ΠΑΡΙΣΙ ΩΡΑ ΜΗΔΕΝ

 

Ανώνυμος: Είμαι πυροσβέστης και αυτό που είδα χθες στους δρόμους του Παρισιού μου ράγισε την καρδιά.

Ανταποκριθήκαμε γύρω στις 10 μ.μ., μετά την κλήση για πυρκαγιά σε κάδο απορριμμάτων που κλιμακωνόταν. Νομίζαμε ότι ήταν απλώς ένα απλό βραδινό περιστατικό. Φτάσαμε στο σημείο και ήταν κόλαση. Το Παρίσι, η πόλη μου, αυτή όπου μεγάλωσα, όπου έκανα τις πρώτες μου βάρδιες, είχε γίνει εμπόλεμη ζώνη. Μαύρος καπνός παντού, κραυγές, εκρήξεις από όλμους. Ομάδες νέων, συχνά από μεταναστευτικό υπόβαθρο, κουκουλοφόροι, οργανωμένοι, όρμησαν στις δυνάμεις επιβολής του νόμου σαν σε πεδίο μάχης.

Είδα συναδέλφους αστυνομικούς να λιντσάρονται με σιδερένιες ράβδους. Είδα ένα περιπολικό να δέχεται πέτρες καθώς μόλις βγαίναμε έξω για να σβήσουμε μια φωτιά που απειλούσε οικογένειες. Μας επιτέθηκαν ταραξίες που μας ούρλιαζαν, αποκαλώντας μας «σκυλιά». Απλώς προσπαθούσαμε να σώσουμε ζωές και γίναμε στόχοι.

Μάζεψα ένα 14χρονο παιδί, με πρόσωπο καλυμμένο με αίμα, που έκλαιγε καθώς έλεγε ότι είχε ακολουθήσει «τους μεγάλους» απλώς «για πλάκα». Είδα μια μητέρα, με κλειστά παντζούρια, να μας παρακαλάει να προστατεύσουμε τα παιδιά της, ενώ όλα στον κάτω όροφο θρυμματίζονταν. Γκρεμισμένες βιτρίνες, λεηλατημένα καταστήματα, φλεγόμενα αυτοκίνητα... όλα αυτά με το πρόσχημα ότι «γιορτάζουν» κάτι.

Το να γιορτάζεις δεν είναι να σπας πράγματα.

Είναι αυτή η Γαλλία του 2026; Μια χώρα όπου δεν μπορείς να βγεις έξω το βράδυ χωρίς να ρισκάρεις τη ζωή σου; Μια χώρα όπου ολόκληρες γειτονιές παραδίδονται σε φατρίες που δεν σέβονται ούτε τους νόμους μας, ούτε την ιστορία μας, ούτε τους πυροσβέστες μας, ούτε την αστυνομία μας; Όπου παρακολουθούμε αβοήθητοι την πρωτεύουσά μας, σύμβολο φωτός και πολιτισμού, να μετατρέπεται σε παιδική χαρά για βαρβάρους που φτύνουν στο χέρι που τους ταΐζει;

Εκείνο το βράδυ, επιστρέφοντας σπίτι στις 6 π.μ., ακόμα καλυμμένη με αιθάλη και ιδρώτα, έκλαψα σαν παιδί. Όχι από εξάντληση. Από οργή και θλίψη. Για τα παιδιά μου. Για τους τραυματισμένους συναδέλφους μου. Για αυτή τη χώρα που αγαπώ και που αφήνει τον εαυτό της να πεθάνει.

Ξυπνήστε. Παρακαλώ. Πριν δεν έχει μείνει τίποτα να σώσουμε.

source X

Η WOKE AGENDA ΣΕ ΠΛΗΡΗ ΕΦΑΡΜΟΓΗ

 

Στα αριστερά: Βρετανοί πολίτες που συνελήφθησαν, διώχθηκαν και φυλακίστηκαν γρήγορα μέσα σε λίγες εβδομάδες για  αναρτήσεις στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Στα δεξιά: Δύο κακοποιοί που επιτέθηκαν άγρια ​​σε αστυνομικούς σε αεροδρόμιο με βιντεοσκοπημένα στοιχεία. Δύο μακρές δίκες, μια μακρά αναμονή για τις ακροάσεις. Ακόμα ελεύθεροι . (εδώ)

Το σύστημα που υποστηρίζει την Διαφορετικότητα, Ισότητα και την Ένταξη των ξένων έχει βάλει απέναντί του το σύνολο των Βρετανών με προσεχώς πολύ δυσάρεστα αποτελέσματα.

