«Ο ΠΟΛΕΜΟΣ ΤΟΥ ΝΑΤΟ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗ ΡΩΣΙΑ»

 

Αυτό το κείμενο δημοσιεύεται σήμερα στο *Class Battle*, αλλά είναι προσβάσιμο μόνο με συνδρομή. Γι' αυτό το αναδημοσιεύω εδώ:

«Μας λένε συνεχώς ότι η ρωσική εισβολή ήταν απρόκλητη και είχε ως μοναδικό κίνητρο την προσάρτηση εδαφών.

Το συμπέρασμα, επομένως, είναι ότι η Μόσχα δεν είναι διατεθειμένη να διαπραγματευτεί και ότι ο ρόλος του ΝΑΤΟ στον πόλεμο περιορίζεται στο να βοηθήσει την Ουκρανία να αμυνθεί. Με ένα τέτοιο αφήγημα, πειθόμαστε ότι υπάρχει μόνο μία στρατιωτική λύση και ότι, κατά συνέπεια, η Νορβηγία έπρεπε να εγκαταλείψει την παράδοσή της να μην αποστέλλει νορβηγικά όπλα σε εμπόλεμες ζώνες.

Ωστόσο, εάν το ΝΑΤΟ έχει προκαλέσει τον πόλεμο και έχει υπονομεύσει κάθε προσπάθεια ειρήνης, τότε οι προμήθειες όπλων πρέπει να ερμηνευθούν ως μια κυνική αξιοποίηση από τους Ουκρανούς στο πλαίσιο ενός ψυχρού πολέμου κατά της Ρωσίας.

Η αναγνώριση της εμπλοκής του ΝΑΤΟ σε αυτόν τον πόλεμο είναι απαραίτητη για την έναρξη διαπραγματεύσεων και δεν πρέπει να εξισώνεται με την υποστήριξη της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία. Το 1990 θεμελιώσαμε μια νέα, συμπεριληπτική Ευρώπη με τον «Χάρτη του Παρισιού για μια Νέα Ευρώπη».

Η συμφωνία βασιζόταν στην «αδιαίρετη ασφάλεια» και στην «πλήρη ισότητα» εντός μιας Ευρώπης χωρίς διαχωριστικές γραμμές. Τέσσερα χρόνια αργότερα, αναπτύξαμε έναν κοινό θεσμό ασφαλείας με τη Ρωσία, τον Οργανισμό για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη (ΟΑΣΕ), βασισμένο στις ίδιες αρχές.

Η απόφαση για τη διεύρυνση του ΝΑΤΟ οδήγησε στην ανατροπή των αρχών αυτών των συμφωνιών. Αντί για «αδιαίρετη ασφάλεια», το ΝΑΤΟ ενίσχυσε τη δική του ασφάλεια εις βάρος της ρωσικής ασφάλειας.»

Αντί για μια Ευρώπη χωρίς διαχωριστικές γραμμές, βρισκόμαστε αντιμέτωποι με έναν νέο ψυχρό πόλεμο σχετικά με το πού θα χαραχθούν οι νέες διαχωριστικές γραμμές. Η Ουκρανία, η Γεωργία, η Λευκορωσία και η Μολδαβία αποτελούν, συνεπώς, τη νέα γραμμή του μετώπου.

Το 1994, ο ίδιος ο Πρόεδρος Κλίντον είχε προειδοποιήσει ότι η διεύρυνση του ΝΑΤΟ θα μπορούσε να αποσταθεροποιήσει την Ευρώπη, καθώς «η χάραξη μιας νέας γραμμής μεταξύ Ανατολής και Δύσης θα μπορούσε να δημιουργήσει μια αυτοεκπληρούμενη προφητεία μελλοντικής σύγκρουσης».

Όταν ο Κλίντον άλλαξε γνώμη, ο Υπουργός Άμυνας της κυβέρνησής του, Γουίλιαμ Πέρι, σκέφτηκε να παραιτηθεί σε ένδειξη διαμαρτυρίας.

