ΕΝΣΩΜΑΤΩΣΗ ΣΤΗΝ ΠΡΑΞΗ

 

Ένα περιστατικό που περιελάμβανε αρκετές συλλήψεις σημειώθηκε κατά τη διάρκεια μιας αριστερής διαδήλωσης στο περιθώριο της Ημέρας της Οδού Christopher (CSD) στο Βερολίνο. Η αστυνομία ανέφερε στην πλατφόρμα X ότι, παρά τις αρκετές συζητήσεις με τους διοργανωτές, «φωνάχτηκαν επανειλημμένα απαγορευμένα συνθήματα» κατά τη διάρκεια της πορείας στις περιοχές Gesundbrunnen και Wedding. Ένας εκπρόσωπος ανέφερε συγκεκριμένα το σύνθημα «Από το ποτάμι μέχρι τη θάλασσα, η Παλαιστίνη θα είναι ελεύθερη». Σύμφωνα με την αστυνομία, εκατοντάδες φιλοπαλαιστίνιοι διαδηλωτές ήταν παρόντες, ιδιαίτερα στην πρώτη γραμμή της πορείας.

Η πορεία έφτασε στη Leopoldplatz και, σύμφωνα με την αστυνομία, τερματίστηκε από τους διοργανωτές λίγο πριν φτάσει στον τελικό της προορισμό. Εκεί, οι αστυνομικοί συνέλαβαν έναν πρώην συμμετέχοντα. Φέρεται να προσπάθησε να χτυπήσει αστυνομικούς με κοντάρι σημαίας κατά τη διάρκεια της πορείας.

Συνολικά, η αστυνομία συνέλαβε εννέα άτομα σε σχέση με την πορεία. Κίνησε ποινικές διαδικασίες για αδικήματα, όπως βίαια εγκλήματα και προπαγάνδα.

Σύμφωνα με τον εκπρόσωπο, περίπου 7.000 άτομα συμμετείχαν στη διαδήλωση. Με τίτλο «Διεθνιστική Κουίρ Υπερηφάνεια», είχε ως στόχο να διαμαρτυρηθεί για τον καπιταλισμό και την αποικιοκρατία.

Δυστυχώς, δεν χρειάστηκε να περιμένουν πολύ για να φτάσει ο Συνταγματάρχης Σάντερς.

Τουλάχιστον ένα άτομο έχασε τη ζωή του και 16 άτομα τραυματίστηκαν, «μερικοί σοβαρά», ανέφερε η αστυνομία, αφού ένα όχημα έπεσε πάνω σε πλήθος κοντά στην ετήσια εκδήλωση Pride του Βερολίνου, Christopher Street Day (CSD), το βράδυ του Σαββάτου.

«Πιστεύουμε ότι ένα όχημα εισήλθε στο πάρκο Tiergarten και χτύπησε πολλά άτομα», ανέφερε η αστυνομία στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Ο εκπρόσωπος της αστυνομίας Florian Nath δήλωσε ότι έχει ταυτοποιηθεί ένας ύποπτος, ο οποίος ήταν γνωστός στην αστυνομία και «πιστεύεται ότι σχετίζεται με την ισλαμιστική σκηνή στο Βερολίνο».

Σε μεταγενέστερη ανακοίνωση, η αστυνομία κατονόμασε τον 21χρονο Abdul B. ως τον άνδρα που αναζητούν, περιγράφοντάς τον ως λεπτό σωματότυπο, ύψους περίπου 1,9 μέτρων, με μαύρα μαλλιά. Φορούσε μαύρο φούτερ με κουκούλα και λευκό παντελόνι.

Η αστυνομία δήλωσε ότι ο ύποπτος θα μπορούσε να είναι «ένοπλος και επικίνδυνος» και δεν πρέπει να τον πλησιάσουν.

Δεν ήταν σαφές εάν υπήρχαν άλλοι δράστες. Δεν έχουν γίνει ακόμη συλλήψεις.

Είπαν  ότι μια γυναίκα πέθανε επί τόπου, χωρίς να δωθούν περισσότερες λεπτομέρειες.

