Η ανακοίνωση του βασιλιά Καρόλου εξέδωσε μετά την σύλληψη του αδερφού του

 

«Έμαθα με βαθειά ανησυχία τα νέα για τον Άντριου Μάουντμπατεν-Ουίνδσορ και την υποψία για ανάρμοστη συμπεριφορά σε δημόσιο αξίωμα. Αυτό που ακολουθεί τώρα είναι η πλήρης, δίκαιη και σωστή διαδικασία με την οποία το θέμα αυτό διερευνάται με τον κατάλληλο τρόπο και τις αρμόδιες αρχές. Σε αυτό, όπως έχω πει και προηγουμένως, έχουν την πλήρη και ολόψυχη υποστήριξη και συνεργασία μας. 

Επιτρέψτε μου να το δηλώσω ξεκάθαρα: ο νόμος πρέπει να ακολουθήσει τον δρόμο του. Καθώς αυτή η διαδικασία αυτή συνεχίζεται, δεν θα ήταν σωστό να σχολιάσω περαιτέρω το θέμα. Εν τω μεταξύ, η οικογένειά μου κι εγώ θα συνεχίσουμε το καθήκον μας και την υπηρεσία μας προς όλους εσάς».

Εν κατακλείδι. Οι κακές παρέες έχουν δυσάρεστα αποτελέσματα

Ο Άντριου Μαουντμπάτεν-Γουίντσορ συνελήφθη στα 66α γενέθλιά του στο Sandringham Estate στο Νόρφολκ νωρίτερα σήμερα το πρωί ως ύποπτος για ανάρμοστη συμπεριφορά σε δημόσιο αξίωμα.

«Η αστυνομία της κοιλάδας του Τάμεση ξεκίνησε έρευνα για αδίκημα ανάρμοστης συμπεριφοράς σε δημόσιο αξίωμα.

Ένας άνδρας περίπου εξήντα ετών από το Νόρφολκ συνελήφθη και παραμένει υπό κράτηση. Σύμφωνα με τις εθνικές οδηγίες, δεν θα κατονομάσουμε τον συλληφθέντα.»

ΥΠΟΘΑΛΑΣΣΙΟΣ ΑΓΩΓΟΣ. Ο ΔΗΜΟΣ, ΟΙ ΣΩΤΗΡΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΩΦΕΛΗΜΕΝΟΙ ΤΗΣ ΚΡΙΣΗΣ

 Στην φωτογραφία απεικονίζεται ο τρόπος που αντιμετωπίζει η δημοτική αρχή τα προβλήματα που προκύπτουν.

Στο κείμενο που ακολουθεί οι προτάσεις των αυτόκλητων σωτήρων στο πρόβλημα του υποθαλάσσιου αγωγού. 

Πίσω από τις προτάσεις (ίσως) κρύβονται αυτοί που θα ωφεληθούν. 

Τις συνέπειες των όποιων επιλογών θα πληρώσει το νησί.

4 Δραστικά Μέτρα (Κλιμάκωση) που μπορείτε να λάβετε άμεσα ως ομάδα πολιτών:

1. Η Νομική «Βόμβα»: Ασφαλιστικά Μέτρα (Προσωρινή Διαταγή)

Είναι το πιο ισχυρό νομικό όπλο που έχετε. Μην περιμένετε αγωγές που θα δικαστούν σε 3 χρόνια.

 * Τι κάνετε: Μια ομάδα 10-20 δημοτών (ή ένας σύλλογος) καταθέτει Αίτηση Ασφαλιστικών Μέτρων στο Πρωτοδικείο Πειραιά.

 * Τι ζητάτε: Να υποχρεωθεί ο Δήμος με δικαστική απόφαση να παρέχει υδροδότηση στο δίκτυο (όχι σε κιόσκια) εντός 48 ωρών, με απειλή προσωπικής κράτησης του Δημάρχου και χρηματικής ποινής για κάθε μέρα καθυστέρησης.

 * Το επιχείρημα: Η έλλειψη νερού απειλεί άμεσα την υγεία (υγιεινή, ευπαθείς ομάδες), και τα «Water Kiosks» δεν καλύπτουν τις ανάγκες υγιεινής (τουαλέτες, πλύσιμο).

2. Το «Όπλο» του Τουρισμού (Media Blitz)

Αυτό είναι που φοβούνται περισσότερο: Η κακή δημοσιότητα πριν τη σεζόν.

