ΟΤΑΝ Η ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΑ ΚΑΙ Η ΙΣΠΑΝΙΑ ΜΟΙΡΑΣΑΝ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ

Η Ισπανία και η Πορτογαλία λειτουργούσαν σε εντελώς διαφορετικό επίπεδο τότε Εκείνη την εποχή, αυτά τα δύο Ιβηρική έθνη ήταν οι αδιαμφισβήτητες ναυτικές υπερδυνάμεις του πλανήτη. Μετά τις μνημειώδεις ανακαλύψεις του 1492, το σκηνικό είχε στηθεί για μια τεράστια σύγκρουση μεταξύ των δύο μεγαλύτερων Καθολικών αυτοκρατοριών του κόσμου για τεράστιες, αχαρτογράφητες περιοχές. Αντί να διαλύσουν τη Χριστιανοσύνη με ατελείωτες μάχες, επέλεξαν μια εξαιρετική εναλλακτική λύση. Το 1494, καθοδηγούμενοι από την Εκκλησία, υπέγραψαν τη Συνθήκη της Τορδεσίγιας. Κυριολεκτικά χάραξαν μια μεσημβρινή γραμμή από πόλο σε πόλο στον χάρτη. Η συμφωνία ήταν απλή, σαφής και απόλυτη: Προς την Ανατολή: Όλα όσα ανακαλύφθηκαν ανατολικά της γραμμής - οι ακτές της Αφρικής, οι δρόμοι προς την Ινδία και τελικά το τεράστιο κόσμημα της Βραζιλίας - ανήκαν στο Πορτογαλικό Στέμμα. Προς τη Δύση: Όλα όσα ανακαλύφθηκαν δυτικά της γραμμής - η απέραντη έκταση της Αμερικής - ανήκαν στην Ισπανική Αυτοκρατορία. Είναι δύσκολο για το σύγχρονο μυαλό να κατανοήσει πλήρως αυτό το επίπεδο ιστορικής κλίμακας. Δύο έθνη δεν διευθέτησαν απλώς μια τοπική συνοριακή διαμάχη. Χώρισαν ειρηνικά τον αχαρτογράφητο κόσμο. Το πέτυχαν αυτό μέσω απαράμιλλης πλοήγησης, βαθιά ριζωμένης πίστης και μιας ακλόνητης προσπάθειας να μεταφέρουν τον πολιτισμό τους στις πιο απομακρυσμένες γωνιές της γης. Μια αληθινή απόδειξη της απόλυτης κορύφωσης της εξερεύνησης.

Η μητέρα της Ριάνον Γουάιτ ζητά τώρα βοήθεια από τον Ντόναλντ Τραμπ, αφού αγνοήθηκε επανειλημμένα από τον Κιρ Στάρμερ

 

Η θλιμμένη μητέρα μιας ξενοδοχοϋπάλληλου που δολοφονήθηκε από παράνομο μετανάστη ζητά βοήθεια από τον Ντόναλντ Τραμπ, αφού αγνοήθηκε επανειλημμένα από τον Σερ Κιρ Στάρμερ.

Η κόρη της Σίομπαν Γουάιτ, Ριάνον, μαχαιρώθηκε 23 φορές με ένα κατσαβίδι από τον οροθετικό Σουδανό «αιτούντα άσυλο» Ντενγκ Τσολ Μάτζεκ το 2024.

Από τότε, έχει απευθύνει επανειλημμένες εκκλήσεις προς το Εργατικό Κόμμα να εκδικάσει την υπόθεσή της - αν και δεν έχουν βρει ανταπόκριση.

Τώρα, αφού ο δολοφόνος του Χένρι Νόβακ φυλακίστηκε και ο πρωθυπουργός συναντήθηκε με την οικογένεια Νόβακ, η κα Γουάιτ έχει κλιμακώσει την υπόθεσή της - και τώρα απευθύνει απευθείας έκκληση στον Πρόεδρο των ΗΠΑ.

Πιέζει τους υπουργούς να εισαγάγουν τον Νόμο της Ριάνον, ο οποίος θα προβλέπει την χορήγηση ηλεκτρονικών ετικετών στους παράνομους μετανάστες που διαμένουν σε ξενοδοχεία ή σε οργανισμούς υγείας, την εισαγωγή ιατρικών ελέγχων για την εξακρίβωση της κατάστασης της υγείας των μεταναστών, καθώς και άμεσο έλεγχο και ποινικούς ελέγχους κατά την άφιξή τους στη Βρετανία.

Η κ. Γουάιτ έχει επικοινωνήσει ανεπιτυχώς πολλές φορές με τον Πρωθυπουργό και τον Υπουργό Εσωτερικών και τώρα ελπίζει ότι ο Λευκός Οίκος μπορεί να πιέσει τους Εργατικούς να δράσουν.

«Νιώθω ότι δεν με ακούνε», δήλωσε στο GB News.

«Νιώθω ότι η Ριάνον απλώς κρύβεται κάτω από το χαλί. Αυτή η υπόθεση με τον Χένρι Νόβακ είναι απολύτως σπαρακτική.

«Χαίρομαι που η οικογένειά του γνώρισε τον Στάρμερ επειδή αυτό το παιδί το άξιζε και η οικογένειά του το άξιζε.

«Αλλά επειδή υπήρχε ένας παράνομος μετανάστης που εμπλέκεται στην υπόθεση της Rhiannon - και σε πολλές άλλες υποθέσεις - δεν είναι πρόθυμοι να επικοινωνήσουν, να ακούσουν και να μου δώσουν απαντήσεις.

«Απευθύνομαι στον Starmer και αυτός φεύγει τρέχοντας προς την Αμερική», πρόσθεσε η κα Whyte. «Αλλά τι γίνεται με τους ανθρώπους αυτής της χώρας; Τι γίνεται με εμένα; ​​Απλώς ζητώ απαντήσεις για την κόρη μου».

Πρόσθεσε: «Υπάρχουν δύο θάνατοι στα χέρια του Starmer. Και πού είναι; Πουθενά. Απλώς το αγνοεί».

Αν οι Εργατικοί δεν είναι πρόθυμοι να ακούσουν, ίσως ο κ. Trump και ο Elon Musk να το κάνουν, είπε.

«Ας ελπίσουμε ότι θα προκαλέσουν σοκ σε αυτή την κυβέρνηση, επειδή ξέρω ότι μπορεί να γίνει.

«Ξέρω ότι αυτές είναι δύο από τις μεγαλύτερες προσωπικότητες στην Αμερική. Απλώς προσπαθήστε να κάνετε τη χώρα μας να [δράσει]. Είμαστε ένα αστείο», πρόσθεσε η κα Whyte.

«Δεν πρόκειται για πολιτική, χρώμα, φυλή, κ.λπ. Θέλω βοήθεια. Θέλω απαντήσεις».

Η σπαρακτική έκκλησή της ήρθε καθώς αρκετοί ανώτεροι Αμερικανοί νομοθέτες προειδοποιούσαν για την επιδεινούμενη κατάσταση στη Βρετανία.

Ο αντιπρόεδρος JD Vance προειδοποίησε ότι μια «εισβολή μεταναστών» είχε οδηγήσει στη δολοφονία του κ. Nowak.

Ο κ. Vance είπε ότι ο 18χρονος θα ήταν ακόμα ζωντανός αν οι Ευρωπαίοι είχαν «αντισταθεί στις πολιτικές του αυτομίσους και της μαζικής εισβολής μεταναστών» - και ζήτησε «δίκαιη οργή» ως απάντηση.

Εν τω μεταξύ, η βουλευτής Άννα Παουλίνα Λούνα απαίτησε οι αστυνομικοί που πίστεψαν τα ψέματα του δολοφόνου Βίκρουμ Ντίγκουα περί ρατσισμού να τιμωρηθούν και να απαγορευτεί η είσοδος στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Και η Σάρα Ρότζερς του Υπουργείου Εξωτερικών τόνισε πώς ο Σερ Κιρ Στάρμερ, η Άντζελα Ρέινερ και η Ντέιμ Έμιλι Θόρνμπερι - όλες επικεφαλής των Εργατικών το 2020 - καταδίκασαν τον Ντόναλντ Τραμπ μετά τον θάνατο του Τζορτζ Φλόιντ.

Η Ντέιμι Έμιλι, ειδικότερα, είχε ζητήσει από τη Βρετανία να σταματήσει την πώληση βρετανικού αστυνομικού εξοπλισμού για ταραχές στις ΗΠΑ - πράγμα που σημαίνει ότι η αμερικανική αστυνομία θα ήταν ανεπαρκώς εξοπλισμένη για να περιορίσει τις μαζικές ταραχές που ξέσπασαν στο πλαίσιο του κινήματος Black Lives Matter.

"Δείτε τι είπαν εξέχοντες Βρετανοί καθώς οι πόλεις της Αμερικής καιγόντουσαν", προειδοποίησε η κα Ρότζερς, καθώς μοιράστηκε αποσπάσματα από την τριάδα των Εργατικών.

"Ευτυχώς, οι διαδηλωτές που θρηνούν τον Χένρι Νόβακ δεν πυρπόλησαν υποδομές, δεν δολοφόνησαν κανέναν ή δεν προκάλεσαν με άλλο τρόπο μια αντικοινωνική καταστροφή σε όλο το Ηνωμένο Βασίλειο", είπε.

«Στο βαθμό που κάποιος από αυτούς ενδιαφέρεται για το τι πιστεύει η Αμερική, τους παροτρύνουμε να παραμείνουν ειρηνικοί - και περιμένουμε ότι θα το κάνουν.

«Όπως ο Χένρι Νόβακ και όπως οι Αμερικανοί, οι απλοί Βρετανοί έχουν συκοφαντηθεί ως ρατσιστές. Άρα βίαιοι. Δεν είναι».

Απαντώντας στη Σίμπχαν Γουάιτ, ένας εκπρόσωπος του Υπουργείου Εσωτερικών είχε δηλώσει προηγουμένως: «Η δολοφονία της Ριάνον Γουάιτ ήταν ένα αποτρόπαιο έγκλημα και οι σκέψεις μας είναι με τους αγαπημένους της.

«Αυτός ο άθλιος εγκληματίας βρίσκεται πίσω από τα κάγκελα όπου ανήκει και δικαίως έχει λάβει την αυστηρότερη ποινή της ισόβιας κάθειρξης.

«Συμμεριζόμαστε την οργή του κοινού για το προβληματικό σύστημα ασύλου και τα ξενοδοχεία.

«Γι' αυτό ακριβώς κάνουμε ό,τι μπορούμε για να κρατήσουμε τους επικίνδυνους παραβάτες έξω από τη χώρα και να κλείσουμε ξενοδοχεία».

ΠΡΟΣΤΑΤΗΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΟΘΟΔΟΞΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΥ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΩΝ Ο ΤΡΑΜΠ

 

ΟΥΑΣΙΝΓΚΤΟΝ, D.C. — Ο Πατριάρχης Ιεροσολύμων Θεόφιλος Γ΄ (Πατριαρχείο Ιεροσολύμων) συναντήθηκε με τον Πρόεδρο των ΗΠΑ Ντόναλντ Τζ. Τραμπ στην Ουάσινγκτον στις 4 Ιουνίου 2026, για να συζητήσουν την προστασία των χριστιανικών κοινοτήτων και των ιερών τόπων στους Αγίους Τόπους, με έμφαση στη διατήρηση της ελευθερίας της λατρείας και στη διατήρηση των μακροχρόνιων ρυθμίσεων που διέπουν τους ιερούς χώρους της Ιερουσαλήμ.

