Για όσους εξακολουθούν να επιμένουν στην αλήθεια
Το blog και ο διαχειριστής του σε καμία περίπτωση δεν ευθύνονται για το περιεχόμενο των σχολίων.

Κυριακή 18 Οκτωβρίου 2026

Σας ευχαριστώ

 


Λοιπόν, το 46% των Μουσουλμάνων θα εγκατέλειπε τη Γαλλία αν η Μαρίν Λεπέν κέρδιζε το 2027... Για την Αριστερά, αυτό θα αποτελούσε, φυσικά, μια τραγωδία, αλλά για τον γαλλικό λαό, λειτουργεί ως μια βαθιά και ουσιαστική διευκρίνιση. Πρέπει να ονομάζουμε τα πράγματα με το όνομά τους — κάτι που το «πολιτικά ορθό» κατεστημένο προσπαθεί απεγνωσμένα να αποκρύψει: το να είναι κανείς Γάλλος και το να είναι ασκούμενος Μουσουλμάνος αποτελούν δύο αφοσιώσεις που συγκρούονται και έρχονται σε αντίθεση μεταξύ τους.

Το λέω αυτό ως Γάλλος πατριώτης καβυλικής καταγωγής. Αν και γεννήθηκα εδώ, στη Γαλλία, και δεν έζησα ποτέ στην Καβυλία, η οικογενειακή μου ιστορία μού θυμίζει την πίεση που ασκήθηκε μέσω του εξισλαμισμού και πώς αυτός επιδίωξε να εξαλείψει τους αυτόχθονες πολιτισμούς εκεί. Το να βλέπω αυτόν τον ίδιο μηχανισμό να ριζώνει σταδιακά εδώ, στη δική μου χώρα —τη Γαλλία— υπό τον μανδύα της ανοχής, είναι απλώς απαράδεκτο.

Αξίζει να επαναληφθεί: η Γαλλία δεν είναι ουδέτερο έδαφος, ούτε αποτελεί «λευκό χαρτί». Είναι ένας πολιτισμός διαμορφωμένος από αιώνες Καθολικισμού, απελευθερωμένος από τον Διαφωτισμό, εκκοσμικευμένος από την Επανάσταση, και ένας πολιτισμός που έχει θέσει την απόλυτη ελευθερία του ατόμου στον πυρήνα των πάντων.

Από την άλλη πλευρά, το ορθόδοξο σουνιτικό Ισλάμ απαιτεί υποταγή σε έναν αυστηρό θρησκευτικό κώδικα, ο οποίος καταπνίγει τόσο τις ατομικές όσο και τις συλλογικές ελευθερίες. Δεν μιλάμε για δύο πολιτισμούς που μπορούν να συνυπάρξουν αρμονικά, χέρι-χέρι· μιλάμε για δύο διαμετρικά αντίθετες κοσμοθεωρίες.

Η αδιάψευστη απόδειξη αυτού του χάσματος εντοπίζεται στον τρόπο με τον οποίο οι εκπρόσωποί του εμπλέκονται στην πολιτική μας ζωή. Συνήθως, ένας Γάλλος πολίτης ψηφίζει με βάση τις παραδοσιακές πολιτικές τοποθετήσεις —την πατριωτική δεξιά, τη μετριοπαθή δεξιά, το κέντρο, τη σοσιαλιστική αριστερά, τη ριζοσπαστική αριστερά κ.ο.κ.—, συζητώντας ζητήματα όπως η οικονομία, η παιδεία, η Ευρώπη και το μέλλον του έθνους. Ωστόσο, ένα τεράστιο τμήμα του μουσουλμανικού πληθυσμού έχει αποστασιοποιηθεί πλήρως από αυτό το γαλλικό πλαίσιο.

