Η ΑΙΓΙΝΑ ΥΠΟΔΕΧΕΤΑΙ ΤΟΥΣ ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΣ ΤΗΣ

 

Με φόντο τον Άγιο Νικόλα τον θαλασσινό!

ΤΑ ΜΟΝΤΕΛΑ ΤΟΥ ΟΠΕΚΕΠΕ

 

.Επειδή το χρήμα ρέει άφθονο γνωστή Γερμανική βιομηχανία αποφάσισε να κατασκευάσει ειδικό όχημα ώστε οι επιδοτούμενοι αγρότες  να μπορούν να κυκλοφορούν άνετα όταν οι καιρικές συνθήκες εμποδίζουν την κυκλοφορία συμβατικών οχημάτων. 

Όλοι γνώριζαν κανείς δε μίλαγε

Πως η σήψη έχει φτάσει έως τον τελευταίο , σε σημείο που να θεωρείσαι χαζός αν δε κάνεις το ίδιο. 

Αφήστε που οι κάθε λογής ''μεσάζοντες'' έπαιρναν το κατιτίς τους.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι ότι στην Κρήτη από τις 500.000 κυψέλες που δηλώνονταν ως βιολογικές μόνο οι 180.000, όπως αποδείχθηκε, πληρούσαν τις προϋποθέσεις. Στα Τρίκαλα κτηνοτρόφος δήλωνε 635 μοσχάρια βιολογικής εκτροφής και, όπως αποκαλύφθηκε, είχε μόλις 135, ενώ άλλος κτηνοτρόφος δήλωνε 175 ζώα και δεν είχε ούτε ένα! Ο συγκεκριμένος, μάλιστα, κτηνοτρόφος είχε περάσει από έλεγχο του ΟΠΕΚΕΠΕ. Άλλη μια κτηνοτρόφος δήλωνε ότι εκτρέφει 92 μοσχάρια χωρίς να έχει ούτε ένα, ενώ ακόμη τρεις κτηνοτρόφοι δήλωναν 600, 400 και 500 ζώα και δεν παρουσιάστηκαν ποτέ στον έλεγχο.

Για να αντιληφθεί κανείς το μέγεθος της κομπίνας αρκεί να αναλογιστεί ότι αυτός που δήλωνε 600 ζωντανά έπαιρνε 360.000 ευρώ τον χρόνο ‘‘μαϊμού’’ επιδοτήσεις, δηλαδή 600 ευρώ για κάθε ζώο.

Κακοποίηση στην κορυφή – σιωπή στη βάση

 

Κακοποίηση στην κορυφή – σιωπή στη βάση

Υπάρχει κάτι θεμελιωδώς λάθος όταν η αποκάλυψη του πιο εκτεταμένου δικτύου παιδεραστών της εποχής μας δεν προκαλεί πολιτικό πανικό, μαζικές συλλήψεις ή θεσμική εκκαθάριση.

Επομένως, ας είμαστε απόλυτα ειλικρινείς, με ένα φλιτζάνι καφέ στο χέρι και το NRK στο φόντο: Δεν είστε αρκετά θυμωμένοι. Η κακοποίηση διαπράχθηκε από άνδρες με εξουσία, χρήματα και κοινωνική θέση – όχι από εκείνους που καθημερινά απεικονίζονται ως απειλή για την κοινωνία. Ούτε οι μαύροι, ούτε οι Μουσουλμάνοι, ούτε οι καφέ...

Οδηγήθηκε από πλούσιους, ισχυρούς, λευκούς, ετεροφυλόφιλους, χριστιανούς άνδρες – την κορυφή της πυραμίδας της κοινωνίας: "Η κρέμα ντε λα Κρέμ". Οι ίδιοι που καθημερινά παρουσιάζονται ως "υπεύθυνοι ηγέτες", "οικογενειακές αξίες", "Δυτικές αξίες".

Αν αυτό είχε συμβεί στο Tøyen, θα υπήρχε μια ατμόσφαιρα κρίσης στο Dagsrevyen. Αν υπήρχε ένας Σομαλός άνδρας στην υποδοχή του ασύλου, τα τμήματα σχολίων θα ήταν σε πλήρη εγρήγορση. Αλλά αυτό; Αυτή ήταν μια ελίτ λέσχη.

