Στις 4 Μαρτίου, το CNN αποκάλυψε πώς η CIA εργάζεται για να εξοπλίσει Κούρδους μαχητές στο Ιράκ, «με στόχο την υποκίνηση μιας λαϊκής εξέγερσης στο Ιράν». Αναμένεται να ξεκινήσει εντός ημερών μια χερσαία επιχείρηση, καθώς η Υπηρεσία διοχετεύει κρυφά χρήματα και όπλα σε αυτονομιστικά στοιχεία για μήνες. Το σχέδιο είναι οι ένοπλοι Κούρδοι να καθηλώσουν τις ιρανικές δυνάμεις, προκαλώντας μαζικές εξεγερσιακές διαδηλώσεις. Υπάρχουν άφθονοι λόγοι να πιστεύουμε ότι ακόμη και αν η διαταραγμένη επιχείρηση προχωρήσει, αναπόφευκτα θα καταλήξει σε καταστροφή.
Μέσα σε λίγες ώρες, το The Atlantic επεκτάθηκε στο αποκλειστικό του CNN με ένα τολμηρό ρεπορτάζ, «Η επερχόμενη εισβολή στο Ιράν». Αποκάλυψε πώς «χιλιάδες Ιρανοί Κούρδοι μαχητές συγκεντρώνονται στο Ιρακινό Κουρδιστάν, έτοιμοι να λάβουν αμερικανική και ισραηλινή οικονομική και στρατιωτική υποστήριξη για να εξαπολύσουν μια μεγάλη επίθεση σε ιρανικό έδαφος». Μια πεντάδα κουρδικών ιρανικών πολιτικών κομμάτων έχει αρχίσει να προετοιμάζει «χιλιάδες» υποστηρικτές τους στο Ιράκ για να επιτεθούν και έλαβε «σημαντικά κεφάλαια για όπλα και υλικοτεχνική υποστήριξη» για τον σκοπό αυτό.
Μπορούν οι Κούρδοι να αμφισβητήσουν το ιρανικό καθεστώς; | Συμβούλιο Εξωτερικών Σχέσεων
Μαχητές του Κόμματος Ελευθερίας του Κουρδιστάν (PAK) του Ιράν εκπαιδεύονται στο Ερμπίλ του Ιράκ, στις 12 Φεβρουαρίου
Το Atlantic δεν αμφισβήτησε τη νομιμότητα ή την ηθική αυτής της στρατηγικής. Ωστόσο, ένα πλήθος απαράτσικ από think tanks και υποτιθέμενοι περιφερειακοί «ειδικοί» προέτρεψαν κατά της εκμετάλλευσης των Κούρδων ως χερσαίων δυνάμεων, προειδοποιώντας ότι αυτό θα «οδηγούσε το Ιράν σε διάλυση ή εμφύλιο πόλεμο». Τα αποτελέσματα για τη χώρα και την ευρύτερη περιοχή προβλεπόταν παγκοσμίως ότι θα ήταν απολύτως καταστροφικά. Ένας εκπρόσωπος του μανιωδώς Σιωνιστικού, αντι-Ισλαμικού Ιδρύματος για την Υπεράσπιση των Δημοκρατιών προέβλεψε ότι μια κουρδική εισβολή θα «σχεδόν εγγυημένα θα κατέληγε σε ένα αποτυχημένο κράτος». Ακόμη και ένας ακτιβιστής «φιλοδημοκρατικός» της διασποράς προειδοποίησε:
«Αυτό θα ένωσε πολλούς Ιρανούς που εκτιμούν την εδαφική ακεραιότητα του Ιράν πάνω απ' όλα. Θα ήταν μια συνταγή για εμφύλιο πόλεμο... Ένας μεγάλος συνασπισμός Ιρανών, είτε είναι μοναρχικοί είτε ρεπουμπλικάνοι, είτε θρησκευόμενοι είτε κοσμικοί, θα ενώνονταν εναντίον αυτών των κομμάτων».