Το μοναδικό τους κριτήριο για την ψήφο είναι το πώς προσεγγίζουν τα πολιτικά κόμματα το Ισλάμ και τη μετανάστευση. Με λίγα λόγια, οι επιλογές τους καθορίζονται αποκλειστικά από παράγοντες που απομακρύνουν τη Γαλλία από την ιστορική της ταυτότητα και την κατευθύνουν προς την ταυτότητα των χωρών καταγωγής τους.

Ενεργώντας κατ' αυτόν τον τρόπο, αποκόπτονται ουσιαστικά από την εθνική κοινότητα και μετατρέπονται σε ένα ξεχωριστό εκλογικό σώμα —ένα θρησκευτικά προσανατολισμένο μπλοκ, το οποίο αξιοποιείται από την Αριστερά. Αλλοιώνουν τη δημοκρατία μας.

Ένα άτομο που επιλέγει να διαμορφώσει ολόκληρη τη ζωή του, τις ιδέες του και τις ψήφους του με βάση την προσήλωσή του στο Ισλάμ —αντί για το συλλογικό συμφέρον του γαλλικού έθνους και την αφοσίωση στην ιστορία του— ουσιαστικά δεν έχει θέση ανάμεσά μας. Ένας τέτοιος τρόπος ζωής καταδικάζει το άτομο σε μια κατάσταση διαρκούς εσωτερικής σύγκρουσης και, αναπόφευκτα, δημιουργεί μόνιμες εντάσεις εντός της κοινωνίας μας.

Αν και μόνο η προοπτική μιας πατριωτικής κυβέρνησης, η οποία θα εφαρμόζει αυστηρά τους νόμους της Δημοκρατίας και θα υπερασπίζεται την εθνική μας κυριαρχία, ωθεί σχεδόν τους μισούς από αυτούς να σκέφτονται να μαζέψουν τα πράγματά τους και να φύγουν, αυτό αποτελεί αδιάψευστη απόδειξη ότι ο πολιτισμικός διαχωρισμός έχει ήδη ριζώσει. Η Γαλλία πρέπει να αγαπιέται, να αγκαλιάζεται και να τιμάται άνευ όρων. Όσοι φαντάζονται μια θέση για τον εαυτό τους εδώ μόνο υπό την προϋπόθεση ότι η Γαλλία θα υποταχθεί στα δικά τους κοινοτικά αιτήματα, δεν θα ανήκουν ποτέ πραγματικά σε αυτόν τον τόπο.

Στην Καβυλία, ο ποιητής και τραγουδιστής Λουνές Ματούμπ —ο οποίος δολοφονήθηκε το 1998— είχε πει κάποτε για τους Άραβες-ισλαμιστές ακτιβιστές, στους οποίους αντιστεκόταν: «Μαζί τους υπάρχει απόλυτη ασυμβατότητα· είναι σαν σκόνη στο μάτι».

Έκτοτε, αυτή ακριβώς η σκόνη έχει εισχωρήσει και στη Γαλλία. — Arezki the Kabyle στο X

Raoul Garrah

Σάββατο 17 Οκτωβρίου 2026

Πώς έκανε τούμπα στον αέρα το νέο Roadster της Tesla;

 








Ένα αυτοκίνητο ανάποδα. Μια περιστροφή στον αέρα. Μια προσγείωση και στους τέσσερις τροχούς.

Δύο τεχνάσματα — και τα δύο αξιοποιούν τον αέρα. Αυτή η τρισδιάστατη ανάλυση ακολουθεί την εξήγηση της Tesla: ανεμιστήρες δημιουργούν αναρρόφηση που συγκρατεί το αυτοκίνητο πάνω στη ράμπα, ενώ πίδακες πεπιεσμένου αέρα βοηθούν στον έλεγχο της περιστροφής και στην επιβράδυνση της καθόδου.

Παρασκευή 16 Οκτωβρίου 2026

«Η Θέουτα είναι Ισπανία και η Θέουτα είναι Ευρώπη!»

 


Ο Βασιλιάς Φίλιππος ΣΤ' στέλνει ένα ηχηρό μήνυμα στη Θέουτα!

