ΑΝΟΙΞΕ ΤΟ ΣΤΕΝΟ ΤΟΥ ΟΡΜΟΥΖ

 

Πλοία πέρασαν από το Στενό του Ορμούζ για πρώτη φορά από τότε που ο Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ σταμάτησε τις επιθέσεις κατά του Ιράν.

Οι ΗΠΑ και το Ιράν συμφώνησαν σε δύο εβδομάδες εκεχειρία χθες το βράδυ, στην οποία η Ισλαμική Δημοκρατία συμφώνησε να ανοίξει την κρίσιμη ναυτιλιακή οδό αφού την μπλόκαρε σε αντίποινα για τις επιθέσεις.

Υπάρχουν περίπου 800 πλοία που περιμένουν να περάσουν από το στενό.

Η ζωτικής σημασίας πλωτή δίοδος, από την οποία διέρχεται συνήθως το 20% του παγκόσμιου πετρελαίου, μπλοκαρίστηκε από το Ιράν στις 27 Φεβρουαρίου.

Ωστόσο, δεδομένου ότι η εκεχειρία συμφωνήθηκε από τις ΗΠΑ και το Ιράν, με τη μεσολάβηση της πακιστανικής κυβέρνησης, η Ισλαμική Δημοκρατία επιβεβαίωσε ότι τα πλοία θα μπορούσαν να διέλθουν από το στενό, εφόσον τα πλοία συνεργάζονται με τον ιρανικό στρατό.

Σε δήλωσή του, ο Ιρανός υπουργός Εξωτερικών, Αμπάς Αραγτσί, δήλωσε: «Για μια περίοδο δύο εβδομάδων, η ασφαλής διέλευση από το Στενό του Ορμούζ θα είναι δυνατή μέσω συντονισμού με τις Ένοπλες Δυνάμεις του Ιράν και λαμβάνοντας δεόντως υπόψη τους τεχνικούς περιορισμούς».

Ο ΒΑΝΣ ΚΑΙ Η ΚΙΝΑ ΣΦΡΑΓΙΖΟΥΝ ΤΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΜΕ ΤΟ ΙΡΑΝ

 

 Ο Αντιπρόεδρος Τζ. Ντ. Βανς μόλις παρενέβη και βοήθησε στο κλείσιμο μιας εύθραυστης συμφωνίας ΗΠΑ-Ιράν .

Το Ιράν ζήτησε συγκεκριμένα τον Βανς στο τραπέζι. Ενεπλάκη την τελευταία στιγμή και τα κατάφερε. Ηγούμενος της αμερικανικής πλευράς μαζί με τους Τζάρεντ Κούσνερ και Στιβ Γουίτκοφ, ο Βανς βρίσκεται τώρα στο επίκεντρο των συνομιλιών που θα δοκιμάσουν εάν αυτή η εκεχειρία θα τηρηθεί μετά την προθεσμία της Παρασκευής.

Η Κίνα έπαιξε επίσης έναν απροσδόκητο ρόλο, στηριζόμενο στο Ιράν για να περάσει τη γραμμή τερματισμού. Το Πακιστάν πίεσε τη Συμφωνία του Ισλαμαμπάντ για άμεση παύση των εχθροπραξιών και άνοιγμα του Στενού του Ορμούζ μετά τα αμερικανικά πλήγματα που το έκλεισαν.

Αυτή είναι η πολιτική της άμεσης ισχύος: Ο Τραμπ διατήρησε την πίεση με στρατιωτική δράση, ο Βανς έφερε τον σεβασμό στους σκεπτικιστές και η Αμερική ανάγκασε τους μουλάδες να επιστρέψουν στο τραπέζι χωρίς ατελείωτους πολέμους ή αδυναμία.

Τέλος τα παιχνίδια. Η συμφωνία απαιτεί από το Ιράν να εγκαταλείψει τα πυρηνικά του όνειρα και να αφήσει το πετρέλαιο να ρέει ξανά ελεύθερα. Αν παραμείνει, είναι μια νίκη για τη δύναμη και τον ρεαλισμό έναντι του ατελείωτου χάους στη Μέση Ανατολή. Αν καταρρεύσει, οι συνέπειες για την Τεχεράνη θα είναι γρήγορες και σοβαρές.

