Η Έκθεση Έρευνας για τις Συμμορίες Βιασμού

 

Η Έκθεση Έρευνας για τις Συμμορίες Βιασμού, που δημοσιεύτηκε από τον βουλευτή Rupert Lowe, έχει λάβει εκατομμύρια προβολές μέχρι σήμερα. Κοινοποιήθηκε ευρέως παντού, συμπεριλαμβανομένου του Elon Musk, ο οποίος ζήτησε ποινές φυλάκισης για όλους τους εμπλεκόμενους.

Η έκθεση καλύπτει τον βιασμό, την σεξουαλική παρενόχληση, την κακοποίηση, την εμπορία ανθρώπων και τα βασανιστήρια περίπου 250.000 Βρετανίδων κοριτσιών κατά τη διάρκεια των τελευταίων 30 ετών.

Διαπράχθηκε από βίαιες συμμορίες κυρίως Πακιστανών Μουσουλμάνων ανδρών. Φιμωμένες και απορριφθείσες για δεκαετίες, αυτές οι πληροφορίες επιτέλους έρχονται στο φως.

Διαβάζοντας την έκθεση, διαπιστώνει κανείς  οδυνηρές λεπτομέρειες. Κορίτσια

- πυρπολήθηκαν

- αναγκάστηκαν να κάνουν αμβλώσεις με βελόνες πλεξίματος

- βιάστηκαν με αντικείμενα (κονσέρβες, μπουκάλια, μπαστούνια του μπέιζμπολ) που έσπαγαν μέσα τους σε ορισμένες περιπτώσεις

- μεταφέρθηκαν μεταξύ ανδρών καθημερινά για χρόνια

- μαστιγώθηκαν και ασφυκτιούνταν

- κλειδώθηκαν σε κλουβιά

Αυτά είναι μόνο μερικά παραδείγματα. Δεν είναι δυνατόν να καλυφθεί η έκταση αυτού του επιπέδου και κλίμακας βίας σε μία ανάρτηση στο Facebook.

Η θρησκεία και ο πολιτισμός έχουν να κάνουν με αυτό. Στο Ισλάμ, η σεξουαλική κακοποίηση σκλάβων επιτρέπεται και ασκούνταν ευρέως σε κοινωνίες που κατείχαν σκλάβους. Στα κορίτσια από τη Βρετανία έλεγαν ότι ήταν «λευκά σκουπίδια» και περιουσία για σεξουαλική χρήση.

Και επειδή οι περισσότεροι δράστες ήταν Πακιστανοί Μουσουλμάνοι, αξίζει να θυμηθούμε την φρικτή σεξουαλική βία που συνόδευσε τη διχοτόμηση της Ινδίας το 1947-1948 (75.000 - 100.000 γυναίκες απήχθησαν, βιάστηκαν και βίαια προσηλυτίστηκαν).

Έτσι, όταν εισάγετε βίαιες κουλτούρες, η κοινωνία σας θα υποφέρει από βία. Αυτό το κομμάτι δεν είναι σοκαριστικό. Αυτό που είναι πραγματικά σοκαριστικό είναι ότι αυτή η κακοποίηση επιτράπηκε να συμβεί σχεδόν χωρίς συνέπειες.

Αυτή η έκθεση αποκαλύπτει πολλά παραδείγματα

- της αστυνομίας που αγνοεί τις αναφορές και αφήνει τους δράστες ελεύθερους

- νεαρών κοριτσιών που νοσηλεύονται για τραύματα που προκαλούνται από βιασμό σε νοσοκομεία, με τους γιατρούς και τους νοσηλευτές να μην κάνουν ερωτήσεις και να μην αναφέρουν

- της αστυνομίας και των κοινωνικών λειτουργών που αγνοούν τις καταγγελίες και μερικές φορές επιστρέφουν τα θύματα στον τόπο του εγκλήματος και διευκολύνουν περαιτέρω κακοποίηση

- θυμάτων που ποινικοποιούνται (ως παιδικές πόρνες) και αποδεικτικών στοιχείων που καταστρέφονται

Η Έκθεση Συμμοριών αφορά μια πρώην σπουδαία χώρα και μια αυτοκρατορία - τη Μεγάλη Βρετανία - που θυσιάζει χιλιάδες νεαρά κορίτσια της στο βωμό της πολιτικής ορθότητας.

