ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΓΕΛΟΙΟ ΤΗΣ ΓΚΡΕΤΑ: Η «σταυροφόρος» του κλίματος ειρωνεύεται διαδηλωτές που συνεχίζουν τον αγώνα που εκείνη ξεκίνησε

 

ΒΕΡΟΛΙΝΟ, ΓΕΡΜΑΝΙΑ — Η Γκρέτα Τούνμπεργκ πέρασε χρόνια παροτρύνοντας εκατομμύρια νέους να απέχουν από τα μαθήματά τους, να βγουν στους δρόμους και να απαιτήσουν δράση για την κλιματική αλλαγή. Τώρα, η 23χρονη Σουηδή ακτιβίστρια καταγράφηκε από την κάμερα να ξεσπά σε υστερικά γέλια, αφού έμαθε ότι ορισμένοι από τους ίδιους εκείνους υποστηρικτές της συνεχίζουν να κάνουν ακριβώς αυτό που τους είχε ενθαρρύνει να κάνουν.

Η άβολη αυτή στιγμή περιλαμβάνεται σε ένα ντοκιμαντέρ του Γερμανού δημιουργού Hubertus Koch, ο οποίος ενημέρωσε την Τούνμπεργκ, κατά τη διάρκεια μιας συζήτησης στο Βερολίνο, ότι σε κοντινή απόσταση βρισκόταν σε εξέλιξη μια διαδήλωση για το κλίμα, στο πλαίσιο του κινήματος «Fridays for Future» (Παρασκευές για το Μέλλον). Αντί να εκφράσει υπερηφάνεια για το κίνημα που βοήθησε να ξεκινήσει, η Τούνμπεργκ έδειξε εμβρόντητη. «Σοβαρά; Το κάνουν ακόμα αυτό;» ρώτησε, πριν ξεσπάσει σε δυνατά γέλια.

Δύο άλλοι ακτιβιστές που βρίσκονταν μαζί της συμμετείχαν επίσης, μετατρέποντας τη συζήτηση σε μια στιγμή χλευασμού, η οποία στρεφόταν εναντίον του ίδιου του κινήματος που την έκανε διάσημη.

Η ειρωνεία είναι κάτι παραπάνω από εμφανής. Το 2018, η Τούνμπεργκ —τότε 15 ετών— άρχισε να απέχει από το σχολείο για να διαδηλώσει έξω από το σουηδικό κοινοβούλιο, εμπνέοντας ένα διεθνές κίνημα που τελικά έβγαλε εκατομμύρια μαθητές στους δρόμους. Έγινε παγκοσμίως γνωστή, επικρίνοντας τους πολιτικούς ηγέτες επειδή δεν αντιμετώπιζαν την κλιματική αλλαγή με τη δέουσα σοβαρότητα. Όμως, οκτώ χρόνια αργότερα, όταν πληροφορήθηκε ότι νέοι στη Γερμανία συνέχιζαν αυτές τις διαδηλώσεις, η αντίδρασή της ήταν το γέλιο.

Οι πολιτικές προτεραιότητες της Τούνμπεργκ έχουν επίσης αλλάξει ριζικά. Τα τελευταία χρόνια, έχει στρέψει το ενδιαφέρον της σε διαδηλώσεις υπέρ των Παλαιστινίων, στον πόλεμο στη Γάζα και σε δράσεις κατά του Ισραήλ.

Έχει συμμετάσχει σε στολίσκους με προορισμό τη Γάζα και έχει συνδεθεί όλο και περισσότερο με ευρύτερα πολιτικά κινήματα. Στο μεταξύ, πολλοί από τους αρχικούς υποστηρικτές της συνέχισαν να οργανώνουν διαδηλώσεις για το κλίμα — προφανώς χωρίς να εισπράττουν ιδιαίτερο ενθουσιασμό από τη γυναίκα που κάποτε τους ενέπνευσε.

Το οπτικό υλικό, το οποίο καταγράφηκε κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού και τράβηξε την προσοχή του κοινού την Πέμπτη 12 Νοεμβρίου, προκάλεσε επικρίσεις για τη στάση της Τούνμπεργκ, η οποία εκλαμβάνεται ως απαξιωτική απέναντι σε όσους κάποτε συμπορεύονταν μαζί της στις διαδηλώσεις. Πώς υποτίθεται ότι πρέπει να αισθάνονται οι αφοσιωμένοι ακτιβιστές για το κλίμα, όταν το άτομο που τους ενθάρρυνε να ενταχθούν στο κίνημα δείχνει να διασκεδάζει με το γεγονός ότι εξακολουθούν να συμμετέχουν;

Η εξέχουσα ακτιβίστρια του κινήματος «Fridays for Future» στη Γερμανία, Luisa Neubauer, απάντησε τονίζοντας ότι το κίνημα προτίθεται να συνεχίσει τη δράση του, με διαδηλώσεις να έχουν προγραμματιστεί σε περίπου 70 τοποθεσίες στη Γερμανία.

