Το καλοκαίρι του 1988, ο Χομεϊνί εξέδωσε μια μυστική φετφά που στόχευε ένα ευρύ φάσμα πολιτικών κρατουμένων, ιδίως αριστερών αντιφρονούντων. Ιδρύθηκαν «Επιτροπές Θανάτου», καλώντας τους κρατούμενους έναν προς έναν και υποβάλλοντάς τους σε μια σειρά από γρήγορες ερωτήσεις σχετικά με τη μετάνοια και την αφοσίωσή τους στο καθεστώς. Μέσα σε λίγα λεπτά, θα αποφάσιζαν αν θα τους επέστρεφαν στα κελιά τους ή θα τους έστελναν στην αγχόνη.
Οι οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων και ανεξάρτητοι ερευνητές εκτιμούν ότι ο αριθμός των εκτελεσθέντων ανέρχεται σε χιλιάδες, ενώ στελέχη της αντιπολίτευσης αναφέρουν αριθμούς που φτάνουν έως και τις 30.000 θύματα. Ωστόσο, ο πραγματικός αριθμός παραμένει άγνωστος λόγω του επίσημου απορρήτου και της ταφής πολλών σορών σε μυστικούς ομαδικούς τάφους. Αυτή θεωρείται μια από τις πιο φρικτές πολιτικές σφαγές στη σύγχρονη ιρανική ιστορία και παραμένει ανοιχτή υπόθεση. Οι οικογένειες των θυμάτων και οι οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων συνεχίζουν να απαιτούν την αποκάλυψη των στοιχείων της και τη δίωξη των υπευθύνων.
Η ειρωνεία είναι ότι οι αριστεροί και οι κομμουνιστές ήταν
αυτοί που έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στην ανατροπή του Σάχη το 1979, αλλά οι
ειδικοί που μελέτησαν στενά την ιστορία γνωρίζουν το εξής γεγονός: ο νικητής
μετά την επανάσταση δεν είναι η πλειοψηφία αλλά η πιο οργανωμένη ομάδα.
Αφού ανέλαβε ο Χομεϊνί (υποσχόμενος αρχικά δημοκρατία),
σταδιακά περικύκλωσε όλους τους αριστερούς και κομμουνιστές ακτιβιστές και τους
έβαλε στη φυλακή, μέχρι που το 1988 (λίγο πριν από την 10η επέτειο) αποφάσισε
την «ΤΕΛΙΚΗ ΛΥΣΗ». Ας μην ξεχάσει ποτέ ο κόσμος - δεν μπορείς να εμπιστευτείς
το Ισλάμ! Αλλά μπορείς να εμπιστευτείς ότι πάντα θα υπάρχουν «χρήσιμοι ηλίθιοι»
εκεί έξω.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου