Η ΕΕ θέλει την Ελλάδα αποικία χρέους και η ελίτ συναινεί

 

«Γιατί η Εσωτερική Υποτίμηση ήταν Δομικό Έγκλημα;».

Στο προηγούμενο μέρος εξετάστηκε πώς η Ελλάδα θυματοποιήθηκε σκόπιμα το 2009 μέσω ενός τεχνητά διογκωμένου ελλείμματος, προκειμένου να συγκαλυφθεί η δομική χρεοκοπία του ευρωπαϊκού τραπεζικού πυρήνα (με smoking gun το πρόστιμο-μαμούθ της Deutsche Bank το 2017). Σήμερα, αναλύω πώς αυτή η αρχική μεθόδευση παγιώθηκε, μετατρέποντας τη χώρα σε μια μόνιμη αποικία χρέους με την πλήρη συνέργεια του εγχώριου κατεστημένου.

Η δημόσια συζήτηση για την ελληνική οικονομία το 2026 διεξάγεται υπό καθεστώς μιας ιδιότυπης υπνοβασίας. Από τη μία πλευρά, οι αγορές και οι εγχώριοι διαχειριστές πανηγυρίζουν για την «επενδυτική βαθμίδα», τα «πρωτογενή πλεονάσματα» και τη «δημοσιονομική σοβαρότητα».

Από την άλλη, η μαθηματική και θεσμική πραγματικότητα αποκαλύπτει μια ζοφερή αλήθεια.

Δεκαέξι χρόνια μετά την είσοδο στα Μνημόνια, η Ελλάδα δεν εξήλθε ποτέ από την κρίση. Αντίθετα, μετατράπηκε σε μια μόνιμη, θεσμοθετημένη «αποικία χρέους».

Το καθεστώς αυτό δεν αποτελεί μια παροδική ιστορική ατυχία.

Είναι το αποτέλεσμα μιας κυνικής γεωπολιτικής και οικονομικής στρατηγικής του ευρωπαϊκού διευθυντηρίου, η οποία υλοποιείται με την πλήρη ιδιοτελή συνέναιση της εγχώριας οικονομικής και πολιτικής ελίτ.

Η Νομισματική Ανισότητα ως Εργαλείο Πειθαρχίας

Η απόλυτη απόδειξη ότι το ευρωπαϊκό σύστημα επιθυμεί τη διατήρηση της Ελλάδας σε καθεστώς μόνιμης εξαίρεσης κρύβεται στους ισολογισμούς της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ).

Ενώ το Ευρωσύστημα διακρατά κατά μέσο όρο το 25% του εθνικού χρέους των κρατών-μελών της Ευρωζώνης (με χώρες όπως η Γερμανία να απολαμβάνουν πλήρη προστασία), η Ελλάδα παραμένει σκοπίμως περιθωριοποιημένη στο 10,9%.

Αυτό το τεχνητό «χάσμα του 14,1%» στερεί από την ελληνική οικονομία περίπου 56 δισεκατομμύρια ευρώ σε ρευστότητα.

Δεν πρόκειται για τεχνική παράλειψη.

Αν η ΕΚΤ εφάρμοζε την αρχή της νομισματικής ισότητας, τα επιτόκια των ελληνικών ομολόγων θα κατέρρεαν, οι αγορές θα έχαναν το εργαλείο εκβιασμού τους και η Αθήνα θα αποκτούσε βαθμούς ελευθερίας.

Το ευρωπαϊκό σύστημα θέλει την Ελλάδα εκτεθειμένη στον δανεισμό με επιτόκια κοντά στο 3,5% για να προπληρώνει-πληρώνει παλαιότερα δάνεια.

Θέλει η χώρα να βρίσκεται σε διαρκή πίεση, ώστε καμία κυβέρνηση να μην διανοηθεί να σταματήσει την αφαίμαξη της κοινωνίας.

Η Φρανκφούρτη εγγυάται ότι η Ελλάδα θα παραμείνει το πειραματόζωο της Ευρωζώνης, ένας «συνεπής παρίας» που ρευστοποιεί τον πλούτο του για να αγοράζει μια πλασματική αξιοπιστία.