Η ίδια η Thunberg εμφανίστηκε την Πέμπτη στη σύνοδο κορυφής των Ηνωμένων Εθνών για το κλίμα (COP31) στην Τουρκία, αποδεικνύοντας ότι δεν έχει εγκαταλείψει πλήρως τον περιβαλλοντικό ακτιβισμό.

Ωστόσο, για τις χιλιάδες νέους που έλαβαν σοβαρά υπόψη τις προειδοποιήσεις της Thunberg και συνεχίζουν να διαδηλώνουν για τον σκοπό που εκείνη προώθησε, το βίντεο παρουσιάζει μια άβολη εικόνα: η νεαρή γυναίκα που κάποτε απαιτούσε από τον κόσμο να πάρει σοβαρά τις διαμαρτυρίες της για το κλίμα, τώρα γελάει με ανθρώπους που, όπως φαίνεται, εξακολουθούν να το κάνουν.

Του Tom Manke | Friends Community News Group, 12 Νοεμβρίου 2026, 6:00 μ.μ. ET

Η SpaceX μόλις προσγείωσε στον εκτοξευτήρα της ένα διαστημόπλοιο που επέστρεφε από την τροχιά

 

Το Ship 42 επιστρέφει στο Starbase του Τέξας για την πρώτη στην ιστορία σύλληψη του Starship από τον πύργο, κατά τη διάρκεια της Πτήσης 15! Οι φωτογραφεία απεικονίζει την διαδικασία προσγείωσης στον πύργο εκτόξευσης.

Το Σάββατο, η SpaceX πέτυχε κάτι που κανένα διαστημικό πρόγραμμα στην ιστορία δεν είχε καταφέρει ποτέ. Το ανώτερο στάδιο του Starship παρέμεινε στο διάστημα για περίπου 22 ώρες, πραγματοποίησε 14 περιφορές γύρω από τη Γη και απελευθέρωσε 26 δορυφόρους Starlink. Στη συνέχεια, επέστρεψε διασχίζοντας την ατμόσφαιρα, πήρε κατακόρυφη θέση πάνω από το Starbase στο Τέξας και «αγκυροβόλησε» στις αγκάλες του ίδιου πύργου από τον οποίο είχε εκτοξευθεί.

Η SpaceX είχε συλλάβει ξανά τον πύραυλο προώθησης Super Heavy —την πρώτη φορά τον Οκτώβριο του 2024. Ήταν ένα εντυπωσιακό επίτευγμα, αλλά ένας πύραυλος προώθησης ανεβαίνει μόνο για λίγα λεπτά πριν επιστρέψει στο έδαφος. Το σκάφος, ωστόσο, αποτελεί το πιο δύσκολο κομμάτι του εγχειρήματος. Επιστρέφει με τροχιακή ταχύτητα —περίπου 17.000 μίλια την ώρα—, επιβιώνει από την επανείσοδο στην ατμόσφαιρα προστατευμένο από μια ασπίδα περίπου 18.000 κεραμικών πλακιδίων, στη συνέχεια εκτελεί έναν ελιγμό «πτώσης με την κοιλιά», επανέρχεται σε κατακόρυφη θέση και πρέπει να πυροδοτήσει τους κινητήρες του με τέτοια ακρίβεια, ώστε να προσγειωθεί ανάμεσα σε δύο μηχανικούς βραχίονες.

Να γιατί αυτό είναι σημαντικό: κάθε πύραυλος που πετάει σήμερα απορρίπτει το ανώτερο στάδιό του. Ο Falcon 9 ανακτά τον πύραυλο προώθησής του, αλλά το δεύτερο στάδιό του χάνεται σε κάθε πτήση. Το Διαστημικό Λεωφορείο (Space Shuttle) επέστρεφε στη Γη εκτελώντας πτήση ανεμοπορίας, αλλά απαιτούσε μήνες εργασιών συντήρησης μεταξύ των αποστολών, ενώ σε κάθε πτήση απέρριπτε την τεράστια δεξαμενή καυσίμων του. Ένα σκάφος που μπορείς να «πιάσεις», να ανεφοδιάσεις και να χρησιμοποιήσεις ξανά, μετατρέπει τις διαστημικές πτήσεις από μεμονωμένες αποστολές σε κάτι που προσομοιάζει περισσότερο με τις αεροπορικές μεταφορές.