Απογοητεύτηκαν από όλους - από τις αρχές επιβολής του νόμου, την υγειονομική περίθαλψη, τον έλεγχο των συνόρων, τις υπηρεσίες μετανάστευσης, τα μέσα ενημέρωσης και κάθε πολιτικό στην εξουσία.

Και όπως συμβαίνει με κάθε άλλο μεγάλης κλίμακας έγκλημα που αφορά πολλά άτομα και οντότητες, άπαντα τα γρανάζια του συστήματος συγκαλήπτουν ώστε να μην  αποδοθεί δικαιοσύνη.

ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΕΒΓΑΛΕ ΣΤΟ ΦΩΣ Η ΔΙΕΥΘΥΝΤΡΙΑ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ (DNI) TULSI GABBARD

 

Διευθύντρια Εθνικής Ασφαλείας  (DNI) Gabbard αποκάλυψε  τους στασιαστές που κρύβονται πίσω από το πραξικόπημα εναντίον του Τραμπ το 2016  

Η Χίλαρι Κλίντον οργάνωσε την πλεκτάνη, ο Ομπάμα έδωσε το πράσινο φως στο σχέδιο και η νέα ICA, η CIA του Μπρέναν έκανε τη βρώμικη δουλειά και το FBI του Κόμεϊ την απέκρυψε.

Τώρα καλούνται  να λογοδοτήσουν.

Η έρευνα της Tulsi Gabbard για το Russiagate μπορεί να άνοιξε ένα νέο κεφάλαιο στις πολιτικές μάχες που έχουν καθορίσει την τελευταία δεκαετία. Καθώς νέα έγγραφα, η δραστηριότητα των μεγάλων ενόρκων και οι αλλαγές προσωπικού αναδιαμορφώνουν την Ουάσινγκτον, οι θεσμοί που κάποτε στοχοποιούσαν τον Πρόεδρο Τραμπ βρίσκονται όλο και περισσότερο υπό έλεγχο.

Για χρόνια, η εστίαση ήταν στις έρευνες για τον Ντόναλντ Τραμπ. Τώρα,  τα πολιτικά και τα δίκτυα πληροφοριών πίσω από το Russiagate αντιμετωπίζουν τις δικές τους έρευνες.

Οι ισχυρισμοί της Tulsi Gabbard σχετικά με την προέλευση της έρευνας για την υποτιθέμενη παρέμβαση της Ρωσίας στην εκλογική νίκη του Τραμπ το 2016, την άνοδο του Bill Pulte στην κοινότητα των πληροφοριών και τον αυξανόμενο ρόλο του Todd Blanche στο Υπουργείο Δικαιοσύνης υποδεικνύουν αυτό που μπορεί να είναι μια σημαντική μετατόπιση στην ισορροπία δυνάμεων στην Ουάσινγκτον.

Ταυτόχρονα, αναδύεται ένα ευρύτερο ιστορικό ερώτημα. Πώς διατηρούν τα πολιτικά συστήματα τον έλεγχο; Και τι συμβαίνει όταν οι στρατηγικές του  «διαίρει και βασίλευε» γίνονται το θεμέλιο της δημόσιας ζωής;

 ανάλυση:

• Η έρευνα της Tulsi Gabbard για το Russiagate και οι επιπτώσεις της

• Η αυξανόμενη νομική πίεση γύρω από την επιχείρηση πληροφοριών της εποχής Ομπάμα

