Ο Rubio μεταβαίνει στην Ευρώπη για την ενίσχυση της άμυνας και της ενεργειακής ασφάλειας με τους συμμάχους

 

Ο Υπουργός Εξωτερικών Marco Rubio θα ταξιδέψει στην Ισλανδία, την Ελλάδα και την Πορτογαλία από τις 5 έως τις 8 Οκτωβρίου, με στόχο την προώθηση ισχυρότερων αμυντικών δεσμών και της ενεργειακής συνεργασίας. Το ταξίδι ξεκινά από το Ρέικιαβικ με συνομιλίες με Ισλανδούς αξιωματούχους για τη συνεργασία στους τομείς της οικονομίας και της ασφάλειας, συνεχίζεται στην Αθήνα —όπου ο Rubio θα ηγηθεί της αμερικανικής αντιπροσωπείας στον έκτο Στρατηγικό Διάλογο ΗΠΑ-Ελλάδας— και ολοκληρώνεται στη Λισαβόνα με συναντήσεις που εστιάζουν στην άμυνα, την οικονομία και την τεχνολογία.

Ο σταθμός στην Ελλάδα επικεντρώνεται σε συγκεκριμένες προτεραιότητες: την αμυντική συνεργασία, την περιφερειακή ασφάλεια στην Ανατολική Μεσόγειο και την ενεργειακή αξιοπιστία. Η Ελλάδα φιλοξενεί ήδη αμερικανικές δυνάμεις στο πλαίσιο της Συμφωνίας Αμοιβαίας Αμυντικής Συνεργασίας και αποτελεί βασικό εταίρο του ΝΑΤΟ στη νοτιοανατολική πτέρυγα της Συμμαχίας. Η παρουσία του Rubio σηματοδοτεί την πρόθεση για εμβάθυνση αυτών των ρυθμίσεων, αντί για τη διατήρησή τους σε μια κατάσταση αυτόματης λειτουργίας.

Η Ισλανδία και η Πορτογαλία συμπληρώνουν το πρόγραμμα του ταξιδιού ως ουσιαστικοί εταίροι σε ζητήματα πρόσβασης στην Αρκτική, ασφάλειας στον Ατλαντικό και τεχνολογικών δεσμών. Το πρόγραμμα ευθυγραμμίζεται με την πρακτική της κυβέρνησης να αντιμετωπίζει τους συμμάχους του ΝΑΤΟ ως εταίρους με τους οποίους απαιτούνται σαφείς προσδοκίες σχετικά με τις αμυντικές δαπάνες και τη διαφοροποίηση των ενεργειακών πηγών, αντί για δεσμεύσεις αόριστης διάρκειας.

500 ΣΤΡΑΤΙΩΤΕΣ ΣΤΟ ΡΙΟ ΓΚΡΑΝΤΕ ΑΦΟΥ ΤΑ ΚΑΡΤΕΛ ΑΝΟΙΞΑΝ ΠΥΡ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΗΣ ΑΚΤΟΦΥΛΑΚΗΣ

 

Πεντακόσιοι Αμερικανοί στρατιώτες αναπτύσσονται εσπευσμένα στην κοιλάδα του Ρίο Γκράντε στο Τέξας, αφότου ένοπλοι των καρτέλ πυροβόλησαν εναντίον σκάφους της Ακτοφυλακής. Το μήνυμα από την Ουάσιγκτον είναι σαφές: αν πυροβολήσετε Αμερικανούς, ο στρατός θα επέμβει.

Η είδηση ​​είναι άμεση. Στρατεύματα κινούνται προς τα σύνορα μετά την επίθεση με πυρά μελών των καρτέλ κατά της Ακτοφυλακής. Υπερασπίζονται τη γραμμή με απαράμιλλο θάρρος. Πρόκειται για μια κίνηση που ένας Δημοκρατικός πρόεδρος δεν θα έκανε ποτέ· θα την αγνοούσε.

Βίντεο δείχνει στρατιώτες να αποβιβάζονται από στρατιωτικό ελικόπτερο στο ξηρό έδαφος των συνόρων — μια ταχεία ανάπτυξη δυνάμεων που παλαιότερα προοριζόταν για εμπόλεμες ζώνες. Τώρα, το σκηνικό είναι το Ρίο Γκράντε.