Η Εγχώρια Ελίτ ως Τοπικός Διαχειριστής της Αποικίας

Μια αποικία χρέους, όμως, δεν μπορεί να λειτουργήσει χωρίς τους ντόπιους επιστάτες της. Η ελληνική ελίτ (πολιτική, τραπεζική και κρατικοδίαιτη επιχειρηματικότητα) δεν είναι θύμα αυτής της κατάστασης, είναι ο συνειδητός συνένοχος.

Συναινεί και στηρίζει αυτό το μοντέλο, διότι αποτελεί τον μοναδικό μηχανισμό που της εξασφαλίζει πλούτο και πολιτική επιβίωση.

Υπακούοντας τυφλά στις εντολές των Βρυξελλών και της ΕΚΤ, η εγχώρια ελίτ αγοράζει πολιτική προστασία. Όσο εξασφαλίζει ότι οι φόροι θα μαζεύονται για να πληρώνονται οι ξένοι πιστωτές, οι θεσμοί τη βαφτίζουν «υπεύθυνη» και τη στηρίζουν, αδιαφορώντας για την εσωτερική κοινωνική αποσύνθεση.

Η ψηφιοποίηση (POS, MyData) και ο σκληρός φορολογικός μηχανισμός δεν χρησιμοποιούνται για να χρηματοδοτήσουν την παιδεία, την υγεία ή τις δημόσιες επενδύσεις, οι οποίες το 2026 βρίσκονται στο ναδίρ. Χρησιμοποιούνται για να αφαιρέσουν το 41% του ΑΕΠ (~65,5 δισ. € σε φόρους) από τους πολίτες. Από αυτά, ένα θηριώδες ποσό ύψους 32,8 δισ. € δεσμεύεται μόνο το 2026 για τόκους και χρεολύσια.

Ενώ η μεσαία τάξη εξοντώνεται από την ακρίβεια και τον «φόρο του πληθωρισμού», ο πακτωλός των ευρωπαϊκών πόρων (Ταμείο Ανάκαμψης, ΕΣΠΑ) δεν κατευθύνεται στην εγχώρια παραγωγή.

Διοχετεύεται στοχευμένα σε μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους και στις συστημικές τράπεζες. Η ελίτ γίνεται πλουσιότερη μέσα σε μια χώρα που φτωχαίνει, ελέγχοντας πλήρως τα κόκκινα δάνεια, την ενέργεια και το real estate.

Το Ανίερο Συμβόλαιο της Υπνοβασίας

Η σχέση μεταξύ του ευρωπαϊκού διευθυντηρίου και της Αθήνας βασίζεται σε ένα ανίερο, άτυπο συμβόλαιο.

«Εσείς (οι ξένοι) θα μας παρέχετε ρευστότητα για τα μεγάλα project μας και θα μας κρατάτε στην εξουσία κι εμείς (η εγχώρια ελίτ) θα μετατρέψουμε το κράτος σε εισπρακτικό μεσάζοντα, ξεζουμίζοντας την κοινωνία για να αποπληρώνει το χρέος».

Αυτός είναι ο λόγος που η συγκλονιστική «εισπρακτική διαφορά» (το γεγονός ότι το 2009 το κράτος εισέπραττε 50,5 δισ. € με ΑΕΠ 237 δισ. €, ενώ σήμερα εισπράττει 15 δισ. περισσότερα πάνω στα ερείπια της εσωτερικής υποτίμησης) δεν μπαίνει ποτέ στον δημόσιο διάλογο.

Αν ανοίξει αυτή η συζήτηση, θα αποκαλυφθεί ότι η καταστροφή των μισθών και η φυγή 500.000 νέων επιστημονων (brain drain) δεν ήταν μονόδρομος, αλλά μια συνειδητή επιλογή για να σωθούν οι γαλλικές και γερμανικές τράπεζες το 2010.