Τρεις από τους 16 τραυματίες είχαν υποστεί «απειλητικά για τη ζωή τους τραύματα», 

Η πυροσβεστική υπηρεσία της πόλης ανέφερε ότι οκτώ άτομα τραυματίστηκαν σοβαρά, εκ των οποίων οι πέντε υπέστησαν ελαφρά τραύματα.

Αυτά συμβαίνουν όταν 11 βότανα και μπαχαρικά συναντούν 72 παρθένες. Μιλάμε για τις κότες που γύρισαν σπίτι για να κουρνιάσουν.

Το λυπηρό είναι ότι αυτό δεν είναι τίποτα σε σύγκριση με αυτό που θα περίμενε αυτούς τους ανόητους αν πραγματοποιούσαν την επιθυμία τους να επισκεφθούν τη Γάζα.

Και με τους ανόητους, εννοώ πραγματικά ανόητους

πηγή 

ΟΙ ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΟΙ ΝΟΜΙΖΑΝ ΟΤΙ ΜΠΟΡΟΥΣΑΝ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΟΥΝ ΤΗ ΒΡΕΤΑΝΙΑ – ΕΚΑΝΑΝ ΛΑΘΟΣ!

 

Το Μάντσεστερ μόλις έγινε το σημείο μηδέν για την αφύπνιση της Βρετανίας – χιλιάδες εξαγριωμένοι πατριώτες κατέκλυσαν τους δρόμους σε μια τεράστια πορεία μετανάστευσης, κουνώντας τις σημαίες του Union Jack και φωνάζοντας για μαζικές απελάσεις, καθώς οι εντάσεις κλιμακώθηκαν σε βίαιες συγκρούσεις!

Η πορεία διογκώθηκε ραγδαία – οι πατριώτες απαιτούσαν τον τερματισμό των ανοιχτών συνόρων και την επιστροφή της βρετανικής κυριαρχίας. Αλλά οι αντιδιαδηλωτές μετανάστες τους αντιμετώπισαν επιθετικά, πυροδοτώντας σφοδρές μάχες στους δρόμους. Το βίντεο δείχνει έναν μετανάστη να ορμάει στους διαδηλωτές – μόνο και μόνο για να κατακλυστεί γρήγορα και να συλληφθεί από το πλήθος καθώς η αστυνομία έσπευσε να επέμβει.

Οι αστυνομικοί κατηγορήθηκαν για προκατάληψη – προστατεύοντας τους ταραχοποιούς ενώ απωθούσαν τους πατριώτες, τροφοδοτώντας περαιτέρω τη δυσπιστία και την οργή. Η αναταραχή είναι η πιο έντονη δημόσια αναταραχή που έχει δει η Αγγλία εδώ και χρόνια – πυρκαγιές, μπουκάλια, συγκρούσεις ασπίδων και ένα έθνος που έχει βαρεθεί να αντικαθίσταται στην ίδια του την πατρίδα.

Δεν πρόκειται για τυχαία βία - είναι το σημείο καμπής. Οι Βρετανοί έχουν βαρεθεί τις χαλαρές πολιτικές, την αστυνόμευση δύο επιπέδων και τους πολιτικούς που τους ξεπούλησαν. Το μήνυμα είναι ηχηρό και σαφές: Η Βρετανία ανήκει στους Βρετανούς - και η ζήτηση για μετανάστευση αυξάνεται ασταμάτητα.

Η ΒΡΕΤΑΝΙΑ ΣΕ ΚΑΘΕΣΤΩΣ "ΑΝΑΡΧΟΤΥΡΑΝΝΙΑΣ"

 

Ακολουθούν τέσσερα πράγματα που συνέβησαν στο Ηνωμένο Βασίλειο τις τελευταίες τρεις εβδομάδες.

Πρώτον, ένας μετανάστης από το Σουδάν βιντεοσκοπήθηκε να προσπαθεί να αποκεφαλίσει έναν άλλο άνδρα στους δρόμους του Μπέλφαστ, στη Βόρεια Ιρλανδία.