Στη Νορβηγία, γνωρίζουμε καλά τον μηχανισμό. Όταν η βία και το έγκλημα μπορούν να συνδεθούν με το «λάθος» υπόβαθρο, η συζήτηση κάνει κύκλους 24 ώρες την ημέρα. Όταν μπορεί να συνδεθεί με τους «σωστούς» άντρες με ακριβά κοστούμια, το ζήτημα γίνεται τεχνικό, νομικό - ή απλώς εξαφανίζεται.

Το νησί Έπσταϊν δεν ήταν μύθος. Ήταν ένας κλειστός χώρος για εξουσία. Ήταν μια ιδιότητα μέλους. Μια πρόσκληση σήμαινε ότι είχες φτάσει σε ένα επίπεδο όπου οι κανόνες δεν ίσχυαν πλέον. Ένα σύμβολο ότι είχες διανύσει μεγάλη απόσταση. Είχες πετύχει. Σου επιτρεπόταν να συμμετάσχεις σε βιασμούς, επιθέσεις και εμπορία ανθρώπων - και στη συνέχεια να επιστρέψεις σπίτι με ιδιωτικό αεροπλάνο.

Οι επιθέσεις δεν ήταν τυχαίες. Ήταν οργανωμένες, επαναλαμβανόμενες - και προστατευμένες.

Δεν είσαι ακόμα αρκετά θυμωμένος;

Παρ' όλα αυτά, η εικόνα των ειδήσεων γρήγορα καταλήφθηκε από θόρυβο και πνίγηκε σε περισπασμούς: «Ο Ντόναλντ Τραμπ θέλει να συλλάβει τον Ομπάμα. Ο Τραμπ θέλει το βραβείο Νόμπελ, θέλει τη Γροιλανδία, θέλει να βομβαρδίσει το Ιράν». Ενώ μικρά και νεαρά κορίτσια κακοποιούνταν συστηματικά. Όχι σε σκοτεινά σοκάκια, αλλά σε ηλιόλουστες βίλες. Όχι από τα κάτω της κοινωνίας, αλλά από την κορυφή.

Θέλουν νέα πρωτοσέλιδα πολέμου. Νέους πολιτισμικούς πολέμους. Οτιδήποτε για να αποφύγουν να χρειάζεται να κρατούν τα μάτια τους καρφωμένα εκεί που πραγματικά πονάει.

Το πιο αποκαλυπτικό πράγμα ήρθε αργότερα. Όχι από τους κατηγορούμενους, αλλά από το κοινό:

Ήξεραν τι έκαναν· Πιθανότατα δεν ήταν τόσο νέοι,

Αν ήταν νέοι, τότε..."

Όχι.

Απλώς όχι.

Όταν μια κοινωνία χρειάζεται τέτοιες φράσεις για να προστατεύσει την εικόνα του εαυτού της, δεν βλέπουμε άγνοια. Είναι συναίνεση.

Ουάου, η Γκισλέιν Μάξγουελ έγινε το σύμβολο που έκανε δυνατό να προσποιηθεί κανείς ότι επρόκειτο για μια γυναίκα, ένα ζήτημα, μια απόκλιση. Στην πραγματικότητα, ήταν μέρος ενός συστήματος που πολλοί γνώριζαν - και επέλεξαν να σιωπήσουν.

Και ναι, το γνωρίζατε κι εσείς. Κανείς δεν μπορεί να προσποιηθεί ότι δεν άκουσε το "πιάστε τους από το πουλί". Κανείς δεν μπορεί να προσποιηθεί ότι δεν άκουσε το σχόλιο για ένα δεκάχρονο παιδί στην κυλιόμενη σκάλα.

Αυτή δεν είναι απόκλιση. Αυτή είναι αρνητική πατριαρχία στην πράξη. Λευκή εξουσία χωρίς κουκούλα. Κακοποίηση χωρίς τιμωρία. Ηθική για τους φτωχούς - ασυλία για τους πλούσιους.

Το ότι αυτές οι αποκαλύψεις δεν έχουν ανατρέψει τις δομές εξουσίας, τα μέσα ενημέρωσης και τις πολιτικές καριέρες μας λέει κάτι δυσάρεστο: Δεν ήταν αποτυχία του συστήματος. Ήταν το σύστημα που λειτούργησε όπως είχε προβλεφθεί.