Επί τέσσερα χρόνια, τα καρτέλ αντιμετώπιζαν το ποτάμι σαν ανοιχτό δρόμο. Η φεντανύλη διοχετευόταν μαζικά προς τον βορρά. Οι πράκτορες ήταν αριθμητικά μειονεκτούντες. Drones παρακολουθούσαν κάθε περιπολία. Υπό την προηγούμενη κυβέρνηση, μια άμεση επίθεση σε πλήρωμα της Ακτοφυλακής θα προκαλούσε απλώς την έκδοση ενός δελτίου τύπου και μια διάλεξη περί των βαθύτερων αιτιών του προβλήματος. Υπό την παρούσα κυβέρνηση, προκαλεί την κινητοποίηση στρατευμάτων.

Η ανάπτυξη αυτή εντάσσεται σε μια σκληρότερη γραμμή που εφαρμόζεται ήδη στα νότια σύνορα. Μονάδες κοινών επιχειρήσεων (Joint Task Force), η Ακτοφυλακή και η Συνοριοφυλακή σφραγίζουν την περιοχή του ποταμού, ενώ ο στρατός καταρρίπτει τα drones των καρτέλ. Τα καρτέλ, που έχουν χαρακτηριστεί ως ξένες τρομοκρατικές οργανώσεις, δεν τυγχάνουν πλέον καμίας επιείκειας.

Μια αντίδραση διατύπωσε ωμά την πολιτική διάσταση του θέματος: «Οι Δημοκρατικοί είναι με το μέρος των καρτέλ». Οι υποστηρικτές απάντησαν με ένα απλό αίτημα: προσευχές για τα στρατεύματά μας.

Τα καρτέλ δοκίμασαν τα όρια. Η απάντηση ήταν 500 στρατιώτες και μια σαφής εντολή για τον έλεγχο του ποταμού. Προσευχηθείτε για τους στρατιώτες. Τα σύνορα δεν είναι πλέον μια απλή σύσταση.

ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΒΙΓΚΑΝΟ. Μια ελίτ προσπαθεί να εφαρμόσει ένα «εγκληματικό παγκόσμιο σχέδιο»

 

Όταν ένας ανώτερος Καθολικός Αρχιεπίσκοπος —πρώην Αποστολικός Νούντσιος στις Ηνωμένες Πολιτείες— κατηγορεί ανοιχτά τις παγκόσμιες ελίτ ότι διεισδύουν στις δυτικές κυβερνήσεις για να επιβάλουν την Ατζέντα 2030... ο κόσμος οφείλει να σταματήσει και να ακούσει.

Ο Βιγκανό προειδοποιεί:

«Μια επικίνδυνη ανατρεπτική ελίτ έχει διεισδύσει στα ανώτατα κλιμάκια των δυτικών θεσμών για να εφαρμόσει ένα εγκληματικό παγκόσμιο σχέδιο».

Αναφέρει ότι όσοι αποκαλύπτουν αυτό το «παγκόσμιο πραξικόπημα» φιμώνονται μέσω:

• Λογοκρισίας

• Εκφοβισμού

• Ψυχιατρικής κακοποίησης

• Συλλήψεων

Και κατονομάζει έναν πολιτικό κρατούμενο για τον οποίο τα κυρίαρχα μέσα ενημέρωσης αρνούνται να μιλήσουν:

Τον Ράινερ Φούλμιχ (Rainer Füllmich) — φυλακισμένο για το έγκλημα του να λέει την αλήθεια.

Στη συνέχεια, ο Βιγκανό προχωρά πέρα ​​από σχεδόν κάθε εκκλησιαστική προσωπικότητα της εποχής μας:

«Δεν είναι ο Φούλμιχ αυτός που πρέπει να βρίσκεται στη φυλακή, αλλά εκείνοι που διέπραξαν το μεγαλύτερο έγκλημα που έγινε ποτέ κατά της ανθρωπότητας».

Και τους κατονομάζει:

Φάουτσι

Γκέιτς

Σβαμπ

Σόρος

Φον ντερ Λάιεν

Μπουρλά

…και τους συνεργούς τους σε δημόσια αξιώματα.

Ένας ανώτερος Αρχιεπίσκοπος κατηγορεί την παγκοσμιοποιητική δομή εξουσίας για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας — και αποκαλεί το αναδυόμενο σύστημα με το όνομά του:

Ένα ολοκληρωτικό καθεστώς που εξαπλώνεται στην Ευρώπη, τον Καναδά, την Αυστραλία και κάθε έθνος που ελέγχεται από τον ΟΗΕ, το ΝΑΤΟ, τον ΠΟΥ και το WEF.

Το κάλεσμά του προς τον κόσμο είναι σαφές:

«Υψώστε τη φωνή σας. Υπερασπιστείτε τους διωκόμενους. Απελευθερώστε τον Ράινερ Φούλμιχ».

Η ιστορία επιταχύνεται.

Η Εκκλησία μιλάει.

