Αγαπητέ κύριε Τραμπ
Αγαπητέ Ντόναλντ Τραμπ,
Ελπίζω αυτή η επιστολή να σας βρίσκει καλά, ξεκούραστους και να μην ανατρέπετε κανέναν αυτήν τη στιγμή.
Σας γράφω επειδή η Βενεζουέλα βρίσκεται ξανά στα πρωτοσέλιδα, το Ιράν είναι νευρικό, η Δανία είναι έξαλλη και η Βρετανία στέκεται στη γωνία κρατώντας χαρτιά του ΝΑΤΟ και ρωτώντας αν κάποιος θέλει τσάι.
Ας ξεκινήσουμε με τη Βενεζουέλα.
Σύμφωνα με επίσημες ενημερώσεις, τηλεοπτικά γραφικά και τα δικά σας ελαφρώς αδιάφορα σχόλια, οι Ηνωμένες Πολιτείες ξεκίνησαν πρόσφατα μια επιχείρηση-αστραπή που περιελάμβανε αεροσκάφη, ελικόπτερα, κυβερνοεπιχειρήσεις και μια αισθητή απουσία δισταγμού - έσβησαν τα φώτα στο Καράκας, κατέστρεψαν την άμυνα της χώρας και απέλυσαν τον πρόεδρό της, Νικολάς Μαδούρο, για να δικαστεί.
Οι περισσότερες χώρες θα το χαρακτήριζαν αυτό πράξη πολέμου.
Φαίνεται ότι το χαρακτηρίσατε ως Τρίτη.
Αυτό έχει αναστατώσει τη διεθνή κοινότητα, κυρίως επειδή οι δικτάτορες συνήθως αντιμετωπίζονται αργά, ήπια και μόνο αφού έχουν αποσυρθεί κάπου ζεστά. Η αποτελεσματική απομάκρυνση ενός δικτάτορα έχει εγείρει αμήχανα ερωτήματα σχετικά με το τι θα μπορούσε να είναι δυνατό αν κάποιος άλλος συμπεριφερθεί άσχημα.
Το Ιράν, για παράδειγμα, δίνει πλέον πολύ μεγάλη προσοχή.
Η στάση σας υποδηλώνει ότι τα πυρηνικά προγράμματα, οι πυροβολισμοί διαδηλωτών και οι φωνές «Θάνατος στην Αμερική» μπορεί να μην καλύπτονται πλέον από ευγενική ανησυχία και δηλώσεις της ΕΕ. Η Ευρώπη έχει απαντήσει ζητώντας αυτοσυγκράτηση, διάλογο και ηρεμία - που είναι διπλωματική γλώσσα για να πούμε «παρακαλώ μην κάνετε τίποτα όσο ακόμα μιλάμε».
Έπειτα, υπάρχει η Γροιλανδία.
Ένα παγωμένο δανέζικο νησί που περιέχει πάγο, ορυκτά, θαλάσσιες οδούς και περίπου έξι ανθρώπους — όλοι εκ των οποίων θα ήθελαν τώρα να μείνουν ήσυχοι.
Η υπόθεσή σας ότι μπορεί να αποκτηθεί αναστάτωσε πολύ τη Δανία, μπέρδεψε το ΝΑΤΟ και έκανε τη Βρετανία να κάνει κάτι εξαιρετικό: να ανακοινώσει ότι μπορεί να τοποθετήσει στρατεύματα εκεί.
Αυτός είναι ο τρόπος μας να πούμε:
«Παρακαλώ μην το πάρετε, γιατί αν το κάνετε θα αναγκαστούμε να σταθούμε κοντά, να επικαλεστούμε συνθήκες και να φανούμε σοβαροί».
Είναι επίσης η πρώτη φορά που η Βρετανία έδειξε στρατιωτικό ενδιαφέρον για τη Γροιλανδία από τότε που ανακάλυψε χάρτες.
Στο εσωτερικό, τα πράγματα δεν είναι πιο ήρεμα.
Ανταλλάξατε σχόλια με τον Δήμαρχο του Λονδίνου, Σαντίκ Καν — έναν άνθρωπο που πιστεύει ότι η κριτική είναι βία, το έγκλημα είναι μια αφήγηση και ότι τα στατιστικά στοιχεία πρέπει να αντιμετωπίζονται προσεκτικά σε περίπτωση που προσβάλλουν κάποιον. Τα σχόλιά σας χαρακτηρίστηκαν ως «βαθιά άχρηστα», που στη Βρετανία σημαίνει ακριβή, αλλά αγενή.
Έχετε επίσης επιτεθεί στον Πρωθυπουργό μας, Κιρ Στάρμερ — ιδιαίτερα σε θέματα μετανάστευσης και ελευθερίας του λόγου.
Αυτό προκάλεσε οργή εδώ, κυρίως επειδή είπατε πράγματα που αναγνωρίζουν οι ψηφοφόροι, χρησιμοποιώντας λέξεις που καταλαβαίνουν, αντί για την εγκεκριμένη γλώσσα των αξιολογήσεων, των πλαισίων και της διαχειριζόμενης ανησυχίας.
Αμφισβητήσατε τον έλεγχο των συνόρων.
Ζητήσαμε μια έκθεση.
Αμφισβητήσατε την ελευθερία του λόγου.
Ερευνήσαμε τα tweets.
Και κυκλώνοντας όλα αυτά, σαν μια πολιτική σφήκα που αρνείται να φύγει από το πικνίκ, βρίσκεται ο Νάιτζελ Φάρατζ - ένας άνθρωπος που φαίνεται να σας αρέσει, κάτι που τον μετατρέπει αμέσως από ενοχλητικό σε εθνική έκτακτη ανάγκη.
Τώρα, κύριε Τραμπ, αυτή δεν είναι κριτική.
Δεν είστε διακριτικοί.
Δεν είστε ήσυχοι.
Και έχετε μια εξαιρετική συνήθεια να μετατρέπετε τα απρόσεκτα σχόλια σε παγκόσμια περιστατικά.
Αλλά τουλάχιστον όλοι ξέρουν πού βρίσκονται.
Εδώ στη Βρετανία, ειδικευόμαστε στην παρέκκλιση, την καθυστέρηση και στην εξήγηση ότι τίποτα δεν συμβαίνει ενώ όλα είναι σαφές ότι συμβαίνουν.
Επομένως, αυτή η επιστολή δεν είναι προειδοποίηση.
Είναι ένα ευγενικό βρετανικό αίτημα.
Αν μπορούσατε να μας ειδοποιήσετε λίγο πριν από την επόμενη αποφασιστική ενέργεια — είτε πρόκειται για δικτάτορες, πυρηνικά καθεστώτα, παγωμένα νησιά ή δημάρχους του Λονδίνου — αυτό θα ήταν εξαιρετικά χρήσιμο.
Μας αρέσει να βάζουμε πρώτα το βραστήρα (για να φτιάξουμε τσάι).
Με εκτίμηση,
Ένας ελαφρώς ανήσυχος σύμμαχος
Με μια υδρόγειο να γυρίζει
Αρκετές συνθήκες ανοίγουν
Και η συνειδητοποίηση ότι η αποφασιστική ηγεσία
θεωρείται πλέον
το πιο επικίνδυνο όπλο από όλα
— Ντέιβ Γουάτσον