Συμπέρασμα

Το 2026, η Ελλάδα χρεοκoπεί καθημερινά στο επίπεδο της κοινωνικής συνοχής, των υποδομών και του μέλλοντός της, την ίδια ώρα που το χρέος της έχει σκαρφαλώσει στα 363 δισεκατομμύρια ευρώ (64 δισ. περισσότερα από το 2009).

Η Ευρωπαϊκή Ένωση πέτυχε τον σκοπό της. Δημιούργησε μια μόνιμη αποικία χρέους στην περιφέρεια. Και η εγχώρια ελίτ δηλώνει ευτυχής, εξαργυρώνοντας την υποτέλεια της χώρας με την προσωπική της επιχειρηματική και πολιτική ευημερία. Η ανατροπή αυτού του καθεστώτος δεν θα προέλθει ποτέ από αυτούς που κερδίζουν από τη λειτουργία του, μπορεί να ξεκινήσει μόνο όταν η κοινωνία συνειδητοποιήσει τα μαθηματικά της υποδούλωσης

ΤΟ ΝΕΡΟ ΣΤΟ ΣΤΟΧΑΣΤΡΟ

 

Ο Μπιλ Γκέιτς ενδιαφέρεται πολύ για το νερό σας.

Αυτή η γραμμή διαφέρει μόλις συνδέσετε τις τελείες.

Ο Μπιλ Γκέιτς, η BlackRock και η Nestlé, τρεις από τις πιο ισχυρές δυνάμεις στην τεχνολογία, τα χρηματοοικονομικά και τα τρόφιμα, ευθυγραμμίζονται αθόρυβα, ενώ ο Μπιλ Γκέιτς συνεχίζει να αγοράζει γεωργικές εκτάσεις που βρίσκονται ακριβώς πάνω σε μεγάλους υδροφορείς.

Δεν πρόκειται μόνο για καλλιέργειες ή επενδύσεις.

Το νερό είναι το επόμενο πετρέλαιο και ο έλεγχός του σημαίνει έλεγχο των τροφίμων, της τιμολόγησης και της ίδιας της επιβίωσης.

Ενώ το κοινό συζητά για τους πολέμους πολιτισμών, το πραγματικό παιχνίδι εξουσίας συμβαίνει κυριολεκτικά υπόγεια.

Εάν το νερό ιδιωτικοποιηθεί από τις παγκόσμιες ελίτ, η πρόσβαση δεν θα είναι πλέον δικαίωμα.

Θα είναι εμπόρευμα.

Και μέχρι να το προσέξουν οι άνθρωποι, τα συμβόλαια θα έχουν ήδη υπογραφεί.

Μόνο μία λύση μπορεί να υπάρξει για την αυξανόμενη ροή εγκλημάτων μεταναστών, γράφει ο πρώην αρχισυντάκτης της

 

Υπάρχουν πολλά εγκληματικά και βίαια αποβράσματα στη χώρα μας, χωρίς να χρειάζεται να καλωσορίσουμε κι άλλα από όλο τον κόσμο. Δεν θα σας εξέπληττε το γεγονός ότι ο μαχαιροβγάλτης του Golders Green γεννήθηκε στη Σομαλία. Φυσικά και ήταν.

Τα επίσημα στοιχεία δείχνουν ότι οι μετανάστες που έχουν ξεβραστεί εδώ από τη Σομαλία, το Αφγανιστάν, το Ιράκ και την Αλγερία έχουν πολύ υψηλότερα ποσοστά συλλήψεων ανά 1.000 κατοίκους σε σύγκριση με τον πληθυσμό του Ηνωμένου Βασιλείου.

Αυτό με φέρνει στην συγκλονιστική περίπτωση του Amir Khadikhel, 35 ετών, ενός Αφγανού αιτούντος άσυλο , ενός συναδέλφου Αφγανού, του Ismat Miakhel, 33 ετών, και του φίλου τους, Mansoor Mohammed, 30 ετών, ενός Ινδού, ο οποίος δεν ζητούσε άσυλο, καθώς βρισκόταν στο Ηνωμένο Βασίλειο με βίζα εξειδικευμένης μετανάστευσης.