 * Η Δράση: Συντάσσετε ένα Δελτίο Τύπου προς ΟΛΑ τα Εθνικά Κανάλια (Mega, ANT1, Skai, Ert) και τις μεγάλες εφημερίδες.

 * Ο Τίτλος: "Αίγινα 2026: Ελάτε για Σαββατοκύριακο, φέρτε το δικό σας νερό - Το νησί δίνει νερό με το δελτίο".

 * Ο Στόχος: Να βγουν πλάνα στην τηλεόραση με κατοίκους να κουβαλάνε μπιτόνια στα «Water Kiosks». Τίποτα δεν κινητοποιεί έναν Δήμαρχο γρηγορότερα από τον φόβο ότι θα ακυρωθούν οι κρατήσεις του Πάσχα και του καλοκαιριού.

3. Οικονομική Ανυπακοή (Στάση Πληρωμών)

 * Η Δράση: Μαζική, οργανωμένη δήλωση δημοτών ότι αρνούνται να πληρώσουν τους επόμενους λογαριασμούς ύδρευσης.

 * Η Νομική Βάση: Ένσταση μη εκπλήρωσης της σύμβασης (άρθρο 374 Αστικού Κώδικα). Δεν πληρώνω για υπηρεσία που δεν παρέχεται ή παρέχεται πλημμελώς (ακατάλληλο νερό).

 * Πώς γίνεται: Μαζεύετε υπογραφές σε ένα έγγραφο που κοινοποιείται στον Δήμο: "Δεν αναγνωρίζουμε καμία οφειλή παγίου ή κατανάλωσης από 9/2/2026 έως την πλήρη αποκατάσταση της ροής και της ποιότητας του νερού".

4. Καταγγελία στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή (Κομισιόν)

Η Ελλάδα έχει καταδικαστεί πολλές φορές για το νερό.

 * Η Δράση: Απευθείας καταγγελία στη Γενική Διεύθυνση Περιβάλλοντος της Ε.Ε. για παραβίαση της Οδηγίας 2020/2184 (ποιότητα νερού ανθρώπινης κατανάλωσης).

 * "Welcome to Aegina - No Water, Just Kiosks" (Καλώς ήρθατε στην Αίγινα - Όχι Νερό, Μόνο Κιόσκια).

 * Αυτό θα παίξει σίγουρα στις ειδήσεις. Είναι σκληρό μέτρο, αλλά ίσως το μόνο που θα τους ξυπνήσει.

Η ΑΙΓΙΝΑ ΥΠΟΔΕΧΕΤΑΙ ΤΟΥΣ ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΣ ΤΗΣ

 

Με φόντο τον Άγιο Νικόλα τον θαλασσινό!

ΤΑ ΜΟΝΤΕΛΑ ΤΟΥ ΟΠΕΚΕΠΕ

 

.Επειδή το χρήμα ρέει άφθονο γνωστή Γερμανική βιομηχανία αποφάσισε να κατασκευάσει ειδικό όχημα ώστε οι επιδοτούμενοι αγρότες  να μπορούν να κυκλοφορούν άνετα όταν οι καιρικές συνθήκες εμποδίζουν την κυκλοφορία συμβατικών οχημάτων. 

Όλοι γνώριζαν κανείς δε μίλαγε

Πως η σήψη έχει φτάσει έως τον τελευταίο , σε σημείο που να θεωρείσαι χαζός αν δε κάνεις το ίδιο. 

Αφήστε που οι κάθε λογής ''μεσάζοντες'' έπαιρναν το κατιτίς τους.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι ότι στην Κρήτη από τις 500.000 κυψέλες που δηλώνονταν ως βιολογικές μόνο οι 180.000, όπως αποδείχθηκε, πληρούσαν τις προϋποθέσεις. Στα Τρίκαλα κτηνοτρόφος δήλωνε 635 μοσχάρια βιολογικής εκτροφής και, όπως αποκαλύφθηκε, είχε μόλις 135, ενώ άλλος κτηνοτρόφος δήλωνε 175 ζώα και δεν είχε ούτε ένα! Ο συγκεκριμένος, μάλιστα, κτηνοτρόφος είχε περάσει από έλεγχο του ΟΠΕΚΕΠΕ. Άλλη μια κτηνοτρόφος δήλωνε ότι εκτρέφει 92 μοσχάρια χωρίς να έχει ούτε ένα, ενώ ακόμη τρεις κτηνοτρόφοι δήλωναν 600, 400 και 500 ζώα και δεν παρουσιάστηκαν ποτέ στον έλεγχο.