Παρά την αναπόφευκτη προοπτική οι εισβολείς Κούρδοι να σφαγιαστούν σε μεγάλους αριθμούς από τον τρομερό στρατό του Ιράν, που αριθμεί ένα εκατομμύριο άτομα, «η μάχη φαίνεται να έχει ήδη ξεκινήσει». Οι Financial Times εξηγούν πώς το Ισραήλ δεν ανησυχεί για τις συνέπειες αυτής της αποστολής, τόσο για την ίδια την Τεχεράνη όσο και για τυχόν Κούρδους που εμπλέκονται στις μάχες και πεθαίνουν. Το Τελ Αβίβ «δεν ενδιαφέρεται καθόλου για το μέλλον» ή «τη σταθερότητα του Ιράν». Ένας ανώνυμος αξιωματικός των στρατιωτικών πληροφοριών μιας σιωνιστικής οντότητας δήλωσε στο μέσο ενημέρωσης: «Θέλουμε να διασφαλίσουμε ότι το Ιράν θα παραμείνει σε αταξία»:
«[Το Ισραήλ επιδιώκει] την ολοκληρωτική καταστροφή αυτού του καθεστώτος, των πυλώνων αυτού του καθεστώτος, όλων όσων το συγκρατούν: του IRGC, της Basij [πολιτοφυλακή βάσης], των στρατηγικών του δυνατοτήτων. Το Ισραήλ δεν ενδιαφέρεται καθόλου για το μέλλον... [ή] για τη σταθερότητα του Ιράν... Το Ισραήλ θέλει να καταστρέψει τις δυνατότητες του ιρανικού καθεστώτος σε τέτοιο βαθμό που δεν θα χρειαστεί να πολεμήσει άλλον έναν γύρο. Θέλουν να ολοκληρώσουν τη δουλειά τώρα».
Κάποιος θα μπορούσε να αναρωτηθεί γιατί για άλλη μια φορά, τα κουρδικά στοιχεία φαίνονται πολύ πρόθυμα να υπηρετήσουν ως πεζικάρια πληρεξούσια της CIA και της MI6, δεδομένης της άθλιας ιστορίας του Λονδίνου και της Ουάσινγκτον που τους εκμεταλλεύονταν ως κρέας για κανόνια πριν τους εγκαταλείψουν κυριολεκτικά στην μοίρα. Μόλις τον Ιανουάριο, οι Κούρδοι στη Ροζάβα έμειναν ανυπεράσπιστοι καθώς οι δυνάμεις του HTS στη Συρία κατέλαβαν βίαια την επικράτειά τους, αφήνοντας ελεύθερους χιλιάδες σκληροτράχηλους κρατούμενους του ISIS. Ωστόσο, διαρρεύσαντα αρχεία αποκαλύπτουν πώς οι βρετανικές μυστικές υπηρεσίες διεξάγουν προπαγανδιστικές εκστρατείες που στοχεύουν τους Κούρδους, κάτι που θα μπορούσε να χρησιμεύσει ως ένα ισχυρό εργαλείο στρατολόγησης.
«Πολιτική περιθωριοποίηση»
Τον Απρίλιο του 2015, το Δίκτυο Σταθεροποίησης - ένας σκιώδης βρετανικός κυβερνητικός εργολάβος που δημιουργήθηκε από την ARK, μια βιτρίνα της MI6 - δημοσίευσε κρυφά μια εκτενή «ανάλυση κοινού-στόχου» Ιρακινών πολιτών. Η έρευνα διεξήχθη στο πλαίσιο μιας μυστικής εκστρατείας ψυχολογικού πολέμου, που διεξήγαγε το Λονδίνο για να ενισχύσει την υποστήριξη της κυβέρνησης του πρωθυπουργού Χάιντερ Αμπάντι μεταξύ του μη σιιτικού πληθυσμού, αποτρέποντάς τους από το να υποστηρίξουν ή να βοηθήσουν με οποιονδήποτε τρόπο το ISIS. Μεταξύ των στόχων ήταν οι Ιρακινοί Κούρδοι.