«Η Θέουτα είναι Ισπανία και η Θέουτα είναι Ευρώπη!» 

Κατά τη διάρκεια της ιστορικής, πρώτης επίσκεψής του στη Θέουτα, ο Βασιλιάς Φίλιππος ΣΤ' επιβεβαίωσε την κυριαρχία της Ισπανίας επί της Θέουτα και της Μελίγια, τονίζοντας ότι τα σύνορά τους αποτελούν ταυτόχρονα και σύνορα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Ο Βασιλιάς ζήτησε επίσης την άμεση επιστροφή των μεταναστών που εισήλθαν παράτυπα στις 30-31 Ιουλίου και προέτρεψε τους πολιτικούς ηγέτες να υπερασπιστούν την εδαφική κυριαρχία της Ισπανίας χωρίς δισταγμό.

 Ο Βασιλιάς Φίλιππος ΣΤ' και η Βασίλισσα Λετίθια έτυχαν ενθουσιώδους υποδοχής από το πλήθος που γιόρταζε την επίσκεψή τους! 

 Πηγή: EL ESPAÑOL | Gustavo Molina & Raúl Rodríguez

Πέμπτη 15 Οκτωβρίου 2026

ΠΟΛΕΜΙΚΕΣ ΚΥΡΩΣΕΙΣ ΒΡΥΞΕΛΛΩΝ ΚΑΤΑ ΡΩΣΙΑΣ ΑΓΟΡΑΖΟΝΤΑΣ ΡΩΣΙΚΟ ΥΓΡΟΠΟΙΗΜΕΝΟ ΦΥΣΙΚΟ ΑΕΡΙΟ

 


Η Ευρώπη εισήγαγε ποσότητα-ρεκόρ 12,18 εκατομμυρίων τόνων υγροποιημένου φυσικού αερίου (LNG) από το ρωσικό έργο Yamal στην Αρκτική, κατά τους πρώτους εννέα μήνες του 2026. Το εκτιμώμενο κόστος ανέρχεται σε 7,88 δισεκατομμύρια ευρώ — ποσό που καταβλήθηκε κατά το ίδιο διάστημα που οι Βρυξέλλες ενίσχυαν δημόσια τις κυρώσεις κατά της πολεμικής οικονομίας της Ρωσίας.

Τα στοιχεία προέρχονται από τη γερμανική ερευνητική ομάδα Urgewald και βασίζονται σε δεδομένα ναυτιλιακών μεταφορών της Kpler. Οι εισαγωγές αυξήθηκαν κατά 9,5% σε ετήσια βάση, παρόλο που οι συνολικές παραδόσεις του έργου Yamal παγκοσμίως μειώθηκαν κατά 1,3%. Η Ευρώπη παρέλαβε 167 φορτία, ποσοστό που αντιστοιχεί περίπου στο 85% του συνόλου των αποστολών του έργου. Οι πληρωμές ανά τρίμηνο διαμορφώθηκαν ως εξής: 2,88 δισ. ευρώ το 1ο τρίμηνο, 3,08 δισ. το 2ο τρίμηνο και 1,92 δισ. το 3ο τρίμηνο.

Ιδού τι παραλείπει το δελτίο τύπου: Η απαγόρευση της ΕΕ για τις βραχυπρόθεσμες συμβάσεις ρωσικού LNG τέθηκε σε ισχύ στις 25 Απριλίου. Παρόλα αυτά, οι ποσότητες αυξήθηκαν. Οι μακροπρόθεσμες συμβάσεις παραμένουν νόμιμες έως την 1η Ιανουαρίου 2027 — και εκεί ακριβώς βρίσκονται τα μεγάλα κεφάλαια. Ο ακτιβιστής Sebastian Roetters το έθεσε ωμά: η απαγόρευση των βραχυπρόθεσμων συμβάσεων «δεν συνέβαλε ουσιαστικά στη διατάραξη του εμπορίου».