Είναι, επίσης, ο τρόπος με τον οποίο η Αμερική επιστρέφει στη Σελήνη. Το σεληνιακό σκάφος της SpaceX πρέπει να ανεφοδιαστεί με καύσιμα σε τροχιά μέσω αρκετών πτήσεων ανεφοδιασμού, και αυτό είναι εφικτό μόνο εάν τα εν λόγω σκάφη μπορούν να πετάξουν ξανά σύντομα.

Ο Dan Huot της SpaceX το έθεσε απλά:

«Αυτός ήταν ο κρίκος που έλειπε, το "ιερό δισκοπότηρο" των διαστημικών πτήσεων».

Συγχαρητήρια στον Elon Musk και στους χιλιάδες μηχανικούς της SpaceX που το πέτυχαν αυτό. Για χρόνια, πολλοί στον κλάδο υποστήριζαν ότι οι επαναχρησιμοποιούμενοι πύραυλοι δεν θα ήταν ποτέ οικονομικά βιώσιμοι. Σήμερα, η ομάδα του κατάφερε να «πιάσει» ένα διαστημικό σκάφος χρησιμοποιώντας έναν πύργο.

Ο Jared Isaacman, συνεργαζόμενος με τη NASA, χαρακτήρισε το γεγονός «σχεδόν μαγικό». Η ημέρα δεν ήταν τέλεια: ο πύραυλος προώθησης (booster) ακύρωσε τη διαδικασία σύλληψής του και χάθηκε πάνω από τον Κόλπο του Μεξικού. Ο Musk δηλώνει ότι αυτό δεν αλλάζει το χρονοδιάγραμμα.

Κάθε άλλος πύραυλος στη Γη απορρίπτει το ανώτερο στάδιό του. Μια αμερικανική εταιρεία μόλις κατάφερε να «πιάσει» ένα τέτοιο στάδιο.

ΗΝΩΜΕΝΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ: «Ο φεμινισμός απέτυχε σε εμένα και στη γενιά μου» — Βρετανίδα αρθρογράφος δηλώνει ότι είναι ανύπαντρη, άτεκνη και μόνη, διανύοντας την πέμπτη δεκαετία της ζωής της.

 

Η Βρετανίδα αρθρογράφος Petronella Wyatt προκάλεσε αίσθηση με ένα άρθρο της που έγινε viral, υποστηρίζοντας ότι ο φεμινισμός απέτυχε απέναντι στις γυναίκες της γενιάς της.

Η Wyatt, η οποία βρισκόταν στα μέσα της πέμπτης δεκαετίας της ζωής της όταν έγραψε το κείμενο για την εφημερίδα Daily Mail το 2024, περιέγραψε τις εβδομαδιαίες συναντήσεις της με μια παρέα φιλενάδων σε ένα εστιατόριο στο Λονδίνο. Όλες τους ήταν γυναίκες με υψηλή μόρφωση, επιτυχημένες επαγγελματικά. Όλες τους, όπως έγραψε, ήταν ανύπαντρες και χωρίς παιδιά.

Υποστήριξε ότι η γενιά της —τα παιδιά του θατσερισμού, που μεγάλωσαν με τις ιδέες της Gloria Steinem και της Simone de Beauvoir— διδάχθηκε να θέτει την καριέρα και την οικονομική ανεξαρτησία ως προτεραιότητα, καθώς και να σκέφτεται και να ενεργεί όπως οι άνδρες. Πρόσθεσε δε ότι πολλές από αυτές τις γυναίκες νιώθουν πλέον μόνες και χωρίς αγάπη.

«Οι δασκάλες μου με έκαναν να νιώθω ότι ο γάμος ήταν κάτι ντροπιαστικό. Κάποτε, η καθηγήτριά μου στα Αγγλικά με πείραξε επειδή κοιτούσα ένα περιοδικό για νύφες· βέβαια, η ίδια ήταν μια φανατική φεμινίστρια που δαιμονοποιούσε τους άνδρες», έγραψε. «Ο φεμινισμός απέτυχε σε εμένα και στη γενιά μου».