Κατά τη διάρκεια της συνάντησης, ο Πατριάρχης απένειμε στον Πρόεδρο Τραμπ τον «Μεγαλόσταυρο του Τάγματος του Παναγίου Τάφου», μία από τις υψηλότερες τιμές του Ελληνορθόδοξου Πατριαρχείου Ιεροσολύμων. Η παράσταση συνδέεται στενά με την Εκκλησία του Παναγίου Τάφου και αντικατοπτρίζει τον ρόλο φύλαξης του Πατριαρχείου σε βασικούς χριστιανικούς ιερούς τόπους.

ΠΑΝΩ ΑΠ ΟΛΑ ΤΟ ΦΑΙΝΕΣΘΑΙ

 

Φίλος πιστός και πρόθυμος ο Άκις να βοηθήσει αλλά δεν ξέρει που και πότε να αρχίσει.

Τον πρώτο μήνα σκέπτεται, τον δεύτερο μετράει, τον τρίτο αναπαύεται και όλα τα ξεχνάει.

Κι όταν λοιπόν κάποια στιγμή λέει να αποφασίσει, τα βόδια  του Σουλπίκιου ήδη έχουν ψοφήσει.

Και ιδού η απορία!

Βάφουνε  με πορδές αυγά?

και τελειώνει μια δουλειά αν είναι αγκαρία?

Ρωτάω ρε!

Μάριος Σκορδοπούτσογλου

HENRY NOWAK & IRENA vs GEORGE FLOYD

 

Οι δύο μεγάλες χώρες της Αγγλόσφαιρας, το Ηνωμένο Βασίλειο και οι ΗΠΑ, έχουν αναδείξει αυτούς τους δύο νεαρούς Σλάβους ως τα πρόσωπα των συστημικών προβλημάτων που μαστίζουν τις κοινωνίες τους.

Στις ΗΠΑ, είναι η βία στους δρόμους και η δολοφονία της Ουκρανής πρόσφυγα Ιρίνα Ζαρούτσκα.

Στην Αγγλία, είναι το έγκλημα των μεταναστών και η δολοφονία του Βρετανο-Πολωνού φοιτητή Χένρι Νόβακ.

Ίσως αυτοί οι δύο να θεωρηθούν μάρτυρες για την αντιμετώπιση αυτών των κοινωνικών προβλημάτων.

Υπάρχουν πολλές παρόμοιοι -αλλά διαφορετικοί- παραλληλισμοί που μπορεί κανείς να συνδέσει μεταξύ αυτών των κινημάτων και αυτού που ξεσηκώθηκε από τον Τζορτζ Φλόιντ. Τώρα βλέπουμε τοιχογραφίες για την Ιρίνα. Ο Χένρι πέθανε ενώ ήταν δεμένος με χειροπέδες από την αστυνομία και μάλιστα είπε τα λόγια «Δεν μπορώ να αναπνεύσω».

Αυτές είναι τόσο συναισθηματικές, προκλητικές περιπτώσεις, που είναι δύσκολο να μην τρομοκρατηθεί κανείς και μάλιστα να αηδιάσει από τις λεπτομέρειες και τα διπλά μέτρα και σταθμά μεταξύ τους, από τα οποία υπάρχουν πολλά. Επίσης, υπάρχουν ανησυχίες για τα απώτερα κίνητρα όσων υποστηρίζουν αυτά τα άτομα.

Αλλά στο βαθμό που μπορούμε να κάνουμε ένα βήμα πίσω από τις λεπτομέρειες, ίσως το σημαντικό συμπέρασμα είναι ότι τα κινήματα που αντιπροσωπεύουν αυτά τα πρόσωπα δεν εμφανίζονται από το πουθενά και δεν ξεσηκώθηκαν χωρίς λόγο. Ανεξάρτητα από όλες τις πτυχές που τα περιβάλλουν, αυτές οι υποθέσεις και τα επακόλουθα κινήματα αποκαλύπτουν μεγάλα προβλήματα που κρύβονται πίσω τους.