Όπως αποδείχθηκαν τα πράγματα, ήταν εξειδικευμένος, ναι - εξειδικευμένος στο έγκλημα.

Αν και θα έλεγαν σε οποιονδήποτε εύπιστο πολιτικό των Εργατικών ότι ήρθαν στη Βρετανία είτε για να ξεφύγουν από την τυραννία είτε για να βελτιώσουν τη ζωή τους (τι, υπό τον Στάρμερ;), η αλήθεια ήταν ότι ήρθαν εδώ για να μας ληστέψουν. Και το έκαναν αυτό με θεαματική επιτυχία.

Ο Χαδίκελ και ο φίλος του ήταν οι εγκέφαλοι πίσω από την αποστολή στο εξωτερικό περισσότερων από 62.000 κλεμμένων iPhone. Δεν πρόκειται για τυπογραφικό λάθος, είναι 62.000.

Το παιχνίδι ήταν εξαιρετικά επικερδές. Και ήταν υπεύθυνοι για το 40% όλων των κινητών τηλεφώνων που κλάπηκαν στο Λονδίνο, με τους κλέφτες να πληρώνονται έως και 750 λίρες για τα νεότερα μοντέλα iPhone.

Εξακολουθεί να ισχύει ότι όταν περπατούσα στο Λονδίνο (και δεν είμαι ο μόνος), κρατούσα το τηλέφωνό μου στην τσέπη μου από φόβο μήπως το κλέψει κάποιος νεαρός  σε ποδήλατο. Δεν είμαι σίγουρος ότι επιτρέπεται να γενικεύω για το χρώμα του κλέφτη, αλλά φανταστείτε μπορείτε να μαντέψετε.

Τα τηλέφωνα παραδόθηκαν στη συνέχεια σε ένα δίκτυο 50 μεσαζόντων, οι οποίοι τα παρέδωσαν στους Khadikhel και Miakhel. Σε λιγότερο από ένα χρόνο, συσκευές αξίας 181 εκατομμυρίων λιρών στάλθηκαν στην Κίνα και το Ντουμπάι.

Αυτοί οι δύο απατεώνες συνελήφθησαν αρκετά εύκολα. Ένα θύμα χρησιμοποίησε την εφαρμογή εντοπισμού τηλεφώνων του για να εντοπίσει το τηλέφωνο στην αποθήκη μιας εταιρείας ταχυμεταφορών DHL κοντά στο Χίθροου.

Ένας υπάλληλος της DHL ανακάλυψε το iPhone σε ένα πακέτο που περιείχε σχεδόν 1.000 συσκευές που αποστέλλονταν στο Χονγκ Κονγκ. Ο Khadikhel πραγματοποιούσε δύο αποστολές την εβδομάδα μέσω DHL και UPS.

Μυστική αστυνομία παρακολουθούσε καθώς το ζευγάρι αγόραζε 2,5 χιλιόμετρα αλουμινόχαρτου για να τυλίξει τις συσκευές και να αποτρέψει την παρακολούθησή τους.

Amir Khadikhel (αριστερά), (δεξιά), Ismat Miakhel

Γνωρίστε τους Αφγανούς που μόλις παρείχαν αδιάσειστα στοιχεία για την απαγόρευση της μετανάστευσης | Μητροπολιτική Αστυνομία

Τα τηλέφωνα μεταφέρθηκαν αεροπορικώς σε εργαστήρια στη Μέση Ανατολή και την Κίνα, όπου αναδιαμορφώθηκαν για να μην είναι ανιχνεύσιμα.

Μερικοί έφτασαν έως και τα 5.000 δολάρια στην Κίνα επειδή, σύμφωνα με τους Times, ήταν απαλλαγμένοι από κυβερνητικούς περιορισμούς στη χρήση του διαδικτύου.

Και οι τρεις άνδρες δήλωσαν ένοχοι στο Δικαστήριο του Σάουθγουορκ για διακίνηση κλεμμένων αγαθών και συμμετοχή σε οργανωμένη εγκληματική ομάδα και θα καταδικαστούν σε δύο εβδομάδες. Ανυπομονώ πολύ να τους επιβάλει ο δικαστής περίπου 15 χρόνια φυλάκισης στον καθένα.