Η Wyatt μίλησε ανοιχτά για τη μάχη της με τη μοναξιά και την κατάθλιψη, τονίζοντας ότι η οικονομική ανεξαρτησία δεν μπορεί να αναπληρώσει μια ζωή που βιώνεται στη μοναξιά. «Ο φεμινισμός που μου "σερβίρανε" στα νιάτα μου έκανε το λάθος να προτρέπει τις γυναίκες να συμπεριφέρονται και να σκέφτονται όπως οι άνδρες», κατέληξε.

Το άρθρο δημοσιεύτηκε αρχικά τον Απρίλιο του 2024 και πλέον κοινοποιείται ευρέως στο X, το TikTok και το Instagram. Πολλές γυναίκες, ηλικίας 40 έως 50 ετών, αναφέρουν ότι το κείμενο περιγράφει τη δική τους ζωή, ενώ άλλες διαφωνούν, υποστηρίζοντας ότι ο φεμινισμός τους προσέφερε επιλογές, όχι μοναξιά.

Άραγε, ο φεμινισμός έκανε τη ζωή των γυναικών καλύτερη ή χειρότερη;

Εναρκτήριες δηλώσεις του Προέδρου της Ρωσίας Βλαντίμιρ Πούτιν σε συνάντηση με τον Ειδικό Απεσταλμένο του Προέδρου των ΗΠΑ, Στιβ Γουίτκοφ, και τον επιχειρηματία Τζάρεντ Κούσνερ (Μόσχα, 12 Νοεμβρίου 2026)

 

 Βλαντίμιρ Πούτιν: Καταρχάς, θα ήθελα να σας ευχαριστήσω και να σας ζητήσω να διαβιβάσετε τις ευχαριστίες μου στον Πρόεδρο Τραμπ για τη διευθέτηση των επαφών μας με την ουκρανική πλευρά.

Γνωρίζω ότι έχουμε σημειώσει πρόοδο σε τουλάχιστον ένα μέτωπο – το ανθρωπιστικό. Έχουν πραγματοποιηθεί ανταλλαγές αιχμαλώτων πολέμου, ενώ ένα ακόμη σημαντικό βήμα προς αυτή την κατεύθυνση βρίσκεται τώρα σε εξέλιξη.

Θα ήθελα επίσης να σας ζητήσω να διαβιβάσετε τις ευχαριστίες μου στην Πρώτη Κυρία των ΗΠΑ, Μελάνια Τραμπ, για τον ενεργό ρόλο της στην αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κατάστασης στην πόλη Αλιόσκι της περιφέρειας Χερσώνας και τη γύρω περιοχή.

Αναγνωρίζουμε πλήρως ότι αυτό θα ήταν αδύνατο χωρίς την υποστήριξη ολόκληρης της ομάδας του Προέδρου Τραμπ —συμπεριλαμβανομένου του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, του Υπουργείου Πολέμου και άλλων υπηρεσιών— καθώς και χωρίς τη δική σας προσωπική συμβολή.

Υπήρξε επίσης η πρόταση να συνεχίσουμε αυτό το έργο με τη συμμετοχή εκπροσώπων των Επιτρόπων Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων τόσο της Ρωσίας όσο και της Ουκρανίας.

 Όσον αφορά τη διάρκεια της ειρήνης, καθώς και το πόσο στέρεη και ασφαλής θα πρέπει να είναι, θα θέλαμε κι εμείς να διαρκέσει για πάντα.

Γνωρίζουμε ότι οι δύο πλευρές αντιλαμβάνονται διαφορετικά τα εδαφικά ζητήματα. Για εμάς, αυτό που έχει μεγαλύτερη σημασία είναι οι άνθρωποι που ζουν εκεί – οι παραδόσεις τους, ο πολιτισμός τους και το δικαίωμά τους να ζουν σύμφωνα με τους δικούς τους κανόνες και τις παραδοσιακές τους αξίες.

Γνωρίζουμε ότι η ουκρανική πλευρά θέτει το ζήτημα των λεγόμενων «γκρίζων ζωνών». Όπως έχω ήδη αναφέρει, αυτό θα αποτελεί πάντα σημείο τριβής. Για εμάς, υπάρχει μόνο μία γραμμή οριοθέτησης: τα κρατικά σύνορα. Αυτό θα καθιστούσε τα πράγματα απολύτως ξεκάθαρα. Η μία πλευρά βρίσκεται από τη μία πλευρά των συνόρων και η άλλη πλευρά από την άλλη.