Και το πιο δυσάρεστο είναι το εξής: Όσο εμείς Μην θυμώνετε αρκετά ώστε να απαιτήσετε πραγματική λογοδοσία – όχι σύμβολα, όχι αποδιοπομπαίους τράγους –

τότε το πρόβλημα δεν είναι μόνο αυτοί.

Είμαστε εμείς.

Ο Τζέφρι Έπσταϊν αρνήθηκε ότι ήταν ο «διάβολος»

 

Ο Τζέφρι Έπσταϊν αρνήθηκε ότι ήταν ο «διάβολος» και επέμεινε ότι ήταν μόνο το χαμηλότερο επίπεδο σεξουαλικού θηρευτή σε μια βιντεοσκοπημένη συνέντευξη που περιλαμβάνεται στην τελευταία δημοσιοποίηση αρχείων από τις αμερικανικές αρχές.

Η συνέντευξη, η οποία διαρκεί περίπου δύο ώρες, διεξήχθη από τον πρώην σύμβουλο του Προέδρου Ντόναλντ Τραμπ, Στιβ Μπάνον. Φαίνεται ότι γυρίστηκε στο σπίτι του αποθανόντος χρηματοδότη στη Νέα Υόρκη σε άγνωστη ημερομηνία.

Έγγραφα που αφορούν τον Έπσταϊν και τις κυβερνητικές έρευνες εναντίον του έχουν δημοσιοποιηθεί σε θησαυρούς, υπογραμμίζοντας τις διασυνδέσεις του με πολιτικούς και επιχειρηματικούς ηγέτες παγκοσμίως.

«Νομίζεις ότι είσαι ο ίδιος ο διάβολος;» ρωτάει ο Μπάνον τον Έπσταϊν, έναν καταδικασμένο σεξουαλικό παραβάτη που πέθανε στη φυλακή το 2019 εν αναμονή της δίκης του για σεξουαλική εμπορία ανήλικων κοριτσιών.

«Όχι, αλλά έχω έναν καλό καθρέφτη», λέει ο Έπσταϊν χαμογελώντας, φορώντας ένα μαύρο πουκάμισο και γυαλιά. Όταν ρωτήθηκε ξανά, προσθέτει: «Δεν ξέρω. Γιατί το λες αυτό;»

Ο Έπσταϊν, ο οποίος δήλωσε ένοχος το 2008 για την προτροπή σε πορνεία από ένα ανήλικο κορίτσι, φαίνεται επίσης να υποβαθμίζει τη σοβαρότητα της καταδίκης του.

Εναντιώνεται στο να τον χαρακτηρίσει ο Μπάνον «σεξουαλικό αρπακτικό τρίτης κατηγορίας» - κάτι που υποδηλώνει μια πολύ σοβαρή απειλή για τη δημόσια ασφάλεια, σύμφωνα με μια ταξινόμηση που χρησιμοποιείται στις Ηνωμένες Πολιτείες.

«Όχι, είμαι ο κατώτερος», λέει ο Έπσταϊν.

«Αλλά ένας εγκληματίας», προσθέτει ο Μπάνον, στον οποίο ο Έπσταϊν απαντά: «Ναι».

Η αντιπαράθεση ακολούθησε όταν ο Μπάνον ρώτησε τον Έπσταϊν αν θεωρούσε τα χρήματά του «βρώμικα», καθώς «τα κέρδισε συμβουλεύοντας τους χειρότερους ανθρώπους στον κόσμο».

Ο Έπσταϊν επιμένει ότι έβγαλε τα χρήματά του νόμιμα, αλλά αναγνωρίζει ότι «η ηθική είναι πάντα ένα περίπλοκο θέμα».

Υποστηρίζει ότι έδωσε χρήματα για να βοηθήσει στην εξάλειψη της πολιομυελίτιδας στο Πακιστάν και την Ινδία, σε μια προσπάθεια να δικαιολογήσει τον τρόπο με τον οποίο κέρδισε τα χρήματά του.