Ο ΜΥΘΟΣ ΤΗΣ ΕΝΣΩΜΑΤΩΣΗΣ

 

#Νέες λεπτομέρειες αποκαλύφθηκαν στη δίκη ενός μετανάστη που καταδικάστηκε για τη δολοφονία ενός φοιτητή μαχαιρώνοντάς τον πέντε φορές με ένα μαχαίρι 8 ιντσών

#αγγλία

Στις 28 Μαΐου, ο 23χρονος Vickrum Digwa καταδικάστηκε για τη δολοφονία του 18χρονου Henry Nowak.

Η μητέρα του, Kiran Kaur, 53 ετών, καταδικάστηκε για «βοήθεια σε παραβάτη» αφαιρώντας το όπλο του φόνου από τον τόπο του εγκλήματος.

#μετανάστες

Το δικαστήριο του Southampton απέρριψε τους ισχυρισμούς του Digwa για αυτοάμυνα και ότι ο Nowak τον είχε κακοποιήσει ρατσιστικά, τον είχε γρονθοκοπήσει και του είχε ρίξει το τουρμπάνι - ισχυρισμοί που χαρακτηρίστηκαν από τους εισαγγελείς ως «πονηρά ψέματα».

#δικαστήριο

Ο Digwa καταδικάστηκε επίσης για οπλοφορία μαχαιριού σε δημόσιο χώρο.

Αποδεικνύεται ότι όλη η οικογένεια συμμετείχε στη δολοφονία.

🔺️Ο Digwa είπε ψέματα στην αστυνομία, ισχυριζόμενος ότι έπεσε θύμα ρατσιστικής επίθεσης από έναν μεθυσμένο Nowak, ο οποίος τον προσέβαλε και του έριξε το τουρμπάνι.

🔺️Αρνήθηκε ότι μαχαίρωσε κάποιον και είπε: «Κανείς δεν σε μαχαίρωσε, αδερφέ, είσαι μεθυσμένος».

🔺️Ο αδερφός του Digwa, Gurpreet Digwa, κάλεσε το 999 και ισχυρίστηκε ψευδώς ότι τα αδέρφια είχαν δεχθεί επίθεση για φυλετικούς λόγους:

«Είμαστε Σιχ, φοράμε τουρμπάνι και μόλις επιτέθηκε στον αδερφό μου». Είπε ότι δεν χρησιμοποιήθηκαν όπλα.

🔺️Μέλη της οικογένειας, συμπεριλαμβανομένου του πατέρα του Digwa, έφτασαν και κατηγόρησαν τον Nowak ότι προσποιήθηκε τα τραύματά του, ισχυριζόμενοι ότι μιλούσε κανονικά λίγο νωρίτερα.

🔺️Η μητέρα του Digwa, Kiran Kaur, αφαίρεσε το ματωμένο μαχαίρι από το σημείο και το πήγε στο οικογενειακό σπίτι στην οδό St Denys, όπου αργότερα ανακτήθηκε.

🔺️Τρεις αστυνομικοί έφτασαν και αμέσως πέρασαν χειροπέδες στον αιμορραγούντα Νόβακ, καθώς βρισκόταν σε μια λίμνη αίματος.

🔺️Ο Νόβακ τους έλεγε επανειλημμένα: «Με μαχαίρωσαν», «Δεν μπορώ να αναπνεύσω».

🔺️Ένας αστυνομικός φέρεται να γέλασε όταν έκανε τη δήλωση και ο άλλος απάντησε στην κάμερα σώματος: «Δεν νομίζω ότι το έχεις κάνει, φίλε».

🔺️Τον έσυραν πάνω στο χαλίκι ενώ ήταν ακινητοποιημένος.