Για να αντιληφθεί κανείς το μέγεθος της κομπίνας αρκεί να αναλογιστεί ότι αυτός που δήλωνε 600 ζωντανά έπαιρνε 360.000 ευρώ τον χρόνο ‘‘μαϊμού’’ επιδοτήσεις, δηλαδή 600 ευρώ για κάθε ζώο.

Κακοποίηση στην κορυφή – σιωπή στη βάση

 

Κακοποίηση στην κορυφή – σιωπή στη βάση

Υπάρχει κάτι θεμελιωδώς λάθος όταν η αποκάλυψη του πιο εκτεταμένου δικτύου παιδεραστών της εποχής μας δεν προκαλεί πολιτικό πανικό, μαζικές συλλήψεις ή θεσμική εκκαθάριση.

Επομένως, ας είμαστε απόλυτα ειλικρινείς, με ένα φλιτζάνι καφέ στο χέρι και το NRK στο φόντο: Δεν είστε αρκετά θυμωμένοι. Η κακοποίηση διαπράχθηκε από άνδρες με εξουσία, χρήματα και κοινωνική θέση – όχι από εκείνους που καθημερινά απεικονίζονται ως απειλή για την κοινωνία. Ούτε οι μαύροι, ούτε οι Μουσουλμάνοι, ούτε οι καφέ...

Οδηγήθηκε από πλούσιους, ισχυρούς, λευκούς, ετεροφυλόφιλους, χριστιανούς άνδρες – την κορυφή της πυραμίδας της κοινωνίας: "Η κρέμα ντε λα Κρέμ". Οι ίδιοι που καθημερινά παρουσιάζονται ως "υπεύθυνοι ηγέτες", "οικογενειακές αξίες", "Δυτικές αξίες".

Αν αυτό είχε συμβεί στο Tøyen, θα υπήρχε μια ατμόσφαιρα κρίσης στο Dagsrevyen. Αν υπήρχε ένας Σομαλός άνδρας στην υποδοχή του ασύλου, τα τμήματα σχολίων θα ήταν σε πλήρη εγρήγορση. Αλλά αυτό; Αυτή ήταν μια ελίτ λέσχη.

Στη Νορβηγία, γνωρίζουμε καλά τον μηχανισμό. Όταν η βία και το έγκλημα μπορούν να συνδεθούν με το «λάθος» υπόβαθρο, η συζήτηση κάνει κύκλους 24 ώρες την ημέρα. Όταν μπορεί να συνδεθεί με τους «σωστούς» άντρες με ακριβά κοστούμια, το ζήτημα γίνεται τεχνικό, νομικό - ή απλώς εξαφανίζεται.

Το νησί Έπσταϊν δεν ήταν μύθος. Ήταν ένας κλειστός χώρος για εξουσία. Ήταν μια ιδιότητα μέλους. Μια πρόσκληση σήμαινε ότι είχες φτάσει σε ένα επίπεδο όπου οι κανόνες δεν ίσχυαν πλέον. Ένα σύμβολο ότι είχες διανύσει μεγάλη απόσταση. Είχες πετύχει. Σου επιτρεπόταν να συμμετάσχεις σε βιασμούς, επιθέσεις και εμπορία ανθρώπων - και στη συνέχεια να επιστρέψεις σπίτι με ιδιωτικό αεροπλάνο.

Οι επιθέσεις δεν ήταν τυχαίες. Ήταν οργανωμένες, επαναλαμβανόμενες - και προστατευμένες.

Δεν είσαι ακόμα αρκετά θυμωμένος;

Παρ' όλα αυτά, η εικόνα των ειδήσεων γρήγορα καταλήφθηκε από θόρυβο και πνίγηκε σε περισπασμούς: «Ο Ντόναλντ Τραμπ θέλει να συλλάβει τον Ομπάμα. Ο Τραμπ θέλει το βραβείο Νόμπελ, θέλει τη Γροιλανδία, θέλει να βομβαρδίσει το Ιράν». Ενώ μικρά και νεαρά κορίτσια κακοποιούνταν συστηματικά. Όχι σε σκοτεινά σοκάκια, αλλά σε ηλιόλουστες βίλες. Όχι από τα κάτω της κοινωνίας, αλλά από την κορυφή.