Τα έγγραφα δείχνουν ότι ο Μπάνον είχε τακτική αλληλογραφία με τον Έπσταϊν, ο οποίος προσφέρθηκε να βοηθήσει την ακροδεξιά πολιτική προσωπικότητα να διαδώσει τη συντηρητική του ιδεολογία στην Ευρώπη.

Εκατομμύρια σελίδες για τον Έπσταϊν, μαζί με φωτογραφίες και βίντεο, έχουν δημοσιευτεί από τις αμερικανικές αρχές από τότε που ο Τραμπ ανέλαβε τα καθήκοντά του τον Ιανουάριο του 2025.

Έχουν ρίξει φως στους δεσμούς του Έπσταϊν με κορυφαία στελέχη επιχειρήσεων όπως ο Μπιλ Γκέιτς της Microsoft, διασημότητες όπως ο σκηνοθέτης Γούντι Άλεν, και ακαδημαϊκούς και πολιτικούς, συμπεριλαμβανομένου του Τραμπ και του πρώην προέδρου Μπιλ Κλίντον.

Η ομιλία του Μάρκο Ρούμπιο στη Διάσκεψη Ασφαλείας του Μονάχου

 

«Για πέντε αιώνες, πριν από το τέλος του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, η Δύση επεκτεινόταν. Οι ιεραπόστολοί της, οι προσκυνητές της, οι στρατιώτες της, οι εξερευνητές της, ξεχύνονταν από τις ακτές της για να διασχίσουν ωκεανούς, να εγκατασταθούν σε νέες ηπείρους, να χτίσουν τεράστιες αυτοκρατορίες, εκτεινόμενες σε όλο τον κόσμο.

Αλλά το 1945, για πρώτη φορά από την εποχή του Κολόμβου, συρρικνωνόταν. Η Ευρώπη ήταν σε ερείπια.

Η μισή της ζούσε πίσω από ένα σιδηρούν παραπέτασμα και οι υπόλοιπες φαινόταν ότι σύντομα θα ακολουθούσε.

Οι μεγάλες δυτικές αυτοκρατορίες είχαν εισέλθει σε μια τελική παρακμή που επιταχύνθηκε από άθεες κομμουνιστικές επαναστάσεις και από αντιαποικιακές εξεγέρσεις που θα μεταμόρφωναν τον κόσμο και θα κάλυπταν το κόκκινο σφυροδρέπανο σε τεράστιες εκτάσεις του χάρτη τα επόμενα χρόνια.

Σε αυτό το πλαίσιο, τότε όπως και τώρα, πολλοί πίστευαν ότι η εποχή της κυριαρχίας της Δύσης είχε φτάσει στο τέλος της και ότι το μέλλον μας ήταν προορισμένο να είναι μια αμυδρή και αδύναμη ηχώ του παρελθόντος μας.

Αλλά μαζί, οι προκάτοχοί μας αναγνώρισαν ότι η παρακμή ήταν μια επιλογή, και ήταν μια επιλογή που αρνήθηκαν να κάνει.

Αυτό κάναμε μαζί κάποτε στο παρελθόν, και αυτό θέλουν να κάνουν ξανά ο Πρόεδρος Τραμπ και οι Ηνωμένες Πολιτείες τώρα.

Μαζί.

Και αυτός είναι ο λόγος που δεν θέλουμε οι σύμμαχοί μας να είναι αδύναμοι, γιατί αυτό μας κάνει πιο αδύναμους.

Θέλουμε συμμάχους που μπορούν να αμυνθούν, ώστε κανένας αντίπαλος να μην μπει ποτέ στον πειρασμό να δοκιμάσει τη συλλογική μας δύναμη.

Γι' αυτό δεν θέλουμε οι σύμμαχοί μας να είναι αλυσοδεμένοι από ενοχές και ντροπή.

Θέλουμε συμμάχους που είναι περήφανοι για τον πολιτισμό και την κληρονομιά τους, που καταλαβαίνουν ότι είμαστε κληρονόμοι του ίδιου μεγάλου και ευγενούς πολιτισμού, και που μαζί μας είναι πρόθυμοι και ικανοί να τον υπερασπιστούν.

Και αυτός είναι ο λόγος που δεν θέλουμε οι σύμμαχοι να δικαιολογούν το διαλυμένο status quo αντί να υπολογίζουν τι είναι απαραίτητο για να το διορθώσουν.