Μόλις εμπλακούμε σε συζητήσεις για «γκρίζες ζώνες», προκύπτουν διαφορετικές ερμηνείες από κάθε πλευρά. Οι διαφωνίες ξεσπούν αμέσως, κάθε συμφωνία καθίσταται επισφαλής και καθίσταται αδύνατη η επίτευξη μιας διαρκούς ειρήνης.

Ακούμε ακόμη τις αρχές του Κιέβου να ισχυρίζονται ότι ελέγχουν τη μία ή την άλλη περιοχή, ή ότι εμείς δεν ελέγχουμε κάποια άλλη. Αυτό θα μπορούσε να συνεχίζεται επ’ αόριστον. Δεδομένων των όπλων που χρησιμοποιούνται σήμερα, δεν είναι εύκολο να πάει κανείς εκεί και να διαπιστώσει ιδίοις όμμασι τι ακριβώς συμβαίνει.

Όπως ανέφερα προηγουμένως, συνεργαστήκαμε αποτελεσματικά σε ανθρωπιστικά ζητήματα στο Αλιόσκι. Ας συνεχίσουμε αυτή την κοινή προσπάθεια.

Υπάρχει μια πόλη στο Ντονμπάς που ονομάζεται Κονσταντίνοφκα. Η ουκρανική πλευρά τη θεωρεί τμήμα της στρατηγικής αμυντικής της γραμμής. Περίπου 400-500 άμαχοι παραμένουν εκεί. Ας πράξουμε όπως κάναμε στο Αλιόσκι. Ας προσκαλέσουμε εκπροσώπους του ξένου τύπου —συμπεριλαμβανομένων Αμερικανών δημοσιογράφων— καθώς και ρωσικά μέσα ενημέρωσης. Ας αναθέσουμε αυτό το έργο στους αρμόδιους για τα ανθρώπινα δικαιώματα και από τις δύο πλευρές: τους Επιτρόπους Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων της Ρωσίας και της Ουκρανίας.

Όσον αφορά τους Ευρωπαίους, εμείς ήμασταν πάντα ανοιχτοί στον διάλογο με την Ευρώπη. Ποτέ δεν διακόψαμε αυτόν τον διάλογο. Ήταν οι Ευρωπαίοι εκείνοι που διέκοψαν τον διάλογο με τη Ρωσία.

 Εξαρχής έχουμε δηλώσει ότι η παρουσία οποιωνδήποτε ξένων στρατευμάτων στο ουκρανικό έδαφος είναι απολύτως απαράδεκτη για εμάς, καθώς θεωρούμε ότι απειλεί την ασφάλεια της Ρωσίας. Όλοι συμφώνησαν σε αυτό, κατ' αρχήν. Τουλάχιστον, αυτή ήταν η αντίληψη που επικράτησε κατά τις συνομιλίες στην Κωνσταντινούπολη και, μέχρι στιγμής, κανείς δεν φαίνεται να έχει προβάλει αντίρρηση.

Οι Ευρωπαίοι το γνωρίζουν αυτό. Κι όμως, τι ακούμε από την πλευρά τους; Ότι μόλις επιτευχθεί ειρήνη, θα στείλουν στρατεύματα στην Ουκρανία. Τι σημαίνει αυτό; Το έχουμε ξαναπεί: θα θεωρούσαμε αυτά τα στρατεύματα νόμιμο στόχο, πράγμα που σημαίνει ότι ο πόλεμος θα ξεσπούσε ξανά αμέσως.

Είναι ίσως ασυνήθιστος ο τρόπος που θέτω το ζήτημα, αλλά θα θέλαμε πολύ εσείς, κύριοι —και η αμερικανική κυβέρνηση συνολικά— να συνεργαστείτε με τους Ευρωπαίους συμμάχους σας, ώστε να καταλήξουν επιτέλους σε μια απόφαση. 

 Τι επιδιώκουν στην Ουκρανία; Ειρήνη ή πόλεμο;

Εμείς, φυσικά, είμαστε έτοιμοι να συνεργαστούμε μαζί τους.

ΕΚΤΕΤΑΜΕΝΗ ΔΙΑΚΟΠΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ ΣΤΗ MICROSOFT ΠΛΗΤΤΕΙ ΠΟΛΛΑΠΛΕΣ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΩΣ – ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΣΕ OUTLOOK, TEAMS ΚΑΙ MICROSOFT 365!

 

Μια σοβαρή διακοπή λειτουργίας επηρέασε αρκετές υπηρεσίες της Microsoft, δυσχεραίνοντας την πρόσβαση χρηστών ανά τον κόσμο σε βασικές ψηφιακές πλατφόρμες.