Θέλουν νέα πρωτοσέλιδα πολέμου. Νέους πολιτισμικούς πολέμους. Οτιδήποτε για να αποφύγουν να χρειάζεται να κρατούν τα μάτια τους καρφωμένα εκεί που πραγματικά πονάει.

Το πιο αποκαλυπτικό πράγμα ήρθε αργότερα. Όχι από τους κατηγορούμενους, αλλά από το κοινό:

Ήξεραν τι έκαναν· Πιθανότατα δεν ήταν τόσο νέοι,

Αν ήταν νέοι, τότε..."

Όχι.

Απλώς όχι.

Όταν μια κοινωνία χρειάζεται τέτοιες φράσεις για να προστατεύσει την εικόνα του εαυτού της, δεν βλέπουμε άγνοια. Είναι συναίνεση.

Ουάου, η Γκισλέιν Μάξγουελ έγινε το σύμβολο που έκανε δυνατό να προσποιηθεί κανείς ότι επρόκειτο για μια γυναίκα, ένα ζήτημα, μια απόκλιση. Στην πραγματικότητα, ήταν μέρος ενός συστήματος που πολλοί γνώριζαν - και επέλεξαν να σιωπήσουν.

Και ναι, το γνωρίζατε κι εσείς. Κανείς δεν μπορεί να προσποιηθεί ότι δεν άκουσε το "πιάστε τους από το πουλί". Κανείς δεν μπορεί να προσποιηθεί ότι δεν άκουσε το σχόλιο για ένα δεκάχρονο παιδί στην κυλιόμενη σκάλα.

Αυτή δεν είναι απόκλιση. Αυτή είναι αρνητική πατριαρχία στην πράξη. Λευκή εξουσία χωρίς κουκούλα. Κακοποίηση χωρίς τιμωρία. Ηθική για τους φτωχούς - ασυλία για τους πλούσιους.

Το ότι αυτές οι αποκαλύψεις δεν έχουν ανατρέψει τις δομές εξουσίας, τα μέσα ενημέρωσης και τις πολιτικές καριέρες μας λέει κάτι δυσάρεστο: Δεν ήταν αποτυχία του συστήματος. Ήταν το σύστημα που λειτούργησε όπως είχε προβλεφθεί.

Και το πιο δυσάρεστο είναι το εξής: Όσο εμείς Μην θυμώνετε αρκετά ώστε να απαιτήσετε πραγματική λογοδοσία – όχι σύμβολα, όχι αποδιοπομπαίους τράγους –

τότε το πρόβλημα δεν είναι μόνο αυτοί.

Είμαστε εμείς.

Ο Τζέφρι Έπσταϊν αρνήθηκε ότι ήταν ο «διάβολος»

 

Ο Τζέφρι Έπσταϊν αρνήθηκε ότι ήταν ο «διάβολος» και επέμεινε ότι ήταν μόνο το χαμηλότερο επίπεδο σεξουαλικού θηρευτή σε μια βιντεοσκοπημένη συνέντευξη που περιλαμβάνεται στην τελευταία δημοσιοποίηση αρχείων από τις αμερικανικές αρχές.

Η συνέντευξη, η οποία διαρκεί περίπου δύο ώρες, διεξήχθη από τον πρώην σύμβουλο του Προέδρου Ντόναλντ Τραμπ, Στιβ Μπάνον. Φαίνεται ότι γυρίστηκε στο σπίτι του αποθανόντος χρηματοδότη στη Νέα Υόρκη σε άγνωστη ημερομηνία.

Έγγραφα που αφορούν τον Έπσταϊν και τις κυβερνητικές έρευνες εναντίον του έχουν δημοσιοποιηθεί σε θησαυρούς, υπογραμμίζοντας τις διασυνδέσεις του με πολιτικούς και επιχειρηματικούς ηγέτες παγκοσμίως.

«Νομίζεις ότι είσαι ο ίδιος ο διάβολος;» ρωτάει ο Μπάνον τον Έπσταϊν, έναν καταδικασμένο σεξουαλικό παραβάτη που πέθανε στη φυλακή το 2019 εν αναμονή της δίκης του για σεξουαλική εμπορία ανήλικων κοριτσιών.

«Όχι, αλλά έχω έναν καλό καθρέφτη», λέει ο Έπσταϊν χαμογελώντας, φορώντας ένα μαύρο πουκάμισο και γυαλιά. Όταν ρωτήθηκε ξανά, προσθέτει: «Δεν ξέρω. Γιατί το λες αυτό;»

Ο Έπσταϊν, ο οποίος δήλωσε ένοχος το 2008 για την προτροπή σε πορνεία από ένα ανήλικο κορίτσι, φαίνεται επίσης να υποβαθμίζει τη σοβαρότητα της καταδίκης του.