Δεύτερον, το κοινό παρακολούθησε το τρομακτικό βίντεο της δολοφονίας του Χένρι Νόβακ και έμαθε ότι οι αστυνομικοί φάνηκαν να ασχολούνται περισσότερο με τη διερεύνηση (ψευδών) ισχυρισμών περί ρατσισμού που είχαν γίνει εναντίον του Χένρι παρά με την προσπάθεια να σώσουν τη ζωή του.

Τρίτον, εκατομμύρια παρακολούθησαν βίντεο από μια βίαιη αντιπαράθεση στο αεροδρόμιο του Μάντσεστερ και στη συνέχεια έμαθαν ότι, μετά από δύο δίκες, οι μουσουλμάνοι άνδρες που επιτέθηκαν εμφανώς σε έναν αστυνομικό δεν θα αντιμετώπιζαν περαιτέρω δίωξη.

Και τέταρτον, επτά Αφγανοί υπήκοοι, πέντε εκ των οποίων είχαν φτάσει παράνομα στη Βρετανία με μικρά σκάφη, έχουν κατηγορηθεί για σαράντα σεξουαλικά αδικήματα κατά παιδιών.

Τι κοινό έχουν και οι τέσσερις αυτές ιστορίες;

Θα σας έλεγα ότι όλες συμβολίζουν το πώς το Ηνωμένο Βασίλειο έχει πλέον εισέλθει σε μια νέα κατάσταση «αναρχοτυραννίας». Ο όρος επινοήθηκε για πρώτη φορά από τον Αμερικανό συντηρητικό συγγραφέα Samuel Francis, ο οποίος, γράφοντας το 1994, επεσήμανε την άνοδο αυτού που ονόμασε «μια εντελώς νέα μορφή διακυβέρνησης».

Το επιχείρημά του ήταν απλό, βαθυστόχαστο και πρωτοποριακό για την εποχή του.

Ένα υγιές έθνος-κράτος, επεσήμανε, εκτελεί μια χούφτα βασικές λειτουργίες.

Ελέγχει τα σύνορα, επιβάλλει το κράτος δικαίου, προστατεύει τον λαό του από τη βία και την αναταραχή και διασφαλίζει ότι οι εγκληματίες που παραβιάζουν τον νόμο τιμωρούνται.

Αλλά ένα έθνος-κράτος που υποκύπτει στην αναρχοτυραννία κάνει ακριβώς το αντίθετο.

Αδυνατεί ή και δεν θέλει να εκτελέσει τα πιο βασικά του καθήκοντα - τον έλεγχο των συνόρων, την αντιμετώπιση του μικροεγκλήματος, τη διατήρηση της ασφάλειας των ανθρώπων και ούτω καθεξής - ενώ ταυτόχρονα γίνεται πιο παρεμβατικό, πιο γραφειοκρατικό και πιο καταπιεστικό απέναντι στους δικούς του νομοταγείς πολίτες.

Το κράτος, με άλλα λόγια, αναγκάζει τον λαό του να ζει ταυτόχρονα με την αναρχία και την τυραννία. Ωθεί την κοινωνία στα άκρα, ενώ παράλληλα καταπνίγει την ελευθερία του λαού του.

Τώρα κοιτάξτε γύρω από το Ηνωμένο Βασίλειο σήμερα. Δεν σας φαίνεται και δεν σας φαίνεται ότι έχουμε εισέλθει σε μια αναρχοτυραννία;

Από μια άποψη, το κράτος όχι μόνο αποτυγχάνει να ελέγξει τα σύνορα και να σταματήσει την παράνομη μετανάστευση, αλλά τώρα την ενθαρρύνει ανοιχτά, προσφέροντας κίνητρα σε άτομα που θέλουν να παραβιάσουν τους νόμους μας.

Δυσκολεύεται να απελάσει αλλοδαπούς παραβάτες. Αποτυγχάνει να σταματήσει μια αύξηση κλοπών από καταστήματα, μικροεγκλημάτων και σεξουαλικής βίας.