Το «Πρώτα η Αμερική» σημαίνει αποτελέσματα, όχι υποχωρήσεις. Ο Βανς αποδεικνύει ακριβώς γιατί είναι ο κατάλληλος άνθρωπος αυτή τη στιγμή.

Το Ιρανικό Καθεστώς Χρησιμοποιεί Πολίτες και Παιδιά ως Ανθρώπινες Ασπίδες σε Σταθμό Παραγωγής Ηλεκτρικής Ενέργειας

 

Καθώς η προθεσμία του Προέδρου Τραμπ για το άνοιγμα του Στενού του Ορμούζ πλησιάζει απόψε, οι απελπισμένοι μουλάδες στην Τεχεράνη μαζεύουν πλήθη πολιτών - συμπεριλαμβανομένων παιδιών - για να σχηματίσουν ανθρώπινες αλυσίδες έξω από βασικούς σταθμούς παραγωγής ενέργειας, όπως αυτόν στο Καζερούν.

Πλατφόρμες από τα κρατικά μέσα ενημέρωσης δείχνουν το θέαμα: ντόπιοι που κυματίζουν σημαίες συγκεντρώνονται, καλεσμένοι από το κάλεσμα του καθεστώτος για «νέους, φοιτητές και αθλητές» για την προστασία των υποδομών από τις αμερικανικές επιθέσεις. Αυτό δεν είναι γενναιότητα. Είναι το ίδιο άρρωστο εγχειρίδιο που χρησιμοποιούν πάντα οι τρομοκράτες - αντιμετωπίζοντας τον ίδιο τους τον λαό ως ασπίδες μιας χρήσης, ενώ η ηγεσία του IRGC παραμένει ασφαλής σε καταφύγια.

Ο Τραμπ το ξεκαθάρισε ξεκάθαρα: ανοίξτε το στενό που μεταφέρει το ένα πέμπτο του παγκόσμιου πετρελαίου ή αντιμετωπίστε τις συνέπειες. Οι σταθμοί παραγωγής ενέργειας και οι γέφυρες δεν θα αντέξουν αν το Ιράν συνεχίσει να πνίγει την παγκόσμια ναυτιλία και να απειλεί τα αμερικανικά συμφέροντα. Το καθεστώς ξεκίνησε αυτόν τον αγώνα και τώρα περιμένει από τον κόσμο να τρομάξει στη θέα ανθρώπινων στηρίξεων.

Κανένα πολιτισμένο έθνος δεν κρύβεται πίσω από παιδιά για να προστατεύσει στρατιωτικούς στόχους. Αυτή η αηδιαστική τακτική αποκαλύπτει την αδυναμία ενός αποτυχημένου καθεστώτος που δεν μπορεί να υπερασπιστεί τον εαυτό του και γνωρίζει ότι οι μέρες του είναι μετρημένες. Η Αμερική δεν θα εκβιαστεί από προπαγανδιστικά κόλπα. Ο Τραμπ τα λέει όλα — και ο ιρανικός λαός αξίζει κάτι καλύτερο από ηγέτες που είναι πρόθυμοι να τους θυσιάσουν για την εξουσία.

Πηγές:

- Βίντεο του πρακτορείου ειδήσεων Fars με ανθρώπινη αλυσίδα στον σταθμό ηλεκτροπαραγωγής συνδυασμένου κύκλου Kazerun

- Το ιρανικό καθεστώς καλεί τους πολίτες να προστατεύσουν τους σταθμούς ηλεκτροπαραγωγής πριν από την προθεσμία της 7ης Απριλίου 2026