Χένρι Νόβακ: Πώς ο αντιρατσισμός δημιούργησε ρατσισμό

 

Γυρίστε το μυαλό σας ακριβώς 6 χρόνια πίσω. Είναι το καλοκαίρι του 2020 και η Βρετανία βιώνει αυτό που οι σχολιαστές της περιέγραψαν άδοξα ως «εκδίκηση». Η δολοφονία του Τζορτζ Φλόιντ από έναν αστυνομικό της Μινεάπολης έστειλε εκατοντάδες χιλιάδες Βρετανούς στους δρόμους. Αγάλματα ανατράπηκαν. Εταιρείες εξέδωσαν δηλώσεις ταπείνωσης. Αστυνομικοί - Βρετανοί αστυνομικοί, σε βρετανικές πόλεις, που αστυνομεύουν Βρετανούς - γονάτισαν μπροστά σε διαδηλωτές. Το μήνυμα, που επαναλαμβανόταν ασταμάτητα από πολιτικούς, δημοσιογράφους και ιδρύματα κάθε είδους, ήταν σαφές: ο ρατσισμός σκοτώνει και θα κάνουμε ό,τι χρειαστεί για να διασφαλίσουμε ότι δεν θα ξανασυμβεί ποτέ.

Έξι χρόνια αργότερα, ένας 18χρονος φοιτητής ονόματι Χένρι Νόβακ μαχαιρώθηκε πέντε φορές σε έναν δρόμο του Σαουθάμπτον. Καθώς αιμορραγούσε, είπε στους αστυνομικούς που έφτασαν στο σημείο ακριβώς τι είχε συμβεί: είχε μαχαιρωθεί από τον Βίκρουμ Ντίγκουα, ο οποίος στεκόταν κοντά. Ο Ντίγκουα, από την πλευρά του, είπε στους αστυνομικούς κάτι άλλο: ότι είχε πέσει θύμα ρατσιστικής επίθεσης.

Οι αστυνομικοί πίστεψαν τον Ντίγκουα και του πέρασαν χειροπέδες. Καθώς έχανε τις αισθήσεις του, ακούγονταν σε βίντεο από κάμερα σώματος να επαναλαμβάνει τις λέξεις «Δεν μπορώ να αναπνεύσω» — τις ίδιες τέσσερις λέξεις που, έξι χρόνια νωρίτερα, είχαν γίνει η καθοριστική φράση ενός πολιτικού κινήματος. Ήταν γραμμένες σε τοιχογραφίες. Φωνάζονταν σε πορείες. Τυπώνονταν σε μπλουζάκια. Ειπώθηκαν στο βήμα του Κογκρέσου των Ηνωμένων Πολιτειών και αναφέρονταν σε κοινοβουλευτικές συζητήσεις στο Γουέστμινστερ. Όταν Βρετανοί αστυνομικοί γονάτισαν στους δρόμους του Λονδίνου, ήταν αυτές οι λέξεις για τις οποίες γονάτιζαν.

Τα τελευταία λόγια του Χένρι Νόβακ, που καταγράφηκαν σε βίντεο από κάμερα σώματος που δημοσίευσε η αστυνομία του Χαμσάιρ τις πρώτες πρωινές ώρες μιας Τρίτης — τα μέσα της νύχτας, όταν οι λιγότεροι άνθρωποι θα το έβλεπαν — ήταν τα ίδια. «Δεν μπορώ να αναπνεύσω». Τα είπε ενώ ήταν δεμένος με χειροπέδες στο πεζοδρόμιο, αιμορραγώντας από πέντε μαχαιριές, σε αστυνομικούς που είχαν αποφασίσει ότι ο άνθρωπος που του έβαλε αυτές τις πληγές ήταν το πραγματικό θύμα.

Δεν θα δείτε τα λόγια του Χένρι γραμμένα σε τοιχογραφία. Κανένας πολιτικός δεν θα τα παραθέσει στη Βουλή των Κοινοτήτων. Καμία εταιρεία δεν θα αλλάξει το λογότυπό της. Το ίδιο κατεστημένο που έκανε τέσσερις λέξεις αθάνατες όταν τις είπε ένας μαύρος άνδρας στη Μινεάπολη, αντιμετώπισε τις ίδιες τέσσερις λέξεις, που είπε ένα λευκό αγόρι που πέθαινε σε έναν δρόμο του Σαουθάμπτον, με αυτό που μπορεί να περιγραφεί μόνο ως αποφασιστική, θεσμική σιωπή.