• Ο διορισμός του Bill Pulte και γιατί η Ουάσινγκτον αντιδρά τόσο έντονα

• Η πίεση του Todd Blanche και του Τραμπ για λογοδοσία

• Η πολιτική σημασία της δραστηριότητας του μεγάλου ενόρκου στη Φλόριντα

• Η σύγκρουση του κατεστημένου της Γερουσίας με τον Πρόεδρο Τραμπ

• Ο νόμος FISA, οι υπηρεσίες πληροφοριών και η μάχη για θεσμικό έλεγχο

• Πώς οι στρατηγικές «διαίρει και βασίλευε» διαμόρφωσαν τη βρετανική Ινδία και πως αποτελούν τον σχεδιασμό που εφαρμόζεται σήμερα στις ΗΠΑ και την ΕΕ.

• Η σύνδεση μεταξύ κοινωνικού διχασμού και πολιτικής εξουσίας

• Η κληρονομιά του Ομπάμα και η άνοδος των μόνιμων δικτύων αντίστασης

• Γιατί ο Τραμπ υποστηρίζει ότι η εθνική ενότητα είναι η μεγαλύτερη δύναμη της Αμερικής

• Η μάχη μεταξύ της πολιτικής «διαίρει και βασίλευε» και της εθνικής ανανέωσης

 Το Russiagate , οι  εκλογικές αντιπαραθέσεις  τη χρήση της βρετανικής αυτοκρατορικής στρατηγικής  του διαίρει και βασίλευε και ο  σύγχρονος πολιτικός πόλεμος ,είναι   οι δυνάμεις που διαμορφώνουν το μέλλον της Αμερικής και  και της Ευρώπης τις οποίες αν δεν κατανοήσουμε το μέλλον δεν θα ορίζεται από εμάς.

ΝΕΩΤΕΡΙΜΟΙ αντί ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗΣ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑΣ

 Θα περίμενε κανείς ένα νησί που έκοψε το πρώτο νόμισμα, που υπήρξε θαλασσοκράτηρα τον όγδοο πχ αιώνα να τιμούσε τουλάχιστον την πρόσφατη παράδοσή των τελευταίων δύο αιώνων  ως πρωτεύουσα του νεοσύστατου Ελληνικού κράτους, Σήμερα ο Καποδίστριας αποκεφαλισμένος μπροστά από μνημείο που μας κληροδότησε και στο λιμάνι, σε δεσπόζουσα θέση σημείο φόρτισης ηλεκτρικών αυτοκινήτων προφανώς για να εντυπωσιάζονται οι εξ Αττικής ορμώμενοι σε αναζήτηση φτηνού προορισμού.

Την εποχή της αποικιοκρατίας ο πλούτος των ιθαγενών εξαγοράζονταν με καθρεφτάκια . Στην δική μας περίπτωση επικρατεί η λήθη και ο ιστορικός αναλφαβητισμός.

Όλα είναι θέμα επιλογών.

Η ιστορία έχει πολλά παραδείγματα. Κλασική η περίπτωση Τρικούπη

 «ανθ’ ημών Γουλιμής»    ήταν η  φράση του Χ. Τρικούπη όταν ηττήθηκε κατά κράτος στις εκλογές του 1895.Δεν εκλέχθηκε ούτε καν βουλευτής, καθώς τη θέση του -με διαφορά μόλις τεσσάρων ψήφων- πήρε ο άσημος Μιλτιάδης Γουλιμής!

Για την ακρίβεια, η πλήρης φράση που εκστόμισε ο μεγάλος πολιτικός μετά την εκλογική ήττα του ήταν: «Ανθ’ ημών, λοιπόν, βουλευτής ο κύριος Γουλιμής. Καληνύχτα σας».