- Δηλώσεις του Προέδρου για το άνοιγμα του Στενού του Ορμούζ

Ο Ομπάμα, ο Μπιλ Κλίντον και ο Τζο Μπάιντεν διέταξαν αεροπορικές επιδρομές - χωρίς ρητή έγκριση του Κογκρέσου - σκοτώνοντας πολίτες, συμπεριλαμβανομένων Αμερικανών

 

 Δημοκρατικοί πολιτικοί και πληρωμένοι διαδηλωτές, εξοργισμένοι για τις επιθέσεις του Προέδρου Τραμπ στο Ιράν - λέγοντας ότι ήταν παράνομες και ότι χρειαζόταν συνταγματική εξουσία, ίσως είναι καλή στιγμή να ρίξουμε μια ματιά πίσω στις επιθέσεις με μη επανδρωμένα αεροσκάφη που σκότωσαν πολίτες και διατάχθηκαν από τον Ομπάμα, την Κλίντον και τον Μπάιντεν.

️Ομπάμα:

➡️Η επιθετική επέκταση των αεροπορικών επιδρομών και των εκστρατειών με μη επανδρωμένα αεροσκάφη από τον Ομπάμα από το 2009 έως το 2017 είχε ως αποτέλεσμα περίπου 20.000 έως 40.000 συνολικούς θανάτους από αεροπορικές επιδρομές - συμπεριλαμβανομένων ~3.000-6.000 πολιτών και 4.000 από επιθέσεις με μη επανδρωμένα αεροσκάφη στο Πακιστάν, την Υεμένη και τη Σομαλία.

➡️Κατά τη διάρκεια της προεδρίας Ομπάμα, οι Ηνωμένες Πολιτείες πραγματοποίησαν τουλάχιστον 27.313 αεροπορικές επιθέσεις και επιθέσεις με μη επανδρωμένα αεροσκάφη σε επτά χώρες.

➡️Αφγανιστάν:

Ο Ομπάμα κλιμάκωσε τα επίπεδα στρατευμάτων στη χώρα το 2009 και διέταξε αεροπορικές επιδρομές, συμπεριλαμβανομένων επιθέσεων με μη επανδρωμένα αεροσκάφη, χωρίς την έγκριση του Κογκρέσου.

#Ομπάμα

➡️Ιράκ:

Ο Ομπάμα διέταξε την έναρξη αεροπορικών επιδρομών κατά του ISIS, παρακάμπτοντας την άδεια του Κογκρέσου.

➡️Συρία:

Οι αεροπορικές επιδρομές ξεκίνησαν τον Σεπτέμβριο του 2014 κατά του ISIS. Ο Ομπάμα αρχικά ζήτησε την έγκριση του Κογκρέσου το 2013 για επιθέσεις κατά του Άσαντ, αλλά σταμάτησε να ζητά έγκριση αφού του αρνήθηκε και αποφάσισε να χτυπήσει χωρίς άδεια.

➡️Λιβύη:

Τον Μάρτιο του 2011, ο Ομπάμα ενέκρινε αεροπορικές επιδρομές που οδήγησαν στην ανατροπή του Καντάφι. Δεν ζητήθηκε έγκριση από το Κογκρέσο. Ο Ομπάμα αργότερα χαρακτήρισε αυτό λάθος, αναγνωρίζοντας ότι δεν είχε νομική βάση για να αναλάβει δράση.

➡️Υεμένη:

Οι επιθέσεις με μη επανδρωμένα αεροσκάφη ξεκίνησαν το 2009 εναντίον της Αλ Κάιντα στην Αραβική Χερσόνησο. Δεν εγκρίθηκαν με ψηφοφορία του Κογκρέσου και οι επιθέσεις οδήγησαν στη δολοφονία αμάχων.

➡️Σομαλία:

Οι αεροπορικές επιθέσεις και οι επιθέσεις με μη επανδρωμένα αεροσκάφη εναντίον της Αλ Σαμπάαμπ ξεκίνησαν το 2009. Ο Ομπάμα δεν έλαβε την έγκριση του Κογκρέσου.