Οι χρήστες του Outlook ανέφεραν προβλήματα στην πρόσβαση στα email τους, ενώ οι χρήστες του Microsoft Teams αντιμετώπισαν δυσκολίες στην αποστολή μηνυμάτων, τη συμμετοχή σε συσκέψεις και τη διατήρηση της σύνδεσής τους. Οι υπηρεσίες του Microsoft 365 παρουσίασαν επίσης εκτεταμένα προβλήματα, επηρεάζοντας όσους βασίζονται σε αυτές τις πλατφόρμες για την καθημερινή τους εργασία.

Σύμφωνα με τη Microsoft, η διακοπή οφείλεται σε απρόσμενα προβλήματα υποδομής που επηρέασαν τμήματα του δικτύου διακομιστών (servers) της εταιρείας. Η Microsoft ξεκίνησε άμεσα ενέργειες για την αποκατάσταση των υπηρεσιών, προχωρώντας σε επανεκκίνηση των επηρεαζόμενων διακομιστών και αναδρομολόγηση της κίνησης δεδομένων, ώστε να διαχειριστεί τον αυξημένο φόρτο.

Ο αντίκτυπος ξεπερνά το ζήτημα των email. Επιχειρήσεις, εργαζόμενοι εξ αποστάσεως, οργανισμοί και απλοί χρήστες βασίζονται σε αυτές τις υπηρεσίες για την επικοινωνία, την κοινή χρήση αρχείων και τη διαχείριση σημαντικών εργασιών.

Όταν πλατφόρμες που χρησιμοποιούνται από εκατομμύρια ανθρώπους σταματούν ξαφνικά να λειτουργούν, οι επιπτώσεις μπορούν να επεκταθούν πολύ πέρα ​​από ένα μεμονωμένο γραφείο ή χώρο εργασίας.

Ένα σοβαρό ζήτημα υποδομής. Πολλαπλές βασικές υπηρεσίες εκτός λειτουργίας. Χρήστες σε όλο τον κόσμο αναμένουν την αποκατάσταση της κανονικής λειτουργίας.

Ρουά ματ στην Ανατολική Μεσόγειο: Πώς η Αθήνα, η Λευκωσία και το Παρίσι εξουδετέρωσαν τους θαλάσσιους μύθους της Άγκυρας. (Μια αισιόδοξη εκδοχή)

 

Εδώ και επτά χρόνια, το επιτελείο εξωτερικής πολιτικής της Άγκυρας αντιμετωπίζει το θαλάσσιο μνημόνιο του 2019 με την Τρίπολη ως ένα αδιαμφισβήτητο «ατού» — μια χαρτογραφική φαντασίωση γνωστή ως «Γαλάζια Πατρίδα», η οποία αποσκοπεί στο να σβήσει τα ελληνικά νησιά από τον χάρτη και να καταστήσει όμηρο τις ενεργειακές υποδομές της Ανατολικής Μεσογείου.

Αυτή την εβδομάδα, καθώς το γαλλικό ερευνητικό σκάφος «Abeille Marengo» απέπλευσε από το Ηράκλειο για να συνεχίσει τη χαρτογράφηση του βυθού στο πλαίσιο του έργου «Great Sea Interconnector» (GSI), η ψευδαίσθηση αυτή προσέκρουσε σε μια ψυχρή, καλά μελετημένη διπλωματική παγίδα.

Η επιχείρηση, που σχεδιάστηκε με χειρουργική ακρίβεια από την Ελλάδα, την Κυπριακή Δημοκρατία και τη Γαλλία, δεν περιορίστηκε απλώς στο να παρακάμψει τις τουρκικές θαλάσσιες αξιώσεις· αξιοποίησε το διεθνές δίκαιο ως εργαλείο, καθιστώντας τις αξιώσεις αυτές άνευ ουσίας.

Στο πεδίο της θαλάσσιας κυριαρχίας, όπου διακυβεύονται πολλά, ο τρόπος με τον οποίο τίθεται ένα ερώτημα έχει τόση σημασία όση και η ίδια η απάντηση.

Το καλοκαίρι του 2024, η τουρκική «διπλωματία των κανονιοφόρων» κατάφερε να εκφοβίσει το ιταλικό σκάφος «Ievoli Relume», αναγκάζοντάς το να διακόψει τις έρευνες ανοιχτά της Κάσου.