Αυτή η σιωπή δεν είναι ουδέτερη. Είναι μια δήλωση. Σας λέει ακριβώς ποιανού τα βάσανα έχει αποφασίσει ότι μετράνε και ποιανού όχι. Και δεν προκλήθηκε από τον παλιό ρατσισμό - όχι από σκίνχεντ  - αλλά από τους ανθρώπους που πέρασαν έξι χρόνια λέγοντάς σας ότι τον είχαν καταργήσει.

Ο Ντίγκβα καταδικάστηκε για φόνο την περασμένη εβδομάδα και καταδικάστηκε σε ισόβια κάθειρξη. Η αστυνομία του Χαμσάιρ εξέδωσε δημόσια συγγνώμη, η IOPC ξεκίνησε έρευνα και μια χώρα που είχε περάσει το μεγαλύτερο μέρος μιας δεκαετίας ακούγοντας διαλέξεις για το μοναδικό και ασυγχώρητο κακό του ρατσισμού έμεινε να συλλογιστεί τι είχε στην πραγματικότητα παράγει ο αντιρατσισμός της.

Η απάντηση, αν είστε διατεθειμένοι να το εξετάσετε ειλικρινά, είναι η εξής: μια νέα μορφή ρατσισμού. Ένας γραφειοκρατικός ρατσισμός. Ένας πραγματικά θεσμοθετημένος ρατσισμός. Ένας ρατσισμός που ξεπλένεται τόσο καλά μέσω της γλώσσας της προόδου και της ένταξης που οι άνθρωποι που τον επιβάλλουν πιστεύουν πραγματικά ότι βρίσκονται στη σωστή πλευρά της ιστορίας.

Πώς αλλιώς ονομάζετε ένα σύστημα στο οποίο ο λόγος ενός ετοιμοθάνατου εφήβου μετράει λιγότερο από τον λόγο του δολοφόνου του λόγω του χρώματος του δέρματός του;

Για να καταλάβετε πώς φτάσαμε εδώ, πρέπει να καταλάβετε τι έκανε στην πραγματικότητα η «εκδίκηση» μετά τον Φλόιντ στους βρετανικούς θεσμούς - ειδικά στην αστυνομία. Η αντίδραση στον θάνατο του Φλόιντ δεν ήταν απλώς συναισθηματική. Ήταν ιδεολογική και συστηματική. Οι δυνάμεις σε όλη τη χώρα υποβλήθηκαν σε υποχρεωτική εκπαίδευση για την ποικιλομορφία και τον αντιρατσισμό. Η αρχή που εντυπώθηκε στους αξιωματικούς, ρητά ή σιωπηρά, ήταν ότι οι κατηγορίες για ρατσισμό πρέπει να λαμβάνονται με τη μέγιστη σοβαρότητα - ότι η ιστορική αποτυχία των θεσμών να πιστέψουν ότι τα θύματα ρατσισμού από μειονότητες ήταν το προπατορικό αμάρτημα και χρειαζόταν εξιλέωση.

Ο ρατσισμός είναι κακός. Η προσπάθεια αντιμετώπισής του είναι καλή. Το πρόβλημα είναι τι συμβαίνει όταν το εφαρμόζεις χωρίς κρίση στον πραγματικό κόσμο: εκπαιδεύεις τους αστυνομικούς να ζυγίζουν τόσο πολύ έναν ισχυρισμό περί ρατσισμού που υπερισχύει των αποδεικτικών στοιχείων που έχουν μπροστά τους. Παράγεις ακριβώς το αποτέλεσμα που είδαμε στο Σαουθάμπτον - έναν άντρα να αιμορραγεί μέχρι θανάτου στο πεζοδρόμιο, να ζητιανεύει βοήθεια, να του λένε οι αστυνομικοί που θα έπρεπε να του σώζουν τη ζωή ότι δεν πιστεύουν ότι έχει μαχαιρωθεί.