🔺️Μόνο αφού έχασε τις αισθήσεις του, αφαίρεσαν τις χειροπέδες και επιχείρησαν ανάνηψη. Πέθανε επί τόπου.

🔺️Στη συνέχεια, η αστυνομία έψαξε τα τηλέφωνα του Νόβακ και του πατέρα του για ρατσιστικά μηνύματα ή αστεία.

Η αστυνομία του Χαμσάιρ εξέδωσε δημόσια συγγνώμη μετά την ετυμηγορία.

«Λυπάμαι που η ζωή του Χένρι δεν μπόρεσε να σωθεί εκείνο το βράδυ και λυπάμαι που του πέρασαν χειροπέδες και συνελήφθη λίγο πριν χάσει τις αισθήσεις του. Ήταν το θύμα... Ο δράστης μας είπε ψέματα».

Ο Robert Jenrick του Reform UK λέει,

«Ένας φοιτητής σε μια βραδινή έξοδο μαχαιρώθηκε πολλές φορές με ένα μαχαίρι μήκους 21 εκατοστών. Βρίσκεται σε μια λίμνη από το αίμα του και κυριολεκτικά πνίγεται στο αίμα του».

«Η αστυνομία έρχεται στο σημείο αντί να κάνει ό,τι μπορεί για να του σώσει τη ζωή. Του βάζουν χειροπέδες και συλλαμβάνει το αγόρι λόγω κατηγορίας για φυλετική κακοποίηση. Αυτό είναι σκάνδαλο».

Οι επικριτές λένε ότι ο φόβος των ισχυρισμών για ρατσισμό, μαζί με τα συντονισμένα ψέματα του δολοφόνου και της οικογένειας, προκάλεσαν τον θάνατο του Nowak.

Απαιτούν την πλήρη δημοσιοποίηση του βίντεο από κάμερα σώματος, την λογοδοσία των αστυνομικών και μεταρρυθμίσεις κατά της προτεραιότητας των «προσβλητικών λόγων» έναντι των προφανών απειλητικών για τη ζωή τραυματισμών.

Ο Elon Musk προσφέρθηκε δημόσια να χρηματοδοτήσει μια αγωγή για άδικο θάνατο κατά της αστυνομίας εκ μέρους της οικογένειας.

Η υπόθεση τροφοδοτεί ευρύτερη απογοήτευση για την μαζική εισροή μεταναστών που εισρέουν σε χώρες και «καταλαμβάνουν»

Λεπτομέρειες:

🔺️Ο Henry Nowak, πρωτοετής φοιτητής χρηματοοικονομικών του Πανεπιστημίου του Σαουθάμπτον, επέστρεφε σπίτι του από μια βραδινή έξοδο με φίλους.

🔺️Το επίπεδο αλκοόλ στο αίμα του ήταν κάτω από το όριο οδήγησης υπό την επήρεια αλκοόλ.

🔺️Βίντεο από το τηλέφωνο του Νόβακ κατέγραψε μια λεκτική ανταλλαγή όπου ο Ντίγκβα είπε «Είμαι κακός άνθρωπος».

🔺️Στη συνέχεια, ο Ντίγκβα μαχαίρωσε τον Νόβακ πολλές φορές, συμπεριλαμβανομένου ενός θανατηφόρου τραύματος στο στήθος που τρύπησε τον πνεύμονά του και τραυμάτων στα πόδια του.

🔺️Ο Νόβακ προσπάθησε να τρέξει και να πηδήξει πάνω από έναν φράχτη, αλλά κατέρρευσε.

🔺️Ο Ντίγκβα βιντεοσκόπησε το θύμα καθώς αιμορραγούσε και αργότερα είχε το τηλέφωνο του Νόβακ στην τσέπη του.

🔺️Η κρεβατοκάμαρα του Ντίγκβα περιγράφηκε ως «οπλοστάσιο» όπλων. Είχε εκπαιδευτεί με λεπίδες από την ηλικία των 12 ετών και περιέγραψε το κιρπάν με «αγαπητικούς όρους».