Εναντιώνεται στο να τον χαρακτηρίσει ο Μπάνον «σεξουαλικό αρπακτικό τρίτης κατηγορίας» - κάτι που υποδηλώνει μια πολύ σοβαρή απειλή για τη δημόσια ασφάλεια, σύμφωνα με μια ταξινόμηση που χρησιμοποιείται στις Ηνωμένες Πολιτείες.

«Όχι, είμαι ο κατώτερος», λέει ο Έπσταϊν.

«Αλλά ένας εγκληματίας», προσθέτει ο Μπάνον, στον οποίο ο Έπσταϊν απαντά: «Ναι».

Η αντιπαράθεση ακολούθησε όταν ο Μπάνον ρώτησε τον Έπσταϊν αν θεωρούσε τα χρήματά του «βρώμικα», καθώς «τα κέρδισε συμβουλεύοντας τους χειρότερους ανθρώπους στον κόσμο».

Ο Έπσταϊν επιμένει ότι έβγαλε τα χρήματά του νόμιμα, αλλά αναγνωρίζει ότι «η ηθική είναι πάντα ένα περίπλοκο θέμα».

Υποστηρίζει ότι έδωσε χρήματα για να βοηθήσει στην εξάλειψη της πολιομυελίτιδας στο Πακιστάν και την Ινδία, σε μια προσπάθεια να δικαιολογήσει τον τρόπο με τον οποίο κέρδισε τα χρήματά του.

Τα έγγραφα δείχνουν ότι ο Μπάνον είχε τακτική αλληλογραφία με τον Έπσταϊν, ο οποίος προσφέρθηκε να βοηθήσει την ακροδεξιά πολιτική προσωπικότητα να διαδώσει τη συντηρητική του ιδεολογία στην Ευρώπη.

Εκατομμύρια σελίδες για τον Έπσταϊν, μαζί με φωτογραφίες και βίντεο, έχουν δημοσιευτεί από τις αμερικανικές αρχές από τότε που ο Τραμπ ανέλαβε τα καθήκοντά του τον Ιανουάριο του 2025.

Έχουν ρίξει φως στους δεσμούς του Έπσταϊν με κορυφαία στελέχη επιχειρήσεων όπως ο Μπιλ Γκέιτς της Microsoft, διασημότητες όπως ο σκηνοθέτης Γούντι Άλεν, και ακαδημαϊκούς και πολιτικούς, συμπεριλαμβανομένου του Τραμπ και του πρώην προέδρου Μπιλ Κλίντον.

Η ομιλία του Μάρκο Ρούμπιο στη Διάσκεψη Ασφαλείας του Μονάχου

 

«Για πέντε αιώνες, πριν από το τέλος του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, η Δύση επεκτεινόταν. Οι ιεραπόστολοί της, οι προσκυνητές της, οι στρατιώτες της, οι εξερευνητές της, ξεχύνονταν από τις ακτές της για να διασχίσουν ωκεανούς, να εγκατασταθούν σε νέες ηπείρους, να χτίσουν τεράστιες αυτοκρατορίες, εκτεινόμενες σε όλο τον κόσμο.

Αλλά το 1945, για πρώτη φορά από την εποχή του Κολόμβου, συρρικνωνόταν. Η Ευρώπη ήταν σε ερείπια.

Η μισή της ζούσε πίσω από ένα σιδηρούν παραπέτασμα και οι υπόλοιπες φαινόταν ότι σύντομα θα ακολουθούσε.

Οι μεγάλες δυτικές αυτοκρατορίες είχαν εισέλθει σε μια τελική παρακμή που επιταχύνθηκε από άθεες κομμουνιστικές επαναστάσεις και από αντιαποικιακές εξεγέρσεις που θα μεταμόρφωναν τον κόσμο και θα κάλυπταν το κόκκινο σφυροδρέπανο σε τεράστιες εκτάσεις του χάρτη τα επόμενα χρόνια.

Σε αυτό το πλαίσιο, τότε όπως και τώρα, πολλοί πίστευαν ότι η εποχή της κυριαρχίας της Δύσης είχε φτάσει στο τέλος της και ότι το μέλλον μας ήταν προορισμένο να είναι μια αμυδρή και αδύναμη ηχώ του παρελθόντος μας.