Λοιπόν, καληνύχτα σας 

ΟΤΑΝ Η ΒΟΥΛΗ ΤΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ ΗΡΘΕ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΗ ΜΕ ΤΗΝ ΑΝΕΠΑΡΚΕΙΑ ΤΗΣ

 

Ο Ρούπερτ Λόου αναγκάζει τους βουλευτές να ακούσουν δεκαέξι μαρτυρίες συμμοριών που παρενοχλούν άτομα

«Φροντίζουν τη δική τους κοινότητα»: Οι μαρτυρίες συμμοριών βιασμών που ανάγκασαν το Κοινοβούλιο να αντιμετωπίσει το αδιανόητο

Το πρώτο πράγμα που χτύπησε την αίθουσα δεν ήταν οι λέξεις.

Ήταν η σιωπή που τις ακολούθησε.

Μια σιωπή τόσο βαριά που ένιωθες σαν η ίδια η αίθουσα να κρατούσε την ανάσα της.

Ο Ρούπερτ Λόου στάθηκε στη Βουλή των Κοινοτήτων και ευχαρίστησε τους 260.974 Βρετανούς άνδρες και γυναίκες που υπέγραψαν την αίτηση για να επιβάλουν αυτή τη συζήτηση. Καλωσόρισε τους γενναίους επιζώντες που κάθονταν πίσω του στην αίθουσα.

«Αυτή η συζήτηση αφορά αυτούς», είπε. «Όπως πολύ σωστά λέτε, δεν πρόκειται για πολιτική».

Έπειτα άρχισε να διαβάζει.

Η Μαρτυρία

Δεν έκανε αισθησιασμούς. Δεν έκανε σχόλια. Απλώς διάβασε τι είχαν πει οι επιζήσαντες στην ανεξάρτητη έρευνα για τις συμμορίες βιασμών κατά τη διάρκεια ακροάσεων δύο εβδομάδων.

Ένα κορίτσι, περίπου 12 ή 13 ετών, περιέγραψε ότι βιάστηκε και στη συνέχεια της έβαλαν ένα σπασμένο μπουκάλι Jack Daniels με το ζόρι.

Ένα άλλο κορίτσι μίλησε για το ότι κρατήθηκε από πολλούς άνδρες που τη βίασαν με τη σειρά τους, και στη συνέχεια ξυλοκοπήθηκε και απειλήθηκε με θάνατο αν το έλεγε ποτέ σε κανέναν.

Ένα άλλο περιέγραψε πώς γίνονταν συνεχώς σχόλια ότι τα λευκά κορίτσια - «τα χριστιανά κορίτσια» - είχαν λιγότερη ηθική και χαμηλότερη αξία, ενώ τα κορίτσια μουσουλμάνες  λέγεται ότι είχαν αξιοπρέπεια και υψηλότερο ηθικό κύρος. Αυτές οι συγκρίσεις, είπε, χρησιμοποιήθηκαν για να δικαιολογήσουν τον τρόπο που της φέρθηκαν και για να την ταπεινώσουν και να την ελέγξουν περαιτέρω.

Μία επιζήσασα είπε ότι βιάστηκε από πολλούς αστυνομικούς σε διαφορετικά μέρη της χώρας.

Ένα άλλο κορίτσι περιέγραψε ότι την πήραν από ένα ορφανοτροφείο, όπου το προσωπικό έφερνε τα κορίτσια στην πόρτα όταν οι άνδρες χτυπούσαν τις κόρνες των αυτοκινήτων τους.

Μια άλλη μίλησε για βιασμό που υπέστη από αυτό που υπολόγισε σε 600 ή 700 διαφορετικούς άνδρες σε διάστημα τριών ετών, ξεκινώντας από την ηλικία των 13 ετών.

Μια άλλη περιέγραψε ότι βιάστηκε από έναν σκύλο ενώ οι άνδρες βιντεοσκόπησαν, γελούσαν και έβαζαν στοιχήματα.

Μια άλλη, αιμορραγώντας τόσο από τον κόλπο όσο και από τον οπίσθιο σωλήνα σε ηλικία 15 ετών, πήγε στο νοσοκομείο και είπε στο προσωπικό ότι το ποτό της είχε εμπλουτιστεί επειδή φοβόταν πολύ να πει την αλήθεια. Δεν έκαναν ερωτήσεις. Της έδωσαν χάπια και την έστειλαν σπίτι.