Η γεωγραφία εξηγεί τα υπόλοιπα. Το έργο Yamal εξαρτάται από έναν μικρό στόλο πλοίων μεταφοράς LNG κατηγορίας Arc7 (ικανών να πλέουν σε πάγους). Οι ευρωπαϊκοί τερματικοί σταθμοί και τα ναυπηγεία βρίσκονται αρκετά κοντά ώστε να επιτρέπουν γρήγορους κύκλους παράδοσης — κάτι που είναι κρίσιμο τον χειμώνα, όταν η διαδρομή μέσω της Αρκτικής προς την Ασία γίνεται δύσκολη. Η Ασία δεν μπορεί να απορροφήσει αυτά τα φορτία με τέτοια ταχύτητα. Η Ευρώπη, όμως, μπορεί.

Ο νόμος περί κυρώσεων που προωθήθηκε από τον Lindsey Graham στην Ουάσιγκτον —και υπογράφηκε στις 18 Σεπτεμβρίου— κατονομάζει το Yamal LNG και θέτει ως καταληκτική ημερομηνία τη 18η Οκτωβρίου. Το ερώτημα που αξίζει να παρακολουθήσουμε είναι αν οι κυρώσεις αυτές θα στραφούν τελικά και κατά των Ευρωπαίων αγοραστών.

Οι κυρώσεις αποτελούν πολιτική επιλογή. Τα τιμολόγια, όμως, αποτελούν συγκεκριμένη απόφαση.


Πηγή: Ανάλυση της Urgewald με βάση στοιχεία ναυτιλιακών μεταφορών της Kpler, όπως δημοσιεύτηκε από το Euronews και το gCaptain, 9–11 Οκτωβρίου 2026.

Ποιος είναι ο «Burqaman» και τι ακριβώς έκανε;

 


Ο Tim Miller, μια πραγματικά θρυλική μορφή, ισχυρίζεται ότι μελετά το Ισλάμ...

Ένας Βρετανός συνταξιούχος εμφανίστηκε σήμερα στο εδώλιο του κατηγορουμένου φορώντας μπούρκα, προκειμένου να αρνηθεί την κατηγορία ότι απέκρυψε την ταυτότητά του —φορώντας τη συγκεκριμένη ενδυμασία— κατά τη διάρκεια διαδήλωσης κατά των μεταναστών.

Ο 76χρονος Timothy Miller δήλωσε σε δικαστή ότι υπέστη «παράνομη σύλληψη» κατά τη διάρκεια της διαδήλωσης που πραγματοποιήθηκε τον περασμένο μήνα στο Πόρτσμουθ.

Αρνήθηκε ότι φορούσε «μπούρκα για να αποκρύψει την ταυτότητά του» στη διαδήλωση της 12ης Σεπτεμβρίου —για την οποία η αστυνομία είχε προειδοποιήσει ότι θα συλλάμβανε όσους συμμετέχοντες φορούσαν μάσκες ή καλύμματα προσώπου.

Ο Miller εμφανίστηκε στο δικαστήριο του Πόρτσμουθ φορώντας μπούρκα και κρατώντας μια μαύρη τσάντα χειρός και έναν πορτοκαλί φάκελο.

Ο Miller, ο οποίος δεν εκπροσωπήθηκε από δικηγόρο, διερωτήθηκε γιατί επιτρέπεται στους μετανάστες να εισέρχονται στο Ηνωμένο Βασίλειο χωρίς να τίθενται ερωτήματα για τη θρησκεία τους, ενώ ο ίδιος δεχόταν επανειλημμένες ερωτήσεις σχετικά με την υποτιθέμενη προσχώρησή του στο Ισλάμ.

