ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ

 

Κοιτάξτε από ποιους επέλεξε να περιβληθεί αυτός ο άνθρωπος. 

Όχι δισεκατομμυριούχους. 

Όχι ανθρώπους που γεννήθηκαν μέσα στην εξουσία. 

Όχι ανθρώπους στους οποίους τα προσέφεραν όλα έτοιμα. 

Karoline Leavitt — 27 ετών. Μια κοπέλα που δούλευε σε παγωτατζίδικο στο Νιου Χάμσαϊρ. 

Ο Τραμπ την κοίταξε και είδε κάτι που όλος ο κόσμος δεν πρόσεξε. 

Την έκανε τη νεότερη Εκπρόσωπο Τύπου στην αμερικανική ιστορία. 

Susie Wiles — μια γυναίκα που πέρασε όλη της τη ζωή σχεδιάζοντας στρατηγική αθόρυβα, από το παρασκήνιο. 

Χωρίς φήμη. Χωρίς φώτα της δημοσιότητας. Μόνο καθαρή ευφυΐα. 

Ο Τραμπ την κοίταξε και είπε: «Θα είσαι η Προϊσταμένη του Επιτελείου μου». Η πρώτη γυναίκα σε αυτή τη θέση στην αμερικανική ιστορία. 

JD Vance — ένας στρατιώτης. Ένα παιδί από τα Απαλάχια, που υπηρέτησε την πατρίδα του φορώντας στολή, πολύ πριν την υπηρετήσει από κάποιο δημόσιο αξίωμα. 

Ο Τραμπ τον κοίταξε και είπε: «Θα σταθείς στο πλευρό μου». 

Pete Hegseth — ένας στρατιώτης που τα έδωσε όλα στο πεδίο της μάχης. Κάτοχος δύο μεταλλίων «Bronze Star». 

Ο Τραμπ τον κοίταξε και είπε: «Θα ηγηθείς των ενόπλων δυνάμεών μας». 

Marco Rubio — γιος ενός μπάρμαν και μιας καμαριέρας ξενοδοχείου. Δύο μετανάστες που ήρθαν στην Αμερική χωρίς τίποτα. 

Ο Τραμπ κοίταξε τον γιο τους και τον έκανε τον πρώτο Λατινοαμερικανό Υπουργό Εξωτερικών στην αμερικανική ιστορία. 

«Καταλαβαίνεις τι ακριβώς έκανε ο Τραμπ; 

Δεν έχτισε απλώς μια ισχυρή κυβέρνηση. 

Έχτισε μια κυβέρνηση αδιάσπαστη». 

Γιατί ο καθένας από αυτούς τους ανθρώπους ξέρει πώς είναι να μην έχεις τίποτα. Και οι άνθρωποι που ξεκίνησαν από το μηδέν, δεν θεωρούν ποτέ τίποτα δεδομένο. 

Αυτή η κυβέρνηση είναι τόσο διαφορετική από όλες όσες προηγήθηκαν.

ΟΙ ΕΚΛΟΓΕΣ ΕΧΟΥΝ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ

 

Όπως φαίνεται, το χρηματιστήριο δέχθηκε πλήγμα μετά τις ενδιάμεσες εκλογές του 2026, με τον Πρόεδρο Τραμπ να αποδίδει την πτώση στις νίκες των Δημοκρατικών. Καθώς οι Αμερικανοί παρακολουθούν τις επενδύσεις τους, τίθεται το ερώτημα: πρόκειται απλώς για μια προσωρινή υποχώρηση ή για την αρχή μιας δύσκολης περιόδου;

το «απυρόβλητο» και «επίλεκτο» τάγμα Αζόφ,

 

Πήγε για να σώσει τη ζωή ενός ανθρώπου.

Της ζήτησε βοήθεια μια γυναίκα ονόματι Τατιάνα, η οποία έχει επίσης συλληφθεί (!).

Ο άνδρας βρισκόταν σε κρίσιμη κατάσταση και χρειαζόταν απεγνωσμένα ιατρική φροντίδα. Είχε υποβληθεί πρόσφατα σε χειρουργική επέμβαση. Έφερε στομία — ένα τμήμα του εντέρου του είχε βγει χειρουργικά προς τα έξω, μέσω μιας οπής στην κοιλιακή χώρα. Επιπλέον, έπασχε από πέντε ακόμη σοβαρές παθήσεις.

Κι όμως, παρά ταύτα, κρατούνταν εκεί παρά τη θέλησή του, με τη βία.