#Σομαλία

➡️Πακιστάν:

Οι επιθέσεις με μη επανδρωμένα αεροσκάφη στο Βαζιριστάν ξεκίνησαν λίγες ημέρες μετά την ορκωμοσία του Ομπάμα το 2009, κλιμακώνοντας τις επιθέσεις σε 128 το 2010. Δεν δόθηκε άδεια από το Κογκρέσο.

#Πακιστάν

➡️Φιλιππίνες:

Οι ΗΠΑ διεξήγαγαν αεροπορικές επιδρομές και επιθέσεις με μη επανδρωμένα αεροσκάφη εναντίον θυγατρικών του ISIS το 2017. Δεν ζητήθηκε ή δόθηκε συγκεκριμένη έγκριση από το Κογκρέσο.

➡️Μάλι:

Το 2013, ο Ομπάμα διεξήγαγε μια επιδρομή με μη επανδρωμένα αεροσκάφη εναντίον της Αλ Κάιντα στο Ισλαμικό Μαγκρέμπ (AQIM), μετά από μια παρέμβαση υπό γαλλική ηγεσία. Αυτή δεν είχε την έγκριση του Κογκρέσου.

➡️Νίγηρας:

Οι αεροπορικές επιδρομές των ΗΠΑ ξεκίνησαν το 2016 εναντίον των θυγατρικών της AQIM και του ISIS χωρίς άδεια του Κογκρέσου.

🔷️Μπιλ Κλίντον

Η επέμβαση της Κλίντον στη Γιουγκοσλαβία το 1999 παρέκαμψε την έγκριση του Κογκρέσου.

➡️Η 78ήμερη επίθεση βομβαρδισμού, που ξεκίνησε χωρίς κήρυξη πολέμου ή συμμόρφωση με το Ψήφισμα των Πολεμικών Εξουσιών, προκάλεσε βαριές απώλειες μεταξύ των αμάχων εν μέσω αμφισβητούμενων πληροφοριών.

➡️Η Βουλή των Αντιπροσώπων απέρριψε ένα ψήφισμα πολέμου, ωστόσο η Κλίντον επέμεινε, επικαλούμενη εκτελεστικό προνόμιο - μια κίνηση που η ACLU χαρακτήρισε αντισυνταγματική.

➡️Κατά τη διάρκεια της οκταετούς θητείας του Κλίντον (1993–2001) πραγματοποιήθηκαν περισσότερες από 41.000 αεροπορικές επιδρομές και εκτοξεύσεις πυραύλων κρουζ με συμμετοχή των ΗΠΑ χωρίς νέα άδεια του Κογκρέσου, σκοτώνοντας χιλιάδες πολίτες.

🔷️Τζο Μπάιντεν

➡️Οι 1.200 αεροπορικές επιδρομές και οι επιθέσεις με μη επανδρωμένα αεροσκάφη του Μπάιντεν χωρίς νέες εγκρίσεις από το Κογκρέσο στοίχισαν συνολικά ~3.000–5.000 ζωές, με 200–400 αμάχους, ποσοστό 5–10% από λανθασμένα αναγνωρισμένους στόχους

Η ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΤΟΥ Ντόναλντ Τραμπ «ΟΧΙ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ ΠΟΛΕΜΟΣ» ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΕΤΑΙ — ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΥΨΗΛΟΥ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΜΕ ΤΟ ΙΡΑΝ, ΤΗΝ ΙΣΧΥ ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΕΛΕΓΧΟ

 

Σε μια αποκάλυψη που προκαλεί σοκ στην Ουάσινγκτον και πέρα ​​από αυτήν, ένα αναζωπυρούμενο πολιτικό επιχείρημα ξαναγράφει την αφήγηση γύρω από την πιο αμφιλεγόμενη υπόσχεση του Ντόναλντ Τραμπ. Για χρόνια, οι επικριτές επέμεναν ότι υποσχέθηκε «κανέναν νέο πόλεμο». Αλλά τώρα, μια  ανάλυση του Βίκτορ Ντέιβις Χάνσον ανατρέπει αυτόν τον ισχυρισμό - και πυροδοτεί μια έντονη νέα συζήτηση για το τι πραγματικά εννοούσε ο Τραμπ.