Ισχυρίστηκε ότι η κίνησή του αποτελούσε μέρος των θρησκευτικών του καθηκόντων και δήλωσε ότι θα «συνιστούσε σε οποιονδήποτε να φορέσει το πέπλο και να ζήσει μέσα σε καθεστώς προστασίας" (στην χώρα που προστατεύει τους μουσουλμάνους).

Ισχυρίστηκε επίσης ότι διαθέτει «διερευνητικό πνεύμα» και δήλωσε ότι το Ηνωμένο Βασίλειο «οδεύει προς μια ισλαμική κοινωνία», επομένως θα αποτελούσε πλεονέκτημα για τον ίδιο να ασπαστεί το Ισλάμ.

Του ζητήθηκε να αφαιρέσει το κάλυμμα του προσώπου του κατά την ταυτοποίησή του στο δικαστήριο, αλλά στη συνέχεια το επανατοποθέτησε.

Όταν ερωτήθηκε ποια ήταν η νομική του υπεράσπιση έναντι της κατηγορίας, ο Miller απάντησε: «Το ζήτημα, πολύ απλά, είναι ότι θα έπρεπε να έχουμε έναν νόμο και νομίζω ότι όλοι συμφωνούν σε αυτό».

Ο δικαστής Stephen Apted απάντησε: «Αυτό δεν αποτελεί υπεράσπιση απέναντι στην κατηγορία».

Ο Miller δήλωσε ότι διέθετε «εξαίρεση» για την τήρηση των «ισλαμικών» θρησκευτικών πρακτικών.

Ο κ. Apted ζήτησε στη συνέχεια από τον Miller να διευκρινίσει αν ασκούσε το Ισλάμ ως θρησκεία, με τον κατηγορούμενο να απαντά: «Με την έννοια ότι μελετώ το Ισλάμ, καθώς φαίνεται να είναι η πιο επωφελής θρησκεία για να την προσέξει κανείς στο σημερινό κλίμα».

Όταν ρωτήθηκε για το θρήσκευμά του, ο Miller δήλωσε: «Δεν θεωρώ ότι οφείλω να απαντήσω σε αυτή την ερώτηση, διότι κανείς άλλος δεν ερωτάται σχετικά με το θρήσκευμά του όταν εισέρχεται στη χώρα. Γιατί μου γίνεται αυτή η ερώτηση;

Δεν έχω ακούσει ποτέ ξανά να υποβάλλεται σε κάποιον ερώτηση για το θρήσκευμά του. Πώς είναι δυνατόν να συμβαίνει αυτό;»

Ο δικαστής Apted απάντησε: «Σας υποβάλλω αυτή την ερώτηση μόνο και μόνο επειδή καθήκον μου είναι να διαχειριστώ την υπόθεση. Πρέπει να προσδιορίσω ποια είναι τα ουσιαστικά ζητήματα της υπόθεσης».

Και συνέχισε: «Πρέπει να αποδείξετε ότι φορούσατε αυτά τα αντικείμενα στο πλαίσιο θρησκευτικής πρακτικής. Αυτό θα απαιτήσει την προσκόμιση αποδεικτικών στοιχείων».

Ο Miller είπε: «Κατά τη γνώμη μου, επρόκειτο για παράνομη σύλληψη. Συμμορφώθηκα με τα πάντα.

Καταγράφηκα από όλες ανεξαιρέτως τις κάμερες. Εμφανίστηκα οικειοθελώς μπροστά σε αυτές τις κάμερες».

«Δεν μου ζητήθηκε ούτε μία φορά να αφαιρέσω το κάλυμμα του προσώπου μου. Αυτό θα έχει καταγραφεί στις κάμερες σώματος.

Επομένως, θεωρώ ότι πρόκειται για παράνομη σύλληψη, η οποία πρέπει επίσης να αμφισβητηθεί».

Ο δικαστής Apted δήλωσε: «Είπατε στους αστυνομικούς —νομίζω εκείνη τη στιγμή— ότι ασπαζόσασταν το Ισλάμ».