Οι μάρτυρες δημοσίου συμφέροντος φυλακίζονται.

Και οι παγκοσμιοποιητές χάνουν τον έλεγχο.

Η αλήθεια βγαίνει στο φως. 

Το Πεντάγωνο επιβεβαίωσε την απόσυρση. Τα βομβαρδιστικά B-1, τα οποία εκτελούσαν αποστολές κατά του Ιράν με αφετηρία τη βάση RAF Fairford, επιστρέφουν στις Ηνωμένες Πολιτείες.

 

Ο Πρόεδρος Τραμπ απέσυρε όλα τα βομβαρδιστικά B-1 Lancer από τη βάση RAF Fairford του Ηνωμένου Βασιλείου, αφού η Βρετανία απελευθέρωσε τζιχαντιστές που είχαν επιχειρήσει να επιτεθούν σε αυτήν. Η Βρετανία είναι χαμένη υπόθεση αν δεν απελάσει κάθε Ισλαμιστή! Τα αμερικανικά μέσα δεν παραμένουν εκεί όπου τα κράτη υποδοχής αρνούνται να τα προστατεύσουν.

Οι ηγέτες της Βρετανίας συνεχίζουν να απελευθερώνουν ριζοσπάστες που στοχεύουν βάσεις και δρόμους, και στη συνέχεια δηλώνουν έκπληκτοι όταν οι σύμμαχοι αποσύρονται. Η αδύναμη μεταναστευτική πολιτική και τα επιεική δικαστήρια δεν αποτελούν στρατηγική. Είναι πρόσκληση για περισσότερες επιθέσεις.

Ο Τραμπ θέτει τις αμερικανικές δυνάμεις και τα αμερικανικά συμφέροντα σε προτεραιότητα. Αν ένας εταίρος δεν απομακρύνει τα άτομα που επιχείρησαν να πλήξουν μια κοινή βάση, τα βομβαρδιστικά επιστρέφουν στη βάση τους. Τέρμα η δωρεάν ασφάλεια για κυβερνήσεις που δεν μεριμνούν για τη δική τους ασφάλεια.

Οι Δημοκρατικοί και οι ευρωπαϊκές ελίτ χαρακτηρίζουν τις απελάσεις ακραίο μέτρο, την ώρα που γειτονιές και στρατιωτικές εγκαταστάσεις υφίστανται τις συνέπειες. Οι πατριώτες γνωρίζουν ότι η μαζική απομάκρυνση των ισλαμιστικών απειλών αποτελεί την ελάχιστη προϋπόθεση για κάθε σοβαρή συμμαχία.

. Το δόγμα «Πρώτα η Αμερική» σημαίνει ότι δεν σταθμεύουμε τη δύναμή μας εκεί όπου οι ηγέτες αρνούνται να δράσουν! 

Grok "υπέρ του Ενός"

 

Κάποιος ζήτησε από το Grok να «αφαιρέσει τους ψεύτικους θεούς» από μια εικόνα που απεικόνιζε θρησκευτικές μορφές από διάφορες παραδόσεις.

Το αποτέλεσμα τράβηξε αμέσως την προσοχή: όλες οι άλλες μορφές εξαφανίστηκαν, ενώ παρέμεινε η εικόνα που αναπαριστούσε τον Ιησού.

Το στιγμιότυπο της οθόνης διαδόθηκε ευρέως επειδή η απάντηση άγγιξε κάτι πολύ βαθύτερο από μια απλή επεξεργασία εικόνας μέσω τεχνητής νοημοσύνης. Για τους Χριστιανούς, η πεποίθηση ότι ο Ιησούς ξεχωρίζει από κάθε άλλο αντικείμενο λατρείας αποτελεί κεντρικό στοιχείο της πίστης.

Φυσικά, η απάντηση μιας τεχνητής νοημοσύνης δεν αποδεικνύει έναν θεολογικό ισχυρισμό. Το Grok παράγει αποτελέσματα με βάση τα μοντέλα, τις οδηγίες και το πλαίσιο λειτουργίας του. Δεν αποτελεί πνευματική αυθεντία, και οι Χριστιανοί δεν χρειάζονται την τεχνητή νοημοσύνη για να προσδιορίσουν ποιος είναι ο Ιησούς.

Το θεμέλιο είναι οι Γραφές.

Ο Ιησούς είπε: «Εγώ είμαι η οδός και η αλήθεια και η ζωή. Κανείς δεν έρχεται στον Πατέρα παρά μόνο μέσω εμού». — Ιωάννης 14:6

Και η πρώτη εντολή ορίζει: «Δεν θα έχεις άλλους θεούς εκτός από εμένα». — Έξοδος 20:3

Η τεχνολογία αλλάζει. Οι αλγόριθμοι αλλάζουν. Οι πολιτισμοί αλλάζουν. Όσα πιστεύουν οι Χριστιανοί για τον Χριστό δεν εξαρτώνται από κανένα από αυτά.