Οι μαρτυρίες συνεχίστηκαν. Και συνεχίζονταν.

Το Πρότυπο που Δεν Μπορούσε κανείς Πλέον να Αρνηθεί

Αυτό που προέκυψε δεν ήταν μια σειρά μεμονωμένων εγκλημάτων.

Ήταν ένα πρότυπο.

Οι επιζώντες περιέγραψαν ότι στοχοποιήθηκαν επειδή ήταν λευκοί. Περιέγραψαν θρησκευτικές και φυλετικές δικαιολογίες που χρησιμοποιήθηκαν από τους κακοποιητές τους. Περιέγραψαν πώς, σε ορισμένες περιπτώσεις, οι πατέρες των δραστών - συμπεριλαμβανομένου ενός που περιγράφηκε ως ιμάμης - γνώριζαν τι συνέβαινε και προστάτευαν τους γιους τους αντί για τα θύματα.

Περιέγραψαν την πλήρη αποτυχία των θεσμών που είχαν σκοπό να τους προστατεύσουν: αστυνομικοί που τους βίασαν, προσωπικό παιδικών οίκων που τους παρέδωσαν, νοσοκομεία που δεν έκαναν ερωτήσεις, κοινωνικές υπηρεσίες που έκαναν τα στραβά μάτια.

Η Ευθύνη

Ο Λόου δεν ζήτησε διχασμό. Κάλεσε για δράση.

«Όλοι μας σε αυτό το κτίριο έχουμε την ευθύνη να δράσουμε επιτέλους», είπε στη Βουλή. «Όχι να μιλήσουμε, αλλά να δράσουμε».

«Θα αλλάξει τη Βρετανία για πάντα».

Ωρα για  Εκδίκηση

Για χρόνια, τα σκάνδαλα των συμμοριών grooming αντιμετωπίζονταν ως τοπικό πρόβλημα σε μια χούφτα πόλεις. Στη συνέχεια ως μια σειρά από ιστορικές αποτυχίες. Στη συνέχεια ως κάτι πολύ ευαίσθητο για να συζητηθεί ανοιχτά.

Οι μαρτυρίες που διαβάστηκαν χθες στο Κοινοβούλιο κατέστησαν αδύνατη τη διατήρηση αυτής της θέσης.

Δεν επρόκειτο για αφηρημένες συζητήσεις σχετικά με τις «κοινοτικές σχέσεις» ή τις «πολιτισμικές ευαισθησίες».

Αυτά ήταν παιδιά - μερικά μόλις 12 ετών - που βιάζονταν, βασανίζονταν και διακινούνταν από οργανωμένες ομάδες ανδρών που τα θεωρούσαν άχρηστα λόγω της φυλής και της θρησκείας τους.

Και όταν προσπαθούσαν να λάβουν βοήθεια, το σύστημα που υποτίθεται ότι θα τα προστάτευε συχνά τις απογοήτευε εντελώς.

Οι επιζώντες που κάθονταν σε εκείνη την αίθουσα έχουν ήδη περιμένει πολύ καιρό.

Μια πού άσκημη και δυσάρεστη αποτυχία του συστήματος.

Και εξακολουθούν να περιμένουν από τη χώρα να κάνει αυτό που έπρεπε να είχε κάνει χρόνια πριν: να ακούσει χωρίς φόβο, να μιλήσει χωρίς απολογία και να δράσει χωρίς δισταγμό.

Το Κοινοβούλιο τους έχει πλέον ακούσει.

Το ερώτημα δεν είναι πλέον αν αυτά τα πράγματα συνέβησαν.

