Η κατάσταση στη Γαλλία αποδεικνύει ένα πράγμα.
Η αφομοίωση είναι ένας απόλυτος μύθος. Δεν έχει σημασία αν οι ξένοι γεννιούνται στις χώρες μας. Δεν έχει σημασία αν ανήκουν στη 2η, την 3η κ.ο.κ. γενιά.
Δεν ανήκουν εδώ.
Η επαναμετανάστευση είναι η λογική λύση!
Τα βίαια επεισόδια των τελευταίων ημερών κοντά σε λύκεια, στα γαλλικά εδάφη, δεν είναι ασήμαντα. Αιρετοί της άκρας αριστεράς τα υποστηρίζουν και τα δικαιολογούν. Πρέπει να δούμε τι ακριβώς είναι: μια γενική πρόβα, μια προεπισκόπηση σε μικρή κλίμακα του χάους που ετοιμάζουν ο Μελανσόν και το LFI για τη Γαλλία.
Ο Μελανσόν γνωρίζει την ιστορία. Ξέρει ότι κάθε επανάσταση χρειάζεται υποκινητές, «χρήσιμους ηλίθιους» και ταραχοποιούς για να επιβάλει το καθεστώς τρόμου στη χώρα, μέχρι την τελική επικράτηση.
Ο Ροβεσπιέρος είχε τους «γυμνούς» (sans-culottes), ο Λένιν την Κόκκινη Φρουρά. Ο Μελανσόν έχει τις συμμορίες των ταραχοποιών. Οι εποχές αλλάζουν, αλλά η μέθοδος παραμένει ίδια.
Η Γαλλία δεν έχει πει ακόμα την τελευταία της λέξη.
Βίντεο που κυκλοφορεί στο διαδίκτυο δείχνει μια εκπαιδευτικό έξω από γαλλικό σχολείο να προσπαθεί να εμποδίσει νεαρούς από το να προκαλέσουν φθορές στον χώρο. Αντί να αποχωρήσει, η ομάδα στρέφεται εναντίον της, σπρώχνοντάς την και επιτιθέμενη σε αυτήν, ενώ άλλοι καταγράφουν το περιστατικό σε βίντεο. Το υλικό επιβεβαιώνει αναφορές για στοχοποίηση του προσωπικού κατά τη διάρκεια αποκλεισμών που έχουν εξαπλωθεί σε όλη τη χώρα.
Σε σχολεία της Νάντης, της Μασσαλίας και άλλων πόλεων έχουν ξεσπάσει πυρκαγιές σε εισόδους και κάδους απορριμμάτων, με τουλάχιστον ένα κτίριο να έχει υποστεί ζημιές τέτοιας έκτασης που αναγκάστηκε να κλείσει για εβδομάδες. Εκπαιδευτικοί και διευθυντές έχουν δεχθεί ρίψεις βενζίνης, πυροτεχνήματα και ξυλοδαρμούς στην προσπάθειά τους να προστατεύσουν τις σχολικές εγκαταστάσεις. Στοιχεία του Υπουργείου Εσωτερικών κάνουν λόγο για σχεδόν 2.000 συλλήψεις μέσα σε μία μόνο ημέρα, καθώς και για εκατοντάδες αστυνομικούς και δεκάδες μέλη του εκπαιδευτικού προσωπικού που τραυματίστηκαν. Οι μαθητικές ενώσεις αποδίδουν την κατάσταση στις ελλείψεις εκπαιδευτικών και στις κτιριακές υποδομές που καταρρέουν, ωστόσο οι εικόνες δείχνουν οργανωμένες ομάδες να μετατρέπουν τις διαδηλώσεις σε βία στους δρόμους.
Ο Πρόεδρος Μακρόν δεν έχει προβεί σε καμία σαφή δημόσια δήλωση σχετικά με τις επιθέσεις ή τους εμπρησμούς. Η κυβέρνηση συγκάλεσε έκτακτη σύσκεψη και επέρριψε την ευθύνη για την έναρξη του κύματος αναταραχών σε οργανωμένες ομάδες της άκρας αριστεράς, αλλά το μοτίβο των επιθέσεων κατά του προσωπικού συνεχίζεται. Αξιωματούχοι προειδοποιούν πλέον ότι τα σχολεία ενδέχεται να περάσουν σε καθεστώς τηλεκπαίδευσης για τη διασφάλιση της ασφάλειας των εκπαιδευτικών. Οι γονείς που παρακολουθούν τα πλάνα διαπιστώνουν ένα θεμελιώδες πρόβλημα τήρησης της τάξης, το οποίο οι αρμόδιες αρχές δεν έχουν καταφέρει να ανακόψουν.
Το παραδοσιακό κίτρινο περίπτερο αποτελεί ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα και νοσταλγικά σύμβολα του ελληνικού αστικού τοπίου, το οποίο μεσουράνησε κυρίως τις δεκαετίες του 1950, 1960 και 1970.