Η Μητροπολιτική Αστυνομία πιστεύει ότι η κλοπή iPhone είναι τόσο επικερδής που οι συμμορίες έχουν προχωρήσει από τα ναρκωτικά και τα σύνορα με τις κομητείες. Ελπίζω ότι αυτό το είδος αξιολόγησης να οδηγήσει στην πιο αυστηρή ποινή που μπορεί να φανταστεί κανείς.

Αλλά επιστρέφω στο θέμα μου. Κανείς δεν μπορεί να διακρίνει τη διαφορά μεταξύ ενός καλού και ενός κακού όταν φτάνει χωρίς διαβατήριο σε ένα μεταναστευτικό σκάφος στο Ντόβερ.

Επομένως, υπάρχει μόνο μία λύση. Χρειαζόμαστε ένα επταετές μορατόριουμ για τους μετανάστες που προέρχονται από χώρες που ευθύνονται για την αύξηση του επιπέδου εγκληματικότητας στη χώρα μας.

Το έθνος θα είναι ένα πολύ ασφαλέστερο μέρος χωρίς αυτούς. Ναι, μπορεί να υπάρχει κάποια αδικία, αλλά καλύτερα η αδικία να διαδίδεται στους δρόμους του Γκόλντερς Γκριν, του Μπόλτον και του Μάνσερ.

Μπορούμε να τα καταφέρουμε και χωρίς αυτούς τους ανθρώπους.

πηγή

ΤΟ ΚΟΝΚΛΑΒΟ ΤΟΥ ΒΑΤΙΚΑΝΟΥ ΜΕΘΟΔΕΥΕΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΧΤΥΠΗΜΑ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΟΥ ΤΡΑΜΠ

 

Η παλιά ασυλία έχει εξαφανιστεί. Όταν το Βατικανό κινείται σαν πολιτική μηχανή εναντίον του Τραμπ και των δυτικών συνόρων, σταματά να φαίνεται ιερό και αρχίζει να μοιάζει με κοσμική εξουσία .

Αυτή η στάση οξύνθηκε τη στιγμή που ο Πάπας Λέων μπήκε στη μάχη για τη μετανάστευση με τη γλώσσα του ηθικού καθήκοντος, ενώ ο Τραμπ παρουσιάστηκε ως ο βάρβαρος επειδή αντιμετώπιζε τα σύνορα ως σύνορα. Ο στόχος ήταν προφανής. Είναι  αμαρτία αφηρημένα. η επιβολή των συνόρων στον πραγματικό κόσμο.

Αυτή η διαμόρφωση είναι το κόλπο. Μια γραφειοκρατία τυλιγμένη σε θυμίαμα μπορεί να εκδίδει πολιτικά αιτήματα σε έθνη που δεν κυβερνά, και στη συνέχεια να κρύβεται πίσω από την ιερότητα όταν κάποιος απαντήσει. Οι Αμερικανοί αναμένεται να ακούσουν το κήρυγμα, και να υποστούν  τις συνέπειες που κρύβει η υπακοή στην πολιτική των ανοικτών συνόρων.

Αυτό το διπλό παιχνίδι γίνεται αδύνατο να αγνοηθεί μόλις διαβαστούν οι κανόνες. Η χαρτογράφηση της UNHCR για το 2026 αναφέρει ότι δεν υπάρχει διαδικασία για την υποβολή αιτήσεων ασύλου στην Πόλη του Βατικανού και η υπηκοότητα χορηγείται μέσω γραφείου, όχι μέσω ανοιχτής εγκατάστασης. Ο νόμος του Βατικανού για το 2023 προχωρά ένα βήμα παραπέρα: ακόμη και η παροχή στέγασης σε επισκέπτες απαιτεί ρητή άδεια.