Το ερώτημα είναι αν αυτή τη φορά, επιτέλους, θα γίνει κάτι

Ποια είναι η ιστορία πίσω από τις πακιστανικές συμμορίες σεξουαλικής εκμετάλλευσης στη Βρετανία

 

Η ιστορία πίσω από τα λεγόμενα «κυκλώματα αποπλάνησης» (grooming gangs) με δράστες κυρίως πακιστανικής καταγωγής στη Βρετανία αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα θεσμικά και κοινωνικά σκάνδαλα στη σύγχρονη ιστορία του Ηνωμένου Βασιλείου.Η υπόθεση αφορά τη συστηματική, ομαδική σεξουαλική εκμετάλλευση και κακοποίηση χιλιάδων ευάλωτων ανήλικων κοριτσιών, η οποία γινόταν επί δεκαετίες ανεκτή ή αγνοήθηκε από τις επίσημες αρχές.

1. Η Μέθοδος Δράσης (Grooming)Τα δίκτυα αυτά, που έδρασαν έντονα από τη δεκαετία του 1980 έως και τη δεκαετία του 2010, ακολουθούσαν ένα συγκεκριμένο μοτίβο:Στόχευση ευάλωτων παιδιών: Επέλεγαν κυρίως λευκά κορίτσια βρετανικής καταγωγής, συχνά ηλικίας 11 έως 16 ετών, που προέρχονταν από δυσλειτουργικές οικογένειες, φτωχές γειτονιές ή δομές πρόνοιας (care homes).Προσέγγιση και χειραγώγηση: Οι δράστες κέρδιζαν την εμπιστοσύνη των παιδιών προσφέροντάς τους «προστασία», στοργή, ποτά, ναρκωτικά, τσιγάρα ή φθηνά δώρα.Βία και εξαναγκασμός: Μόλις τα παιδιά εθίζονταν ή παγιδεύονταν, οι δράστες τα μετέφεραν σε διαμερίσματα, ξενοδοχεία ή οχήματα, όπου υφίσταντο ομαδικούς βιασμούς και εξαναγκάζονταν σε πορνεία.

2. Οι Μεγάλες Αποκαλύψεις και οι Πόλεις-ΚλειδιάΑν και οι πρώτες πολιτικές προειδοποιήσεις έγιναν το 2002 από τη βουλευτή Ann Cryer, το σκάνδαλο πήρε τεράστιες διαστάσεις μετά από δημοσιογραφικές έρευνες (όπως της εφημερίδας The Times) και επίσημες εκθέσεις. Οι πιο γνωστές περιπτώσεις αφορούν τις εξής πόλεις:Rotherham (Ρόδεραμ): Η έκθεση της καθηγήτριας Alexis Jay το 2014 αποκάλυψε ότι τουλάχιστον 1.400 παιδιά έπεσαν θύματα άγριας σεξουαλικής εκμετάλλευσης μεταξύ 1997 και 2013 από ομάδες ανδρών, κυρίως πακιστανικής καταγωγής.Rochdale (Ρότσντεϊλ): Το 2012 και με μεταγενέστερες δίκες (που συνεχίστηκαν μέχρι και πρόσφατα), καταδικάστηκαν δεκάδες άνδρες (πολλοί εκ των οποίων οδηγοί ταξί ή μικροπωλητές) που χρησιμοποιούσαν ανήλικα κορίτσια ως «σκλάβες του σεξ».Άλλες περιοχές: Αντίστοιχα κυκλώματα εξαρθρώθηκαν και καταδικάστηκαν σε πόλεις όπως το Telford, το Oxford, το Huddersfield, το Oldham και το Halifax