Ο Πέρι υποστηρίζει ότι όσοι πίεζαν για τη διεύρυνση του ΝΑΤΟ αναγνώριζαν πως αυτό θα κατέστρεφε την ειρήνη με τη Ρωσία, αλλά θεωρούσαν ότι αυτό δεν είχε σημασία εφόσον η Ρωσία ήταν αδύναμη· η λογική τους ήταν: «Ποιος νοιάζεται για το τι σκέφτονται εκείνοι;».

Ο Τζακ Μάτλοκ, πρεσβευτής των ΗΠΑ στη Σοβιετική Ένωση και συμμετέχων στις διαπραγματεύσεις για τον τερματισμό του Ψυχρού Πολέμου, κατέκρινε τον επεκτατισμό του ΝΑΤΟ ως προδοσία απέναντι στη Ρωσία, η οποία κατέστρεψε τα θεμέλια μιας διαρκούς ειρήνης.

Ο Τζορτζ Κέναν, ο αρχιτέκτονας της πολιτικής περιορισμού (containment) έναντι της Σοβιετικής Ένωσης, προέβλεψε ότι ο επεκτατισμός του ΝΑΤΟ αποτελούσε πρόκληση που θα πυροδοτούσε έναν νέο ψυχρό πόλεμο και ότι, αν η Ρωσία αντιδρούσε στις προκλήσεις, το ΝΑΤΟ θα επέρριπτε εσφαλμένα την ευθύνη στη Ρωσία.

Η προσπάθεια να ενταχθεί η Ουκρανία στη δική μας πλευρά των νέων διαχωριστικών γραμμών στην Ευρώπη αποτελούσε συνταγή για πόλεμο. Ο William Burns, πρεσβευτής των ΗΠΑ στη Ρωσία και νυν διευθυντής της CIA, προειδοποίησε το 2008 ότι η ένταξη της Ουκρανίας στο ΝΑΤΟ θα πυροδοτούσε εμφύλιο πόλεμο και ότι η Ρωσία πιθανότατα θα παρενέβαινε υπέρ της Ανατολικής Ουκρανίας — μια ενέργεια που η Μόσχα δεν επιθυμούσε να πραγματοποιήσει. Η Γερμανία συμφωνούσε με αυτή την ανάλυση. «Η προσπάθεια να ενταχθεί η Ουκρανία στη δική μας πλευρά αποτελούσε συνταγή για πόλεμο».

Ωστόσο, το ΝΑΤΟ συνέχισε να ωθεί τους Ουκρανούς προς μια ένταξη που οι ίδιοι δεν επιθυμούσαν.

Το 2011, το ΝΑΤΟ δημοσίευσε έκθεση στην οποία υποστηριζόταν ότι η μεγαλύτερη πρόκληση στις σχέσεις με την Ουκρανία ήταν η έλλειψη λαϊκής αποδοχής για την ένταξη στη Συμμαχία, καθώς ορισμένες δημοσκοπήσεις έδειχναν ποσοστό υποστήριξης μικρότερο του 20% στον πληθυσμό.

Το 2014 στηρίξαμε μια «δημοκρατική επανάσταση» η οποία δεν τύγχανε της υποστήριξης της πλειοψηφίας των Ουκρανών και η οποία παραβίαζε το Σύνταγμα.

Από τη διαρροή τηλεφωνικών συνομιλιών αποκαλύφθηκε ότι οι ΗΠΑ είχαν επιλέξει προσωπικά τη νέα κυβέρνηση αρκετές εβδομάδες προτού συμβάλουν στην απομάκρυνση του δημοκρατικά εκλεγμένου προέδρου από την εξουσία.

Όπως ήταν αναμενόμενο, ο εμφύλιος πόλεμος ξέσπασε μετά το πραξικόπημα και η Ρωσία παρενέβη.

Η σύγκρουση φάνηκε να επιλύεται τον Φεβρουάριο του 2015 με τη συμφωνία του Μινσκ, την οποία αποδέχτηκαν και δεσμεύτηκαν να τηρήσουν όλα τα εμπλεκόμενα μέρη, συμπεριλαμβανομένης της Δύσης.