Διότι εμείς στην Αμερική δεν έχουμε κανένα συμφέρον να είμαστε ευγενικοί και εύτακτοι φροντιστές της διαχειριζόμενης παρακμής της Δύσης.

Δεν επιδιώκουμε να χωρίσουμε, αλλά να αναζωογονήσουμε μια παλιά φιλία και να ανανεώσουμε τον μεγαλύτερο πολιτισμό στην ανθρώπινη ιστορία.

Αυτό που θέλουμε είναι μια αναζωογονημένη συμμαχία που να αναγνωρίζει ότι αυτό που έχει πλήξει τις κοινωνίες μας δεν είναι απλώς ένα σύνολο κακών πολιτικών, αλλά μια δυσφορία απελπισίας και εφησυχασμού.

Μια συμμαχία που θέλουμε είναι μια συμμαχία που δεν παραλύεται σε δράση από τον φόβο.

Φόβος για την κλιματική αλλαγή, φόβος για τον πόλεμο, φόβος για την τεχνολογία.

Αντίθετα, θέλουμε μια συμμαχία που τρέχει με τόλμη στο μέλλον.

Και ο μόνος φόβος που έχουμε είναι ο φόβος της ντροπής που δεν θα αφήσουμε τα έθνη μας πιο περήφανα, πιο δυνατά και πιο πλούσια για τα παιδιά μας.

Μια συμμαχία έτοιμη να υπερασπιστεί τον λαό μας, να διαφυλάξει τα συμφέροντά μας και να διατηρήσει την ελευθερία δράσης που μας επιτρέπει να διαμορφώσουμε το δικό μας πεπρωμένο.

Όχι μια που υπάρχει για να λειτουργεί ένα παγκόσμιο κράτος πρόνοιας και να εξιλεώνεται για τις υποτιθέμενες αμαρτίες των προηγούμενων γενεών.

Μια Συμμαχία που δεν επιτρέπει η εξουσία της να ανατίθεται σε εξωτερικούς συνεργάτες, να περιορίζεται, να υποτάσσεται σε συστήματα πέρα ​​από τον έλεγχό της.

Μια που δεν εξαρτάται από άλλους για τις κρίσιμες ανάγκες της εθνικής της ζωής.

Και μια που διατηρεί την ευγενική προσποίηση ότι ο τρόπος ζωής μας είναι απλώς ένας ανάμεσα σε πολλούς και που ζητά άδεια πριν ενεργήσει.

Και πάνω απ 'όλα, μια συμμαχία που βασίζεται στην αναγνώριση ότι εμείς, η Δύση, έχουμε κληρονομήσει μαζί, ότι αυτό που έχουμε κληρονομήσει είναι κάτι μοναδικό, διακριτικό και αναντικατάστατο.

Επειδή αυτό, άλλωστε, είναι το ίδιο το θεμέλιο του διατλαντικού δεσμού.

Αποκαλύψεις του Έπσταϊν που δεν θα διαβάσετε στους New York Times

 

Column by Ann Coulter

Δεν έχω ομάδα ερευνητών όπως οι New York Times για να εξετάσουν τα αρχεία του Epstein, αλλά τα ξεφύλλισα και βρήκα μερικά πράγματα που δεν θα διαβάσετε στους Times - και σίγουρα δεν θα δείτε στο MS-NOW.

Ο δικηγόρος ποινικής υπεράσπισης David Schoen έστειλε ένα ενημερωτικό email στον Epstein, λέγοντας ότι κανείς δεν θα έπαιρνε ποτέ στα σοβαρά την έρευνα για τη Ρωσία, επειδή ο ειδικός σύμβουλος Robert Mueller είχε επιλέξει μια νομική ομάδα που ήταν μια «σειρά δολοφόνων των χειρότερων».

Ο επικεφαλής της υπόθεσης του Schoen ήταν ο Andrew Weissmann, συχνός αρθρογράφος των Times (Τίτλος της πραγματικής στήλης: «Ένας πρώην εισαγγελέας για την «απίστευτα ισχυρή υπόθεση» κατά του Trump»). Εμφανίζεται τόσο συχνά στο MS-NOW, που έχει ένα ράντζο  και μια οδοντόβουρτσα κάτω από το γραφείο του Lawrence O'Donnell.