Δεν μπορεί καν να εξαλείψει κραυγαλέα στοιχεία εγκληματικότητας στους κεντρικούς δρόμους μας, με τα καταστήματα ατμίσματος και τα Τούρκικα κουρεία -από τα οποία περνούν οι πολίτες κάθε μέρα- να αποτελούν ένα κραυγαλέο σύμβολο της αποτυχίας του κράτους να καταπολεμήσει το έγκλημα και να αποκαταστήσει την έννομη τάξη.

Αρνείται να διασφαλίσει ότι οι εγκληματίες θα εκτίσουν τις ποινές τους, αφήνοντας πολλούς από αυτούς να αποφυλακιστούν πρόωρα. Δεν έχει καν καταφέρει να κατασκευάσει αρκετές φυλακές για να διασφαλίσει ότι οι εγκληματίες μπορούν να τιμωρηθούν.

Ωστόσο, είναι αξιοσημείωτο ότι, ενώ το κράτος του Ηνωμένου Βασιλείου δεν μπορεί πλέον να εκπληρώσει τα βασικά του καθήκοντα, φαίνεται αμείλικτα αποτελεσματικό όσον αφορά τη ρύθμιση, την παρακολούθηση, τη φορολόγηση, την αδειοδότηση, τον περιορισμό, τη λογοκρισία και την αστυνόμευση της συμπεριφοράς και του λόγου του ίδιου του λαού του. Ενώ δεν καταφέρνει να σταματήσει τις διαρρήξεις, τις κλοπές από καταστήματα και τις συμμορίες με μαχαίρια που κάνουν τη ζωή της αξιοπρεπούς πλειοψηφίας δυστυχισμένη, το κράτος καταφέρνει να αφιερώνει σημαντικούς πόρους στην καταπίεση του ίδιου του του λαού.

Παρακολουθώντας και αστυνομεύοντας τις αναρτήσεις τους στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Συλλαμβάνοντας περισσότερους από τριάντα ανθρώπους κάθε μέρα λόγω αυτών που κοινοποιούν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ακόμη και φυλακίζοντάς τους.

Επιβάλλοντας «περιστατικά μίσους που δεν σχετίζονται με εγκλήματα» για να προσπαθήσει να ελέγξει τι λένε και τι σκέφτονται.

Επιταχύνοντας την «ψηφιακή ταυτοποίηση» και τον Νόμο για την Ασφάλεια στο Διαδίκτυο για να παραδώσει στο κράτος ακόμη μεγαλύτερο έλεγχο στους πολίτες του.

Χρησιμοποιώντας τον Νόμο περί Αστυνομίας, Εγκλήματος, Ποινών και Δικαστηρίων του 2022 για να περιορίσει το δικαίωμα των ανθρώπων να διαμαρτύρονται, τον Νόμο περί Εξουσιών Έρευνας του 2016 για να τους θέσει υπό μεγαλύτερη επιτήρηση και τον Νόμο περί Επικοινωνιών για να περιορίσει περαιτέρω τη νόμιμη διαφωνία.

Κατάργηση του αρχαίου δικαιώματός τους σε δίκη με ενόρκους επειδή το κράτος δεν καταφέρνει να διαχειριστεί το τεράστιο βάρος της εγκληματικότητας. Εισαγωγή ενός νέου ορισμού της «αντιμουσουλμανικής εχθρότητας» για τον περαιτέρω έλεγχο του τι μπορούν να πουν οι άνθρωποι για αμφιλεγόμενα ζητήματα, συμπεριλαμβανομένης της κραυγαλέας αποτυχίας του κράτους να αντιμετωπίσει τις συμμορίες που «προσπαθούν» και τον ισλαμισμό.

Ανέβασμα του φορολογικού βάρους στην εργατική πλειοψηφία στο υψηλότερο επίπεδο σε καιρό ειρήνης, ενώ ταυτόχρονα αποτυχία αποτροπής της αποστολής 28 δισεκατομμυρίων λιρών από τα ίδια χρήματα του βρετανικού λαού, μέσω απάτης και διαφθοράς, στο Ισλαμικό Κράτος και σε εχθρικά καθεστώτα.