Η αλήθεια, υποστηρίζουν οι υποστηρικτές, είναι πολύ πιο στρατηγική... και πολύ πιο επικίνδυνη.

Ο Τραμπ δεν υποσχέθηκε ποτέ ειρήνη με κάθε κόστος.

Υποσχέθηκε κάτι εντελώς διαφορετικό:

Όχι «για πάντα πολέμους».

Και αυτή η διάκριση θα μπορούσε να επαναπροσδιορίσει τον τρόπο με τον οποίο η Αμερική διεξάγει πόλεμο στον 21ο αιώνα.

Η ΠΑΡΑΝΟΗΣΗ ΤΗΣ  ΥΠΟΣΧΕΣΗΣ ΠΟΥ ΑΛΛΑΞΕ ΤΑ ΠΑΝΤΑ

Στην καρδιά της διαμάχης βρίσκεται μια απλή αλλά εκρηκτική παρεξήγηση.

Όταν ο Ντόναλντ Τραμπ μίλησε για τον τερματισμό των «αιώνιων πολέμων», αναφερόταν σε παρατεταμένες συγκρούσεις όπως ο πόλεμος στο Αφγανιστάν και ο πόλεμος στο Ιράκ - πόλεμοι που διήρκεσαν χρόνια, εξάντλησαν τρισεκατομμύρια δολάρια και άφησαν τους Αμερικανούς να αμφισβητούν τι σήμαινε  η νίκη.

Αλλά σύμφωνα με τον Χάνσον, αυτό δεν σήμαινε την πλήρη αποφυγή των συγκρούσεων.

Σημαίνει την αποφυγή ατελείωτων συγκρούσεων.

Σύντομη, αποφασιστική, συντριπτική δύναμη;

Αυτό ήταν πάντα στο τραπέζι.

ΕΝΑ ΝΕΟ ΕΙΔΟΣ ΠΟΛΕΜΟΥ: ΓΡΗΓΟΡΟΣ, ΒΙΑΙΟΣ ΚΑΙ ΤΕΛΕΙΩΣΕ ΠΡΙΝ ΞΕΚΙΝΗΣΕΙ;

Αυτό που προκύπτει από την ανάλυση είναι ένα ανατριχιαστικό δόγμα - ένα δόγμα που αντικαθιστά την κατοχή με το σίριαλ και τον δισταγμό με την αποφασιστική δράση.

Η στρατηγική είναι απλή:

Προσδιορισμός της απειλής

Γρήγορο χτύπημα

Εξάλειψη του στόχου

Έξοδος

Καμία οικοδόμηση έθνους.

Καμία ανάπτυξη δεκαετιών.

Αυτή η προσέγγιση ήταν ήδη ορατή σε επιχειρήσεις υψηλού προφίλ - κυρίως στη δολοφονία του Κασέμ Σουλεϊμανί, μια κίνηση που άφησε άναυδο τον κόσμο και έστειλε ένα σαφές μήνυμα για την προθυμία της Αμερικής να δράσει χωρίς προειδοποίηση.

Οι υποστηρικτές το χαρακτήρισαν τολμηρή ηγεσία.

Οι επικριτές προειδοποίησαν ότι κινδύνευε με κλιμάκωση.

Αλλά ένα πράγμα ήταν αναμφισβήτητο:

Δεν ήταν ένας «αιώνιος πόλεμος».

ΙΡΑΝ: ΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΕΝΟΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΥ ΑΓΩΝΑ ΙΣΧΥΟΣ

Πουθενά αλλού δεν συζητείται αυτό το δόγμα τόσο έντονα όσο σε σχέση με το Ιράν.

Το Ιράν απεικονίζεται ως κάτι περισσότερο από ένας απλός περιφερειακός αντίπαλος - παρουσιάζεται ως κεντρικός παράγοντας σε ένα παγκόσμιο δίκτυο αστάθειας, με επιρροή σε μαχητικές ομάδες, πυραυλικά προγράμματα και κρίσιμες στρατηγικές ζώνες όπως το Στενό του Ορμούζ.