Έκτοτε μάθαμε ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Βρετανία σαμποτάρισαν τη συμφωνία ειρήνης επί επτά χρόνια, και τόσο η Γερμανία όσο και η Γαλλία ισχυρίζονται πλέον ότι η συμφωνία δημιουργήθηκε μόνο και μόνο για να κερδηθεί χρόνος ώστε να εξοπλιστεί η «δική τους» Ουκρανία.

Το 2019, ο Ζελένσκι εξελέγη με ποσοστό 73% των ψήφων, έχοντας ως βάση ένα πρόγραμμα ειρήνης, καθώς υποσχέθηκε να εφαρμόσει τη Συμφωνία του Μινσκ προκειμένου να φέρει την ειρήνη με το Ντονμπάς και τη Ρωσία.

Ωστόσο, άλλαξε στάση αφού εθνικιστές, χρηματοδοτούμενοι και εκπαιδευμένοι από τις Ηνωμένες Πολιτείες, απείλησαν τη ζωή του.

Το 2021, η Μόσχα επιδίωξε να διαπραγματευτεί με το ΝΑΤΟ για να σταματήσει την αυξημένη αμερικανική παρουσία στα σύνορά της, συμπεριλαμβανομένου του εκσυγχρονισμού δύο ουκρανικών λιμένων από το ΝΑΤΟ, ώστε να χρησιμοποιούνται από αμερικανικά πολεμικά πλοία.

Ο πρώην επικεφαλής του τμήματος ανάλυσης για τη Ρωσία στη CIA υποστήριξε τον Δεκέμβριο του 2021 ότι η Ρωσία θα μπορούσε να εισβάλει, καθώς ο «κίνδυνος της παθητικότητας» είχε γίνει υπερβολικά μεγάλος.

Η Ρωσία εισέβαλε τον Φεβρουάριο του 2022 για να επιβάλει ένα νέο καθεστώς στην Ουκρανία, μετά από οκτώ χρόνια πολέμου στο Ντονμπάς και τη σταδιακή ενίσχυση του ουκρανικού στρατού από το ΝΑΤΟ.

Τρεις ημέρες μετά την έναρξη της εισβολής, ξεκίνησαν ήδη διαπραγματεύσεις. Ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Μπένετ ηγήθηκε των διαπραγματεύσεων, ισχυριζόμενος ότι τόσο η Ρωσία όσο και η Ουκρανία επιθυμούσαν μια συμφωνία που θα προέβλεπε την παραμονή της Ουκρανίας εκτός ΝΑΤΟ με αντάλλαγμα την απόσυρση των ρωσικών δυνάμεων.

Ωστόσο, σύμφωνα με τον Μπένετ, οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Βρετανία σαμποτάρισαν τη συμφωνία ειρήνης, επειδή ήθελαν να χρησιμοποιήσουν τον ουκρανικό στρατό —τον οποίο είχαν οι ίδιες οικοδομήσει— εναντίον της Ρωσίας.

Στη συνέχεια, η Τουρκία επιχείρησε επίσης να διαπραγματευτεί την ειρήνη και βρέθηκε και πάλι κοντά σε συμφωνία για την ουδετερότητα της Ουκρανίας με αντάλλαγμα τη ρωσική αποχώρηση· ωστόσο, σύμφωνα με την Τουρκία και τον Γερμανό στρατηγό Χάραλντ Κούγιατ, η ειρηνική συμφωνία σαμποταρίστηκε για άλλη μια φορά από τις Ηνωμένες Πολιτείες και τη Βρετανία, οι οποίες επιθυμούσαν να διεξάγουν πόλεμο κατά της Ρωσίας χρησιμοποιώντας τους Ουκρανούς.

Η στρατηγική πρόκλησης αυξημένης ρωσικής εμπλοκής στην Ουκρανία περιλαμβανόταν στις εισηγήσεις μιας έκθεσης της RAND του 2019 —η οποία εκπονήθηκε κατόπιν εντολής του αμερικανικού στρατού— σχετικά με τους τρόπους αποδυνάμωσης της Ρωσίας.