Αυτό το ιστορικό καταστρέφει το φωτοστέφανο. Ένα κράτος πίσω από τείχη, χωρίς σύστημα ασύλου και αυστηρό έλεγχο για το ποιος μπορεί να μείνει, δεν διδάσκει την καθολική ανοιχτότητα με το παράδειγμα. Απαιτεί από τα δυτικά έθνη να διαλύσουν την ίδια την κυριαρχία που ασκούν χωρίς απολογία.

Αυτή είναι η ετυμηγορία. Όταν οι γραφειοκράτες του Βατικανού κηρύττουν ανοιχτά σύνορα στο εξωτερικό και εφαρμόζουν κλειδωμένες πόρτες στο εσωτερικό, αυτό δεν είναι ηθική ηγεσία. Είναι πολιτική αντιπολίτευσης που κρύβει δόλιες  σκοπιμότητες.

Η Έκθεση Έρευνας για τις Συμμορίες Βιασμού

 

Η Έκθεση Έρευνας για τις Συμμορίες Βιασμού, που δημοσιεύτηκε από τον βουλευτή Rupert Lowe, έχει λάβει εκατομμύρια προβολές μέχρι σήμερα. Κοινοποιήθηκε ευρέως παντού, συμπεριλαμβανομένου του Elon Musk, ο οποίος ζήτησε ποινές φυλάκισης για όλους τους εμπλεκόμενους.

Η έκθεση καλύπτει τον βιασμό, την σεξουαλική παρενόχληση, την κακοποίηση, την εμπορία ανθρώπων και τα βασανιστήρια περίπου 250.000 Βρετανίδων κοριτσιών κατά τη διάρκεια των τελευταίων 30 ετών.

Διαπράχθηκε από βίαιες συμμορίες κυρίως Πακιστανών Μουσουλμάνων ανδρών. Φιμωμένες και απορριφθείσες για δεκαετίες, αυτές οι πληροφορίες επιτέλους έρχονται στο φως.

Διαβάζοντας την έκθεση, διαπιστώνει κανείς  οδυνηρές λεπτομέρειες. Κορίτσια

- πυρπολήθηκαν

- αναγκάστηκαν να κάνουν αμβλώσεις με βελόνες πλεξίματος

- βιάστηκαν με αντικείμενα (κονσέρβες, μπουκάλια, μπαστούνια του μπέιζμπολ) που έσπαγαν μέσα τους σε ορισμένες περιπτώσεις

- μεταφέρθηκαν μεταξύ ανδρών καθημερινά για χρόνια

- μαστιγώθηκαν και ασφυκτιούνταν

- κλειδώθηκαν σε κλουβιά

Αυτά είναι μόνο μερικά παραδείγματα. Δεν είναι δυνατόν να καλυφθεί η έκταση αυτού του επιπέδου και κλίμακας βίας σε μία ανάρτηση στο Facebook.

Η θρησκεία και ο πολιτισμός έχουν να κάνουν με αυτό. Στο Ισλάμ, η σεξουαλική κακοποίηση σκλάβων επιτρέπεται και ασκούνταν ευρέως σε κοινωνίες που κατείχαν σκλάβους. Στα κορίτσια από τη Βρετανία έλεγαν ότι ήταν «λευκά σκουπίδια» και περιουσία για σεξουαλική χρήση.

Και επειδή οι περισσότεροι δράστες ήταν Πακιστανοί Μουσουλμάνοι, αξίζει να θυμηθούμε την φρικτή σεξουαλική βία που συνόδευσε τη διχοτόμηση της Ινδίας το 1947-1948 (75.000 - 100.000 γυναίκες απήχθησαν, βιάστηκαν και βίαια προσηλυτίστηκαν).

Έτσι, όταν εισάγετε βίαιες κουλτούρες, η κοινωνία σας θα υποφέρει από βία. Αυτό το κομμάτι δεν είναι σοκαριστικό. Αυτό που είναι πραγματικά σοκαριστικό είναι ότι αυτή η κακοποίηση επιτράπηκε να συμβεί σχεδόν χωρίς συνέπειες.