Αρνητική μείωση του κόστους ζωής για τους φορολογούμενους πολίτες, ενώ ταυτόχρονα τους αναγκάζει να πληρώσουν δεκάδες δισεκατομμύρια λίρες για να υποστηρίξουν τους παράνομους μετανάστες και άλλα έθνη μέσω ξένης βοήθειας.

Αποτυχία παροχής στους πολίτες αξιοπρεπούς υγειονομικής περίθαλψης - όπως αντικατοπτρίζεται στο γεγονός ότι τώρα έχουμε γιατρούς που ειδικεύονται στη «φροντίδα διαδρόμου» - ενώ αναγκάζει τους ίδιους ανθρώπους να πληρώνουν 10,1 δισεκατομμύρια λίρες ετησίως σε πρόνοια για ξένους υπηκόους.

Ο απόλυτος ορισμός της αποτυχίας

Όχι μόνο στο Ηνωμένο Βασίλειο και την Ευρώπη, αλλά και στην Αυστραλία.

 

Ο 16χρονος Αυστραλός έφηβος Ντέκλαν κυνηγήθηκε από μια συμμορία νεαρών από το Σουδάν και στη συνέχεια μαχαιρώθηκε 56 φορές και έλαβε 66 τραύματα από αμβλύ αντικείμενο.

Ένας από τους δολοφόνους του Ντέκλαν αφέθηκε ελεύθερος επειδή κρίθηκε πολύ νέος για να αναλάβει την ευθύνη για τη δολοφονία.

Μόνο για να διαπράξει ένα ακόμη σχεδόν θανατηφόρο έγκλημα λίγα χρόνια αργότερα.

Το 2025, ο δολοφόνος συμμετείχε σε μια επιβαρυμένη εισβολή σε σπίτι στο Gladstone Park της Μελβούρνης, κατά την οποία ένας 60χρονος άνδρας μαχαιρώθηκε αμέτρητες φορές, πυροβολήθηκε στο χέρι και χτυπήθηκε επανειλημμένα με σφυρί.

Αυτά τα εισαγόμενα βάρβαρα εγκλήματα συμβαίνουν καθημερινά πλέον σε μέρη όπως η Μελβούρνη. Συχνά υπάρχουν πολλά φρικτά περιστατικά και τα περισσότερα διαπράττονται από αλλοδαπούς εγκληματίες που έχουν ήδη αποφυλακιστεί με εγγύηση.

Τι κοινό έχουν όλες αυτές οι χώρες όπου εγκλήματα όπως αυτό είναι ανεξέλεγκτα;

Οι κυβερνήσεις που έχουν τόσο κακή απόδοση που ΧΡΕΙΑΖΟΝΤΑΙ μετανάστες για περισσότερες ψήφους, και χρειάζεται να κρύβουν πολλές πληροφορίες από τον λαό - γιατί αν ο λαός γνώριζε πραγματικά την αλήθεια για το τι συμβαίνει, οποιοσδήποτε με λίγη υγιή κοινή λογική δεν θα τους ψήφιζε πλέον.

Είναι υπεύθυνοι για αυτήν την κρίση βίαιης εγκλήματικοτητας.

Αρχαίο Ιερό της Ιαπωνίας Πυρπολήθηκε . Υποψίες για Αντίποινα λόγω του Αποκλεισμού δημιουργίας Μουσουλμανικών Νεκροταφείων

 

Ένα ιερό Σίντο ηλικίας 1.200 ετών στην πόλη Ναμπάρι, στην επαρχία Μίε, βρίσκεται σε ερείπια μετά την ολοσχερή καταστροφή της κύριας αίθουσας από πυρκαγιά στις 27 Απριλίου. Το Ιερό Ουρουφουσίνε, το οποίο επέζησε από πολέμους, σεισμούς και τυφώνες για πάνω από μια χιλιετία, δεν άντεξε αυτό που οι ντόπιοι υποψιάζονται ως σκόπιμο εμπρησμό που συνδέεται με τη σταθερή στάση της Ιαπωνίας κατά των νέων μουσουλμανικών ταφών.