Το επιχείρημα είναι έντονο:

Εάν το Ιράν γίνει ισχυρότερο, οι συνέπειες δεν θα παραμείνουν περιορισμένες.

Από επιθέσεις σε αμερικανικές δυνάμεις έως απειλές κατά του παγκόσμιου εφοδιασμού με πετρέλαιο, οι κίνδυνοι περιγράφονται ως άμεσοι - και κλιμακούμενοι.

Και αυτό οδηγεί σε ένα ερώτημα που διχάζει τους ειδικούς, τους πολιτικούς και το κοινό:

Είναι η αποφασιστική δράση ο μόνος τρόπος για να αποτραπεί κάτι πολύ χειρότερο;

ΑΛΛΑΓΗ ΚΑΘΕΣΤΩΤΟΣ — ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΤΟ ΛΕΣ

Ίσως η πιο αμφιλεγόμενη πτυχή της συζήτησης είναι η ιδέα της αλλαγής καθεστώτος.

Δεν έχει δηλωθεί ανοιχτά.

Αλλά υπονοείται σιωπηλά.

Σύμφωνα με τον Victor Davis Hanson, το μήνυμα του Trump θα μπορούσε να αναδιατυπωθεί ως εξής:

«Δεν είπα ότι θα ανατρέψουμε την κυβέρνηση—αλλά ιδανικά, η απειλή τελειώνει όταν το καθεστώς έχει φύγει».

Είναι μια προσεκτικά κατασκευασμένη θέση.

Μια θέση που επιτρέπει πίεση, αναστάτωση και εσωτερική αποσταθεροποίηση—χωρίς να δεσμεύεται για μια ολοκληρωτική εισβολή.

Οι υποστηρικτές υποστηρίζουν ότι είναι μια πιο έξυπνη, λιγότερο δαπανηρή στρατηγική.

Οι επικριτές προειδοποιούν ότι είναι μια επικίνδυνη ψευδαίσθηση που θα μπορούσε να οδηγήσει σε χάος.

«ΕΞΙ ΕΒΔΟΜΑΔΕΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΙΚΟΣΙ ΧΡΟΝΙΑ»

Ένα από τα πιο ισχυρά επιχειρήματα υπέρ αυτού του δόγματος είναι η απλότητά του:

Η διάρκεια έχει σημασία.

Μια επιχείρηση έξι εβδομάδων;

Δεν είναι το ίδιο με έναν πόλεμο 20 ετών.

Οι υποστηρικτές επικαλούνται ιστορικά παραδείγματα, όπως το χτύπημα του Ρόναλντ Ρίγκαν στη Λιβύη το 1986 - γρήγορο, στοχευμένο και αποτελεσματικό.

Υποστηρίζουν ότι η ισχύς, όταν χρησιμοποιείται αποφασιστικά, μπορεί να αποτρέψει την εμφάνιση μεγαλύτερων συγκρούσεων.

Αλλά οι επικριτές προειδοποιούν ότι ο σύγχρονος πόλεμος είναι απρόβλεπτος - και ακόμη και οι περιορισμένες ενέργειες μπορούν να έχουν ακούσιες συνέπειες.

«ΔΕΝ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΓΙΑ ΤΟ ΙΣΡΑΗΛ — ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΜΕΡΙΚΗ»

Ένα άλλο σημαντικό σημείο ανάφλεξης στη συζήτηση είναι ο ισχυρισμός ότι οποιαδήποτε αντιπαράθεση με το Ιράν διεξάγεται εκ μέρους του Ισραήλ.

Η αντίδραση των υποστηρικτών είναι άμεση - και δυναμική:

Αυτό δεν είναι αλήθεια.

Ενώ το Ισραήλ είναι βασικός σύμμαχος, το επιχείρημα επιμένει ότι η εμπλοκή των ΗΠΑ καθοδηγείται από τα δικά του εθνικά συμφέροντα - την προστασία των αμερικανικών ζωών, την πρόληψη της τρομοκρατίας και τη διατήρηση της παγκόσμιας σταθερότητας.

Η ηγεσία του Ιράν έχει από καιρό θέσει τις Ηνωμένες Πολιτείες ως κύριο εχθρό, υποστηρίζοντας ομάδες που έχουν στοχεύσει αμερικανικές δυνάμεις και συμφέροντα σε όλη την περιοχή.

Από αυτή την οπτική γωνία, η απειλή δεν είναι μακρινή.

Είναι άμεση.

ΤΟ ΣΤΕΝΟ ΤΟΥ ΟΡΜΟΥΖ: ΟΠΟΥ Η ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΚΡΙΣΗ ΓΙΝΕΤΑΙ ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ

Πέρα από την ιδεολογία, υπάρχει μια σκληρή οικονομική πραγματικότητα.

Το Στενό του Ορμούζ - ένα από τα πιο κρίσιμα σημεία συμφόρησης πετρελαίου στον κόσμο - βρίσκεται στο επίκεντρο αυτής της γεωπολιτικής έντασης.

Εάν διαταραχθεί, οι συνέπειες θα είναι άμεσες:

Οι τιμές του πετρελαίου αυξάνονται

Οι παγκόσμιες αγορές κλονίζονται

Το καθημερινό κόστος εκτοξεύεται

Ξαφνικά, μια σύγκρουση χιλιάδες μίλια μακριά χτυπά κοντά μας.

Εδώ είναι που το επιχείρημα γίνεται αδύνατο να αγνοηθεί.

Επειδή σε έναν συνδεδεμένο κόσμο, καμία κρίση δεν μένει απομονωμένη.

ΤΟ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ: ΜΗΝΥΜΑΤΑ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ

Ακόμα και οι υποστηρικτές της προσέγγισης του Τραμπ αναγνωρίζουν μια κρίσιμη αδυναμία:

Την Επικοινωνία.

Όπως επισημαίνει ο Χάνσον, η στρατηγική μπορεί να είναι σαφής - αλλά το μήνυμα συχνά δεν είναι.

Η σύγχυση σχετικά με το τι υποσχέθηκαν - και τι υλοποιείται - έχει τροφοδοτήσει την κριτική και την παρεξήγηση.

Μήπως ο Τραμπ αντιφάσκει με τον εαυτό του;

Ή μήπως οι επικριτές τον παρερμήνευσαν από την αρχή;

Αυτό το ερώτημα παραμένει άλυτο - και βαθιά πολωτικό.

ΕΝΑΣ ΚΟΣΜΟΣ ΣΤΑ ΟΡΙΑ: ΔΥΝΑΜΗ Ή ΣΥΓΚΡΑΤΗΣΗ;

Στον πυρήνα της, αυτή η συζήτηση αφορά περισσότερους από έναν ηγέτες ή μία πολιτική.

Πρόκειται για το πώς μια υπερδύναμη πλοηγείται σε έναν επικίνδυνο κόσμο.

Αποφεύγετε τις συγκρούσεις με κάθε κόστος;

Ή αντιμετωπίζετε τις απειλές πριν αυτές μεγαλώσουν;

Το δόγμα «όχι για πάντα πόλεμος» επιχειρεί να επιτύχει μια ισορροπία - αλλά το αν θα πετύχει παραμένει ανοιχτό ερώτημα.

ΤΕΛΙΚΗ ΕΤΥΜΗΓΟΡΙΑ: ΜΙΑ ΔΟΞΑ ΠΟΥ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΟΡΙΣΕΙ ΜΙΑ ΕΠΟΧΗ

Τελικά, αυτό δεν είναι απλώς ένα πολιτικό θέμα συζήτησης.

Είναι ένα σχέδιο.

Μια φιλοσοφία.

Ένα στοίχημα με υψηλά διακυβεύματα για το πώς πρέπει να χρησιμοποιείται η εξουσία σε μια εποχή αβεβαιότητας.