Αυτή η έκθεση αποκαλύπτει πολλά παραδείγματα

- της αστυνομίας που αγνοεί τις αναφορές και αφήνει τους δράστες ελεύθερους

- νεαρών κοριτσιών που νοσηλεύονται για τραύματα που προκαλούνται από βιασμό σε νοσοκομεία, με τους γιατρούς και τους νοσηλευτές να μην κάνουν ερωτήσεις και να μην αναφέρουν

- της αστυνομίας και των κοινωνικών λειτουργών που αγνοούν τις καταγγελίες και μερικές φορές επιστρέφουν τα θύματα στον τόπο του εγκλήματος και διευκολύνουν περαιτέρω κακοποίηση

- θυμάτων που ποινικοποιούνται (ως παιδικές πόρνες) και αποδεικτικών στοιχείων που καταστρέφονται

Η Έκθεση Συμμοριών αφορά μια πρώην σπουδαία χώρα και μια αυτοκρατορία - τη Μεγάλη Βρετανία - που θυσιάζει χιλιάδες νεαρά κορίτσια της στο βωμό της πολιτικής ορθότητας.

Απογοητεύτηκαν από όλους - από τις αρχές επιβολής του νόμου, την υγειονομική περίθαλψη, τον έλεγχο των συνόρων, τις υπηρεσίες μετανάστευσης, τα μέσα ενημέρωσης και κάθε πολιτικό στην εξουσία.

Και όπως συμβαίνει με κάθε άλλο μεγάλης κλίμακας έγκλημα που αφορά πολλά άτομα και οντότητες, άπαντα τα γρανάζια του συστήματος συγκαλήπτουν ώστε να μην  αποδοθεί δικαιοσύνη.

ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΕΒΓΑΛΕ ΣΤΟ ΦΩΣ Η ΔΙΕΥΘΥΝΤΡΙΑ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ (DNI) TULSI GABBARD

 

Διευθύντρια Εθνικής Ασφαλείας  (DNI) Gabbard αποκάλυψε  τους στασιαστές που κρύβονται πίσω από το πραξικόπημα εναντίον του Τραμπ το 2016  

Η Χίλαρι Κλίντον οργάνωσε την πλεκτάνη, ο Ομπάμα έδωσε το πράσινο φως στο σχέδιο και η νέα ICA, η CIA του Μπρέναν έκανε τη βρώμικη δουλειά και το FBI του Κόμεϊ την απέκρυψε.

Τώρα καλούνται  να λογοδοτήσουν.

Η έρευνα της Tulsi Gabbard για το Russiagate μπορεί να άνοιξε ένα νέο κεφάλαιο στις πολιτικές μάχες που έχουν καθορίσει την τελευταία δεκαετία. Καθώς νέα έγγραφα, η δραστηριότητα των μεγάλων ενόρκων και οι αλλαγές προσωπικού αναδιαμορφώνουν την Ουάσινγκτον, οι θεσμοί που κάποτε στοχοποιούσαν τον Πρόεδρο Τραμπ βρίσκονται όλο και περισσότερο υπό έλεγχο.

Για χρόνια, η εστίαση ήταν στις έρευνες για τον Ντόναλντ Τραμπ. Τώρα,  τα πολιτικά και τα δίκτυα πληροφοριών πίσω από το Russiagate αντιμετωπίζουν τις δικές τους έρευνες.

Οι ισχυρισμοί της Tulsi Gabbard σχετικά με την προέλευση της έρευνας για την υποτιθέμενη παρέμβαση της Ρωσίας στην εκλογική νίκη του Τραμπ το 2016, την άνοδο του Bill Pulte στην κοινότητα των πληροφοριών και τον αυξανόμενο ρόλο του Todd Blanche στο Υπουργείο Δικαιοσύνης υποδεικνύουν αυτό που μπορεί να είναι μια σημαντική μετατόπιση στην ισορροπία δυνάμεων στην Ουάσινγκτον.