Αυτό που είναι ιδιαίτερα εντυπωσιακό σε αυτή την υπόθεση είναι ο τρόπος με τον οποίο αντικατοπτρίζει, σχεδόν ακριβώς, την αδικία που υποτίθεται ότι είχε σχεδιαστεί για να αποτρέψει το κίνημα. Ο Τζορτζ Φλόιντ πέθανε λέγοντας «Δεν μπορώ να αναπνεύσω» ενώ ένας αστυνομικός γονάτισε στον λαιμό του. Ο Χένρι Νόβακ πέθανε λέγοντας «Δεν μπορώ να αναπνεύσω» ενώ αστυνομικοί γονάτισαν στην πλάτη του και του πέρασαν χειροπέδες. Το βρετανικό κατεστημένο που έκλαιγε για τον Φλόιντ ήταν εμφανώς σιωπηλό για τον Νόβακ. Οι πολιτικοί που διαδήλωσαν στους δρόμους του Λονδίνου το 2020 δεν έσπευσαν στις κάμερες. Οι εταιρείες που άλλαξαν τα λογότυπά τους και χρηματοδότησαν πρωτοβουλίες ποικιλομορφίας δεν έχουν εκδώσει δηλώσεις.

Αυτό δεν είναι ατύχημα, ούτε καν έκπληξη. Είναι η λογική συνέπεια μιας ιδεολογίας που στην πραγματικότητα δεν αντιτίθεται στον ρατσισμό - απλώς αναθέτει τους αποδεκτούς στόχους της.

Θέλω να είμαι ακριβής εδώ, επειδή η ακρίβεια έχει σημασία. Δεν λέω ότι οι αστυνομικοί που παρευρέθηκαν στο σημείο εκείνο το βράδυ είναι κακοί άνθρωποι ή ότι έβαλαν στόχο να αφήσουν τον Χένρι Νόβακ να πεθάνει. Πιστεύω, στην πραγματικότητα, το αντίθετο: ότι ακολουθούσαν το πνεύμα της εκπαίδευσής τους και της κουλτούρας που είχε χτιστεί γύρω τους, με καλή πίστη, όλα αυτά τα χρόνια. Το πρόβλημα δεν είναι τα άτομα. Το πρόβλημα είναι το σύστημα που τους παρήγαγε - ένα σύστημα που τους δίδαξε, στην πραγματικότητα, ότι ένας ισχυρισμός για ρατσισμό είναι ένα ατού που υπερισχύει της κανονικής ανακριτικής διαδικασίας, της κανονικής ιατρικής κοινής λογικής και της κανονικής ανθρώπινης κρίσης.

Αυτό το σύστημα χτίστηκε με τις καλύτερες προθέσεις, από ανθρώπους που ήθελαν πραγματικά να αντιμετωπίσουν τις πραγματικές αδικίες. Και έχει δημιουργήσει μια κουλτούρα αστυνόμευσης στην οποία ένας δολοφόνος μπορεί να μαχαιρώσει έναν έφηβο πέντε φορές, να ισχυριστεί ότι είναι θύμα ρατσισμού και να παρακολουθεί τους αστυνομικούς να του βάζουν χειροπέδες να αιμορραγεί στον δρόμο.

Δεν θα αναγνωρίσουν αυτό που έχτισαν. Θα πουν ότι επρόκειτο για μια μεμονωμένη αποτυχία μεμονωμένων αξιωματικών, όχι για ένα συστημικό πρόβλημα. Θα πουν ότι η έγερση αυτής της υπόθεσης αποτελεί από μόνη της μια μορφή ρατσισμού - μια προσπάθεια υπονόμευσης των νόμιμων προσπαθειών κατά του ρατσισμού, εμμένοντας σε μια υπόθεση αιχμής. Θα πουν, όπως λένε πάντα, ότι το πραγματικό πρόβλημα είναι ότι δεν έχουμε προχωρήσει αρκετά.