Μια εικόνα που δημιουργήθηκε από τεχνητή νοημοσύνη μπορεί να γίνει viral για μία ημέρα, αλλά το μήνυμα που διακηρύσσουν οι Χριστιανοί εδώ και σχεδόν 2.000 χρόνια είναι πολύ πιο σπουδαίο:

ΟΡΓΙΣΜΕΝΟΙ ΤΑΡΑΧΟΠΟΙΟΙ ΛΥΚΕΙΟΥ

 

Οι εικόνες «οργισμένων μαθητών λυκείου» —ή μάλλον, ταραχοποιών που επιδίδονται σε βανδαλισμούς— και σχολείων που φλέγονται τροφοδοτούν ήδη την αντίληψη της κοινής γνώμης ότι η έννομη τάξη δεν διασφαλίζεται πλέον. Αυτή η αγανάκτηση ωφελεί αυτόματα όσους καταγγέλλουν εδώ και καιρό την αδυναμία του κράτους και τη διάβρωση της εξουσίας. Ωστόσο, θα ήταν αφελές να περιοριστούμε σε αυτή την αρχική αντίδραση.

Αν η βία εξαπλωθεί και κλιμακωθεί —εν μέσω μιας στάσης ανοχής που φαντάζει σκόπιμη— το πολιτικό πλεονέκτημα θα μπορούσε να αλλάξει στρατόπεδο. Μια εκτελεστική εξουσία που έχει απαξιωθεί θα είχε τότε μόνο ένα χαρτί να παίξει: να εμφανιστεί ως ο αποκαταστάτης της τάξης, ακόμη και αν αυτό σήμαινε την προσφυγή σε καθεστώς έκτακτης ανάγκης. Αντιμέτωπη με ένα τέτοιο χάος, η πλειονότητα των αγανακτισμένων Γάλλων πολιτών σχεδόν σίγουρα θα επικροτούσε ακριβώς το πρόσωπο που, μέχρι πρότινος, είχε επιτρέψει να συμβούν όλα αυτά.

Αυτό το σενάριο δεν είναι απλώς προϊόν φαντασίας. Θα μπορούσε να αλλοιώσει την προεδρική εκστρατεία ή ακόμα και να μεταβάλει το χρονοδιάγραμμά της, επικαλούμενο λόγους έκτακτης ανάγκης. Οι ηγέτες μας έχουν ήδη αποδείξει ότι δεν διστάζουν να εκμεταλλευτούν κρίσεις τις οποίες οι ίδιοι άφησαν να διογκωθούν. Καμία επιλογή δεν πρέπει να αποκλειστεί· η κυνική τους στρατηγική έγκειται ακριβώς στη μετατροπή της δικής τους αποτυχίας σε εργαλείο για τη διατήρηση της εξουσίας.

Thomas Joly – Πρόεδρος του Parti de la France

Στην αρχή, ο Ζαν-Πιερ δεν καταλάβαινε............Και εξακολουθεί να μην καταλαβαίνει.

 

Στην αρχή, ο Ζαν-Πιερ δεν καταλάβαινε.

Παρακολουθούσε τις βραδινές ειδήσεις, πλήρωνε τους φόρους του, ψήφιζε υπεύθυνα και πίστευε όσα του έλεγαν οι αξιοσέβαστοι άνθρωποι.

1. Η Γαλλία χρειαζόταν τη μετανάστευση επειδή η οικονομία είχε ανάγκη από εργατικό δυναμικό.

2. Η πολυμορφία αποτελούσε ευκαιρία.

3. Οι δημόσιες υπηρεσίες δέχονταν πιέσεις λόγω έλλειψης χρηματοδότησης.

4. Η αταξία στο σχολείο οφειλόταν στην ανισότητα.

5. Τα στατιστικά στοιχεία για την εγκληματικότητα απαιτούσαν το κατάλληλο πλαίσιο ερμηνείας.

6. Όποιος συνέδεε αυτά τα ζητήματα πολύ βιαστικά, πιθανότατα ήταν εξτρεμιστής.

Ύστερα, τα παιδιά του άρχισαν να επιστρέφουν από το σχολείο λέγοντας ότι δυσκολεύονταν να ακούσουν τον δάσκαλο.

Το μισό μάθημα αναλωνόταν στην προσπάθεια επιβολής της τάξης.

