Δύο Σκάνδαλα σε Μία Νύχτα. Περί εκλογικής νοθείας στις εκλογές του 2020

 

Από την δημόσια ομιλία του Προέδρου Τραμπ στις 17 Ιουλίου 2026 δεν προέκυψε ένα σκάνδαλο. Προέκυψαν δύο, και αλληλοεπικαλύπτονται με τρόπο που θα πρέπει να σας ανησυχεί ανεξάρτητα από το ποιον ψηφίσατε.

Σκάνδαλο Ένα: Τα Δίκτυα Επέλεξαν τη Σιωπή

Ένας εν ενεργεία Πρόεδρος ζήτησε prime time για να παρουσιάσει αποδεικτικά στοιχεία στον αμερικανικό λαό. Το ABC και το NBC τον έσπρωξαν σε μια εφαρμογή streaming που κανείς δεν παρακολουθούσε και μετέδιδαν ένα τηλεπαιχνίδι και μια επανάληψη ενός δράματος στη θέση του. Το CNN δεν τον μετέδιδε καθόλου.

Δεν πρόκειται για ένα δίκτυο που αρνείται να μεταδώσει μια ομιλία ή μια πολιτική πρόταση που μεταμφιέζεται σε είδηση. Η ομιλία του Ομπάμα για τη μετανάστευση το 2014 ήταν ο Ομπάμα που έλεγε στη χώρα τι σκόπευε να κάνει στη συνέχεια. Η ομιλία του Μπάιντεν το 2022 ήταν ο Μπάιντεν που χαρακτήριζε τους πολιτικούς του αντιπάλους ως απειλή για τη δημοκρατία. Και τα δύο αυτά ήταν επιχειρήματα. Απόψε ήταν ένας πρόεδρος που παρουσίαζε έγγραφα, διέταζε τις ομοσπονδιακές υπηρεσίες να τα διερευνήσουν και καλούσε το κοινό να διαβάσει το υποκείμενο υλικό μόνο του σε έναν δημόσιο ιστότοπο. Κανένα δίκτυο δεν έχει αρνηθεί ποτέ πριν να μεταδώσει ζωντανά την αποκάλυψη με επίσημα στοιχεία ενός προέδρου. Έχουν αρνηθεί μόνο να μεταδώσουν τη ρητορική του.

Αφαιρέστε την περιστροφή και δείτε τι πραγματικά μετέδωσε αυτή η απόφαση. Τρία από τα έξι μεγάλα δίκτυα αποφάσισαν, με δική τους πρωτοβουλία, ότι ο αμερικανικός λαός δεν πρέπει να βλέπει τον δικό του πρόεδρο να παρουσιάζει αποδεικτικά στοιχεία με τα δικά του λόγια, ζωντανά, χωρίς φιλτράρισμα και χωρίς επεξεργασία. Αποφάσισαν ότι το κοινό εξυπηρετούνταν καλύτερα από μια επιμελημένη περίληψη εκ των υστέρων, γραμμένη από τους ίδιους θεσμούς που είχαν ήδη αποφασίσει τι να σκεφτούν γι' αυτό πριν εξεταστεί ένα ενιαίο έγγραφο. Αυτό δεν είναι ουδέτερη δημοσιογραφία που προστατεύει το κοινό από την παραπληροφόρηση. Αυτό είναι μια χούφτα στελεχών που αποφασίζουν ότι το κοινό δεν μπορεί να εμπιστευτεί να παρακολουθεί και να σκέφτεται μόνο του.

Το Fox το μετέδωσε. Το CBS επέλεξε μια μέση οδό ρεπορτάζ και επαλήθευσης γεγονότων αντί για συσκότιση. Έτσι, αυτό δεν ήταν ομόφωνο. Αλλά αυτό κάνει την απόφαση των άλλων τριών πιο καταδικαστική, όχι λιγότερο, επειδή αποδεικνύει ότι η επιλογή να μην μεταδοθεί ζωντανή κάλυψη δεν αφορούσε ποτέ τη μορφή. Αφορούσε το ποιος μιλούσε και τι έλεγε.