Η Άγκυρα ανέμενε μια επανάληψη του σκηνικού: έναν Ευρωπαίο ανάδοχο, σε κατάσταση αμηχανίας, να ζητά άδειες από την Τουρκία — επικυρώνοντας, με τον τρόπο αυτό, το Μνημόνιο Συνεννόησης Τουρκίας-Λιβύης στη διεθνή σκηνή.

Αντ' αυτού, η Αθήνα, η Λευκωσία και το Παρίσι άλλαξαν τους όρους του παιχνιδιού.

Ο γαλλικός κολοσσός στον τομέα των καλωδίων, Nexans, υπέβαλε επίσημα αιτήματα αδειοδότησης αποκλειστικά στην Ελλάδα και την Κύπρο —τα μόνα νόμιμα παράκτια κράτη σύμφωνα με τη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS).

Όταν, στη συνέχεια, γαλλικοί διπλωματικοί δίαυλοι επικοινώνησαν με την Άγκυρα, δεν το έπραξαν με ύφος ικετευτικό, ζητώντας τουρκική άδεια. Προέβησαν απλώς σε μια τυπική ενημερωτική γνωστοποίηση.

Στο δίκαιο της θάλασσας, η γνωστοποίηση των συντεταγμένων ενός πλοίου σε τρίτο μέρος αποτελεί μια στοιχειώδη κίνηση ευγένειας για λόγους ασφαλείας —κάτι αντίστοιχο με το να ενημερώσεις τον γείτονά σου ότι πρόκειται να επισκευάσεις τον δρόμο εισόδου στο σπίτι σου, ώστε να μην παρκάρει μπροστά του.

Μια τέτοια ενέργεια δεν παρέχει καμία δικαιοδοσία, κανένα δικαίωμα άσκησης βέτο και καμία νομική αναγνώριση.

Αιφνιδιασμένοι από μια κίνηση που δεν τους προσέφερε κανένα νομικό έρεισμα, οι Τούρκοι αξιωματούχοι κατέφυγαν σε διπλωματικό θέατρο.

Αφού αρχικά εξέδωσαν τις αναμενόμενες αντι-NAVTEX και χαρακτήρισαν τη γαλλική αποστολή «μη εξουσιοδοτημένη», η Άγκυρα άλλαξε απότομα στάση.

Μέχρι την Τρίτη, τα τουρκικά κρατικά μέσα ενημέρωσης και διπλωματικές πηγές υποστήριζαν μετ’ επιτάσεως ότι η Τουρκία είχε «δώσει τη συγκατάθεσή της» και είχε «ανάψει το πράσινο φως» για την αποστολή του πλοίου Abeille Marengo, με τον Υπουργό Εξωτερικών Χακάν Φιντάν να διαβεβαιώνει το εγχώριο κοινό ότι «όλα είναι φυσιολογικά, όλα είναι καλά».

Η απόγνωση πίσω από αυτόν τον χειρισμό της επικοινωνιακής εικόνας είναι έκδηλη. Δεν μπορείς να «παρέχεις άδεια» σε κάποιον που δεν τη ζήτησε ποτέ.

Η Αθήνα και η Λευκωσία κατέρριψαν άμεσα το αφήγημα, χαρακτηρίζοντας τη NAVTEX της Άγκυρας —η οποία εξυπηρετεί αποκλειστικά τα δικά της συμφέροντα— ως νομικά «άκυρη» και «άνευ αποτελέσματος», ενώ παράλληλα εξέδωσαν αντι-NAVTEX.

Προσποιούμενη ότι παρέχει άδεια σε ένα σκάφος που έπλεε ήδη βάσει αδειών από την Ελλάδα και την Κύπρο, η Άγκυρα αποκάλυψε, άθελά της, το κενό περιεχόμενο των απειλών της περί αποκλεισμού.

Γιατί η Άγκυρα έκανε πίσω, αντί να στείλει φρεγάτες όπως είχε πράξει το 2024; Διότι η παγίδα είχε «δόντια».

1. Η Ευρωπαϊκή Ασπίδα: Σε αντίθεση με μια διμερή διαφορά μεταξύ Αθήνας και Άγκυρας, το GSI αποτελεί ένα εμβληματικό «Έργο Κοινού Ενδιαφέροντος» της Ευρωπαϊκής Ένωσης, το οποίο υποστηρίζεται από χρηματοδότηση άνω των 650 εκατ. ευρώ από τις Βρυξέλλες, υλοποιείται από γαλλική εταιρεία και προστατεύεται από σκάφος υπό γαλλική σημαία.

