ΤΟ ΒΑΣΙΚΟΤΕΡΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΕΙΝΑΙ Ο ΣΕΒΑΣΜΟΣ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΚΑΙ Η ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΩΝ ΚΑΝΟΝΩΝ

 

Το πρόβλημα δεν είναι ο αριθμός των μεταναστών. Το πρόβλημα είναι η εφαρμογή των κανόνων.

Το Ντουμπάι είναι μια πόλη όπου περίπου το 92% των κατοίκων είναι αλλοδαποί, κι όμως, άνθρωποι διαφορετικών εθνικοτήτων, πολιτισμών και θρησκειών συνυπάρχουν υπό ένα σαφές νομικό πλαίσιο.

Κατά τη γνώμη μου, η μεγαλύτερη πρόκληση για την Ευρώπη δεν είναι η ίδια η μετανάστευση. Είναι η έλλειψη συνεπούς εφαρμογής των νόμων και των υποχρεώσεων.

Η Ευρώπη, και ειδικότερα η Δυτική Ευρώπη, φαίνεται να εστιάζει όλο και περισσότερο στην παροχή δικαιωμάτων, προτού διασφαλίσει ότι όλοι κατανοούν και σέβονται τα καθήκοντά τους.

Τα δικαιώματα και οι υποχρεώσεις πρέπει να συμβαδίζουν.

Η μετανάστευση  είναι  πρόβλημα. Η θρησκεία  είναι  πρόβλημα. Το βασικότερο  πρόβλημα είναι η αποτυχία επιβολής των κανόνων. Εκτός και αν συμβαίνει κάτι άλλο.....

Νεαρός Ιταλός ξεσπά μετά τις ταραχές στο Μιλάνο: «Αν έρθετε εδώ και καταστρέψετε τη χώρα μου, θα φύγετε για την πατρίδα σας με τις κλωτσιές και τις φωνές»

 

Νεαρός Ιταλός ξεσπά μετά τις ταραχές στο Μιλάνο: «Αν έρθετε εδώ και καταστρέψετε τη χώρα μου, θα φύγετε για την πατρίδα σας με τις κλωτσιές και τις φωνές»

Ένας εξοργισμένος 23χρονος Ιταλός προέβη σε μια ωμή, συναισθηματικά φορτισμένη δήλωση στο Μιλάνο, μετά από ημέρες βίαιων ταραχών, λεηλασιών και συγκρούσεων που άφησαν το κέντρο της πόλης στο χάος. Μιλώντας απευθείας στην κάμερα μετά τα επεισόδια, έκανε έναν σαφή διαχωρισμό ανάμεσα στους εργατικούς μετανάστες που προσφέρουν στην κοινωνία και σε εκείνους που έρχονται για να τα διαλύσουν όλα.

«Δεν αντέχω άλλο αυτούς τους ανθρώπους! Γνωρίζω πολλούς ανθρώπους που έρχονται από κάθε γωνιά του κόσμου και εργάζονται σκληρά — έρχονται εδώ για δουλειά από τις πέντε το πρωί. Αν έρθετε εδώ και καταστρέψετε τη χώρα μου, θα επιστρέψετε στην πατρίδα σας με τις κλωτσιές και τις φωνές!»

Στη συνέχεια, κλιμάκωσε την ένταση, κατακεραυνώνοντας το αίσθημα ατιμωρησίας και κατονομάζοντας την αρχηγό της αντιπολίτευσης, Έλι Σλάιν. «Μου έχουν σπάσει τα αρχίδια, δεν αντέχω άλλο! Έρχονται εδώ και όλα είναι δήθεν μια χαρά... αλλά αν βιάσουν την κόρη μου ή την αδελφή μου, τότε θα τα πούμε! Ας έρθει η Σλάιν εδώ να πει όλες αυτές τις μαλακίες! Δεν αντέχω άλλο αυτούς τους ανθρώπους!»

Επισημαίνοντας τις μακροπρόθεσμες ζημιές, απαίτησε δράση από τους ίδιους τους Ιταλούς. «Δημιουργήσατε... Θέλω να ζήσω στην πόλη μου! Πρέπει να ξεκινήσουμε, πρέπει να αρχίσουμε να εξεγειρόμαστε! Η πόλη μου δεν υπάρχει πια! Ο παππούς μου, ο προπάππους μου έχτισαν αυτόν τον τόπο!»