Αναρωτηθείτε ξεκάθαρα τι είδους ίδρυμα αποφασίζει ότι το δικό του κοινό δεν μπορεί να εμπιστευτεί να δει τα αποδεικτικά στοιχεία ενός προέδρου με τα ίδια του τα μάτια. Αυτό δεν είναι ουδέτερος κριτής. Αυτός είναι ένας κομματικός φύλακας που έχει αποφασίσει ποια γεγονότα επιτρέπεται να παρακολουθήσετε σε ζωντανή μετάδωση  και ποια μπορείτε να λάβετε μόνο αφού έχουν συσκευαστεί για εσάς.

Σκάνδαλο Δεύτερο: Τι Υποτίθεται ότι Κρύβει η Κοινότητα Πληροφοριών από τον Πρόεδρό της

Μιλάμε εδώ και χρόνια για μια γραφειοκρατία μέσα στις υπηρεσίες πληροφοριών μας που  βρίσκεται εναντίον  σε αυτόν τον  πρόεδρο και παρεμποδίζει σιωπηρά  την ατζέντα του. Οι αποκαλύψεις απόψε ισχυρίζονται κάτι κατηγορηματικά χειρότερο από το να ακολουθούν αργά μια πολιτική προτίμηση. Ισχυρίζονται ότι αξιωματούχοι εντός αυτών των υπηρεσιών έμαθαν για την μεγάλης κλίμακας παραβίαση δεδομένων Αμερικανών ψηφοφόρων από μια ξένη κυβέρνηση και επέλεξαν να μην ενημερώσουν τον Πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών, να μην ενημερώσουν το Κογκρέσο και να μην ενημερώσουν το κοινό.

Εάν αυτός ο ισχυρισμός ευσταθεί υπό έρευνα, δεν είναι μια ιστορία για γραφειοκρατικές τριβές. Είναι μια ιστορία για μη εκλεγμένους αξιωματούχους που αποφασίζουν ότι ο ίδιος ο αρχηγός της χώρας δεν είχε το δικαίωμα να γνωρίζει ότι η εκλογική υποδομή της χώρας του είχε παραβιαστεί από έναν ξένο αντίπαλο. Δεν υπάρχει καμία εκδοχή αυτής της απόφασης, εάν συνέβη με τον τρόπο που ισχυρίζονται οι αποκαλύψεις απόψε, που να είναι δικαιολογημένη σε μια δημοκρατία. Δεν μπορείτε να αποφασίσετε, μέσα από μια υπηρεσία πληροφοριών, ποιος πρόεδρος επιτρέπεται να γνωρίζει τι έχει κάνει μια ξένη κυβέρνηση στον μηχανισμό της αμερικανικής αυτοδιοίκησης. Αυτή η απόφαση ανήκει στον αμερικανικό λαό, η οποία ασκείται μέσω των αιρετών αξιωματούχων που επιλέγει, όχι σε αξιωματούχους καριέρας που έχουν αυτοδιοριστεί κριτές αυτών που επιτρέπεται να μάθει ο πρόεδρός τους.

. Πρόκειται για έναν ισχυρισμό, που υποστηρίζεται από έγγραφα που η κυβέρνηση λέει ότι δημοσιεύει για έλεγχο, όχι ακόμη ένα ανεξάρτητα κριθέν εύρημα. Η σωστή απάντηση δεν είναι η τυφλή αποδοχή. Πρέπει να διερευνηθεί, να ακολουθηθούν τα στοιχεία και να θεωρηθούν υπεύθυνοι οι άνθρωποι εάν παραβιάστηκε ο νόμος ή προδόθηκε η εμπιστοσύνη του κοινού. Αλλά ένας τόσο σοβαρός ισχυρισμός, ότι οι άνθρωποι που εμπιστεύτηκαν την προστασία των εκλογών αυτής της χώρας, προστάτευσαν αντίθετα τη δική τους κρίση σχετικά με το τι θα έπρεπε να επιτρέπεται να δει ο πρόεδρός τους, αξίζει κάτι περισσότερο από μια απορριπτική παράγραφο θαμμένη κάτω από έναν τίτλο που τον αποκαλεί καταρριφθέν πριν καν ανοιχτούν τα έγγραφα.

