Κάτι εξαιρετικό μόλις συνέβη στον Λευκό Οίκο που κάθε μεγάλο γραφείο σύνταξης στον πλανήτη προσπαθεί να εξηγήσει. Ο Ντόναλντ Τραμπ στάθηκε στο Οβάλ Γραφείο και ισχυρίστηκε δημόσια ότι ο Τούρκος Πρόεδρος Ερντογάν ήταν ένας από τους κορυφαίους υποψήφιους για να εισέλθει στον πόλεμο του Ιράν στο πλευρό του εχθρού και ότι μόνο ένα προσωπικό τηλεφώνημα από τον ίδιο τον Τραμπ το εμπόδισε να συμβεί. Αυτή η μοναδική δήλωση εξερράγη σαν διπλωματική χειροβομβίδα σε πρωτεύουσες του ΝΑΤΟ, σε όλη την Άγκυρα, σε όλη την Ιερουσαλήμ και σε κάθε υπουργείο Εξωτερικών που παρακολουθούσε την πιο επικίνδυνη σύγκρουση στη Μέση Ανατολή εδώ και μια γενιά. Αυτό που αποκάλυψε ο Τραμπ για τη σχέση ΗΠΑ-Τουρκίας εκείνη τη στιγμή πηγαίνει πολύ πιο βαθιά από ένα εκπληκτικό σχόλιο σε συνέντευξη Τύπου και σε αυτό το βίντεο αναλύουμε κάθε επίπεδο αυτού που πραγματικά συμβαίνει μεταξύ αυτών των δύο συμμάχων του ΝΑΤΟ αυτή τη στιγμή.
Η πραγματική ιστορία πίσω από τη δήλωση του Τραμπ για τον Ερντογάν δεν αφορά την προσωπική χημεία ή την διπλωματική κολακεία. Πρόκειται για μια σχέση ΗΠΑ-Τουρκίας που είναι ταυτόχρονα πιο στενή και πιο επικίνδυνα αντιφατική από οποιαδήποτε στιγμή τις τελευταίες δύο δεκαετίες. Η Τουρκία αρνήθηκε να συμμετάσχει στον πόλεμο της Αμερικής κατά του Ιράν. Η Τουρκία καταδίκασε τις αμερικανικές επιθέσεις σε ιρανικό έδαφος. Η Τουρκία τοποθετήθηκε ως ουδέτερος μεσολαβητής δίπλα στο Κατάρ, το Πακιστάν και την Αίγυπτο. Κι όμως, ο Τραμπ αντάμειψε αυτή την ανυπακοή με επαίνους, με υπαινιγμούς για μια μαζική πώληση όπλων F-35, και με μια προσωπική υποστήριξη που κανένας Ευρωπαίος σύμμαχος δεν έλαβε παρά την πολύ πιο ήπια αντίστασή του στην αμερικανική πολιτική. Αυτά τα διπλά μέτρα και σταθμά κλονίζουν τώρα τη συμμαχία του ΝΑΤΟ στα θεμέλιά της ενόψει της κρίσιμης συνόδου κορυφής του Ιουλίου στην Άγκυρα, όπου ο Τραμπ και ο Ερντογάν θα συναντηθούν πρόσωπο με πρόσωπο με όλο τον κόσμο να παρακολουθεί κάθε λέξη και κάθε χειραψία για σημάδια σχετικά με το πού οδεύει στην πραγματικότητα αυτή η σχέση.
Αυτό που κάνει αυτή την ιστορία πραγματικά ιστορική είναι η σύγκλιση των κρίσεων μέσα στην οποία βρίσκεται. Η Τουρκία διαχειρίζεται μια ενεργειακή κρίση που προκαλείται από τις διαταραχές του πετρελαϊκού πολέμου του Ιράν. Η Τουρκία πλοηγείται σε μια εκρηκτική κλιμάκωση με το Ισραήλ, καθώς ο Νετανιάχου και ο Ερντογάν ανταλλάσσουν απειλές σε επίπεδο που καμία από τις δύο κυβερνήσεις δεν έχει χρησιμοποιήσει στο παρελθόν. Η Τουρκία προστατεύει μια εύθραυστη ειρηνευτική διαδικασία για τους Κούρδους, την οποία οι αναφορές εξοπλισμού της CIA στο Ιράν έχουν θέσει υπό άμεση απειλή. Και η Τουρκία φιλοξενεί μια σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ τον Ιούλιο, η οποία θα καθορίσει την κατεύθυνση της συμμαχίας για την επόμενη δεκαετία, ενώ ταυτόχρονα θα διαπραγματευτεί τη συμφωνία για τα F-35, η οποία έχει παγώσει από το 2019. Οι αποφάσεις που θα ληφθούν τις επόμενες εξήντα ημέρες μεταξύ Ουάσινγκτον και Άγκυρας θα καθορίσουν εάν το ΝΑΤΟ θα παραμείνει ενωμένο ή θα ξεκινήσει το είδος του αργού δομικού ρήγματος που οι αντίπαλοί του περιμένουν χρόνια να δουν. Αυτή είναι η πιο σημαντική ιστορία της συμμαχίας για το 2026 και ξεκινάει τώρα.