ΒΡΕΤΑΝΙΑ. ΝΕΟΣ ΑΙΜΟΡΑΓΕΙ ΜΕΧΡΙ ΘΑΝΑΤΟΥ ΕΠΕΙΔΗ ΗΤΑΝ ΛΕΥΚΟΣ. Η ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ ΣΥΝΕΛΑΒΕ ΚΑΙ ΠΕΡΑΣΕ ΧΕΙΡΟΠΕΔΕΣ ΕΝΩ ΤΟ ΘΥΜΑ ΑΙΜΟΡΑΓΟΥΣΕ .

 

Η DEI (Διαφορετικότητα, Ισότητα και Ένταξη )ΕΠΗΡΕΑΣΕ ΜΕ  ΠΛΥΣΗ ΕΓΚΕΦΑΛΟΥ ΤΗΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ ΤΟΥ ΗΝΩΜΕΝΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ. Λευκός νέος επειδή κατηγορήθηκε από τον δράστη ότι τον "αποκάλεσε αυτό που ήταν" αφέθηκε να πεθάνει καθώς η αστυνομία που τον συνέλαβε αιμοραγούντα του πέρασε χειροπέδες και αργότερα σκέφτηκε να καλέσει ιατρική βοήθεια. Εν τω μεταξύ ο κυριολεκτικά σφαγμένος νέος υπέκυψε.

 Αν αυτό το αγόρι ήταν μαύρο, αυτή η ιστορία θα εκτεινόταν τις επόμενες τρεις με τέσσερις δεκαετίες και θα υπήρχαν ατελείωτες έρευνες... Δυστυχώς, θα περάσει χωρίς σχεδόν κανείς να το προσέξει... γιατί ήταν απλώς ένας λευκός Βρετανός ο οποίος  μαχαιρώθηκε από μια εθνική μειονότητα, του πέρασαν χειροπέδες και αφέθηκε να πεθάνει από την αστυνομία, επειδή ως λευκό αγόρι θεωρήθηκε αυτόματα ο δράστης και οι εκκλήσεις του για ιατρική βοήθεια θα μπορούσαν να αγνοηθούν! Θα έπρεπε να προκαλέσει την ίδια οργή με την υπόθεση Stephen Lawrence... Αλλά όλοι ξέρουμε ότι θα κρυφτεί κάτω από το χαλί μέχρι αύριο! Καμία ομάδα δεν πρέπει να τοποθετείται σε ένα βάθρο DEI έναντι οποιασδήποτε άλλης... Αλλά αυτό έχει θεσμοθετηθεί στην κοινωνία του Ηνωμένου Βασιλείου! DEI = ΠΕΘΑΝΕ... σε αυτήν την περίπτωση κυριολεκτικά! Τα λευκά αγόρια της εργατικής τάξης βρίσκονται στο κάτω μέρος των γραφημάτων απόδοσης, εκπαίδευσης και επαγγελματικής κλίμακας, επειδή το Ηνωμένο Βασίλειο έχει θεσπίσει ένα σύστημα που κάνει ενεργές διακρίσεις εις βάρος τους, υπέρ όλων των άλλων... Αυτό είναι ένα κλασικό παράδειγμα αυτού, μεταξύ πολλών άλλων!

DAILY TELEGRAPH: Δεν αντιμετωπίστηκε ως θύμα, αλλά ως εγκληματίας. Γιατί αυτή η φρικτή αδικία αντιμετωπίστηκε με συλλογική αδιαφορία από τους πολιτικούς;

Οι πολιτικοί μιλάνε πολύ. Πάντα πάρα πολύ. Μας ζητείται να εκφράσουμε τη γνώμη μας για σχεδόν τα πάντα. Έτσι, συχνά αυτό που δεν λέμε είναι πιο αποκαλυπτικό.