Η παρέμβαση αυτή έρχεται στον απόηχο διαδηλώσεων του Σαββατοκύριακου —με αφορμή το κόστος ζωής— οι οποίες κλιμακώθηκαν σε εκτεταμένους βανδαλισμούς, λεηλασίες καταστημάτων και επιθέσεις κατά της αστυνομίας στο Μιλάνο και σε άλλες πόλεις του βορρά. Οι αρχές ανέφεραν εκατοντάδες προσαγωγές —στην πλειονότητά τους ανήλικοι— μεταξύ των οποίων και αλλοδαποί υπήκοοι. Η πρωθυπουργός Τζόρτζια Μελόνι καταδίκασε τη βία, συγκάλεσε έκτακτες συσκέψεις για την ασφάλεια και τάχθηκε υπέρ της ανάπτυξης στρατιωτικών δυνάμεων για την προστασία της πόλης. Το ξέσπασμα του νεαρού αντικατοπτρίζει μια αυξανόμενη λαϊκή οργή, καθώς η καταστροφή δεν θεωρείται τυχαίο γεγονός, αλλά το αναμενόμενο αποτέλεσμα ετών εφαρμογής πολιτικών «ανοιχτών θυρών», οι οποίες δίνουν προτεραιότητα στους ξένους έναντι των ανθρώπων που έχτισαν αυτόν τον τόπο.

Η Γαλλία τού έδωσε ένα μικρόφωνο. Στη συνέχεια, τού έδωσε ένα αεροπλάνο.

 

Όταν ο Σαντάμ Χουσεΐν έδιωξε τον Χομεϊνί από το Ιράκ τον Οκτώβριο του 1978, ο 76χρονος τότε αγιατολάχ χρειαζόταν κάπου να πάει — και η Γαλλία ήταν, όπως δήλωσε αργότερα ένας Γάλλος μελετητής, το μοναδικό μέρος όπου ένας Ιρανός μπορούσε να εισέλθει χωρίς βίζα ή αντίρρηση. Έφτασε στις 6 Οκτωβρίου και εγκαταστάθηκε σε ένα σπίτι στο Νεφλ-λε-Σατό (Neauphle-le-Château), ένα ήσυχο χωριό έξω από το Παρίσι. Από εκείνο το σπίτι, έχοντας στη διάθεσή του ένα τηλέφωνο και ένα μαγνητόφωνο, οργάνωσε ολόκληρη την ιρανική επανάσταση.

Για σχεδόν τέσσερις μήνες, ο Χομεϊνί ηχογραφούσε κηρύγματα σε κασέτες —οι οποίες μεταφέρονταν λαθραία στο Ιράν κατά χιλιάδες—, έδινε οδηγίες τηλεφωνικά στο δίκτυό του και παραχωρούσε τη μία συνέντευξη μετά την άλλη στον δυτικό Τύπο, που είχε στρατοπεδεύσει έξω από την πόρτα του. Η Γαλλία δεν περιορίστηκε στην παροχή ασύλου: προσέφερε στον ιδρυτή της σημερινής Ισλαμικής Δημοκρατίας ένα παγκόσμιο βήμα και ένα αρχηγείο που προστατευόταν από ισχυρά μέτρα ασφαλείας, ενώ εκείνος σχεδίαζε την ανατροπή μιας συμμαχικής κυβέρνησης.

Και μετά ήρθε η προσβολή που οι Ιρανοί δεν ξέχασαν ποτέ: την 1η Φεβρουαρίου 1979, ο Χομεϊνί επέστρεψε αεροπορικώς στην Τεχεράνη επιβαίνοντας σε ένα ναυλωμένο Boeing 747 της Air France —την πτήση AF 4721—, το οποίο μετέφερε 120 ξένους δημοσιογράφους. Όταν ο Πίτερ Τζένινγκς τον ρώτησε πώς ένιωθε που επέστρεφε μετά από δεκαπέντε χρόνια, εκείνος απάντησε με μία μόνο λέξη: «Τίποτα». Η Γαλλία δεν του προσέφερε απλώς καταφύγιο. Τον μετέφερε, ουσιαστικά, στην εξουσία.