Πού μας αφήνει αυτό

Αν συνδυάσουμε τα δύο σκάνδαλα, βλέπουμε το ίδιο ένστικτο να λειτουργεί σε διαφορετικούς θεσμούς. Ένα δίκτυο αποφασίζει ότι δεν μπορεί να εμπιστευτεί το κοινό να παρακολουθήσει τον δικό του πρόεδρο να παρουσιάζει στοιχεία ζωντανά. Μια γραφειοκρατία των μυστικών υπηρεσιών φέρεται να αποφασίζει ότι δεν μπορεί να εμπιστευτεί τον δικό της πρόεδρο να γνωρίζει τι έκανε μια ξένη κυβέρνηση για να θέσει σε κίνδυνο τις αμερικανικές εκλογές. Και στις δύο περιπτώσεις, ένα μη εκλεγμένο ίδρυμα αντικατέστησε τη δική του κρίση με την κρίση του λαού και του προέδρου που εξέλεξε.

Αυτό είναι το μοτίβο που αξίζει να αναφερθεί . Ούτε μια συνωμοσία, ούτε ένας κακός, αλλά ένα ένστικτο που διατρέχει πολλαπλούς θεσμούς ότι το κοινό και οι εκλεγμένοι ηγέτες του δεν μπορούν να εμπιστευτούν την αλήθεια σε πραγματικό χρόνο και πρέπει αντ' αυτού να διαχειρίζονται, να επιμελούνται και να τους λένε τι να σκέφτονται εκ των υστέρων.

Μια δημοκρατία δεν μπορεί να λειτουργήσει με αυτόν τον τρόπο. Η λύση δεν είναι να εμπιστευόμαστε τυφλά οτιδήποτε δημοσιευτεί απόψε. Είναι να απαιτήσουμε να διερευνηθούν και τα δύο σκάνδαλα με την ίδια αυστηρότητα και οι υπεύθυνοι θεσμοί, είτε πρόκειται για ένα ειδησεογραφικό γραφείο δικτύου είτε για μια υπηρεσία πληροφοριών, να λογοδοτήσουν για μια απόφαση που έθεσε τη δική τους κρίση πάνω από το δικαίωμα του κοινού να βλέπει και να γνωρίζει μόνο του.

Έγγραφα: Όλα τα υλικά που αναφέρθηκαν απόψε έχουν δημοσιοποιηθεί από τον Λευκό Οίκο στον ιστότοπό του.

Τι ισχυρίστηκαν στην πραγματικότητα απόψε, συνοπτικά, για όποιον έχασε την ομιλία:

1. Η παραβίαση δεδομένων ψηφοφόρων από την Κίνα. Η κυβέρνηση ισχυρίζεται ότι η Κίνα διεξήγαγε μια επιχείρηση μεγάλης κλίμακας, ξεκινώντας από τον κύκλο του 2020, η οποία απέκτησε περίπου 220 εκατομμύρια αρχεία ψηφοφόρων, συμπεριλαμβανομένων διευθύνσεων, αριθμών τηλεφώνου και άλλων ευαίσθητων πληροφοριών, και ότι μια ειδική ομάδα εργασίας εντός της κυβέρνησης της Κίνας δημιουργήθηκε γύρω από αυτά τα δεδομένα.