.3. Γιατί Απέτυχαν οι Αρχές; (Η Συγκάλυψη)Το μεγαλύτερο σοκ για τη βρετανική κοινή γνώμη ήταν η διαπίστωση ότι η αστυνομία, οι κοινωνικές υπηρεσίες και οι τοπικές αρχές γνώριζαν για χρόνια την κατάσταση, αλλά επέλεξαν να μην παρέμβουν:Πολιτική ορθότητα και φόβος του ρατσισμού: Οι αξιωματούχοι φοβούνταν ότι αν ερευνούσαν συστηματικά ομάδες Ασιατών/Πακιστανών ανδρών, θα κατηγορούνταν για ρατσισμό ή θα πυροδοτούσαν φυλετικές εντάσεις στις τοπικές κοινωνίες.Κατηγορία των θυμάτων (Victim Blaming): Οι αρχές συχνά αντιμετώπιζαν τα κακοποιημένα κορίτσια όχι ως θύματα, αλλά ως «παραβατικά» ή «εκδιδόμενα οικειοθελώς», αγνοώντας τις καταγγελίες τους.Απώλεια και αλλοίωση στοιχείων: Μεταγενέστερες έρευνες έδειξαν ότι σε πολλές περιπτώσεις υπήρξε ελλιπής καταγραφή της εθνικότητας των δραστών στα αρχεία προκειμένου να μην υπάρξει στοχοποίηση.

4. Η Κοινωνικο-Πολιτισμική και Πολιτική ΔιάστασηΤο ζήτημα της εθνικότητας των δραστών παραμένει ένα άκρως ευαίσθητο και πολιτικοποιημένο θέμα στο Ηνωμένο Βασίλειο:Πολιτισμικοί παράγοντες: Ορισμένοι αναλυτές και θύματα επεσήμαναν ότι στοχοποιήθηκαν λευκά κορίτσια εκτός της μουσουλμανικής κοινότητας επειδή οι δράστες τα θεωρούσαν «εύκολη λεία» ή υποδεέστερα, λόγω βαθιά ριζωμένων μισογυνικών αντιλήψεων.Η στατιστική συζήτηση: Μια έκθεση του Home Office το 2020 σημείωσε ότι η πλειονότητα των ατόμων που διαπράττουν σεξουαλικά εγκλήματα κατά παιδιών στη χώρα συνολικά είναι λευκοί. Ωστόσο, αναγνωρίστηκε ότι σε συγκεκριμένες περιοχές (κυρίως στην πρώην βιομηχανική βόρεια Αγγλία και τα Midlands), οι άνδρες πακιστανικής και ασιατικής καταγωγής ήταν δυσανάλογα υπερεκπροσωπούμενοι στα οργανωμένα, ομαδικά κυκλώματα (group-based CSE).

5. Πρόσφατες ΕξελίξειςΗ πίεση για πλήρη διαλεύκανση των ιστορικών αυτών εγκλημάτων οδήγησε τη βρετανική κυβέρνηση στη λήψη αυστηρότερων μέτρων:Grooming Gangs Taskforce: Δημιουργήθηκε ειδική αστυνομική ομάδα κρούσης για τον εντοπισμό ιστορικών και ενεργών δικτύων.Εθνική Θεσμική Έρευνα (National Statutory Inquiry): Μετά από νέες καταδίκες και υπό το βάρος πολιτικών πιέσεων, ανακοινώθηκε η έναρξη μιας πλήρους, ανεξάρτητης εθνικής έρευνας με στόχο να εξεταστεί το βάθος της κρατικής αποτυχίας και να αποδοθεί δικαιοσύνη στα θύματα που αγνοήθηκαν για γενιές.

ΤΡΑΜΠ ΜΕΤΕΤΡΕΨΕ ΤΗΝ G7 ΣΕ ΧΩΡΟ ΠΑΙΔΙΚΗΣ ΤΟΥ ΧΑΡΑΣ

ΕΒΙΑΝ, ΓΑΛΛΙΑ - 16 Ιουνίου 2026

Ο Τραμπ μπήκε στη G7 και ουσιαστικά διηύθυνε την παράσταση. Δεν κάθισε εκεί και έπαιξε ευγενικά όπως το συνηθισμένο πλήθος, έθεσε ακριβώς αυτό που ήθελε για το εμπόριο, την ενέργεια και την ασφάλεια, και ξεκαθάρισε ότι ο παλιός τρόπος δράσης είχε τελειώσει. Μπορούσες να νιώσεις την αλλαγή. Άλλοι ηγέτες έπρεπε να αντιδράσουν απέναντί ​​του αντί να γίνει το αντίστροφο, και έτσι ακριβώς του αρέσει.