Και η κατάσταση αυτή δεν σταμάτησε ποτέ. Εδώ και σχεδόν πενήντα χρόνια, η Γαλλία δεν είναι απλώς συνένοχη με την Ισλαμική Δημοκρατία — είναι επιχειρηματικός της εταίρος. Συμφωνίες δισεκατομμυρίων δολαρίων της Total για το φυσικό αέριο στο Νότιο Παρς (South Pars). Κοινοπραξίες της Peugeot και της Renault που κυριαρχούν στην ιρανική αγορά αυτοκινήτου — η Peugeot, από μόνη της, πωλούσε πάνω από 450.000 οχήματα ετησίως στο Ιράν, πριν από την επιβολή των κυρώσεων. Περισσότερα από εκατό αεροσκάφη Airbus σε παραγγελία. Συμφωνίες για τρένα, συμφωνίες για πετρέλαιο, αλλεπάλληλες χειραψίες, ενώ την ίδια στιγμή το καθεστώς απαγχόνιζε Ιρανούς από γερανούς και κρατούσε Γάλλους πολίτες ως ομήρους, χρησιμοποιώντας τους ως μέσο πίεσης.

Συνένοχοι στο έγκλημα, για το δικό τους όφελος. Και τώρα, η ιδεολογία που η Γαλλία βοήθησε να εγκαθιδρυθεί, παρελαύνει στους δρόμους του Παρισιού. Σας είχαμε προειδοποιήσει.

"Η ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΣ ΤΩΝ ΔΙΟΡΓΑΝΩΤΩΝ ΠΑΡΟΥΣΑ"

 

Κατά το "όπου γάμος και χαρά η Γκρέτα πρώτη"

ΘΑΥΜΑΣΤΗΣ ΤΗΣ ΕΚΣΤΡΑΤΕΙΑΣ ΤΟΥ ΜΑΚΡΟΝ Ο ΟΜΠΑΜΑ

 

Θαυμάζω την εκστρατεία του Εμανουέλ Μακρόν.

Υπερασπίστηκε τις φιλελεύθερες αξίες.

Παρουσίασε ένα όραμα για τον ρόλο που διαδραματίζει η Γαλλία στην Ευρώπη και σε ολόκληρο τον κόσμο, και είναι αφοσιωμένος σε ένα καλύτερο μέλλον για τον γαλλικό λαό.

Απευθύνεται στις ελπίδες των ανθρώπων και όχι στους φόβους τους, και χαίρομαι να ακούω για το ανεξάρτητο κίνημά του και το όραμά του για το μέλλον της Γαλλίας.

Γνωρίζω ότι αντιμετωπίζετε πολλές προκλήσεις.

Θα ήθελα να γνωρίζουν όλοι οι φίλοι μου πόσο πολύ εύχομαι την επιτυχία σας, δεδομένης της σπουδαιότητας αυτών των εκλογών.

Θέλω επίσης να ξέρετε ότι στηρίζω τον Εμάνουελ Μακρόν για να σας οδηγήσει μπροστά.

Εμπρός. Ζήτω η Γαλλία

Τάδε έφη ο μουσουλμάνος το θρήσκευμα Μπαράκ Χουσέιν Ομπάμα

«Σε έναν δρόμο της Μασσαλίας, όλες οι επιχειρήσεις εβραϊκής ιδιοκτησίας πυρπολήθηκαν. Οι επιχειρήσεις που ανήκουν σε Μουσουλμάνους, όχι».

 

 Ο Γάλλος δημοσιογράφος Paul Amar δήλωσε ότι οι ταραχοποιοί που προκάλεσαν καταστροφές στη Μασσαλία είχαν συγκεκριμένες διευθύνσεις ως στόχους και έκαψαν εσκεμμένα κάθε επιχείρηση εβραϊκής ιδιοκτησίας σε έναν δρόμο, αφήνοντας ανέπαφα τα καταστήματα μουσουλμανικής ιδιοκτησίας στον ίδιο δρόμο.

«Ήρθαν προετοιμασμένοι. Είχαν τις διευθύνσεις δημαρχείων. Είχαν τις διευθύνσεις Εβραίων ιδιοκτητών καταστημάτων».

«Σε έναν δρόμο της Μασσαλίας, όλες οι επιχειρήσεις εβραϊκής ιδιοκτησίας πυρπολήθηκαν. Οι επιχειρήσεις που ανήκουν σε Μουσουλμάνους, όχι».

Ο Amar, Γάλλος τηλεοπτικός δημοσιογράφος, έκανε αυτές τις δηλώσεις την επομένη των μαζικών λεηλασιών και βανδαλισμών που ξέσπασαν σε όλη τη χώρα. Ανέφερε ότι οι ταραχοποιοί ήταν εξαιρετικά προετοιμασμένοι.

