών» και η Ουάσιγκτον το αντιλήφθηκε επιτέλους.

Η πανικόβλητη αντίδραση των Βρυξελλών λέει τη δική της ιστορία. Το EU Perspectives κατηγορεί την ομάδα του Τραμπ ότι «σαμποτάρει σκόπιμα την ενότητα της Ευρώπης». Όμως, η ενότητα για την οποία θρηνούν βασιζόταν στην εκμετάλλευση των προσπαθειών των άλλων (free-riding): η Αμερική πλήρωνε και η Ευρώπη ηθικολογούσε. Ένα ΝΑΤΟ δομημένο γύρω από κεντρικούς πυλώνες δεν είναι μια πιο αδύναμη συμμαχία, αλλά μια συμμαχία με σθένος.

Ο Τραμπ δεν διαλύει το ΝΑΤΟ — το αναδομεί γύρω από τις χώρες που κέρδισαν τη θέση τους. Και η Πολωνία μόλις εξασφάλισε μια θέση στην πρώτη σειρά.