Ο Βάισμαν, είπε ο Σον, ήταν γνωστός στο γραφείο του εισαγγελέα των ΗΠΑ ως «Ο Παθολογικός ψεύτης», επειδή «κυριολεκτικά απέκρυπτε απαλλακτικά στοιχεία καθ' όλη τη διάρκεια της υπόθεσης». Όταν ο συνήγορος υπεράσπισης παραπονέθηκε, ο Βάισμαν περίμενε μέχρι ο τύπος «να πάει στην τουαλέτα ή να φάει μεσημεριανό, να κολλήσει τα έγγραφα κάτω από άλλα [χαρτιά] στο τραπέζι του και να πει στον δικαστή ότι ο δικηγόρος τα είχε όλα». Το έκανε αυτό ακόμη και σε υποθέσεις δολοφονίας, κάτι που ο Σον γνώριζε επειδή «οι σπιούνοι  του έχουν έρθει σε μένα για να παραδεχτούν τον ρόλο τους σε αυτό».

Αν είναι αλήθεια, αυτή είναι μια παραβίαση του Brady, όσο χειρότερη γίνεται.

Οι Times έχουν συζητήσει συχνά τον κανόνα, λέγοντας ότι θα έπρεπε να είναι «προφανές» για «τους εισαγγελείς με οποιαδήποτε αίσθηση δικαιοσύνης» ότι πρέπει να «ενημερώνουν τον δικηγόρο ενός κατηγορουμένου για αποδεικτικά στοιχεία που θα μπορούσαν να είναι ευνοϊκά για την υπόθεση του κατηγορουμένου». Η εφημερίδα παραπονιέται για την «σχεδόν πλήρη έλλειψη τιμωρίας για τους εισαγγελείς που παραβιάζουν τον κανόνα».

Οι Δημοκρατικοί απαιτούν να αφαιρεθεί η ασυλία των πρακτόρων της ICE; Οι ομοσπονδιακοί εισαγγελείς όπως ο Weissmann έχουν απόλυτη, γενική ασυλία για τις πράξεις τους.

Ο Schoen σημείωσε ότι οι δυσάρεστες τακτικές του Weissmann «κατέστρεψαν» μερικές από τις μεγαλύτερες ποινικές υποθέσεις που έχουν εκδικαστεί ποτέ. Για παράδειγμα, ηγήθηκε της ομοσπονδιακής δίωξης της Arthur Andersen LLP, ενός σημαντικού παράγοντα στο σκάνδαλο Enron. Αλλά λόγω της υπερβολικής υπερβολής του στις οδηγίες των ενόρκων (με την οποία συμφώνησε ο ευμετάβλητος δικαστής), το Ανώτατο Δικαστήριο ανέτρεψε ομόφωνα την καταδίκη.

Όσον αφορά την εμφάνιση δικαιοσύνης του Weissmann, ο Schoen είπε ότι ο Weissmann είναι «μισητής του Τραμπ και συκοφάντης του Κλίντον».

Λέγοντας ότι θα μπορούσε «να συνεχίσει επ' άπειρον», ο Schoen ξεχώρισε μόνο δύο άλλους ερευνητές Τραμπ/Ρωσίας με προσωπικό και πολιτικό βάρος: την Jeannie Rhee, η οποία «ήταν στην πραγματικότητα η δικηγόρος του Κλίντον στην έρευνα για τα email» και τον Greg Andres, «100% στο στρατόπεδο υπέρ της Κλίντον και κατά του Τραμπ».

Ή όπως το έθεσε το NBC News: «Οι καλύτεροι εισαγγελείς στον χώρο». Ως απόδειξη, το NBC επικαλέστηκε την άρνηση ενός δικηγόρου του Mueller να απαγγείλει κατηγορίες στον δήμαρχο της Νέας Υόρκης, Bill de Blasio, σε μια έρευνα για δωροδοκία, ακόμη και αφού ο δωρητής της προεκλογικής εκστρατείας είχε δηλώσει ένοχος. Ο καλύτερος στον χώρο!

Τα μέσα ενημέρωσης μπορεί να θέλουν να αγνοήσουν τον Barry Krischer, αλλά τα αρχεία του Epstein δεν το κάνουν.