Για τη δολοφονία του Χένρι Νόβακ υπήρξε σιωπή από την κυβέρνηση. Ούτε μια φωνή από τον Υπουργό Εσωτερικών. Ούτε μια λέξη από τον Πρωθυπουργό, ο οποίος συνήθως αντιδρά γρήγορα σε θανάτους που αφορούν την αστυνομία, τόσο στο Ηνωμένο Βασίλειο όσο και στο εξωτερικό. Θυμάστε το θέαμα του να «γονατίζει» για τον θάνατο του Τζορτζ Φλόιντ;

Ο θάνατος του Χένρι αποτέλεσε εθνικό σκάνδαλο. Ένας 18χρονος, του στέρησαν το μέλλον σε μια βραδινή έξοδο στο Σαουθάμπτον, αφού μαχαιρώθηκε άγρια ​​έξι φορές με ένα  σπαθί μήκους 21 εκατοστών. Αντί να τον βοηθήσουν, η αστυνομία αρχικά τον συνέλαβε καθώς αιμορραγούσε μέχρι θανάτου αφού κατηγορήθηκε από τον δράστη για φυλετική παρενόχληση. Ο Χένρι αντιμετωπίστηκε όχι ως θύμα, αλλά ως εγκληματίας. Η δολοφονία του δεν θα μπορούσε να είναι πιο τερατώδης· η αντίδραση της αστυνομίας πιο επαίσχυντη.

Γιατί λοιπόν αυτή η φρικτή αδικία αντιμετωπίστηκε με συλλογικό αδιαφορία από τους πολιτικούς στο Γουέστμινστερ; Με εξαίρεση μερικούς , συμπεριλαμβανομένης της τοπικής βουλευτή του Χένρι, Τζεν Κραφτ, δεν έχει τεθεί το θέμα στη Βουλή των Κοινοτήτων. Ζήτησα από τον Υπουργό Εσωτερικών να ξεκινήσει έρευνα για τη συμπεριφορά της αστυνομίας και μια συζήτηση για την αστυνόμευση δύο επιπέδων - περιττό να πω ότι απορρίφθηκα.

Η σιωπή μπορεί να εξηγηθεί από το γεγονός ότι οι περισσότεροι πολιτικοί ενδιαφέρονται περισσότερο να δείξουν την υποτιθέμενη αρετή τους ευνοώντας τις μειονοτικές κοινότητες εις βάρος της πλειοψηφίας. Έτσι, αγνοούν τις αδικίες που διαπράττονται από τις μειονότητες, μήπως αυτό χρωματίσει την πολυπολιτισμική ψευδαίσθηση που έχουν ότι η χώρα είναι ένα αρμονικό χωνευτήρι. Και αγνοούν τους προκατειλημμένους νόμους και τις συμβάσεις του λεγόμενου «αντιρατσισμού» που οδηγούν σε διακρίσεις εις βάρος της πλειοψηφίας.

Αυτές οι πρακτικές είναι πλέον βαθιά ριζωμένες στον τρόπο που συμπεριφέρονται οι αρχές. Ο Άξελ Ρουντακουμπάνα δεν αναφέρθηκε στους αξιωματούχους ασφαλείας παρά τον σαφή κίνδυνο που αποτελούσε, από φόβο ότι θα ήταν μια μορφή «φυλετικών στερεοτύπων».

Η δίκη του δολοφόνου του Χένρι, Βίκρουμ Ντίγκβα, μπορεί να έχει τελειώσει, αλλά τα ερωτήματα μόλις ξεκινούν. Γιατί η αστυνομία συνέλαβε τον Χένρι με βάση έναν ισχυρισμό ότι είχε κάνει μια φυλετική προσβολή - κάτι που η εισαγγελία περιέγραψε ως «αθέμιτο ψέμα»; Γιατί η χειροπέδωση και η σύλληψη του Χένρι θεωρήθηκε προτεραιότητα για την αστυνομία όταν βρισκόταν σε κρίσιμη κατάσταση; Γιατί οι αντιληπτές φυλετικές ευαισθησίες φαίνεται να διαμορφώνουν συνεχώς τον τρόπο με τον οποίο η αστυνομία επιβάλλει τον νόμο αυτές τις μέρες;