Αλλά αυτό το παιχνίδι έχει τελειώσει. Όποιος έχει τα μάτια να δει και τα αυτιά να ακούσει την αλήθεια ξέρει τι συνέβη εδώ. Ένας νεαρός άνδρας είναι νεκρός. Ο δολοφόνος του εκμεταλλεύτηκε μια ιδεολογία για να ξεφύγει από τη δικαιοσύνη, έστω και για λίγο. Και οι θεσμοί που μεταρρυθμίστηκαν στο όνομα του αντιρατσισμού είναι τώρα ανοιχτά ρατσιστικοί εναντίον των λευκών.

Βρετανική οργή ξεσπά στο Σαουθάμπτον καθώς οι Βρετανοί αντεπιτίθενται στην αστυνόμευση δύο επιπέδων

 

Εκατοντάδες θυμωμένοι Βρετανοί βγήκαν στους δρόμους του Σαουθάμπτον στις 2 Ιουνίου, συγκρουόμενοι με τις δυνάμεις καταστολής των ταραχών σε μια άγρια ​​έκρηξη απογοήτευσης για τον βάναυσο θάνατο από μαχαίρωμα του 18χρονου Χένρι Νόβακ και τις συγκλονιστικές αποτυχίες της αστυνομίας που ακολούθησαν.

Ο Νόβακ, ένας νεαρός φοιτητής πανεπιστημίου, επέστρεφε σπίτι από μια βραδινή έξοδο τον περασμένο Δεκέμβριο, όταν ο Βίκρουμ Ντίγκβα, ένας 23χρονος οπλισμένος με ένα τελετουργικό στιλέτο Σιχ 21 εκατοστών, τον κυνήγησε και τον μαχαίρωσε πέντε φορές. Καθώς ο Νόβακ πέθαινε, ο Ντίγκβα είπε ψέματα στους αστυνομικούς που έφτασαν, ισχυριζόμενος ότι ο έφηβος του είχε επιτεθεί ρατσιστικά και του είχε ρίξει το τουρμπάνι. Η αστυνομία πέρασε χειροπέδες στο αιμορραγούν θύμα αντί να του σπεύσει να τον βοηθήσει - βίντεο από κάμερα σώματος καταγράφει τον Νόβακ να λέει λαχανιασμένα «Με μαχαίρωσαν» και «Δεν μπορώ να αναπνεύσω» . Πέθανε 67 λεπτά αργότερα.

Ο Ντίγκβα καταδικάστηκε τελικά σε ισόβια με ελάχιστη ποινή φυλάκισης 21 ετών, αλλά η ζημιά είχε γίνει. Οι εξοργισμένοι ντόπιοι πορεύτηκαν από το αστυνομικό τμήμα προς την περιοχή του δολοφόνου, απαιτώντας πραγματική δικαιοσύνη. Μπουκάλια, τούβλα και κάδοι απορριμμάτων πετούσαν καθώς οι εντάσεις κορυφώνονταν. Αντήχησαν συνθήματα όπως «Δεν μπορώ να αναπνεύσω» - ανατρέποντας το σενάριο για χρόνια επιλεκτικής οργής που αγνόησαν τα βρετανικά θύματα.

Δεν πρόκειται για τυχαία βία - είναι το προβλέψιμο αποτέλεσμα της μαζικής μετανάστευσης, των πολιτικών ήπιας καταπολέμησης του εγκλήματος και μιας αστυνομικής δύναμης που φαίνεται να πιστεύει πιο γρήγορα τους ισχυρισμούς των μειονοτήτων για ρατσισμό παρά να προστατεύει τους  Βρετανούς. Ενώ οι ελίτ κάνουν διαλέξεις για τις «ακροδεξιές» απειλές και τις «κοινοτικές εντάσεις», οι απλοί άνθρωποι βλέπουν τη χώρα τους να γλιστράει, με τα εγκλήματα με μαχαίρι να αυξάνονται και τις αρχές να ανησυχούν περισσότερο για την οπτική παρά για την ασφάλεια.