Ιστορική Αναδρομή & Χαρακτηριστικά
• Η Προέλευση: Οι ρίζες του ελληνικού περιπτέρου εντοπίζονται στο Ναύπλιο (1828) και αργότερα στην Αθήνα (1911, οδός Πανεπιστημίου) ως μικρά καπνοπωλεία. Μετά τους Βαλκανικούς Πολέμους και τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο, το κράτος παραχωρούσε τις άδειες εκμετάλλευσης αποκλειστικά σε τραυματίες και αναπήρους πολέμου ή πολύτεκνους ως μέτρο κοινωνικής πρόνοιας.
• Η Αρχιτεκτονική του «Κίτρινου» Περιπτέρου: Κατασκευασμένο αρχικά από ξύλο (συνήθως πεύκο), βαφόταν σε χαρακτηριστικό έντονο κίτρινο ή ώχρα χρώμα. Είχε τετράγωνη δομή (περίπου 1,3 x 1,5 μέτρα), διέθετε ξύλινα ανοιγόμενα ρολά-παράθυρα περιμετρικά, ενώ στην οροφή του υπήρχε συχνά μια χαρακτηριστική τέντα.
• Το Κέντρο της Γειτονιάς: Την εποχή εκείνη, το περίπτερο ήταν ο «καθρέφτης» της κοινωνίας. Εκτός από τσιγάρα, εφημερίδες, περιοδικά και καραμέλες, φιλοξενούσε το περίφημο μαύρο τηλέφωνο με τον μετρητή (και αργότερα τα κόκκινα τηλέφωνα). Καθώς τα περισσότερα σπίτια δεν διέθεταν σταθερή γραμμή, το περίπτερο ήταν το μοναδικό σημείο επικοινωνίας και το απόλυτο κοινωνικό σημείο συνάντησης
Δεν πρόκειται για τυπογραφικό λάθος. Ενενήντα έξι τοις εκατό.
Ο μηνιαίος αριθμός θεωρήσεων εισόδου (βίζες) και εισδοχής προσφύγων από 45 χώρες με μουσουλμανική πλειοψηφία κατέρρευσε: από 21.096 τον Δεκέμβριο του 2024 σε μόλις 808 τον Φεβρουάριο του 2026. Οι βίζες για μετανάστες μειώθηκαν κατά 95%. Η επανεγκατάσταση προσφύγων από αυτές τις χώρες μειώθηκε από 5.157 σε ΜΗΔΕΝ.
Ο αριθμός των Αφγανών μειώθηκε κατά 99,8% — από 5.563 σε 9 άτομα. Για το Πακιστάν, η μείωση ανήλθε στο 97,9%.
Επί χρόνια, η κυβέρνηση Μπάιντεν πλημμύριζε τη χώρα με πρόσφυγες χωρίς ουσιαστικό έλεγχο, ενώ οι Αμερικανοί πλήρωναν το τίμημα. Ο Τραμπ έκανε προεκλογική εκστρατεία υποσχόμενος την επαναφορά μιας ισχυρότερης και πιο έξυπνης απαγόρευσης εισόδου — και το έπραξε.
Αυτό δεν ήταν τυχαίο. Ήταν πολιτική επιλογή: αναστολή της προβληματικής διαδικασίας εισδοχής προσφύγων, αποκατάσταση του ουσιαστικού ελέγχου των εισερχομένων, τερματισμός της απάτης της «λοταρίας ποικιλομορφίας» (diversity lottery) και προτεραιότητα στην Αμερική.
Η ομάδα άμεσης αντίδρασης του Λευκού Οίκου ΚΑΥΧΙΕΤΑΙ γι' αυτό — διότι είναι αυτό που ψήφισε ο αμερικανικός λαός. Εθνική ασφάλεια. Δημόσια ασφάλεια. Κοινωνική ενσωμάτωση. Προστασία των χρημάτων των φορολογουμένων.
Η Ευρώπη μαθαίνει με τον δύσκολο τρόπο τι συμβαίνει όταν εισάγεις εκατομμύρια ανθρώπους που αρνούνται να ενσωματωθούν. Σουηδία, Γερμανία, Γαλλία — πλέον πληρώνουν τους μετανάστες για να ΦΥΓΟΥΝ.
Η Αμερική επέλεξε έναν διαφορετικό δρόμο.
Το 96% δεν είναι σκληρότητα. Το 96% είναι κοινή λογική.
Η τρέχουσα κυβέρνηση δεν μας ενέπλεξε σε αυτόν τον πόλεμο, αλλά έλαβε τη σωστή απόφαση να τερματίσει επίσημα σήμερα την Επιχείρηση Inherent Resolve στο Ιράκ. Μετά από δώδεκα χρόνια, το Ιράκ οφείλει να αναλάβει την ευθύνη για τη δική του ασφάλεια. Τα αμερικανικά στρατεύματα έφεραν εις πέρας την αποστολή που τους ανατέθηκε. Πολέμησαν το ISIS, άντεξαν επανειλημμένες αναπτύξεις και κατέβαλαν ένα τίμημα που οι οικογένειές τους κατανοούν πολύ καλύτερα απ’ ό,τι θα κατανοήσουν ποτέ οι περισσότεροι στην Ουάσιγκτον. Η προσφορά τους αξίζει τον σεβασμό μας και η θυσία τους επιβάλλει υποχρεώσεις σε εκείνους που αποφασίζουν πού και πότε θα πολεμήσουμε.