Η παρεμπόδιση του «Abeille Marengo» θα σήμαινε άμεση ναυτική αντιπαράθεση με το Παρίσι —μια ισχυρή δύναμη της ΕΕ, που διαθέτει πυρηνικά όπλα και συνδέεται με την Ελλάδα μέσω συμφώνου αμοιβαίας άμυνας— σε μια χρονική στιγμή κατά την οποία η Άγκυρα επιδιώκει ενεργά την αποκατάσταση των σχέσεών της με την Ευρώπη και την αναβάθμιση του ρόλου της στη διεθνή σκηνή.

2. Τα Δεδομένα στον Βυθό: Κάθε ναυτικό μίλι που χαρτογραφεί το «Abeille Marengo» μεταξύ Κρήτης και Κύπρου, από σήμερα έως τον Μάρτιο του 2027, διαμορφώνει μια μη αναστρέψιμη πραγματικότητα —τόσο σε φυσικό όσο και σε νομικό επίπεδο.

Σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο, η συνεπής και αδιαμφισβήτητη άσκηση κυριαρχικών δικαιωμάτων εδραιώνει τη δικαιοδοσία πολύ πιο αποτελεσματικά από ό,τι οι χάρτες που σχεδιάζονται στα χαρτιά, στην Άγκυρα ή την Τρίπολη.

Επί χρόνια, η επικρατούσα αντίληψη σε ορισμένες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες ήταν ότι τα μεγάλα έργα υποδομής στην Ανατολική Μεσόγειο θα μπορούσαν να προχωρήσουν μόνο μέσω του κατευνασμού του αναθεωρητισμού της Άγκυρας.

Η ανάπτυξη του «Abeille Marengo» αποδεικνύει ακριβώς το αντίθετο.

Όταν η Ευρώπη τάσσεται σταθερά υπέρ του διεθνούς δικαίου και συνδυάζει τη νομική αυστηρότητα με τη στρατηγική αποφασιστικότητα, ο θαλάσσιος μαξιμαλισμός της Τουρκίας εξανεμίζεται, περιοριζόμενος σε κενά περιεχομένου δελτία Τύπου.

Το έργο του καλωδίου προχωρά. Τα κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας και της Κύπρου ασκήθηκαν πλήρως. Και η Άγκυρα κατέληξε να εκδίδει φανταστικές άδειες για ένα πλοίο που ουδέποτε σταμάτησε για να ζητήσει έγκριση.

Αρκετά υψηλόβαθμα στελέχη της κυβέρνησης Τραμπ διαμένουν αυτή τη στιγμή σε στρατιωτικές βάσεις, λόγω απειλών.

 

Αρκετά υψηλόβαθμα στελέχη της κυβέρνησης Τραμπ διαμένουν αυτή τη στιγμή σε στρατιωτικές βάσεις, λόγω απειλών.

Στη λίστα περιλαμβάνονται ο Γενικός Εισαγγελέας Τοντ Μπλανς, ο Υπουργός Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο, ο Υπουργός Άμυνας Πιτ Χέγκσεθ, ο Προϊστάμενος του Επιτελείου του Λευκού Οίκου Στίβεν Μίλερ και ο Υπουργός Οικονομικών Σκοτ ​​Μπέσεντ.

Η απόφαση του Μπέσεντ υπαγορεύτηκε από ιρανικές απειλές, οι οποίες συνδέονται με τον ρόλο του στην ηγεσία της εκστρατείας οικονομικής πίεσης κατά της Τεχεράνης. Ο Ρούμπιο και ο Χέγκσεθ υπήρξαν γείτονες στο Φορτ ΜακΝέιρ. Ο Μίλερ μετακινήθηκε μετά από διαδηλώσεις και απειλές κατά της ζωής του στην οικογενειακή του κατοικία στη Βιρτζίνια. Ο Μπλανς διαμένει επίσης σε στρατιωτικά καταλύματα, εν μέσω ανησυχιών για την ασφάλειά του.

Αυτή είναι η πραγματικότητα στο τρέχον περιβάλλον. Ανώτατα στελέχη, υπεύθυνα για την εφαρμογή της μεταναστευτικής νομοθεσίας, των κυρώσεων και των αποφάσεων εθνικής ασφάλειας, αναγκάζονται να εγκαταλείψουν τις κοινές κατοικημένες περιοχές και να καταφύγουν σε φυλασσόμενες στρατιωτικές εγκαταστάσεις. Οι απειλές είναι τόσο σοβαρές, που ο αμερικανικός στρατός παρέχει πλέον στέγαση στα πρόσωπα αυτά.