Ο Miller απάντησε: «Μελετώ το Ισλάμ και φαίνεται να είναι η πιο ωφέλιμη θρησκεία για να την προσέξει κανείς στο σημερινό κλίμα».

Ο Miller ανέφερε στο δικαστήριο ότι στο παρελθόν ζούσε στο Μαρόκο και ότι έχει επισκεφθεί επίσης το Μπαχρέιν και το Ντουμπάι.

Δήλωσε ότι εξέταζε το ενδεχόμενο συγκέντρωσης πόρων μέσω διαδικτύου (crowdfunding) για τη νομική ομάδα που θα χειριζόταν την υπόθεσή του.


Τετάρτη 14 Οκτωβρίου 2026

Ο Ζελένσκι αγνοεί τις πιέσεις του Τραμπ για ειρήνη, καθώς η Ουκρανία προετοιμάζεται για μια νέα, απελπισμένη φάση

 


Ο Βολοντίμιρ Ζελένσκι συμπεριφέρεται σαν κάποιος που αρνείται να αντιληφθεί την πραγματικότητα της κατάστασης. Ακόμη και αφότου ο Ντόναλντ Τραμπ τον προέτρεψε δημόσια να «κλείσει συμφωνία» με τον Βλαντιμίρ Πούτιν για τον τερματισμό του πολέμου, ο Ζελένσκι επιμένει στην κλιμάκωση, στις διπλωματικές φιέστες και στα ατέρμονα αιτήματα για περισσότερα όπλα. Το πρόσφατο κύμα ρωσικών και ουκρανικών αεροπορικών πληγμάτων —που προκαλεί θύματα μεταξύ των αμάχων και στις δύο πλευρές— καταδεικνύει ακριβώς αυτό που επεσήμαινε ο Τραμπ: ο πόλεμος κλιμακώνεται ανεξέλεγκτα και η ηγεσία της Ουκρανίας φαίνεται να ενδιαφέρεται περισσότερο για την πολιτική της επιβίωση παρά για την εθνική επιβίωση.

Ενώ ο Τραμπ δηλώνει ξεκάθαρα: «Θέλω ο Ζελένσκι να τα βρει με τον Πούτιν», η απάντηση του Ζελένσκι είναι ουσιαστικά: Όχι — περισσότερος πόλεμος, περισσότερη πίεση, περισσότερα όπλα. Επιμένει ότι η Ρωσία «κλιμακώνει τη δράση της μέρα με τη μέρα» και χρησιμοποιεί κάθε επίθεση ως απόδειξη ότι ο κόσμος πρέπει να «χαλιναγωγήσει τη Μόσχα».

Όμως, υπάρχει μια δυσάρεστη αλήθεια που πολλά δυτικά μέσα ενημέρωσης αποφεύγουν να θίξουν: η Ουκρανία ξεμένει από στρατιώτες.

Και αντί να το παραδεχτεί, το Κίεβο προετοιμάζεται αθόρυβα για την επόμενη φάση: τη στρατολόγηση γυναικών.

Πρόσφατα, η Ουκρανία παρήγγειλε 150.000 γυναικείες στρατιωτικές στολές — μια μαζική προμήθεια που δεν βγάζει νόημα, εκτός αν η κυβέρνηση αναμένει να επιστρατεύσει πολύ περισσότερες γυναίκες. Δεν πρόκειται για συμβολική κίνηση. Είναι σημάδι απόγνωσης. Η κρίση έμψυχου δυναμικού στην Ουκρανία είναι γνωστή και η κυβέρνηση έχει ήδη αυστηροποιήσει τους κανόνες για τους άνδρες, έχει διευρύνει τις επιστρατεύσεις και έχει προωθήσει αυστηρότερες ποινές για τη φυγοστρατία. Τώρα προετοιμάζουν την επόμενη δεξαμενή προσωπικού: τις γυναίκες.