Ο Υπουργός Άμυνας των ΗΠΑ δήλωσε ότι στόχος του πολέμου ήταν η αποδυνάμωση της Ρωσίας. Ο Γερουσιαστής Μιτς Μακόνελ επιβεβαίωσε ότι τα «ψυχρά, απτά και πρακτικά αμερικανικά συμφέροντα» αποτελούν τον λόγο για την επιδίωξη της αποδυνάμωσης της Ρωσίας και της νίκης.

Ο Γερουσιαστής Λίντσεϊ Γκράχαμ εξήγησε ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες εξασφαλίζουν μια συμφέρουσα κατάσταση, καθώς στέλνουν όπλα και ο Ζελένσκι υπόσχεται ότι «θα πολεμήσουν μέχρι τον τελευταίο άνθρωπο».

Εάν επρόκειτο για μια απρόκλητη και καιροσκοπική εισβολή, οι αποστολές όπλων θα μπορούσαν να αναγκάσουν τη Ρωσία να αποσυρθεί, καθώς το κόστος θα υπερέβαινε τα οφέλη.

Ωστόσο, εάν η Ρωσία θεωρεί το ΝΑΤΟ υπαρξιακή απειλή, οι αποστολές όπλων θα οδηγήσουν μόνο σε κλιμάκωση προς έναν πυρηνικό πόλεμο. Αντί να χρησιμοποιούμε την Ουκρανία ως πιόνι στον νέο ψυχρό πόλεμο, θα έπρεπε να στηρίξουμε διαπραγματεύσεις που θα παρέχουν τις εγγυήσεις ασφαλείας τις οποίες ζητούσε η Μόσχα πριν από έναν χρόνο, βασισμένες σε υφιστάμενες συμφωνίες της δεκαετίας του 1990 τις οποίες εμείς ακυρώσαμε.

Γκλεν Ντίσεν

ΤΑΔΕ ΕΦΗ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ VIGANÒ

 

Όταν ένας ανώτερος Καθολικός Αρχιεπίσκοπος —πρώην Αποστολικός Νούντσιος στις Ηνωμένες Πολιτείες— κατηγορεί ανοιχτά τις παγκόσμιες ελίτ ότι διεισδύουν στις δυτικές κυβερνήσεις για να επιβάλουν την Ατζέντα 2030... ο κόσμος οφείλει να σταματήσει και να ακούσει.

Ο Viganò προειδοποιεί:

«Μια επικίνδυνη ανατρεπτική ελίτ έχει διεισδύσει στα ανώτατα κλιμάκια των δυτικών θεσμών για να υλοποιήσει ένα εγκληματικό παγκόσμιο σχέδιο».

Αναφέρει ότι όσοι αποκαλύπτουν αυτό το «παγκόσμιο πραξικόπημα» φιμώνονται μέσω:

• Λογοκρισίας

• Εκφοβισμού

• Ψυχιατρικής κακοποίησης

• Συλλήψεων

Και κατονομάζει έναν πολιτικό κρατούμενο για τον οποίο τα κυρίαρχα μέσα ενημέρωσης αρνούνται να μιλήσουν:

Τον Rainer Füllmich — ο οποίος φυλακίστηκε για το έγκλημα του να λέει την αλήθεια.

Στη συνέχεια, ο Viganò προχωρά πέρα ​​από κάθε άλλη εκκλησιαστική προσωπικότητα της εποχής μας:

«Δεν είναι ο Füllmich αυτός που πρέπει να βρίσκεται στη φυλακή, αλλά εκείνοι που διέπραξαν το μεγαλύτερο έγκλημα που έγινε ποτέ κατά της ανθρωπότητας».

Και τους κατονομάζει:

Fauci

Gates

Schwab

Soros

von der Leyen

Bourla

…και τους συνεργούς τους σε δημόσια αξιώματα.

Αυτό είναι πρωτοφανές.