Ο Δημοκρατικός εισαγγελέας του Palm Beach, Krischer, πέρασε χρόνια κυνηγώντας τον Rush Limbaugh για παυσίπονα - κάνοντας επιδρομές σε φαρμακεία, κατασχέθηκε αρχεία και διαρροές στον Τύπο - πριν τελικά αποσύρει όλες τις κατηγορίες. Αλλά όταν η αστυνομία του Palm Beach του παρέδωσε ένα κύκλωμα σεξουαλικής εκμετάλλευσης παιδιών που ενέπλεκε τον Epstein, έναν σημαντικό Δημοκρατικό δωρητή, ο Krischer σκόπιμα ακύρωσε την υπόθεση.

Δεν υπήρχε δικαιολογία: Η σχολαστική έρευνα της αστυνομίας μας έδωσε σχεδόν όλα όσα γνωρίζουμε σήμερα για τα εγκλήματα του Epstein. Τα μέσα ενημέρωσης έχουν οργιστεί εναντίον του Αμερικανού εισαγγελέα Alex Acosta για τη συμφωνία παραδοχής του με τον Epstein λίγα χρόνια αργότερα, μόνο και μόνο επειδή ήταν ο πρώτος Υπουργός Εργασίας του Trump. Ο Krischer κάνει τον Acosta να μοιάζει με τον Elliot Ness.

Αντί να φυλακίσει τον Epstein και να βάλει τέλος στις σεξουαλικές του επιθέσεις εναντίον νεαρών κοριτσιών το 2006, το γραφείο του Krischer αντιμετώπισε τα κορίτσια σαν να ήταν αυτά που δικάζονταν. Η εισαγγελέας Lanna Belohlavek κατηγόρησε τις έφηβες για πορνεία, ρωτώντας τες: «Γνωρίζετε ότι διαπράξατε έγκλημα;» Τις ρώτησε επίσης για τη χρήση ναρκωτικών και αλκοόλ, τα piercings στο σώμα και τις αναρτήσεις τους στο MySpace.

Μετά από μια τέτοια παρουσίαση, το μεγάλο δικαστήριο κατέληξε να κατηγορήσει τον Epstein μόνο για μία κατηγορία προσέλκυσης πορνείας. Ο Krischer τον άφησε ελεύθερο με εγγύηση. Χωρίς ποινή φυλάκισης, χωρίς πρόστιμο - και χωρίς μόνιτορ αστραγάλου για να εμποδίζει τα μασάζ.

Ένα από τα ημι-αναλφάβητα email του Epstein μας δίνει κάποια εικόνα για τη σκέψη του Krischer. Αναφέροντας μια συνομιλία μεταξύ της Δημοκρατικής εισαγγελέως και του Δημοκρατικού πρώην κυβερνήτη του Νέου Μεξικού Bill Richardson, ο Epstein λέει ότι ο Krisher πίστευε ότι «αυτό που έκανα ήταν ελάχιστα εγκληματικό αλλά ουσιαστικά ακατάλληλο...» [ορθογραφία στο πρωτότυπο].

Ίσως αυτή ήταν απλώς η αυτοκολακευτική εκδοχή της συνομιλίας του Epstein. Εκτός του ότι ξέρουμε τι έκανε ο Krischer. Χάπια για τον πόνο στην πλάτη: Ποιο ενοχοποιητικά  από τις δολοφονίες του Manson! Βιασμός 14χρονων: Βασικά «ακατάλληλο»

ΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ ΥΠΟΒΑΛΛΕΙ ΕΠΙΣΗΜΗ ΕΚΘΕΣΗ «ΚΑΤΑΛΟΓΟΥ ΟΝΟΜΑΤΩΝ» ΤΟΥ EPSTEIN ΣΤΟ ΚΟΝΓΚΡΕΣΟ

 