Η αστυνομία ζήτησε τώρα συγγνώμη. Αλλά η «συγγνώμη» δεν είναι αρκετή. Ούτε καν κοντά. Πρέπει να στρέψουμε το κεφάλι μας για μια τόσο καταστροφική αποτυχία. Το υλικό από την κάμερα σώματος πρέπει να δημοσιοποιηθεί. Και τα «αντιρατσιστικά» εκπαιδευτικά προγράμματα της αστυνομίας χρειάζονται αναθεώρηση. Δεν μπορούμε να γυρίσουμε πίσω στο χρόνο και να αναιρέσουμε ό,τι έχει γίνει. Η οικογένεια και οι φίλοι του Χένρι θα ζουν με αυτό για πάντα. Αλλά ο τραγικός θάνατός του θα πρέπει να αποτελέσει σημείο καμπής. Μια σαφής έκκληση προς τις αρχές να ενεργήσουν με τρόπο που να μην αδιαφορεί για τα χρώματα - να αντιμετωπίζουν τους ανθρώπους με βάση την αρχή της ισότητας ενώπιον του νόμου. Να επιβάλλουν τους κανόνες της χώρας μας με βάση την πραγματικότητα, όχι τα συναισθήματα. Μια έκκληση που πρέπει να ληφθεί από κάθε πολιτικό, όχι μόνο από λίγους.

ΤΟ ΙΡΑΝ ΣΤΟ ΧΕΙΛΟΣ: Στρατηγοί του IRGC συγκρούονται με τον Πρόεδρο καθώς η κρίση στο Ορμούζ ωθεί το καθεστώς σε σημείο ρήξης

 

Η Τεχεράνη δεν δίνει πλέον μόνο μια γεωπολιτική μάχη στο εξωτερικό. Τώρα δίνει έναν εσωτερικό πόλεμο για επιβίωση.

Πίσω από τα τείχη των κυβερνητικών εγκαταστάσεων και των στρατιωτικών αρχηγείων, η ηγεσία του Ιράν καταρρέει υπό πρωτοφανή πίεση. Το Στενό του Ορμούζ παραμένει ασταθές, οι εξαγωγές πετρελαίου καταρρέουν, οι ξένοι σύμμαχοι χάνουν την υπομονή τους και η άρχουσα ελίτ της χώρας εμφανίζεται βαθιά διχασμένη σε ένα κρίσιμο ερώτημα: συνέχιση της αντιπαράθεσης με τη Δύση ή διαπραγμάτευση πριν η Ισλαμική Δημοκρατία καταρρεύσει υπό το βάρος της.

Στο επίκεντρο της καταιγίδας βρίσκονται δύο αντίπαλα στρατόπεδα.

Η μία πλευρά, με επικεφαλής τον μεταρρυθμιστή Πρόεδρο Μασούντ Πεζεσκιάν και διπλωματικές προσωπικότητες που βρίσκονται κοντά στη διαδικασία των διαπραγματεύσεων, πιστεύει ότι το Ιράν πρέπει να αποκλιμακώσει αμέσως, να ανοίξει ξανά το Ορμούζ και να αναζητήσει οικονομική ανακούφιση μέσω της διπλωματίας.

Η άλλη πλευρά, που κυριαρχείται από το Σώμα των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης (IRGC) και τον νεοεξουσιοδοτημένο διοικητή του, Αχμάντ Βαχιντί, επιμένει ότι η υποχώρηση θα κατέστρεφε το ιδεολογικό θεμέλιο και την περιφερειακή επιρροή του καθεστώτος. Για αυτούς, ο συμβιβασμός είναι παράδοση. Το αποτέλεσμα είναι μια επικίνδυνη παράλυση στο εσωτερικό του κράτους.

Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων καταδικάζει την Τουρκία, υπερασπίζεται τα δικαιώματα του Οικουμενικού Πατριαρχείου

 

Σε μια ιστορική και πρωτοποριακή απόφαση, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (ΕΔΑΔ) καταδίκασε την Τρίτη 26 Μαΐου 2026 την Τουρκία για παραβίαση της θρησκευτικής ελευθερίας και υπερασπίστηκε τα δικαιώματα δύο κληρικών του Οικουμενικού Πατριαρχείου, στους οποίους οι τουρκικές αρχές είχαν απαγορεύσει την εκλογή τους στα διοικητικά συμβούλια των ελληνορθόδοξων Βακιφλάρ (ευσεβών ιδρυμάτων).