Ένας ανώτερος Αρχιεπίσκοπος κατηγορεί τη σφαίρα εξουσίας των παγκοσμιοποιητών για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας — και αποκαλεί το αναδυόμενο σύστημα με το πραγματικό του όνομα:

Ένα ολοκληρωτικό καθεστώς που εξαπλώνεται στην Ευρώπη, τον Καναδά, την Αυστραλία και κάθε έθνος που ελέγχεται από τον ΟΗΕ, το ΝΑΤΟ, τον ΠΟΥ και το WEF.

Το κάλεσμά του προς τον κόσμο είναι σαφές:

«Υψώστε τη φωνή σας. Υπερασπιστείτε τους διωκόμενους. Απελευθερώστε τον Rainer Füllmich».

Η ιστορία επιταχύνεται.

Η Εκκλησία υψώνει τη φωνή της.

Μάρτυρες δημοσίου συμφέροντος φυλακίζονται.

Και οι παγκοσμιοποιητές χάνουν τον έλεγχο.

Η αλήθεια έρχεται στο φως.

Μαζική διαμαρτυρία έξω από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο!

 

Από το πολιτικό κέντρο έως τη δεξιά, Ευρωβουλευτές ένωσαν τις δυνάμεις τους για να ζητήσουν ασφαλή σύνορα και τον τερματισμό της εισβολής στην Ευρώπη. Οι Ευρωβουλευτές της ομάδας μας (ESN) βρίσκονταν, φυσικά, στην καρδιά της διαμαρτυρίας.

Πρέπει να βγάλουμε τα σωστά συμπεράσματα από την κρίση στη Θέουτα τώρα – όχι αύριο.

Ιδιαίτερη έκπληξη προκάλεσε η συμμετοχή του ΕΛΚ (EPP). Άλλωστε, τα κόμματα-μέλη του στα εθνικά κοινοβούλια συχνά συγκαταλέγονται σε εκείνους που ευθύνονται για τη δημιουργία της μεταναστευτικής κρίσης στην Ευρώπη εξαρχής.

διακριτική επίσκεψη στην Αθήνα από τον Ιμπραήμ Καλίν, επικεφαλής της τουρκικής Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών (MİT)

 

Μια διακριτική επίσκεψη στην Αθήνα από τον Ιμπραήμ Καλίν, επικεφαλής της τουρκικής Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών (MİT) και έναν από τους στενότερους συμβούλους του Προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, έστρεψε εκ νέου την προσοχή στα ευαίσθητα και εν πολλοίς αθέατα διαύλους επικοινωνίας μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας.

Σύμφωνα με πληροφορίες, ο Καλίν μετέβη στην ελληνική πρωτεύουσα στα τέλη της περασμένης εβδομάδας υπό συνθήκες άκρας μυστικότητας, χωρίς να υπάρξει δημόσια ανακοίνωση για την άφιξή του. Κατά τη διάρκεια της επίσκεψής του, συναντήθηκε με τον Θεμιστοκλή Δεμίρη, διοικητή της Ελληνικής Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών (ΕΥΠ), ενώ αναφορές έκαναν λόγο και για επιπλέον επαφές με αξιωματούχους στην Αθήνα.

Η συνάντηση μεταξύ των δύο επικεφαλής των υπηρεσιών πληροφοριών κρίνεται ιδιαίτερα σημαντική, καθώς πραγματοποιείται σε μια χρονική συγκυρία κατά την οποία οι σχέσεις Αθήνας και Άγκυρας εξακολουθούν να καθορίζονται από βαθιές γεωπολιτικές διαφορές, παρά την περίοδο σχετικής διπλωματικής ηρεμίας σε σύγκριση με τα προηγούμενα έτη.

Σύμφωνα με τις πληροφορίες, τα ζητήματα ασφαλείας συγκαταλέγονταν στα βασικά θέματα που συζητήθηκαν κατά την επίσκεψη του Καλίν. Σε αυτά περιλαμβάνονταν, μεταξύ άλλων, η παρουσία και η δράση τουρκικών δικτύων οργανωμένου εγκλήματος στην Ελλάδα, οι επιχειρήσεις διακίνησης μεταναστών στο Αιγαίο, η τρομοκρατία, καθώς και η ευρύτερη συνεργασία μεταξύ των υπηρεσιών ασφαλείας και πληροφοριών των δύο γειτονικών χωρών.