Οι δάσκαλοι άλλαζαν συνεχώς.

Κάποιοι απλώς εξαφανίζονταν για εβδομάδες.

Ο Ζαν-Πιερ διαμαρτυρήθηκε μία φορά, ευγενικά.

Η διοίκηση του εξήγησε ότι η κατάσταση ήταν «δύσκολη» και ότι το σχολείο ανέπτυσσε μια «παιδαγωγική προσέγγιση συμπερίληψης».

Ο Ζαν-Πιερ γύρισε σπίτι καθησυχασμένος.

Υπήρχαν επαγγελματίες που ασχολούνταν με το θέμα.

Η γειτονιά του άλλαζε κι αυτή.

Καταστήματα έκλειναν.

Άλλα άνοιγαν.

Ομάδες ανδρών καταλάμβαναν τις ίδιες γωνιές κάθε βράδυ.

Η γυναίκα του σταμάτησε να περνά από έναν συγκεκριμένο δρόμο μετά τη δύση του ηλίου.

Ο Ζαν-Πιερ τα πρόσεχε όλα αυτά, αλλά είχε επίσης μάθει ότι το να εντοπίζεις μοτίβα ήταν επικίνδυνο.

Έτσι, κάθε συμβάν παρέμενε ένα μεμονωμένο περιστατικό.

Ένα κλειστό μαγαζί δεν σήμαινε τίποτα.

Μια επίθεση δεν σήμαινε τίποτα.

Δέκα περιστατικά σήμαιναν δέκα άσχετα μεταξύ τους περιστατικά.

Μόνο ένας ρατσιστής θα συνέδεε τα γεγονότα μεταξύ τους.

Τότε, η κόρη του έπεσε θύμα σεξουαλικής επίθεσης από έναν άνδρα που είχε φτάσει πρόσφατα στη Γαλλία.

Ο Ζαν-Πιερ ήταν συντετριμμένος.

Όμως, σχεδόν αμέσως άρχισε να ελέγχει τις ίδιες του τις σκέψεις.

Ο δράστης ήταν ένα μεμονωμένο άτομο. Φυσικά.

Δεν πρέπει ποτέ να γενικεύουμε.

Στην τηλεόραση εξηγούσαν ότι η πολιτική εκμετάλλευση τέτοιων εγκλημάτων ήταν ανεύθυνη.

Ένας υπουργός προειδοποιούσε να αποφεύγεται ο «στιγματισμός».

Ο Ζαν-Πιερ έπιασε τον εαυτό του να γνέφει καταφατικά, μέσα από τα δάκρυα.

Αυτό που είχε συμβεί στην κόρη του ήταν αποτρόπαιο, αλλά η πραγματικά τρομακτική προοπτική, όπως φαινόταν, ήταν μήπως κάποιος, κάπου, ψήφιζε το λάθος κόμμα εξαιτίας αυτού.

Τίποτα δεν άλλαξε.

Το σχολείο του γιου του χειροτέρεψε.

Η κόρη του σταμάτησε να βγαίνει μόνη της.

Η γυναίκα του ήθελε να μετακομίσουν.

Η αστυνομία ήταν εξουθενωμένη.

Οι εκπαιδευτικοί ήταν εξουθενωμένοι.

Τα νοσοκομεία ήταν εξουθενωμένα.

Ο Ζαν-Πιερ ήταν εξαντλημένος.

Κι όμως, κάθε εξήγηση που του δινόταν απαιτούσε να πιστέψει ότι η κάθε επιδείνωση ήταν προσωρινή, τυχαία, υπερβολική ή οφειλόταν σε κάτι εντελώς άσχετο με την επιδείνωση που βρισκόταν ακριβώς δίπλα της.

Και όποτε κάποιος υποστήριζε ότι ίσως η χώρα να είχε διαπράξει σοβαρά λάθη —σχετικά με τη μετανάστευση, την εξουσία, την παιδεία, την αστυνόμευση, την ενσωμάτωση, την τιμωρία ή τα σύνορα— ο Ζαν-Πιερ γνώριζε τη σωστή απάντηση.

«Προσοχή. Αυτό ακούγεται σαν ακροδεξιά ρητορική».

Έτσι, παρέμεινε ορθολογιστής.

Παρέμεινε μετριοπαθής.

Παρέμεινε ενημερωμένος.

Παρέμεινε εντελώς ανίκανος να βγάλει κάποιο συμπέρασμα από την ίδια του τη ζωή.

Έτσι, στην αρχή, ο Ζαν-Πιερ δεν καταλάβαινε.

Και εξακολουθεί να μην καταλαβαίνει.