Ο Δρ. Αντώνιος Ι. Λυμπεράκης, Εθνικός Διοικητής των Αρχόντων του Οικουμενικού Πατριαρχείου, δήλωσε: «Ευχαριστούμε θερμά τον αγαπημένο μας Θεό για αυτή τη σπουδαία νίκη. Οι Άρχοντες του Οικουμενικού Πατριαρχείου εργάζονται εδώ και δεκαετίες για την προστασία της θρησκευτικής ελευθερίας του Οικουμενικού Πατριαρχείου και όλων των διωκόμενων Χριστιανών παγκοσμίως και είναι εξαιρετικά ικανοποιητικό να βλέπουμε το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων να επικυρώνει τη δικαιοσύνη του υποθέματός μας και να υπερασπίζεται τα δικαιώματα της πολύπαθης ελληνορθόδοξης χριστιανικής κοινότητας της Κωνσταντινούπολης». «Ο αγώνας διήρκεσε 15 ολόκληρα χρόνια», δήλωσε ο Πάρις Ασανάκης, νομικός σύμβουλος του Οικουμενικού Πατριαρχείου, «πρώτα εντός της Τουρκίας και στη συνέχεια ενώπιον του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου, αλλά η δικαίωση επιτέλους έφτασε. Πρόκειται για μια ιστορική απόφαση. Πρώτα και κύρια, επειδή καταρρίπτει ένα δόγμα εκατονταετούς χρονικού που τηρείται και εφαρμόζεται από τη Γενική Διεύθυνση Βακτηρίων της Τουρκίας, η οποία ισχυρίστηκε ψευδώς ότι η Συνθήκη της Λωζάνης και τα παραρτήματά της απαγόρευαν στα μέλη του ελληνορθόδοξου κλήρου να ασκούν διοικητικά καθήκοντα εντός μειονοτικών ιδρυμάτων».

Τα Βακιφλάρια είναι ιδρύματα κοινής ωφέλειας θρησκευτικού χαρακτήρα, αυτοδιοικούμενα ιδρύματα που διαχειρίζονται εκκλησίες, τζαμιά, σχολεία, εκπαιδευτικά ιδρύματα και νοσοκομεία. Το 2008, η Τουρκία θέσπισε νομοθεσία που προβλέπει εκλογές για τον καθορισμό των διοικητικών συμβουλίων των μη μουσουλμανικών βακουφλαρίων.

Ωστόσο, η τουρκική κυβέρνηση συνέχισε την πρακτική της άρνησης του δικαιώματος εκλογής στον κλήρο του Οικουμενικού Πατριαρχείου. Επέτρεπε μόνο την εκλογή λαϊκών μελών της ελληνορθόδοξης κοινότητας. Δύο κληρικοί, ο αείμνηστος Γεννάδιος (γεννημένος ως Νικόλαος) Μαυράκης και ο Γεώργιος Κασάπογλου, προσέφυγαν στα δικαστήρια και τελικά δικαιώθηκαν

ΤΟ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ ΔΙΧΑΖΕΙ ΤΟ ΙΡΑΝ

 

Η Μέση Ανατολή αντιμετωπίζει έναν γεωπολιτικό σεισμό, καθώς το Ιράν μαστίζεται από μια καταστροφική εσωτερική διαμάχη για την εξουσία. Το ριζοσπαστικό IRGC έχει ουσιαστικά παραγκωνίσει την πολιτική κυβέρνηση της Τεχεράνης, σαμποτάροντας τις διπλωματικές συνομιλίες και οπλίζοντας το Στενό του Ορμούζ. Με τον ναυτικό αποκλεισμό των ΗΠΑ να ωθεί τις αποθήκες πετρελαίου στο μέγιστο της χωρητικότητάς τους, το Ιράν θα μπορούσε να αναγκαστεί να κλείσει τις δικές του πετρελαιοπηγές, χάνοντας εκατοντάδες εκατομμύρια καθημερινά. Αντιλαμβανόμενη αυτή την άνευ προηγουμένου ευπάθεια, η Ουάσιγκτον έχει κινητοποιήσει μια τεράστια στρατιωτική συγκέντρωση, με A-10 Thunderbolts, ελικόπτερα Apache και EA-18G Growlers έτοιμα να εξουδετερώσουν άμεσα την ιρανική αεράμυνα.