Αλλά μαζί, οι προκάτοχοί μας αναγνώρισαν ότι η παρακμή ήταν μια επιλογή, και ήταν μια επιλογή που αρνήθηκαν να κάνει.

Αυτό κάναμε μαζί κάποτε στο παρελθόν, και αυτό θέλουν να κάνουν ξανά ο Πρόεδρος Τραμπ και οι Ηνωμένες Πολιτείες τώρα.

Μαζί.

Και αυτός είναι ο λόγος που δεν θέλουμε οι σύμμαχοί μας να είναι αδύναμοι, γιατί αυτό μας κάνει πιο αδύναμους.

Θέλουμε συμμάχους που μπορούν να αμυνθούν, ώστε κανένας αντίπαλος να μην μπει ποτέ στον πειρασμό να δοκιμάσει τη συλλογική μας δύναμη.

Γι' αυτό δεν θέλουμε οι σύμμαχοί μας να είναι αλυσοδεμένοι από ενοχές και ντροπή.

Θέλουμε συμμάχους που είναι περήφανοι για τον πολιτισμό και την κληρονομιά τους, που καταλαβαίνουν ότι είμαστε κληρονόμοι του ίδιου μεγάλου και ευγενούς πολιτισμού, και που μαζί μας είναι πρόθυμοι και ικανοί να τον υπερασπιστούν.

Και αυτός είναι ο λόγος που δεν θέλουμε οι σύμμαχοι να δικαιολογούν το διαλυμένο status quo αντί να υπολογίζουν τι είναι απαραίτητο για να το διορθώσουν.

Διότι εμείς στην Αμερική δεν έχουμε κανένα συμφέρον να είμαστε ευγενικοί και εύτακτοι φροντιστές της διαχειριζόμενης παρακμής της Δύσης.

Δεν επιδιώκουμε να χωρίσουμε, αλλά να αναζωογονήσουμε μια παλιά φιλία και να ανανεώσουμε τον μεγαλύτερο πολιτισμό στην ανθρώπινη ιστορία.

Αυτό που θέλουμε είναι μια αναζωογονημένη συμμαχία που να αναγνωρίζει ότι αυτό που έχει πλήξει τις κοινωνίες μας δεν είναι απλώς ένα σύνολο κακών πολιτικών, αλλά μια δυσφορία απελπισίας και εφησυχασμού.

Μια συμμαχία που θέλουμε είναι μια συμμαχία που δεν παραλύεται σε δράση από τον φόβο.

Φόβος για την κλιματική αλλαγή, φόβος για τον πόλεμο, φόβος για την τεχνολογία.

Αντίθετα, θέλουμε μια συμμαχία που τρέχει με τόλμη στο μέλλον.

Και ο μόνος φόβος που έχουμε είναι ο φόβος της ντροπής που δεν θα αφήσουμε τα έθνη μας πιο περήφανα, πιο δυνατά και πιο πλούσια για τα παιδιά μας.

Μια συμμαχία έτοιμη να υπερασπιστεί τον λαό μας, να διαφυλάξει τα συμφέροντά μας και να διατηρήσει την ελευθερία δράσης που μας επιτρέπει να διαμορφώσουμε το δικό μας πεπρωμένο.

Όχι μια που υπάρχει για να λειτουργεί ένα παγκόσμιο κράτος πρόνοιας και να εξιλεώνεται για τις υποτιθέμενες αμαρτίες των προηγούμενων γενεών.

Μια Συμμαχία που δεν επιτρέπει η εξουσία της να ανατίθεται σε εξωτερικούς συνεργάτες, να περιορίζεται, να υποτάσσεται σε συστήματα πέρα ​​από τον έλεγχό της.

Μια που δεν εξαρτάται από άλλους για τις κρίσιμες ανάγκες της εθνικής της ζωής.

Και μια που διατηρεί την ευγενική προσποίηση ότι ο τρόπος ζωής μας είναι απλώς ένας ανάμεσα σε πολλούς και που ζητά άδεια πριν ενεργήσει.

Και πάνω απ 'όλα, μια συμμαχία που βασίζεται στην αναγνώριση ότι εμείς, η Δύση, έχουμε κληρονομήσει μαζί, ότι αυτό που έχουμε κληρονομήσει είναι κάτι μοναδικό, διακριτικό και αναντικατάστατο.

Επειδή αυτό, άλλωστε, είναι το ίδιο το θεμέλιο του διατλαντικού δεσμού.