Το Δίκτυο Σταθεροποίησης παρατήρησε πώς ένας σημαντικός αριθμός Κούρδων ήταν «σε μεγάλο βαθμό δυσαρεστημένοι» με την ιρακινή κυβέρνηση και έτρεφαν ελάχιστο ενδιαφέρον «για ένα ενωμένο Ιράκ». Μερικοί είχαν «ακραίες συμπεριφορές». Κατά τη διάρκεια εντατικών ομάδων εστίασης με ντόπιους, διαπιστώθηκε σταθερά ότι ενώ οι Κούρδοι ερωτηθέντες απέρριπταν σχεδόν καθολικά το ISIS, τα βασικά προπαγανδιστικά μηνύματα της εξτρεμιστικής ομάδας είχαν «σημαντική απήχηση» σε αυτούς. Για παράδειγμα, η σαφής πλειοψηφία των ερωτηθέντων Κούρδων απέρριψε την εδαφική ακεραιότητα της Βαγδάτης, συμφωνώντας με την πρόταση του Daesh ότι τα σύνορα της χώρας τους «θα πρέπει να αλλάξουν».
Σχετικά, το 48% των Κούρδων ενέκρινε τα μηνύματα του ISIS σχετικά με το πώς «τα σύνορα μεταξύ Ιράκ και Συρίας χαράχθηκαν από Ευρωπαίους» και «οι άνθρωποι που ζουν κοντά σε αυτά τα σύνορα έχουν το δικαίωμα να απορρίψουν αυτή την ιστορία». Το Δίκτυο Σταθεροποίησης κατέταξε «την ανεπίλυτη κουρδική ελπίδα για μια ανεξάρτητη πατρίδα» ως ένα από τα «πιο σημαντικά παράπονα που έχουν οι Ιρακινοί Κούρδοι», αλλά και ως το «λιγότερο πιθανό να επιλυθεί βραχυπρόθεσμα έως μεσοπρόθεσμα». Η συνακόλουθη επιθυμία για «αντιποίνωση» διαπιστώθηκε ότι είναι συνηθισμένη.
Επιπλέον, οι Κούρδοι ήταν πολύ πιο πιθανό από άλλους Σουνίτες στο Ιράκ να θεωρούν την Τεχεράνη ως χώρα που κατέχει «υπερβολική επιρροή» σε τοπικό επίπεδο. Ενώ το 54% των Ιρακινών ερωτηθέντων συνολικά δήλωσαν ότι αυτό το επιχείρημα «δεν είχε κανένα νόημα», πάνω από το 90% των ερωτηθέντων κατοίκων του Κιρκούκ και της Σουλεϊμανίγια υποστήριξαν αυτήν την άποψη - και ότι το ISIS «απορρίπτει αυτή την ξένη παρέμβαση». Το πρώτο είναι μια αμφισβητούμενη περιοχή, για την οποία μάχονται εδώ και δεκαετίες Άραβες, Κούρδοι και Τουρκομάνοι. Το δεύτερο είναι μια βασική πόλη στην περιοχή του Κουρδιστάν της Βαγδάτης, που συνορεύει με το Ιράν.
Η «απογοήτευση» από την ιρακινή κυβέρνηση ήταν «διαδεδομένη» μεταξύ των Σουνιτών, και ιδιαίτερα των Κούρδων. Αυτό προέκυψε από την αντίληψη ότι είχαν «περιθωριοποιηθεί και, ενδιαφέροντως, εγκαταλειφθεί [η έμφαση στο πρωτότυπο] από πολιτικούς ηγέτες» σε τοπικό επίπεδο. Ιδιαίτερη «αντιπάθεια» επιφυλάχθηκε για την κυβέρνηση του πρωθυπουργού Νούρι Μαλίκι, 2006 - 2014. Θεωρήθηκε ευρέως από τους Σουνίτες ερωτηθέντες ότι ακολουθούσε «σεχταριστικές» πολιτικές που προκαλούσαν «πολιτική περιθωριοποίηση και στέρηση δικαιωμάτων» των μη Σιιτών και, ως εκ τούτου, «υπέρ μιας συγκεκριμένης αίρεσης». Επιπλέον, ο Μαλίκι «θεωρούνταν από ορισμένους ότι εξυπηρετούσε τα συμφέροντα της Τεχεράνης».