Η αποχώρηση των δυνάμεων και του εξοπλισμού του συνασπισμού από την Αεροπορική Βάση του Ερμπίλ ολοκληρώνει αυτή την πολεμική αποστολή. Αυτό δεν εξαλείφει κάθε απειλή στο Ιράκ. Υπολείμματα του ISIS παραμένουν, και πολιτοφυλακές που πρόσκεινται στο Ιράν συνεχίζουν να υπονομεύουν την ιρακινή κυριαρχία. Η ιρακινή κυβέρνηση οφείλει να αντιμετωπίσει αυτές τις απειλές αντί να εξαρτάται επ’ αόριστον από τους Αμερικανούς για την ανάληψη του ρίσκου.
Οποιαδήποτε συνεχιζόμενη αμερικανική υποστήριξη σε θέματα εκπαίδευσης ή πληροφοριών πρέπει να έχει συγκεκριμένο σκοπό, να εξυπηρετεί τα αμερικανικά συμφέροντα και να κινείται εντός σαφών ορίων. Δεν πρέπει να ανακοινώνουμε τον τερματισμό μιας πολεμικής αποστολής, μόνο και μόνο για να επιτρέψουμε σε διευρυνόμενες δεσμεύσεις παροχής συμβουλών να μας παρασύρουν ξανά σε αυτήν.
Η Ουάσιγκτον έχει αντιμετωπίσει πολύ συχνά τον κίνδυνο της αποχώρησης ως επαρκή δικαιολογία για την παραμονή, χωρίς να συνυπολογίζει επαρκώς το κόστος της παραμονής ή να εξηγεί τι θα επέτρεπε τελικά την αποχώρηση. Αυτός ο συλλογισμός μπορεί να κρατήσει τα στρατεύματα δεσμευμένα για άλλη μια δεκαετία.
Ο τερματισμός αυτής της αποστολής είναι η σωστή απόφαση. Τώρα οφείλουμε να επιδείξουμε την πειθαρχία ώστε να απαιτήσουμε από το Ιράκ να αναλάβει τις ευθύνες του και να διασφαλίσουμε ότι οποιαδήποτε μελλοντική δέσμευση αμερικανικών δυνάμεων θα συνοδεύεται από συγκεκριμένο στόχο και σαφή τελική κατάσταση.
Πέντε άνδρες που συνελήφθησαν κοντά στη βάση της RAF στο Fairford, ως ύποπτοι για αδικήματα σχετικά με εκρηκτικά και για προετοιμασία τρομοκρατικής ενέργειας στις 27 Σεπτεμβρίου 2026, αφέθηκαν ελεύθεροι με περιοριστικούς όρους (υπό αστυνομική εγγύηση) στις 28 Σεπτεμβρίου 2026.
Παραμένουν υπό έρευνα και δεν τους έχουν απαγγελθεί κατηγορίες.
Ο Danny Tommo συνελήφθη στις 23 Σεπτεμβρίου 2026 και του απαγγέλθηκαν κατηγορίες την επόμενη μέρα.
Παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο του Basingstoke στις 25 Σεπτεμβρίου 2026, όπου απορρίφθηκε το αίτημά του για αποφυλάκιση με εγγύηση και διατάχθηκε η προφυλάκισή του.
Ας το συνειδητοποιήσουμε αυτό: Πέντε άνδρες που συνελήφθησαν κοντά σε μία από τις πιο ευαίσθητες αεροπορικές βάσεις της Βρετανίας, ως ύποπτοι για αδικήματα σχετικά με εκρηκτικά και για προετοιμασία τρομοκρατικής ενέργειας, αφέθηκαν ελεύθεροι με περιοριστικούς όρους μέσα σε 24 ώρες.
Ένας άνδρας δεν έλαβε άδεια αποφυλάκισης με εγγύηση και παρέμεινε στη φυλακή.
Όταν ύποπτοι για τρομοκρατία μπορούν να αφεθούν ελεύθεροι, ενώ ένας πολιτικός ακτιβιστής που αντιμετωπίζει κατηγορίες μη σχετικές με την τρομοκρατία προφυλακίζεται, είναι αναπόφευκτο ο κόσμος να αναρωτιέται αν το δικαστικό σύστημα εφαρμόζει τις αρχές του με συνέπεια. Αυτά τα ερωτήματα αξίζουν ουσιαστικές απαντήσεις – όχι ειρωνεία, απαξίωση ή κηρύγματα.