Η αστυνομία αντιμετωπίζει την πυρκαγιά ως ύποπτη. Ο αρχιερέας είχε καθαρίσει την ξύλινη κατασκευή εκείνο το πρωί χωρίς ηλεκτρικό ρεύμα ή γυμνή φλόγα. Οι πυροσβέστες μάχονταν με την πυρκαγιά για ώρες. Αυτό σηματοδοτεί το τελευταίο σε ένα ανησυχητικό κύμα πυρκαγιών σε ιερά και ναούς που σαρώνουν την Ιαπωνία από τον Ιανουάριο, με τουλάχιστον επτά σοβαρά περιστατικά να έχουν αναφερθεί.

Η Ιαπωνία έχει κάθε δικαίωμα να προστατεύσει τη γη και τον πολιτισμό της. Με περιορισμένο χώρο και παράδοση αποτέφρωσης 99%, οι αξιωματούχοι έχουν αντιδράσει στις απαιτήσεις για αφιερωμένα μουσουλμανικά νεκροταφεία. Αυτή η λογική άρνηση εισαγωγής ξένων ταφικών πρακτικών φαίνεται τώρα να έχει προκαλέσει αντίποινα από εκείνους που αρνούνται να αφομοιωθούν.

Η ομοιογένεια και ο σεβασμός της Ιαπωνίας για την κληρονομιά της την κατέστησαν ένα από τα ασφαλέστερα και καθαρότερα έθνη στη Γη. Η μαζική μετανάστευση από ασύμβατες περιοχές φέρνει το ίδιο χάος που παρατηρείται στην Ευρώπη: καμένες εκκλησίες, πολιτιστική διάβρωση και απαιτήσεις που παρακάμπτουν τους τοπικούς κανόνες. Τα ιερά που στέκονταν για αιώνες είναι τώρα στάχτη, ενώ οι αξιωματούχοι διστάζουν.

Αυτό δεν είναι «ποικιλομορφία». Είναι καταστροφή. Η Ιαπωνία πρέπει να ξυπνήσει, να σταματήσει την εισροή και να απελάσει όσους ανταποδίδουν τη φιλοξενία με φωτιά. Να διατηρήσει το έθνος πριν γίνει καπνός περισσότερη ιστορία.

Πηγές:

- Ρεπορτάζ του Right Angle News Network για το X (17 Μαΐου 2026)

- Πολλαπλές αναφορές που περιγράφουν λεπτομερώς την πυρκαγιά της 27ης Απριλίου στο Ιερό Urufushine, την αστυνομική έρευνα και την έλλειψη ηλεκτρικού ρεύματος ή φλογών

- Αναφορές σχετικά με την απόρριψη νέων μουσουλμανικών νεκροταφείων από την Ιαπωνία λόγω έλλειψης γης και κανόνων αποτέφρωσης (διάφορα μέσα ενημέρωσης, 2025-2026)

- Κάλυψη του κύματος πυρκαγιών σε ιερά και ναούς σε όλη την Ιαπωνία από τον Ιανουάριο του 2026

Ισόβια κάθειρξη για τον δολοφόνο του Χένρι Νόβακ,

 

Παραδόξως, ο δολοφόνος του Χένρι Νόβακ κυκλοφορούσε στο γραφείο της λογιστικής εταιρείας στην οποία εργαζόταν φέροντας ένα μεγάλο στιλέτο.

Φανταστείτε ότι μπαίνετε σε ένα γραφείο και ένας λευκός λογιστής περπατάει τριγύρω κρατώντας ένα μεγάλο θανατηφόρο όπλο.

Θα καλούσατε αμέσως την αστυνομία.

Αντ' αυτού, οι εργοδότες του τον ανακήρυξαν «το πιο λαμπρό νεαρό ταλέντο».

Αυτή είναι η κοινωνία δύο επιπέδων που έχει γίνει η Βρετανία, όπου όλοι φοβούνται τόσο πολύ μήπως χαρακτηριστούν «ρατσιστές» - αυτό το είδος τρέλας συμβαίνει.

Οι πρόσφατες εκλογές έδειξαν ότι η ανοχή σε αυτή την τρέλα τελειώνει.

Σύμφωνα με CBN News 

Ένας Σιχ άνδρας καταδικάστηκε σε ισόβια κάθειρξη με ελάχιστη ποινή 21 ετών για τη δολοφονία ενός φοιτητή πανεπιστημίου μαχαιρώνοντάς τον με ένα θρησκευτικό τελετουργικό μαχαίρι.

Ο Vickrum Digwa, 23 ετών, καταδικάστηκε σήμερα το απόγευμα στο Δικαστήριο του Σαουθάμπτον για τη δολοφονία του Henry Nowak.

Ο κ. Nowak δολοφονήθηκε στις 3 Δεκεμβρίου πέρυσι, καθώς επέστρεφε σπίτι του από μια βραδινή έξοδο στο Σαουθάμπτον.

Δέχτηκε 5 μαχαιριές, συμπεριλαμβανομένου ενός θανατηφόρου τραύματος στο στήθος, από μια τελετουργική λεπίδα των Σιχ 21 εκατοστών γνωστή ως "Kirpan".

Στο Στεμματικό Δικαστήριο του Σαουθάμπτον την περασμένη εβδομάδα, ο Digwa κρίθηκε ένοχος για δύο κατηγορίες, φόνο και οπλοφορία σε δημόσιο χώρο.

Η μητέρα του Digwa, Kirun Kaur, έλαβε επίσης καταδίκη για βοήθεια σε έναν κατηγορούμενο αφαιρώντας το όπλο από τον τόπο του εγκλήματος.

Η αστυνομία ζήτησε προηγουμένως συγγνώμη για τη μεταχείριση του κ. Nowak, στον οποίο πέρασαν χειροπέδες λίγο πριν πεθάνει.

Ο εισαγγελέας Nicholas Lobbenberg KC, δήλωσε στο δικαστήριο: «Πρόκειται για μια διαρκή επίθεση σε έναν άοπλο άνδρα. Ο κατηγορούμενος είναι επιδέξιος με τα όπλα, έχει εκπαιδευτεί με όπλα, κοιμάται σε ένα δωμάτιο με όπλα, ψάχνει για όπλα στο τηλέφωνό του.

«Το Στέμμα λέει ότι είναι ένας άνθρωπος με εμμονή με τα όπλα. Επέλεξε να χρησιμοποιήσει ένα όπλο στους δρόμους του Σαουθάμπτον, κάτι που δείχνει στο μυαλό του ότι αυτό που είχε ήταν ένα όπλο έτοιμο και διαθέσιμο για χρήση.

Ο δικαστής ασχολήθηκε επίσης με τους ισχυρισμούς ότι ο Nowak είχε χρησιμοποιήσει μια ρατσιστική λέξη εναντίον του Digwa, την οποία η υπεράσπιση του δολοφόνου είχε χρησιμοποιήσει για να βοηθήσει τον Digwa στην υπόθεσή του.

«Είμαι βέβαιος ότι ο Henry δεν είπε τίποτα ρατσιστικό», είπε απευθυνόμενος στον Digwa. «Είσαι το μόνο άτομο που κάνει αυτόν τον ισχυρισμό και είναι εντελώς αντίθετο με τον προηγούμενο χαρακτήρα του». Ο δικαστής σημείωσε ότι «ο θάνατος του Χένρι Νόβακ μόνος, ταπεινωμένος και με χειροπέδες ήταν άμεση συνέπεια της ανεντιμότητας του Βίκρουμ Ντίγκουα» και η υπεράσπιση του Ντίγκουα «περιγράφοντας τον Χένρι ως βίαιο, μεθυσμένο, ρατσιστή επιτιθέμενο, επιδεινώνει τη θλίψη της οικογένειας».