«Υπάρχει ένας βαθμός προετοιμασίας για αυτή την ημέρα που είναι εξαιρετικά σημαντικός. Είχαν τις διευθύνσεις των νομαρχιακών αρχών. Είχαν τις διευθύνσεις αρκετών Εβραίων καταστηματαρχών. Σε έναν δρόμο της Μασσαλίας, όλες οι επιχειρήσεις εβραϊκής ιδιοκτησίας πυρπολήθηκαν. Οι επιχειρήσεις που ανήκουν σε Μουσουλμάνους, όχι».

Στη Μασσαλία, περισσότερα από 30.000 άτομα (μετανάστες) συμμετείχαν σε λεηλασίες.

Το Εμπορικό Επιμελητήριο εκτίμησε ότι περισσότερα από 600 καταστήματα υπέστησαν ζημιές ή λεηλατήθηκαν στο κέντρο της πόλης.

Στους στόχους περιλαμβάνονταν καταστήματα ειδών πολυτελείας και γνωστές εμπορικές αλυσίδες, όπως οι Hermès, Rolex, Lacoste, SFR, Fnac, καθώς και το εμπορικό κέντρο Centre Bourse.

Οι ζημιές ήταν εκτεταμένες σε δρόμους όπως οι Saint-Ferréol, Grignan, Canebière και Paradis.

Αστυνομικοί τραυματίστηκαν.

Ο δήμαρχος Benoît Payan και ο υπουργός Εσωτερικών Laurent Nuñez χαρακτήρισαν τη βία ως έργο «casseurs» (ταραχοποιών που προκαλούν καταστροφές) και παραβατικών στοιχείων, όχι απλών διαδηλωτών.

Τι σας λέει το γεγονός ότι καμία επιχείρηση μουσουλμανικής ιδιοκτησίας δεν πειράχτηκε;

H WOKE ΤΩΝ ΠΑΡΙΣΙΩΝ

 

Αυτή η εμβρόντητη Γαλλίδα... είναι μέλος ενός γαλλικού αριστερού κόμματος και ακτιβίστρια, μία από τις πιο ένθερμες υποστηρίκτριες του ανοίγματος των συνόρων για τους λαούς της Βόρειας Αφρικής. Τους υπερασπίζεται κάθε φορά που προκαλούν κάποια καταστροφή ή συμφορά, κατηγορώντας για ρατσισμό όσους επιθυμούν να σταματήσουν το κύμα αυτών των «αγρίων»...

Διατηρεί μια μικρή, κομψή μπουτίκ σε μια ακριβή περιοχή. Βρέθηκε στο κατάστημά της, προσπαθώντας να το προστατέψει από λεηλασίες και κλοπές. Όντας γνωστή ακτιβίστρια, τους είπε: «Είμαι η τάδε, η ακτιβίστρια που αγωνίζεται για το δικαίωμα στο άσυλο! Είμαι με το μέρος σας, σας έχω υπερασπιστεί, έχω στηρίξει την είσοδο και την παραμονή σας στη Γαλλία...». Εκείνοι, όμως, την έφτυσαν, τη ρίξανε κάτω και την ποδοπάτησαν. Ευτυχώς, κατάφερε να μείνει ζωντανή.

Λεηλάτησαν ολόκληρο το κατάστημα. Η γυναίκα βρέθηκε πεσμένη πάνω στα σιδερένια κάγκελα, βλέποντας τους κόπους και τους αγώνες μιας ολόκληρης ζωής να χάνονται μέσα σε μια στιγμή...

Στέκεται εκεί, εμβρόντητη, αδυνατώντας να πιστέψει ότι αυτές οι ορδές —κλέφτες, ταραχοποιοί, εγκληματίες, βάρβαροι— είναι οι ίδιοι άνθρωποι που υπερασπιζόταν σε όλη της τη ζωή, υποστηρίζοντας μάλιστα την εισβολή τους στη χώρα της, η οποία τώρα καταστρέφεται.

Λόγω της φήμης της ως υπερασπίστριας των προσφύγων από τη Βόρεια Αφρική, η ιστορία της —μαζί με μια φωτογραφία της μπροστά στο λεηλατημένο κατάστημα— έκανε χθες τον γύρο των γαλλικών μέσων ενημέρωσης. Η καημένη... όλη της η ζωή πήγε χαμένη. Δεν μπορεί να συνειδητοποιήσει το μέγεθος της ανοησίας της, η οποία οδήγησε τη Γαλλία σε αυτή την ερείπωση και την καταστροφή.

Ανώνυμη ανάρτηση στα αραβικά - X