Με όσα ακούστηκαν λέγονται και θα λέγονται για καιρό και μετά την ταφή του εκλιπόντος πρώην Βασιλέως Κωνσταντίνου Β, οι Έλληνες που από ιερή παράδοση σέβονται τους νεκρούς και τιμούμε την ιστορία τους, εισέπραξαν μια ακόμα απογοήτευση από την κυβερνητική μικρότητα και τον πολιτικό κανιβαλισμό των αυτοαποκαλούμενων δημοκρατικών δυνάμεων που πεισματικά αρνούνται να αποδεχθούν την πραγματικότητα και να ακούσουν αλήθειες που δεν τολμάει κανείς από δαύτους να ξεστομίσει.
Είτε το θέλουμε είτε όχι, είτε αρέσει σε μερικούς είτε δεν αρέσει ο Κωνσταντίνος Β, είναι μέρος της ιστορίας μας γιατί υπήρξε Βασιλεύς της Ελλάδος, Αρχηγός των Ενόπλων Δυνάμεων και Χρυσός Ολυμπιονίκης (1960) που δικαιούται αν μη τι άλλο τον ελάχιστο σεβασμό εκ μέρους της πολιτείας με ένα ξώδι τιμητικό όπως γίνεται σε όλε τις πολιτισμένες δημοκρατικές κοινωνίες του κόσμου.
Όσο για τις ευθύνες του στην εκτροπή των συνταγματαρχών που επικαλούνται οι αυτόκλητοι προοδευτικοί και όψιμοι νεοδημοκράτες, καλό θα ήταν να μας εξηγήσουν και ποιόν ρόλο έπαιξαν η υπόθεση ΑΣΠΙΔΑ και η περιβόητη αποστασία στις μετέπειτα θλιβερές πολιτικές εξελίξεις που οδήγησαν και στην αλλαγή του πολιτεύματος.
Αλλαγή που αποδέχτηκε με την ίδια αξιοπρέπεια που δείχνει σήμερα η οικογένειά του απέναντι στην εχθρότητα των μεγαλόψυχων κατά τα άλλα ηγητόρων μας.
Ενδιαφέρον επίσης θα είχε να μας πει κάποιος πως ο τότε μεγάλος αντίπαλος του εθνάρχη Καραμανλή, Κωνσταντίνος Μητσοτάκης ανάμεσα σε τόσα ικανά και προβεβλημένα στελέχη της ΝΔ βρέθηκε σώγαμπρος και αρχηγός της μεγάλης παράταξης.
Μήπως αυτό ήταν το τίμημα της αποστασίας και η αρχή των δεινών που βλέπουμε σήμερα:
Λέτε;
Καλό ταξίδι στον πρώην Βασιλέα και Χρυσό Ολυμπιονίκη μας
Γέρων Σουλπίκιος