Ο Μαρκ Νόβακ, πατέρας του Χένρι Νόβακ, ξέσπασε σε κλάματα καθώς διάβαζε την κατάθεσή του ως θύμα στο δικαστήριο, στην οποία περιέγραφε την καταστροφή της οικογένειας για την απώλεια του «όμορφου γιου» του.

ΠΑΡΙΣΙ ΩΡΑ ΜΗΔΕΝ

 

Ανώνυμος: Είμαι πυροσβέστης και αυτό που είδα χθες στους δρόμους του Παρισιού μου ράγισε την καρδιά.

Ανταποκριθήκαμε γύρω στις 10 μ.μ., μετά την κλήση για πυρκαγιά σε κάδο απορριμμάτων που κλιμακωνόταν. Νομίζαμε ότι ήταν απλώς ένα απλό βραδινό περιστατικό. Φτάσαμε στο σημείο και ήταν κόλαση. Το Παρίσι, η πόλη μου, αυτή όπου μεγάλωσα, όπου έκανα τις πρώτες μου βάρδιες, είχε γίνει εμπόλεμη ζώνη. Μαύρος καπνός παντού, κραυγές, εκρήξεις από όλμους. Ομάδες νέων, συχνά από μεταναστευτικό υπόβαθρο, κουκουλοφόροι, οργανωμένοι, όρμησαν στις δυνάμεις επιβολής του νόμου σαν σε πεδίο μάχης.

Είδα συναδέλφους αστυνομικούς να λιντσάρονται με σιδερένιες ράβδους. Είδα ένα περιπολικό να δέχεται πέτρες καθώς μόλις βγαίναμε έξω για να σβήσουμε μια φωτιά που απειλούσε οικογένειες. Μας επιτέθηκαν ταραξίες που μας ούρλιαζαν, αποκαλώντας μας «σκυλιά». Απλώς προσπαθούσαμε να σώσουμε ζωές και γίναμε στόχοι.

Μάζεψα ένα 14χρονο παιδί, με πρόσωπο καλυμμένο με αίμα, που έκλαιγε καθώς έλεγε ότι είχε ακολουθήσει «τους μεγάλους» απλώς «για πλάκα». Είδα μια μητέρα, με κλειστά παντζούρια, να μας παρακαλάει να προστατεύσουμε τα παιδιά της, ενώ όλα στον κάτω όροφο θρυμματίζονταν. Γκρεμισμένες βιτρίνες, λεηλατημένα καταστήματα, φλεγόμενα αυτοκίνητα... όλα αυτά με το πρόσχημα ότι «γιορτάζουν» κάτι.

Το να γιορτάζεις δεν είναι να σπας πράγματα.

Είναι αυτή η Γαλλία του 2026; Μια χώρα όπου δεν μπορείς να βγεις έξω το βράδυ χωρίς να ρισκάρεις τη ζωή σου; Μια χώρα όπου ολόκληρες γειτονιές παραδίδονται σε φατρίες που δεν σέβονται ούτε τους νόμους μας, ούτε την ιστορία μας, ούτε τους πυροσβέστες μας, ούτε την αστυνομία μας; Όπου παρακολουθούμε αβοήθητοι την πρωτεύουσά μας, σύμβολο φωτός και πολιτισμού, να μετατρέπεται σε παιδική χαρά για βαρβάρους που φτύνουν στο χέρι που τους ταΐζει;

Εκείνο το βράδυ, επιστρέφοντας σπίτι στις 6 π.μ., ακόμα καλυμμένη με αιθάλη και ιδρώτα, έκλαψα σαν παιδί. Όχι από εξάντληση. Από οργή και θλίψη. Για τα παιδιά μου. Για τους τραυματισμένους συναδέλφους μου. Για αυτή τη χώρα που αγαπώ και που αφήνει τον εαυτό της να πεθάνει.

Ξυπνήστε. Παρακαλώ. Πριν δεν έχει μείνει τίποτα να σώσουμε.

source X