Η Βαλεντίνα πήγε εκεί υπό την ιδιότητά της ως επαγγελματίας υγείας, προσπαθώντας να σώσει έναν άνθρωπο που είχε επείγουσα ανάγκη βοήθειας. Δεν είχε την παραμικρή ιδέα ότι ο χώρος αυτός αποτελούσε, όπως καταγγέλλεται, μυστικό κέντρο κράτησης του τάγματος Αζόφ.

Και τώρα, επειδή η υπόθεση αφορά το «απυρόβλητο» και «επίλεκτο» τάγμα Αζόφ, εκείνη είναι που πρόκειται να «σταυρώσουν». Εκείνη είναι που θα διώξουν. Εκείνη είναι που θα προσπαθήσουν να καταστήσουν υπεύθυνη για όλα.

Όχι εκείνους που κρατούσαν ανθρώπους αιχμάλωτους με τη βία. Όχι εκείνους που τους ξυλοκοπούσαν. Όχι εκείνους που φέρουν την ευθύνη για όσα συνέβησαν μέσα σε εκείνες τις εγκαταστάσεις.

Όχι. Η γυναίκα που έσπευσε να βοηθήσει έναν βαριά άρρωστο άνθρωπο είναι αυτή που αντιμετωπίζεται ως εγκληματίας.

Αντιλαμβάνεστε το μέγεθος της διαστροφής σε όλο αυτό;

Οι ενδιάμεσες εκλογές έχουν μακρά ιστορία

 

Οι ενδιάμεσες εκλογές έχουν μακρά ιστορία κατά την οποία το κόμμα του εκάστοτε προέδρου υφίσταται απώλειες, ανεξάρτητα από το αν στον Λευκό Οίκο βρίσκεται Δημοκρατικός ή Ρεπουμπλικανός. 

Από το 1994 και μετά, σχεδόν όλοι οι πρόεδροι είδαν το κόμμα τους να χάνει έδρες στη Βουλή των Αντιπροσώπων κατά τη διάρκεια των ενδιάμεσων εκλογών, με εξαίρεση –αξιοσημείωτες περιπτώσεις– τον ​​Μπιλ Κλίντον το 1998 και τον Τζορτζ Μπους τον νεότερο το 2002. Ο Ομπάμα έχασε 63 έδρες στη Βουλή το 2010, ο Τραμπ 41 το 2018 και ο Μπάιντεν 9 το 2022. 

Καθώς διαμορφώνονται τα αποτελέσματα του 2026, η ιστορία μάς υπενθυμίζει κάτι σημαντικό: οι απώλειες στις ενδιάμεσες εκλογές είναι συχνό φαινόμενο, ωστόσο το μέγεθος αυτών των απωλειών έχει σημασία. 

Πρόκειται για άλλη μία τυπική περίπτωση ενδιάμεσων εκλογών ή για κάτι πιο σημαντικό;

Ο Τραμπ συγχαίρει τους Δημοκρατικούς μετά τις απώλειες στις ενδιάμεσες εκλογές, αλλά κρατά την «εξουσία του βέτο» .

 

Ο Πρόεδρος Τραμπ επικοινώνησε τηλεφωνικά με το Fox News από τον Λευκό Οίκο, καθώς τα αποτελέσματα έφταναν το βράδυ της Τρίτης, και έστειλε ένα σαφές μήνυμα: «Λέω... συγχαρητήρια στους Δημοκρατικούς. Δούλεψαν πολύ σκληρά και για μεγάλο διάστημα».

Κατέστησε σαφές ότι αποδέχεται το αποτέλεσμα. Αρκετοί Δημοκρατικοί είχαν ήδη επικοινωνήσει μαζί του, επιδιώκοντας συμφωνίες. Ο Τραμπ είναι ανοιχτός στη συνεργασία μαζί τους για το καλό της χώρας, αλλά δεν πρόκειται να παραδώσει τα «κλειδιά». «Έχω την πλήρη εξουσία άσκησης βέτο και είμαι βέβαιος ότι θα μπορέσουμε να βρούμε μια λύση».

Ο Πρόεδρος ανέφερε επίσης στο Truth Social ότι ο ίδιος δεν ήταν υποψήφιος. «Δεν ήμουν στο ψηφοδέλτιο, και αν ήμουν, θα είχαμε κερδίσει με ΣΥΝΤΡΙΠΤΙΚΗ ΔΙΑΦΟΡΑ!». Δεν προτίθεται να εκλάβει τα αποτελέσματα ως προσωπική αποδοκιμασία. Οι Ρεπουμπλικάνοι αντιμετώπισαν τις συνήθεις δυσκολίες που συναντά το κόμμα ενός εν ενεργεία Προέδρου στις ενδιάμεσες εκλογές. Ο Τραμπ είχε προειδοποιήσει τους ψηφοφόρους να αντιμετωπίσουν την εκλογική αναμέτρηση σαν να ήταν ο ίδιος υποψήφιος. Πολλοί δεν το έπραξαν.