Το ζήτημα της δράσης τουρκικών εγκληματικών δικτύων εκτός Τουρκίας απασχολεί όλο και περισσότερο τις ελληνικές αρχές τα τελευταία χρόνια, μετά από μια σειρά βίαιων επεισοδίων που συνδέονται με αντίπαλες εγκληματικές ομάδες. Η συνεργασία μεταξύ Αθήνας και Άγκυρας σε τέτοια ζητήματα αποτελεί έναν από τους τομείς όπου τα συμφέροντα ασφαλείας των δύο χωρών μπορούν να συμπίπτουν, παρά τις συνεχιζόμενες πολιτικές και στρατηγικές διαφωνίες τους.

Ωστόσο, η μυστικότητα που περιέβαλλε το ταξίδι του Καλίν τροφοδότησε επίσης εικασίες σχετικά με το αν η επίσκεψη αφορούσε κάτι περισσότερο από τη συνήθη συνεργασία στον τομέα των πληροφοριών.

Ο Καλίν δεν θεωρείται συμβατικό στέλεχος των υπηρεσιών πληροφοριών. Πριν αναλάβει την ηγεσία της τουρκικής υπηρεσίας πληροφοριών (MIT), υπηρέτησε επί σειρά ετών ως ένας από τους στενότερους συμβούλους του Ερντογάν και διαδραμάτισε καθοριστικό ρόλο στην τουρκική εξωτερική πολιτική, τη διπλωματία και την εθνική ασφάλεια. Η εμπλοκή του σε ορισμένες από τις πιο ευαίσθητες διεθνείς πρωτοβουλίες της Άγκυρας τον έχει καταστήσει μία από τις σημαντικότερες προσωπικότητες στον μηχανισμό χάραξης εξωτερικής πολιτικής και ασφάλειας της Τουρκίας.

Για τον λόγο αυτό, η παρουσία του στην Αθήνα εγείρει αναπόφευκτα ερωτήματα σχετικά με το αν ανταλλάχθηκαν μηνύματα πέρα ​​από την άμεση ατζέντα συνεργασίας στον τομέα των πληροφοριών.

Η επίσκεψη πραγματοποιείται σε ένα περίπλοκο περιφερειακό πλαίσιο, καθώς η Ελλάδα και η Τουρκία εξακολουθούν να διαφωνούν σε μια σειρά στρατηγικών ζητημάτων που αφορούν το Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο. Παράλληλα, νέες αμυντικές συνεργασίες, μεταβαλλόμενες συμμαχίες και εξελίξεις στη Μέση Ανατολή έχουν ασκήσει πρόσθετες πιέσεις σε ένα ήδη σύνθετο περιβάλλον περιφερειακής ασφάλειας.

Δεν υπήρξε επίσημη επιβεβαίωση ότι ο Καλίν μετέφερε άμεσο πολιτικό μήνυμα από τον Ερντογάν προς την ελληνική ηγεσία, και κάθε σχετική εικασία παραμένει στο επίπεδο της υπόθεσης. Παρ' όλα αυτά, η απόφαση ενός εκ των πλέον επιδραστικών προσώπων της Τουρκίας σε θέματα ασφάλειας και εξωτερικής πολιτικής να μεταβεί διακριτικά στην Αθήνα υπογραμμίζει τη σημασία που εξακολουθούν να αποδίδουν αμφότερες οι πλευρές στη διατήρηση διαύλων άμεσης επικοινωνίας.