Η προσέγγιση του Ντόναλντ Τραμπ αμφισβητεί δεκαετίες συμβατικής σκέψης.

Απορρίπτει τον ατελείωτο πόλεμο.

Αλλά αγκαλιάζει την αποφασιστική ισχύ.

Και με αυτόν τον τρόπο, θέτει ένα ερώτημα που μπορεί να καθορίσει το μέλλον:

Διατηρείται η ειρήνη αποφεύγοντας τις συγκρούσεις...

Ή αντιμετωπίζοντάς τες κατά μέτωπο;

Επειδή σε έναν κόσμο αυξανόμενων απειλών, μεταβαλλόμενων συμμαχιών και πυρηνικής αβεβαιότητας, η απάντηση μπορεί να μην διαμορφώνει απλώς την πολιτική—

Μπορεί να διαμορφώσει την ιστορία.

ΞΕΚΙΝΗΣΕ Η ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΤΩΝ ΠΑΘΩΝ

 

Πλήθος κόσμου την Μεγάλη Παρασκευή στο Λονδίνο — Αναδύεται ξανά αθόρυβα ο Χριστιανισμός στο Ηνωμένο Βασίλειο

 

Ένα ξαφνικό κύμα ανθρώπων που κατακλύζει την πλατεία Τραφάλγκαρ προσελκύει την προσοχή σε εθνικό επίπεδο, καθώς χιλιάδες συγκεντρώνονται για μια εκδήλωση της Μεγάλης Παρασκευής με επίκεντρο την ιστορία του Ιησού Χριστού. Αυτό που κάποτε θεωρούνταν μια συνηθισμένη θρησκευτική τελετή έχει πλέον μετατραπεί σε μια εντυπωσιακή δημόσια επίδειξη πίστης — ακριβώς στην καρδιά μιας από τις πιο κοσμικές κοινωνίες της Ευρώπης.

Μάρτυρες λένε ότι το πλήθος εμφανίστηκε  δημιουργώντας μια ατμόσφαιρα που περιγράφεται ως «ασυνήθιστα έντονη» — εγείροντας ερωτήματα σχετικά με το αν μια βαθύτερη μετατόπιση μπορεί να εκτυλίσσεται αθόρυβα κάτω από την επιφάνεια.

Στο επίκεντρο της εκδήλωσης βρίσκεται το βασικό μήνυμα του Χριστιανισμού: από την είσοδο του Ιησού στην Ιερουσαλήμ κατά τη διάρκεια του Πάσχα, μέχρι τη σταύρωση και την έκκληση για συγχώρεση. Μια ιστορία χιλιάδων ετών — που τώρα απροσδόκητα «ξυπνάει» το ενδιαφέρον σε ένα σύγχρονο πλαίσιο.

Αυτή η τάση δεν περιορίζεται στο Ηνωμένο Βασίλειο. Σε όλη την Ευρώπη, εμφανίζονται σημάδια. Η Γαλλία αναμένεται να δει ρεκόρ βαπτίσεων αυτό το Πάσχα, ενώ σε ορισμένα μέρη του Ηνωμένου Βασιλείου, οι ενήλικες που μετατρέπονται σε χριστιανούς αυξάνονται απότομα - ιδιαίτερα μεταξύ των νέων, μιας ομάδας που κάποτε θεωρούνταν ότι απομακρύνεται περισσότερο από τη θρησκεία.

Η μετατόπιση πυροδοτεί τώρα μια αυξανόμενη συζήτηση. Κάποιοι τη βλέπουν ως ένδειξη ότι οι άνθρωποι αναζητούν νόημα και σταθερότητα σε αβέβαιους καιρούς. Άλλοι, ωστόσο, αμφισβητούν κατά πόσον η ορατή επιστροφή της θρησκείας θα μπορούσε να αρχίσει να επηρεάζει την πολιτιστική και κοινωνική δυναμική σε μια Βρετανία που αλλάζει.