Οι Δημοκρατικοί ελέγχουν πλέον και τα δύο σώματα του Κογκρέσου. Αυτό τους δίνει τη δυνατότητα να διενεργούν έρευνες, να εκδίδουν κλητεύσεις και να επιχειρούν να καθυστερήσουν την κυβερνητική ατζέντα. Δεν τους δίνει, ωστόσο, τη δύναμη να παρακάμψουν ένα βέτο, καθώς για κάτι τέτοιο απαιτείται πλειοψηφία δύο τρίτων — την οποία δεν διαθέτουν. Ο Τραμπ εξακολουθεί να κρατά το «στυλό». Οποιοδήποτε ριζοσπαστικό νομοσχέδιο φτάσει στο γραφείο του μπορεί να μπλοκαριστεί αμέσως.

Δήλωσε στους δημοσιογράφους ότι είναι απολύτως πρόθυμος να αποδεχθεί τα αποτελέσματα και ότι θα αναζητήσει κοινό έδαφος όπου αυτό είναι εφικτό. Παράλληλα, είναι έτοιμος να αξιοποιήσει κάθε εργαλείο της προεδρικής εξουσίας για να προστατεύσει τα σύνορα, τον ενεργειακό τομέα και το Σύνταγμα. Τα επόμενα δύο χρόνια θα δείξουν αν οι Δημοκρατικοί επιθυμούν πραγματικές συμφωνίες ή απλώς... θέατρο. Ο Τραμπ κατέστησε σαφές ότι δεν πρόκειται να υποκύψει σε πιέσεις.

Ο ΤΡΑΜΠ ΚΑΙ Ο ΝΕΤΑΝΙΑΧΟΥ ΤΕΡΜΑΤΙΖΟΥΝ ΤΗΝ ΕΤΗΣΙΑ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗ ΒΟΗΘΕΙΑ ΠΡΟΣ ΤΟ ΙΣΡΑΗΛ, ΥΨΟΥΣ 4 ΔΙΣ. ΔΟΛΑΡΙΩΝ

 

Ο Πρόεδρος Τραμπ επιβεβαίωσε την Τρίτη, στην εκπομπή «Fox & Friends», ότι ο ίδιος και ο Ισραηλινός Πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου κατέληξαν σε συμφωνία πριν από μήνες, ώστε να σταματήσουν οι ετήσιες αμερικανικές πληρωμές προς το Ισραήλ —ύψους περίπου 4 δισεκατομμυρίων δολαρίων— έως το τέλος του 2026.

«Τους δίναμε 4 δισεκατομμύρια δολάρια —ακόμα δίνουμε— αλλά η ροή θα διακοπεί στο τέλος του έτους», δήλωσε ο Τραμπ. «Δεν τα χρειάζονται. Το Ισραήλ είναι ο νούμερο ένα σύμμαχός μας. Τους δίνουμε περισσότερα από οποιονδήποτε άλλον, αλλά πλέον δεν τα έχουν ανάγκη. Το Ισραήλ είναι μια χώρα που ευημερεί».

Την ιδέα πρότεινε ο ίδιος ο Νετανιάχου. Ο Τραμπ ανέφερε ότι ο Πρωθυπουργός του είπε: «Νομίζω πως θα ήταν σωστό να μην λαμβάνουμε πλέον βοήθεια», αναγνωρίζοντας ότι το ζήτημα είχε μετατραπεί σε αντικείμενο πολιτικής αντιπαράθεσης. «Δεν έχουν κανένα πρόβλημα με αυτό», πρόσθεσε ο Τραμπ. «Φυσικά, θα βοηθήσουμε το Ισραήλ αν χρειαστεί. Ξέρετε, υπήρξαν ένας εξαιρετικός σύμμαχος».

Το Ισραήλ εξακολουθεί να έχει τη δυνατότητα να αγοράζει αμερικανικά όπλα. Το τρέχον μνημόνιο κατανόησης προβλέπει περίπου 3,8 δισεκατομμύρια δολάρια ετησίως έως το 2028, ωστόσο ο Τραμπ κατέστησε σαφές ότι, βάσει της συμφωνίας στην οποία κατέληξαν οι δύο ηγέτες, οι πληρωμές θα σταματήσουν στο τέλος του τρέχοντος έτους.