«Πολλοί ερωτηθέντες κατηγόρησαν την προηγούμενη κυβέρνηση Μαλίκι για τα θρησκευτικά προβλήματα που υπήρχαν στο Ιράκ, καθώς και για την άνοδο του [ISIS]», κατέληξε η ανάλυση του κοινού-στόχου. Άλλοι «συζήτησαν την πεποίθηση ότι μια σιιτική κυβέρνηση στη Βαγδάτη, η οποία ελέγχεται από το Ιράν, προσπαθούσε να περιθωριοποιήσει και να «εξολοθρεύσει» τους Σουνίτες στο Ιράκ». Οι βρετανικές μυστικές υπηρεσίες υποστήριξαν ότι τα «αντιληπτά και πραγματικά» παράπονα για την κυριαρχία του Μαλίκι ήταν «πιο διαχειρίσιμα» από άλλα, ώστε να πείσουν τους ερωτηθέντες να αποδεχτούν τις καθιερωμένες εδαφικές μονάδες της Βαγδάτης και την κεντρική κυβέρνηση.
Ωστόσο, αυτό εξαρτιόταν εξ ολοκλήρου από την κυβέρνηση του Χάιντερ Αμπάντι με φιλοσουνιτική προκατάληψη, εις βάρος του πολύ μεγαλύτερου σιιτικού πληθυσμού του Ιράκ. Αφού υπηρέτησε μόνο μία θητεία, τον διαδέχθηκε μια σειρά από σταθερά σιίτες ηγέτες. Φέτος τον Ιανουάριο, ο Μαλίκι διορίστηκε από το «πλαίσιο συντονισμού» του Ιράκ για να γίνει ξανά πρωθυπουργός. Η κίνηση αυτή προκάλεσε οργή μεταξύ των τοπικών Σουνιτών και άμεσες, δυσοίωνες απειλές από την Ουάσινγκτον. Ο Μαλίκι καταδίκασε απερίφραστα την «κατάφωρη αμερικανική παρέμβαση στις εσωτερικές υποθέσεις του Ιράκ».
Με τον μελλοντικό πρωθυπουργό να αρνείται να υποχωρήσει, ο Λευκός Οίκος υποσχέθηκε να επιβάλει κυρώσεις στη Βαγδάτη εάν επιτραπεί στον Μαλίκι να αναλάβει τα καθήκοντά του. Αυτά ήταν αναμφίβολα ευπρόσδεκτα νέα για τους Κούρδους που εντοπίστηκαν από τις βρετανικές μυστικές υπηρεσίες, οι οποίοι σίγουρα φοβόντουσαν μια αναζωπύρωση της υποτιθέμενης ιρανικής επιρροής στη χώρα και των διακρίσεων εις βάρος των μη Σιιτών, είτε «πραγματικών» είτε όχι. Φυσικά, το ίδιο κοινό-στόχος πιστεύει ότι τα σύνορα του Ιράκ «πρέπει να αλλάξουν» και διαμένουν σε περιοχές που ορισμένοι Κούρδοι επιθυμούν να ενσωματωθούν στην επικράτειά τους μέσω βίας, οι οποίες συνορεύουν με το Ιράν.
«Αμφισβητούμενα Ζητήματα»
Δεν θα ήταν έκπληξη αν αυτό το συγκεκριμένο κουρδικό κοινό-στόχος είχε επιλεγεί για να εισβάλει στην Ισλαμική Δημοκρατία σήμερα. Το ίδιο δημογραφικό στοιχείο βρισκόταν για χρόνια στο στόχαστρο περίτεχνων ψυχολόγων εμπνευσμένων από την ανάλυση του Δικτύου Σταθεροποίησης, το οποίο διαχειρίζεται η InCoStrat. Ο βρετανικός και αμερικανικός κυβερνητικός εργολάβος, στελεχωμένος από βετεράνους του στρατού και των μυστικών υπηρεσιών, δημιούργησαν έναν παράνομο «στρατό» «υποστηρικτών» στο Ιράκ, για να διεξάγουν μια «εξέγερση περιεχομένου» υπονομεύοντας την ελκυστικότητα του ISIS. Ιρακινοί, συμπεριλαμβανομένων των Κούρδων, «με ισχυρή κατανόηση των πολιτισμικών πλαισίων» στρατολογήθηκαν για να επιβλέπουν τον «σχεδιασμό προϊόντων».