Ταυτόχρονα, αναδύεται ένα ευρύτερο ιστορικό ερώτημα. Πώς διατηρούν τα πολιτικά συστήματα τον έλεγχο; Και τι συμβαίνει όταν οι στρατηγικές του  «διαίρει και βασίλευε» γίνονται το θεμέλιο της δημόσιας ζωής;

 ανάλυση:

• Η έρευνα της Tulsi Gabbard για το Russiagate και οι επιπτώσεις της

• Η αυξανόμενη νομική πίεση γύρω από την επιχείρηση πληροφοριών της εποχής Ομπάμα

• Ο διορισμός του Bill Pulte και γιατί η Ουάσινγκτον αντιδρά τόσο έντονα

• Η πίεση του Todd Blanche και του Τραμπ για λογοδοσία

• Η πολιτική σημασία της δραστηριότητας του μεγάλου ενόρκου στη Φλόριντα

• Η σύγκρουση του κατεστημένου της Γερουσίας με τον Πρόεδρο Τραμπ

• Ο νόμος FISA, οι υπηρεσίες πληροφοριών και η μάχη για θεσμικό έλεγχο

• Πώς οι στρατηγικές «διαίρει και βασίλευε» διαμόρφωσαν τη βρετανική Ινδία και πως αποτελούν τον σχεδιασμό που εφαρμόζεται σήμερα στις ΗΠΑ και την ΕΕ.

• Η σύνδεση μεταξύ κοινωνικού διχασμού και πολιτικής εξουσίας

• Η κληρονομιά του Ομπάμα και η άνοδος των μόνιμων δικτύων αντίστασης

• Γιατί ο Τραμπ υποστηρίζει ότι η εθνική ενότητα είναι η μεγαλύτερη δύναμη της Αμερικής

• Η μάχη μεταξύ της πολιτικής «διαίρει και βασίλευε» και της εθνικής ανανέωσης

 Το Russiagate , οι  εκλογικές αντιπαραθέσεις  τη χρήση της βρετανικής αυτοκρατορικής στρατηγικής  του διαίρει και βασίλευε και ο  σύγχρονος πολιτικός πόλεμος ,είναι   οι δυνάμεις που διαμορφώνουν το μέλλον της Αμερικής και  και της Ευρώπης τις οποίες αν δεν κατανοήσουμε το μέλλον δεν θα ορίζεται από εμάς.

ΝΕΩΤΕΡΙΜΟΙ αντί ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗΣ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑΣ

 Θα περίμενε κανείς ένα νησί που έκοψε το πρώτο νόμισμα, που υπήρξε θαλασσοκράτηρα τον όγδοο πχ αιώνα να τιμούσε τουλάχιστον την πρόσφατη παράδοσή των τελευταίων δύο αιώνων  ως πρωτεύουσα του νεοσύστατου Ελληνικού κράτους, Σήμερα ο Καποδίστριας αποκεφαλισμένος μπροστά από μνημείο που μας κληροδότησε και στο λιμάνι, σε δεσπόζουσα θέση σημείο φόρτισης ηλεκτρικών αυτοκινήτων προφανώς για να εντυπωσιάζονται οι εξ Αττικής ορμώμενοι σε αναζήτηση φτηνού προορισμού.

Την εποχή της αποικιοκρατίας ο πλούτος των ιθαγενών εξαγοράζονταν με καθρεφτάκια . Στην δική μας περίπτωση επικρατεί η λήθη και ο ιστορικός αναλφαβητισμός.

Όλα είναι θέμα επιλογών.

Η ιστορία έχει πολλά παραδείγματα. Κλασική η περίπτωση Τρικούπη

 «ανθ’ ημών Γουλιμής»    ήταν η  φράση του Χ. Τρικούπη όταν ηττήθηκε κατά κράτος στις εκλογές του 1895.Δεν εκλέχθηκε ούτε καν βουλευτής, καθώς τη θέση του -με διαφορά μόλις τεσσάρων ψήφων- πήρε ο άσημος Μιλτιάδης Γουλιμής!

Για την ακρίβεια, η πλήρης φράση που εκστόμισε ο μεγάλος πολιτικός μετά την εκλογική ήττα του ήταν: «Ανθ’ ημών, λοιπόν, βουλευτής ο κύριος Γουλιμής. Καληνύχτα σας».

Λοιπόν, καληνύχτα σας