Μπορείτε ήδη να δείτε τη διαφορά να φαίνεται. Οι τιμές του πετρελαίου έχουν μειωθεί προς τα 70 δολάρια καθώς η αμερικανική ενεργειακή ισχύς αρχίζει να ανακάμπτει ξανά. Ο Dow Jones συνεχίζει να πιέζει σε επίπεδα ρεκόρ επειδή η εμπιστοσύνη επιστρέφει. Επιπλέον, το Κατάρ επενδύει σοβαρά χρήματα σε αμερικανικά έργα, συζητούνται επενδύσεις αξίας άνω του ενός τρισεκατομμυρίου δολαρίων. Ενώ συμβαίνουν όλα αυτά, ο Τραμπ φιλοξενείται στις Βερσαλλίες. Δεν είναι απλώς οπτική. Είναι μια δήλωση.

Η μεγαλύτερη εξέλιξη είναι ότι το Ιράν επιτέλους κινείται. Η πίεση του Τραμπ τους έχει βάλει στο τραπέζι να κάνουν πραγματικές παραχωρήσεις στο πυρηνικό τους πρόγραμμα και το πυραυλικό τους έργο. Δεν πρόκειται για έναν ακόμη γύρο κενών υποσχέσεων και φωτογραφίσεων. Είναι πραγματική πρόοδος που οι προηγούμενες κυβερνήσεις δεν μπόρεσαν να επιτύχουν. Πολλοί άνθρωποι λένε ότι έτσι μοιάζει στην πραγματικότητα μια ισχυρή ηγεσία. Τα αποτελέσματα αρχίζουν να μιλούν από μόνα τους.

Από τον Jonathan Gregory

Τραμπ: Ο Πούτιν και ο Σι Τζινπίνγκ βοήθησαν στη σύναψη συμφωνίας με το Ιράν

 

Ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν και ο Κινέζος πρόεδρος Σι Τζινπίνγκ βοήθησαν τις Ηνωμένες Πολιτείες να καταλήξουν σε ειρηνευτική συμφωνία με το Ιράν, δήλωσε ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ στους New York Times.

Στη συνέχεια, ο Τραμπ παραπονέθηκε για τις επαφές του με τον Ισραηλινό πρωθυπουργό Μπενιαμίν Νετανιάχου.

«Είναι ένα πολύ περίπλοκο άτομο και, ειλικρινά, θα έπρεπε να μας είναι πολύ ευγνώμων που το κάναμε αυτό. Γιατί αν το Ιράν είχε πυρηνικά όπλα, το Ισραήλ δεν θα υπήρχε για δύο ώρες», δήλωσε ο Τραμπ.

Οι δημοσιογράφοι είχαν τηλεφωνική συνομιλία με τον πρόεδρο των ΗΠΑ. Το άρθρο αναφέρει ότι στο παρασκήνιο ακουγόταν πώς η οικογένειά του πήγαινε σε ένα επίσημο δείπνο — στις 14 Ιουνίου, ο πρόεδρος των ΗΠΑ έγινε 80 ετών.

Σύμφωνα με τους NYT, το Ιράν σκόπιμα δεν συμφώνησε με τους όρους της ειρήνης μέχρι τα μεσάνυχτα, ώρα Τεχεράνης — ώστε αυτό να μην συμβεί στα γενέθλια του Τραμπ. Μόνο αφού περίμενε την επίθεση της 15ης Ιουνίου, το Ιράν συμφώνησε σε μια συμφωνία. Το δημοσίευμα σημειώνει ότι λόγω της διαφοράς ώρας των 7,5 ωρών, και οι δύο πλευρές μπόρεσαν να ανακοινώσουν τη συμφωνία σε μια ώρα που τους βολεύει.