Η συνάντηση φαίνεται επίσης να επιβεβαιώνει ότι οι υπηρεσίες πληροφοριών Ελλάδας και Τουρκίας παραμένουν σε επαφή ακόμη και όταν οι πολιτικές διαφωνίες κλιμακώνονται. Τέτοιοι δίαυλοι επικοινωνίας μπορούν να αποδειχθούν ιδιαίτερα σημαντικοί σε περιόδους περιφερειακής αβεβαιότητας, επιτρέποντας στις δύο κυβερνήσεις να ανταλλάσσουν πληροφορίες, να αντιμετωπίζουν άμεσα ζητήματα ασφάλειας και, ενδεχομένως, να αποτρέπουν την κλιμάκωση παρεξηγήσεων σε ευρύτερες κρίσεις.

Ως εκ τούτου, η μυστική επίσκεψη του Καλίν αποκτά σημασία που υπερβαίνει τις λεπτομέρειες οι οποίες έχουν γίνει μέχρι στιγμής γνωστές στο κοινό. Αν και η πλήρης ατζέντα των συναντήσεών του παραμένει άγνωστη, το ταξίδι ανέδειξε για άλλη μια φορά τους αθόρυβους διπλωματικούς μηχανισμούς και τους μηχανισμούς πληροφοριών που λειτουργούν στο παρασκήνιο των δημόσιων σχέσεων μεταξύ Αθήνας και Άγκυρας.

Σε μια περιοχή όπου οι εντάσεις μπορούν να κλιμακωθούν ταχύτατα και οι γεωπολιτικοί υπολογισμοί μεταβάλλονται διαρκώς, το γεγονός ότι η Ελλάδα και η Τουρκία διατηρούν διαύλους επικοινωνίας υψηλού επιπέδου για θέματα ασφάλειας ενδέχεται να αποδειχθεί εξίσου σημαντικό με τις διαφωνίες που κυριαρχούν στον δημόσιο διάλογο.

Προς το παρόν, πολλά ερωτήματα παραμένουν αναπάντητα. Το τι ακριβώς συζητήθηκε πίσω από κλειστές πόρτες, το αν ανταλλάχθηκαν ευρύτερα πολιτικά μηνύματα, καθώς και οι πιθανές επιπτώσεις της συνάντησης στις μελλοντικές σχέσεις Ελλάδας-Τουρκίας, ενδέχεται να καταστούν σαφέστερα μόνο κατά τις επόμενες εβδομάδες.

Η ΤΕΧΝΙΤΗ ΝΟΗΜΟΣΥΝΗ ΣΤΗΝ ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΤΗΣ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΑΣ

 

Το καθεστώς της Τεχεράνης πίστευε ότι είχε τον τελευταίο λόγο μετά την εκτόξευση πυραύλων κατά αμερικανικών στρατευμάτων στην Ιορδανία. Τότε, ο Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ δημοσίευσε ένα βίντεο τεχνητής νοημοσύνης (AI) που έδειχνε το νησί Χαργκ να φλέγεται – όχι μια αναφορά πεδίου μάχης, όπως επιβεβαίωσε ο Αντιπρόεδρος Τζ. Ντ. Βανς, αλλά μια προειδοποίηση που απευθυνόταν απευθείας στους μουλάδες. Ο Βανς δήλωσε ότι το βίντεο δεν αποτελούσε ανακοίνωση πως η Αμερική είχε ισοπεδώσει τη ζωτικής σημασίας υποδομή πετρελαίου του Ιράν. Ήταν ένα μήνυμα: συνεχίστε να βάλλετε κατά εμπορικών πλοίων και θα υπάρξουν συνέπειες. Το Χαργκ διαχειρίζεται περίπου το 90% των εξαγωγών αργού πετρελαίου του Ιράν. Ένα και μόνο πραγματικό πλήγμα εκεί θα προκαλούσε την οικονομική αιμορραγία της Τεχεράνης. Αμερικανοί αξιωματούχοι δηλώνουν ότι οι πετρελαϊκοί τερματικοί σταθμοί δεν χτυπήθηκαν αυτή τη φορά. Δεν χρειαζόταν να χτυπηθούν. Η φωτογραφία του κτιρίου με τον κόκκινο κύκλο γύρω του δημοσιεύτηκε και η προειδοποίηση δόθηκε.