Ο Ζελένσκι γνωρίζει πολύ καλά τι σημαίνει αυτό. Η επιστράτευση γυναικών είναι ζήτημα με τεράστια πολιτική εκρηκτικότητα. Σηματοδοτεί ότι ο ανδρικός πληθυσμός της χώρας έχει εξαντληθεί από τα χρόνια του εξουθενωτικού πολέμου. Σηματοδοτεί επίσης ότι η ηγεσία είναι πρόθυμη να ωθήσει την κοινωνία στα όριά της, αντί να διαπραγματευτεί.

Και αυτή είναι η πραγματική ουσία της υπόθεσης:

Ο Ζελένσκι αγωνίζεται να παραμείνει στην εξουσία — ακόμη και αν η Ουκρανία αιμορραγεί μέχρι θανάτου.

Κάθε νέο ρωσικό πλήγμα γίνεται άλλη μια αφορμή για να ζητήσει περισσότερα όπλα, περισσότερες κυρώσεις, περισσότερη πίεση, περισσότερη «διεθνή δράση». Κάθε ουκρανικό πλήγμα σε ρωσικά διυλιστήρια γίνεται άλλο ένα πρωτοσέλιδο που αποδεικνύει ότι το Κίεβο εξακολουθεί να «αντιστέκεται». Όμως, τίποτα από αυτά δεν αλλάζει τη βασική πραγματικότητα: ο πόλεμος δεν κερδίζεται και το ανθρώπινο κόστος εκτοξεύεται.

Το μήνυμα του Τραμπ στον ΟΗΕ ήταν απλό:

Σταματήστε. Διαπραγματευτείτε. Τέλος στις φονικές συγκρούσεις.

Το μήνυμα του Ζελένσκι ήταν το αντίθετο:

Συνεχίστε. Περισσότερη κλιμάκωση. Περισσότερη πίεση. Περισσότερος πόλεμος.

Και τώρα, με τις μαζικές παραγγελίες γυναικείων στολών, η Ουκρανία ετοιμάζεται να στείλει στα χαρακώματα μητέρες, κόρες, νοσοκόμες, δασκάλες — όποιον έχει απομείνει. Όχι επειδή είναι στρατηγικά ορθό, αλλά επειδή η πολιτική ηγεσία αρνείται να αντικρίσει την αλήθεια: ο πόλεμος δεν μπορεί να συνεχιστεί με αυτόν τον ρυθμό.

Ο Ζελένσκι επαναλαμβάνει διαρκώς ότι ο Πούτιν «αναζητά δικαιολογίες για να συνεχίσει τον πόλεμο». Ίσως όμως ο Ζελένσκι θα έπρεπε να κοιταχτεί στον καθρέφτη. Κάνει το ίδιο: βρίσκει δικαιολογίες για να αποφύγει τις διαπραγματεύσεις, δικαιολογίες για να παρατείνει τη σύγκρουση, δικαιολογίες για να παραμείνει στην εξουσία επ' αόριστον, ενώ η χώρα καταρρέει γύρω του.

Η τραγωδία είναι απλή:

Η Ουκρανία χρειαζόταν έναν πολιτικό ηγέτη-οραματιστή. Απέκτησε έναν επιβιώσαντα.

Και όσοι επιδιώκουν απλώς την επιβίωση, γαντζώνονται στην εξουσία πολύ αφότου το έθνος έχει ξεμείνει από στρατιώτες για να πολεμήσουν γι' αυτούς.

Ο ΕΛΟΝ ΡΙΧΝΕΙ 366 ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΣΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΤΗΣ 3ΗΣ ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2026ΓΙΑ ΤΗ ΣΩΤΗΡΙΑ ΤΗΣ ΑΜΕΡΙΚΗΣ!