2. Μια συγκάλυψη από την κοινότητα των μυστικών υπηρεσιών. Η κυβέρνηση ισχυρίζεται ότι αξιωματούχοι ανακάλυψαν αυτήν την παραβίαση, μαζί με δραστηριότητα hacking και δωροδοκίας που λέγεται ότι άγγιξε 18 πολιτείες, και επέλεξαν να μην ενημερώσουν το Κογκρέσο ή τον Πρόεδρο. Συνδεδεμένοι με αυτό είναι ευρύτεροι ισχυρισμοί που χρονολογούνται από το 2018, συμπεριλαμβανομένης μιας φερόμενης προσπάθειας του ΚΚΚ να συγκεντρώσει πληροφορίες για να επιβάλει παραίτηση ή επανεκλογή σε μπλοκ, διατάραξη των ενδιάμεσων εκλογών του 2019 και των εκλογών του 2020, φερόμενη εμπλοκή της CIA στη στροφή επιχειρηματικών ηγετών εναντίον του προέδρου, φερόμενη δωροδοκία δημοσιογράφων και φερόμενο αρχείο του FBI σχετικά με πλαστογράφηση ψηφοδελτίων. Η CIA, το Υπουργείο Δικαιοσύνης και το ODNI έχουν λάβει εντολή να διερευνήσουν.

3. Τρωτά σημεία στις υποδομές ψηφοφορίας. Πρόσφατα αποχαρακτηρισμένο υλικό αναφέρεται για να υποστηρίξει ότι οι ηλεκτρονικές μηχανές ψηφοφορίας και καταμέτρησης ψήφων είναι αναξιόπιστες και μπορούν να παραβιαστούν, και ότι οι αξιωματούχοι το γνώριζαν, κατονομάζοντας τη Ρωσία, τη Βόρεια Κορέα και την Κίνα ως ικανούς παράγοντες, μαζί με μια έκθεση της CIA που ισχυρίζεται ότι η κυβέρνηση της Βενεζουέλας χρησιμοποίησε μηχανές ψηφοφορίας για να χειραγωγήσει ψηφιακά την καταμέτρηση του 2020 με τρόπο που να μην ανιχνεύεται από τον έλεγχο.

4. Απάτη εγγραφής ψηφοφόρων στο Μίσιγκαν. Έγγραφα του FBI φέρονται να δείχνουν χειραγώγηση των εκλογικών καταλόγων του Μίσιγκαν, συμπεριλαμβανομένης μιας φερόμενης ως υπεύθυνης για την υπογραφή ή την πλαστογράφηση εντύπων εγγραφής, ψηφοδέλτια που συνδέονταν με ανύπαρκτα άτομα και αγορά ψήφων με δωροκάρτες, κάτι που η κυβέρνηση λέει ότι το προηγούμενο Υπουργείο Δικαιοσύνης είχε επιβραδυνθεί. Έχει διαταχθεί νέα έρευνα του FBI και του Υπουργείου Δικαιοσύνης.

5. Εγγραφή ψηφοφόρων μη πολιτών. Η κυβέρνηση αναφέρει έναν αριθμό 278.000 μη πολιτών που είναι επί του παρόντος εγγεγραμμένοι για να ψηφίσουν σε εθνικό επίπεδο, ισχυρίζεται ότι οι πολιτείες με επικεφαλής τους Δημοκρατικούς παρακρατούν καταλόγους που θα έδειχναν ότι ο πραγματικός αριθμός είναι υψηλότερος και υποδεικνύει νεκρούς ψηφοφόρους που εξακολουθούν να είναι ενεργοί σε πολλαπλούς εκλογικούς καταλόγους πολιτειών. Αυτό συνδέεται με μια ανανεωμένη ώθηση για τον νόμο SAVE America και την ταυτότητα ψηφοφόρου.

Η κυβέρνηση έχει δηλώσει ρητά ότι οι αποκαλύψεις αυτές δεν περιλαμβάνουν ισχυρισμό ότι οποιοδήποτε σύνολο ψήφων του 2020 στην πραγματικότητα άλλαξε ή ότι τα μηχανήματα παραβιάστηκαν με τρόπο που άλλαξε ένα αποτέλεσμα. Αυτή η διάκριση είναι μέρος του αρχείου και θα πρέπει να συμπεριληφθεί μαζί με τους παραπάνω ισχυρισμούς.

Σοβαρότατοι  ισχυρισμοί που χρίζουν διερέυνησης . παραπομπή στην δικαιοσύνη και παραδειγματική τιμωρία των εμπλεκομένων.