Την θέση μας γιατί η Αίγινα ήταν η πρώτη πρωτεύουσα της Νεωτέρας Ελλάδος, την έχουμε αναπτύξει στην ανάρτηση μας στις 24 Σεπτεμβρίου 2020. (εδώ).
Η θέση μας ενισχύεται και από τα πρακτικά του Διεθνούς Συμποσίου Ιστορίας που έλαβε χώρα στην Αθήνα και στην Ερμούπολη της Σύρου μεταξύ 26-30 Σεπτεμβρίου 1984.
Συγκεκριμένα για την περίπτωση του Ναυπλίου τα πρακτικά αναφέρουν:
"Ήδη από την Εθνοσυνέλευση της Τροιζήνας (1827) το Ναύπλιο ορίστηκε ως έδρα της Κυβέρνησης , όπου όμως ελάχιστα παραμένει η "Αντικυβερνητική Επιτροπή" (Προσωρινή Κυβέρνηση) και η Βουλή, εξαιτίας των εσωτερικών διαμαχών και της εξέλιξης του επαναστατικού πολέμου. Πρωτεύουσα με την έννοια της πόλης - έδρας της Διοίκησης, γίνεται, στην πράξη, η Αίγινα και παραμένει μέχρι τον Αύγουστο του 1829 (αν και η Κυβέρνηση μεταφέρεται, ενδιάμεσα, και στον Πόρο). Από τα μέσα όμως, του 1828 το υπουργείο των Οικονομικών μεταφέρεται στο Ναύπλιο όπου, προς το τέλος του 1829, έχουν μετακομίσει όλες οι κεντρικές διοικητικές υπηρεσίες, ενώ η σχετική κτιριακή υποδομή είχε ήδη αρχίσει να δημιουργείται εκεί, από τις αρχές του 1828, με πρωτοβουλία του φρουράρχου της πόλης Χάιντεκ.
Παρόλα αυτά φαίνεται ότι και επί Καποδίστρια, ο ορισμός του Ναυπλίου ως πρωτεύουσα του κράτους είχε χαρακτήρα προσωρινό, στο πλαίσιο των προσδοκιών για εδαφική επέκταση του νεοσύστατου κράτους, τις οποίες είχε κιόλας επιδιώξει να πραγματώσει ο Κυβερνήτης. Με το διάταγμα του Όθωνα , της 18/30 Σεπτεμβρίου 1934, πρωτεύουσα ορίζεται η Αθήνα από την 1η Δεκεμβρίου 1834".
Η απόδειξη για την παραίτηση από την ιστορική πραγματικότητα της Αίγινας ως Πρώτη Πρωτεύουσα της Νεωτέρας Ελλάδος (εδώ)
Το πως βλέπουν τα παιδιά των δημοτικών τον Καποδίστρια (εδώ)

