Οι εικόνες «οργισμένων μαθητών λυκείου» —ή μάλλον, ταραχοποιών που επιδίδονται σε βανδαλισμούς— και σχολείων που φλέγονται τροφοδοτούν ήδη την αντίληψη της κοινής γνώμης ότι η έννομη τάξη δεν διασφαλίζεται πλέον. Αυτή η αγανάκτηση ωφελεί αυτόματα όσους καταγγέλλουν εδώ και καιρό την αδυναμία του κράτους και τη διάβρωση της εξουσίας. Ωστόσο, θα ήταν αφελές να περιοριστούμε σε αυτή την αρχική αντίδραση.
Αν η βία εξαπλωθεί και κλιμακωθεί —εν μέσω μιας στάσης ανοχής που φαντάζει σκόπιμη— το πολιτικό πλεονέκτημα θα μπορούσε να αλλάξει στρατόπεδο. Μια εκτελεστική εξουσία που έχει απαξιωθεί θα είχε τότε μόνο ένα χαρτί να παίξει: να εμφανιστεί ως ο αποκαταστάτης της τάξης, ακόμη και αν αυτό σήμαινε την προσφυγή σε καθεστώς έκτακτης ανάγκης. Αντιμέτωπη με ένα τέτοιο χάος, η πλειονότητα των αγανακτισμένων Γάλλων πολιτών σχεδόν σίγουρα θα επικροτούσε ακριβώς το πρόσωπο που, μέχρι πρότινος, είχε επιτρέψει να συμβούν όλα αυτά.
Αυτό το σενάριο δεν είναι απλώς προϊόν φαντασίας. Θα μπορούσε να αλλοιώσει την προεδρική εκστρατεία ή ακόμα και να μεταβάλει το χρονοδιάγραμμά της, επικαλούμενο λόγους έκτακτης ανάγκης. Οι ηγέτες μας έχουν ήδη αποδείξει ότι δεν διστάζουν να εκμεταλλευτούν κρίσεις τις οποίες οι ίδιοι άφησαν να διογκωθούν. Καμία επιλογή δεν πρέπει να αποκλειστεί· η κυνική τους στρατηγική έγκειται ακριβώς στη μετατροπή της δικής τους αποτυχίας σε εργαλείο για τη διατήρηση της εξουσίας.
Thomas Joly – Πρόεδρος του Parti de la France
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου