Οι δύο μεγάλες χώρες της Αγγλόσφαιρας, το Ηνωμένο Βασίλειο και οι ΗΠΑ, έχουν αναδείξει αυτούς τους δύο νεαρούς Σλάβους ως τα πρόσωπα των συστημικών προβλημάτων που μαστίζουν τις κοινωνίες τους.
Στις ΗΠΑ, είναι η βία στους δρόμους και η δολοφονία της Ουκρανής πρόσφυγα Ιρίνα Ζαρούτσκα.
Στην Αγγλία, είναι το έγκλημα των μεταναστών και η δολοφονία του Βρετανο-Πολωνού φοιτητή Χένρι Νόβακ.
Ίσως αυτοί οι δύο να θεωρηθούν μάρτυρες για την αντιμετώπιση αυτών των κοινωνικών προβλημάτων.
Υπάρχουν πολλές παρόμοιοι -αλλά διαφορετικοί- παραλληλισμοί που μπορεί κανείς να συνδέσει μεταξύ αυτών των κινημάτων και αυτού που ξεσηκώθηκε από τον Τζορτζ Φλόιντ. Τώρα βλέπουμε τοιχογραφίες για την Ιρίνα. Ο Χένρι πέθανε ενώ ήταν δεμένος με χειροπέδες από την αστυνομία και μάλιστα είπε τα λόγια «Δεν μπορώ να αναπνεύσω».
Αυτές είναι τόσο συναισθηματικές, προκλητικές περιπτώσεις, που είναι δύσκολο να μην τρομοκρατηθεί κανείς και μάλιστα να αηδιάσει από τις λεπτομέρειες και τα διπλά μέτρα και σταθμά μεταξύ τους, από τα οποία υπάρχουν πολλά. Επίσης, υπάρχουν ανησυχίες για τα απώτερα κίνητρα όσων υποστηρίζουν αυτά τα άτομα.
Αλλά στο βαθμό που μπορούμε να κάνουμε ένα βήμα πίσω από τις λεπτομέρειες, ίσως το σημαντικό συμπέρασμα είναι ότι τα κινήματα που αντιπροσωπεύουν αυτά τα πρόσωπα δεν εμφανίζονται από το πουθενά και δεν ξεσηκώθηκαν χωρίς λόγο. Ανεξάρτητα από όλες τις πτυχές που τα περιβάλλουν, αυτές οι υποθέσεις και τα επακόλουθα κινήματα αποκαλύπτουν μεγάλα προβλήματα που κρύβονται πίσω τους.