Η Αριστερά χρησιμοποιούσε τη βοήθεια αυτή ως «όπλο». Ο Τραμπ άσκησε κριτική για τις «επιθέσεις από παρανοϊκούς», όπως ο Αμπντούλ Ελ-Σαγιέντ —υποψήφιος των Δημοκρατικών για τη Γερουσία στο Μίσιγκαν—, επισημαίνοντας ότι τα χρήματα αυτά είχαν καταστεί «αρνητικό σημείο πολιτικής συζήτησης». Η κατάργησή τους εξαλείφει το ζήτημα, διασφαλίζοντας παράλληλα τη συμμαχία με έναν ισχυρό και ευημερούντα εταίρο, ο οποίος δεν χρειάζεται πλέον αυτή την υποστήριξη.

Οι τιμές του πετρελαίου στις ΗΠΑ έχασαν τα προηγούμενα κέρδη τους και πέρασαν σε αρνητικό πρόσημο μετά την είδηση. Οι αγορές εξέλαβαν την ανακοίνωση ως ένδειξη μειωμένου γεωπολιτικού κινδύνου στη Μέση Ανατολή.

Αυτή είναι η εφαρμογή του δόγματος «Πρώτα η Αμερική» (America First) με τον σωστό τρόπο. Τα χρήματα των φορολογουμένων παραμένουν εντός της χώρας. Ένας ισχυρός σύμμαχος στέκεται στα πόδια του. Η σχέση συνεχίζεται στη βάση της αμοιβαίας ισχύος, όχι της εξάρτησης. Ο Τραμπ και ο Νετανιάχου οριστικοποίησαν τη συμφωνία.

Ήταν μια δυσάρεστη και απογοητευτική προεκλογική εκστρατεία για τις ενδιάμεσες εκλογές, και ελάχιστοι θα λυπηθούν που φτάνει στο τέλος της.

 

Το παράλογο και σχεδόν κοινωνιοπαθές μίσος κατά του Προέδρου Τραμπ —ακόμη και σε κύκλους που υποτίθεται ότι πρόσκεινται στους Ρεπουμπλικανούς— λέει λιγότερα για τον ίδιο τον Τραμπ και περισσότερα για το διανοητικά διεφθαρμένο και μέτριο Ρεπουμπλικανικό Κόμμα, την ηγεσία του οποίου κατέλαβε ο ίδιος πριν από δέκα χρόνια. Οι Δημοκρατικοί, από την πλευρά τους, έχουν καταντήσει ένα ασυνάρτητο συνονθύλευμα από αντι-αμερικανούς εξτρεμιστές και φθαρμένους, συμβατικούς πολιτικούς.

Ακόμη πιο απογοητευτικό είναι το γεγονός ότι οι εναπομείναντες υποστηρικτές του Ρίγκαν τρέφουν τόσο μεγάλη εχθρότητα προς τον Τραμπ, ώστε αγνοούν επιδεικτικά τη μάστιγα της ιδεολογίας «woke», τη βαθύτατη διαφθορά σε πολιτείες όπως η Μινεσότα, καθώς και τη φιλοδοξία μετατροπής των Ηνωμένων Πολιτειών σε μονοκομματικό κράτος. Επιθυμούν η τελευταία του εκλογική αναμέτρηση να καταλήξει σε «συντριβή» —για να χρησιμοποιήσουμε τα λόγια της Πέγκι Νούναν— ώστε να μπορέσουν να επιστρέψουν στην πρότερη κατάσταση πραγμάτων. Κάτι τέτοιο, όμως, δεν πρόκειται να συμβεί.

Ο Τραμπ πέτυχε ισχυρή και διαρκώς αυξανόμενη οικονομική ανάπτυξη, μείωσε τους φόρους, προχώρησε σε ριζική απορρύθμιση, σφράγισε τα σύνορα, απέλασε περισσότερους από δύο εκατομμύρια παράτυπους μετανάστες, κατάφερε καίριο πλήγμα στην ατζέντα DEI (Διαφορετικότητα, Ισότητα και Συμπερίληψη) και εμπόδισε το Ιράν να καταστεί πυρηνική δύναμη. Το τελευταίο μάλιστα επιτεύχθηκε με κόστος σε ανθρώπινες ζωές —από βίαια αίτια— μικρότερο από εκείνο που καταγράφεται ανά δεκαπενθήμερο σε πολλές αμερικανικές πόλεις που διοικούνται από τους Δημοκρατικούς.

Οι μέθοδοί του είναι ενίοτε ενοχλητικές, και η δημόσια εικόνα του είναι κάτι που απαιτεί... εξοικείωση για να γίνει αποδεκτή. Ωστόσο, κατάφερε να διαρρήξει την πομπώδη στάση και τον εφησυχασμό του δικομματικού συστήματος που εκτόπισε. Υπήρξε ένας εξαιρετικά αποτελεσματικός πρόεδρος.