 



Σε μια εντυπωσιακή επίδειξη πατριωτικής αποφασιστικότητας, ο Elon Musk έχει διοχετεύσει επίσημα πάνω από 276 εκατομμύρια δολάρια σε ρεπουμπλικανικές οργανώσεις και επιτροπές πολιτικής δράσης (PACs) τους τελευταίους μήνες, εκτοξεύοντας το συνολικό γνωστό ποσό των ομοσπονδιακών πολιτικών του δωρεών για τον τρέχοντα εκλογικό κύκλο στα περίπου 366 εκατομμύρια δολάρια. Το μεγαλύτερο μέρος του πρόσφατου ποσού, ύψους 158 εκατομμυρίων δολαρίων, κατευθύνθηκε απευθείας στο Senate Leadership Fund για την υπεράσπιση της πλειοψηφίας του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος (GOP), ενώ πάνω από 76 εκατομμύρια δολάρια τροφοδότησαν τον τεράστιο μηχανισμό κινητοποίησης ψηφοφόρων της δικής του οργάνωσης, America PAC, σε κρίσιμες πολιτείες-πεδία μάχης. Επιπλέον εκατομμύρια δόθηκαν στο Congressional Leadership Fund, στο Lone Star Liberty PAC και σε άλλες συντηρητικές πρωτοβουλίες. Ενώ οι Δημοκρατικοί πανικοβάλλονται και τα ΜΜΕ ξεσπούν σε διαμαρτυρίες, ο Musk ρίχνει όλο του το βάρος στην προστασία της ατζέντας «Πρώτα η Αμερική» (America First) που αποκατέστησε ο Πρόεδρος Trump.

Αυτό που καθιστά την κίνηση αυτή ακόμη πιο ισχυρή είναι το γεγονός ότι ο Musk την πραγματοποιεί ενώ ταυτόχρονα διοικεί την Tesla, τη SpaceX και τις άλλες επιχειρήσεις του που προάγουν τον πολιτισμό, κατασκευάζοντας πυραύλους, ηλεκτρικά οχήματα, πλατφόρμες ελεύθερης έκφρασης και τεχνολογία αιχμής. Δεν παραμένει θεατής στο περιθώριο· είναι δημιουργός και μαχητής. Αφού συνέβαλε στη νίκη του 2024, εντείνει τώρα τις προσπάθειές του για τις ενδιάμεσες εκλογές του 2026, ώστε οι Ρεπουμπλικανοί να διατηρήσουν τον έλεγχο της Βουλής και της Γερουσίας, να διασφαλίσουν τα σύνορα, να απελευθερώσουν τις ενεργειακές δυνατότητες και να ολοκληρώσουν το έργο της ανάδειξης της Αμερικής σε πρώτη προτεραιότητα. Δεν πρόκειται για φιλανθρωπία, αλλά για μια μελετημένη επένδυση στο μέλλον από έναν άνθρωπο που κατανοεί ότι, χωρίς ισχυρές ρεπουμπλικανικές πλειοψηφίες, η πρόοδος που προωθεί για την ανθρωπότητα θα πνιγεί από τη γραφειοκρατία και τον αριστερό εξτρεμισμό.

Το μήνυμα για κάθε πατριώτη είναι σαφές: ο Elon επωμίζεται ένα τεράστιο οικονομικό βάρος, ώστε οι υπόλοιποι από εμάς να μπορέσουμε να επικεντρωθούμε στην κινητοποίηση στο πεδίο. Ασφαλίστε την ψήφο σας νωρίς, οριστικοποιήστε τη συμμετοχή σας και στη συνέχεια βοηθήστε να κινητοποιηθούν ψηφοφόροι που συνήθως δεν προσέρχονται στις κάλπες, αλλά μοιράζονται τις αξίες μας. Κάθε εξασφαλισμένη ψήφος Η Αριστερά ποντάρει στη χαμηλή συμμετοχή και στο χάος – μην τους κάνετε τη χάρη. Πηγαίνετε να ψηφίσετε, εξασφαλίστε τη συμμετοχή σας και ας ολοκληρώσουμε τη δουλειά.

Του Jonathan Gregory