Στο εσωτερικό του Ιράν, η κατάρρευση είναι ήδη ορατή. Η χώρα που «κάθεται» πάνω σε ωκεανούς αργού πετρελαίου αδυνατεί να διυλίσει ή να διαθέσει επαρκείς ποσότητες καυσίμων για τις δικές της ανάγκες. Μεγάλες ουρές για ντίζελ σχηματίζονται στους δρόμους της Τεχεράνης. Τα αυτοκίνητα ακινητοποιούνται λόγω της νοθευμένης βενζίνης, καθώς η οικονομία καταρρέει. Η ίδια κυβέρνηση που εξακολουθεί να μιλά σαν περιφερειακή υπερδύναμη, επιβάλλει δελτίο στα καύσιμα και βλέπει τη μηχανή των εξαγωγών της να κλονίζεται. Ο Τραμπ δεν χρειάστηκε να ισοπεδώσει το Χαργκ για να περάσει το μήνυμα. Αρκούσε να δείξει το νησί να εκρήγνυται σε μια οθόνη και να αφήσει κάθε αξιωματούχο στην Τεχεράνη να φανταστεί τι θα ακολουθούσε αν συνεχιζόταν η παρενόχληση της ναυσιπλοΐας.

Αυτή είναι η διαφορά που επεδίωκε να αναδείξει η ανάρτηση. Μετά από μήνες αντιποίνων και άλλη μια ιρανική επίθεση κατά αμερικανικών δυνάμεων, ο Τραμπ δεν περίμενε κάποια συνέντευξη Τύπου ή μια προσεκτικά διατυπωμένη νομική δήλωση. Έβαλε «φωτιά» στο νησί Χαργκ μέσω ενός βίντεο AI, ο Βανς εξήγησε το νόημα με απλά λόγια και ο κύκλος μπήκε γύρω από το κτίριο. Το Ιράν δεν μπορεί να αντέξει για πολύ ακόμη αυτή την κατάσταση: ούτε τα προβλήματα στον εφοδιασμό καυσίμων, ούτε την απειλή για το κρίσιμο σημείο των εξαγωγών, αλλά ούτε και έναν πρόεδρο που διαφημίζει τον επόμενο στόχο του προτού καν χρειαστεί να τον πλήξει.

"ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΠΟΥ ΜΕ ΔΕΧΤΗΚΑΤΕ ΣΤΗΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ"

 

Παρασκευή, 28 Αυγούστου 2026, σε ισλαμικό κέντρο/τέμενος στη Νέα Υόρκη: η Κυβερνήτης Κάθι Χόκουλ φορά χιτζάμπ για να ικανοποιήσει τους Μουσουλμάνους άνδρες.

Η Κυβερνήτης της Νέας Υόρκης, Κάθι Χόκουλ: Μην ξεχνάτε ποτέ... αυτή είναι η πόλη μας. Την ανακτούμε από την υπεροχή των λευκών.

«Μην ξεχνάτε ποτέ».

Πώς είναι δυνατόν να λέγεται κάτι τέτοιο, εκτός αν κάποιος προσπαθεί να χλευάσει την 11η Σεπτεμβρίου;

Πώς εκλέγονται αυτοί οι αντιαμερικανοί ψυχοπαθείς;

Αυτά είπε ο Πούτιν (Ρωσία) τον Ράτκλιφ (ΗΠΑ);

 

«Το Κίεβο και η περιφέρεια του Κιέβου βρίσκονται υπό συνεχή συναγερμό αεροπορικής επιδρομής τις τελευταίες τρεις ημέρες. Οι Ρώσοι στέλνουν αυξανόμενο αριθμό μη επανδρωμένων αεροσκαφών (drones) με κινητήρα τζετ —αντί για ελικοφόρα— προς στόχους στην Ουκρανία. Δεκάδες αποθήκες στο Κίεβο έχουν καταστραφεί».

Ποιοι είναι οι στόχοι των ΗΠΑ;

Πώς διαμορφώνεται η τελική έκβαση;

Ποια είναι η στρατηγική εξόδου των ΗΠΑ;

Βρίσκονται σε εξέλιξη συνομιλίες για την ειρήνη;