«Η ανάπτυξη ενός δικτύου τοπικών εταίρων είναι θεμελιώδης», δήλωσε η InCoStrat σε διαρρεύσαντα αρχεία που σχετίζονται με το έργο. Η εκμετάλλευση των Ιρακινών ως «ανταρτών περιεχομένου» έκρυψε επίσης εύκολα τη συμμετοχή της Βρετανίας στη συνενοχή, η οποία θεωρήθηκε ύψιστης σημασίας. Η InCoStrat επιδίωξε να δημιουργήσει έναν «θάλαμο ηχούς» και μια «δίβη επικοινωνίας», στην οποία φαινομενικά ανεξάρτητες τοπικές ΜΚΟ, πλατφόρμες κοινωνικής δικτύωσης, «τοπικά κανάλια επικοινωνίας» και influencers έστελναν μηνύματα εγκεκριμένα από την MI6. Ένα ειδικό «γραφείο ειδήσεων» θα παρήγαγε «υλικό υψηλής ζήτησης» για διάδοση σε όλο το Ιράκ, τη Δυτική Ασία και πέρα από αυτό.
Το InCoStrat αξιοποίησε «υφιστάμενα δίκτυα» σε εθνικό επίπεδο για το έργο, εκπαιδεύοντας τους ντόπιους στην «υπεράσπιση», τη χρήση των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, τη δημοσιογραφία, την κυβερνοασφάλεια και την «παραγωγή περιεχομένου». Εκτός από τις «αφηγήσεις» που δημιουργήθηκαν από τους «αντάρτες περιεχομένου» της εταιρείας που κυριαρχούν στα ειδησεογραφικά πρακτορεία στο εσωτερικό και στο εξωτερικό, το InCoStrat επιδίωξε να ενθαρρύνει τον «παραγωγικό, ενδοθρησκευτικό διάλογο» μεταξύ διαφορετικών κοινών-στόχων. Δημιουργώντας έναν χώρο για τους Ιρακινούς όλων των καταβολών να «εκφράζουν τις απόψεις και τις απογοητεύσεις τους γύρω από αμφιλεγόμενα ζητήματα και ιστορικά παράπονα», υπήρχε η ελπίδα ότι θα «συμμετείχαν ενεργά στην επίλυση» αυτών των παραπόνων.
Το «κοινό-στόχος» του InCoStrat
Αξιοσημείωτα, μεταξύ αυτών των στόχων ήταν Κούρδοι που «δεν πιστεύουν απαραίτητα στην ιρακινή κυβέρνηση και είναι πιο πιθανό να ευνοήσουν ένα αυτόνομο Κουρδιστάν». Δεν υπάρχει καμία ένδειξη ότι ο μυστικός «στρατός» Ιρακινών προπαγανδιστών του InCoStrat, ή η συνοδευτική υποδομή του, διαλύθηκε ποτέ. Απομένει να αναρωτηθούμε αν η χορωδία της σουνιτικής οργής που ξέσπασε με την υποψηφιότητα του Μαλίκι ως πρωθυπουργού επηρεάστηκε κρυφά από τη Βρετανία ή ενισχύθηκε.
Ομοίως, δεν θα ήταν έκπληξη αν ο ψυχολογικός πολεμικός μηχανισμός του InCoStrat έχει αξιοποιηθεί για να συσπειρώσει στόχους πίσω από την αποστολή της εισβολής στο Ιράν. Ανεξάρτητα από αυτό, το σκηνικό έχει πλέον τεθεί επίσημα για να «συμμετάσχουν ενεργά οι Ιρακινοί Κούρδοι στην επίλυση» των «ιστορικών τους παραπόνων» - δηλαδή, στη δημιουργία μιας «ανεξάρτητης πατρίδας» από ιρακινό και ιρανικό έδαφος. Όπως διαπίστωσε το Δίκτυο Σταθεροποίησης, η αίσθηση ότι οι Κούρδοι έχουν το «δικαίωμα να απορρίπτουν» τα καθιερωμένα σύνορα είναι διάχυτη. Σε τέτοιο βαθμό που η συνεπής, καταστροφική αγγλοαμερικανική προδοσία μπορεί για άλλη μια φορά να παραβλεφθεί επικίνδυνα.