Η Γενική Εισαγγελέας Pamela Bondi και ο Αναπληρωτής Εισαγγελέας Todd Blanche υπέβαλαν επίσημα την πολυαναμενόμενη έκθεση του Τμήματος 3 στις Επιτροπές Δικαιοσύνης της Βουλής και της Γερουσίας. Απαιτείται βάσει του Νόμου περί Διαφάνειας των Αρχείων Epstein, αυτή η επιστολή έξι σελίδων παρέχει τον πρώτο επίσημο κατάλογο «κυβερνητικών αξιωματούχων και πολιτικά εκτεθειμένων προσώπων» που βρίσκονται σε 3,5 εκατομμύρια σελίδες ερευνητικών αρχείων

ΤΟ "ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ ΠΟΙΟΣ" ΤΩΝ ΑΡΧΕΙΩΝ 

Η έκθεση του Υπουργείου Δικαιοσύνης προσδιορίζει εκατοντάδες άτομα υψηλού προφίλ που αναφέρονται στα αρχεία. Ενώ η επιστολή δεν αναφέρει το πλαίσιο της εμφάνισής τους — σημειώνοντας ότι πολλά εμφανίζονται μόνο σε αποκόμματα τύπου ή σε παρεμπίπτοντα έγγραφα — η λίστα περιλαμβάνει:

Πρόεδροι και οικογένειες των ΗΠΑ: Ντόναλντ Τραμπ, Μελάνια Τραμπ, Ιβάνκα Τραμπ, Τζο Μπάιντεν, Χάντερ Μπάιντεν, Μπαράκ Ομπάμα, Μισέλ Ομπάμα, Μπιλ Κλίντον, Χίλαρι Κλίντον.

Πολιτικές προσωπικότητες: Τζ. Ντ. Βανς, Ρον ΝτεΣάντις, Μάρκο Ρούμπιο, Μάικ Πομπέο, Νάνσι Πελόζι, Τσακ Σούμερ, Άνταμ Σιφ, AOC, Τζέιμι Ράσκιν και Γκάβιν Νιούσομ.

Τιτάνες των επιχειρήσεων και της τεχνολογίας: Έλον Μασκ, Μπιλ Γκέιτς, Τζεφ Μπέζος, Μαρκ Ζάκερμπεργκ, Πίτερ Θιλ και Ριντ Χόφμαν.

Ξένοι ηγέτες και βασιλικά μέλη: Μπέντζαμιν Νετανιάχου, Κιρ Στάρμερ, Τόνι Μπλερ και Άντριου Μαουντμπάτεν-Γουίντσορ (πρώην Πρίγκιπας Άντριου).

Διασημότητες & Μέσα Ενημέρωσης: Μπιγιονσέ, Μικ Τζάγκερ, Μπρους Σπρίνγκστιν, Ρόμπερτ Ντε Νίρο, Τζορτζ Κλούνεϊ, Κέβιν Σπέισι και Ντέιβιντ Κόπερφιλντ.

ΔΙΑΦΑΝΕΙΑ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΑΠΟΡΡΗΤΟΥ 

Καμία «Προστασία» για την Εξουσία: Το Υπουργείο Δικαιοσύνης δήλωσε ότι δεν παρακρατήθηκαν αρχεία για «βλάβη στη φήμη» ή «πολιτική ευαισθησία».

Προστασίες Θυμάτων: Το υπουργείο υποστηρίζει ότι οι διαγραφές περιορίστηκαν στην προστασία της ταυτότητας των θυμάτων και στην προστασία ευαίσθητου ερευνητικού υλικού.

Πρόσβαση του Κογκρέσου: Ενώ τα δημόσια αρχεία περιέχουν χιλιάδες διαγραφές, οι μη διαγραμμένες εκδόσεις είναι διαθέσιμες για έλεγχο από τα μέλη του Κογκρέσου.

ΑΡΧΙΖΟΥΝ ΟΙ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ 

Η δημοσίευση έχει ήδη προκαλέσει έντονες αντιδράσεις. Μετά την «αποκάλυψη» ονομάτων που είχαν προηγουμένως διαγραφεί, ο Σουλτάν Αχμέτ μπιν Σουλαγιέμ παραιτήθηκε αμέσως από τη θέση του Διευθύνοντος Συμβούλου της Dubai Ports World. Εν τω μεταξύ, οι Δημοκρατικοί νομοθέτες διερευνούν ισχυρισμούς ότι το Υπουργείο Δικαιοσύνης παρακολουθούσε το ιστορικό αναζήτησής τους ενώ εξέταζαν τα αρχεία.