Για όσους εξακολουθούν να επιμένουν στην αλήθεια
Το blog και ο διαχειριστής του σε καμία περίπτωση δεν ευθύνονται για το περιεχόμενο των σχολίων.
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα islam. iran. immigration.. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα islam. iran. immigration.. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τετάρτη 21 Οκτωβρίου 2026

Η Γαλλία τού έδωσε ένα μικρόφωνο. Στη συνέχεια, τού έδωσε ένα αεροπλάνο.

 



Όταν ο Σαντάμ Χουσεΐν έδιωξε τον Χομεϊνί από το Ιράκ τον Οκτώβριο του 1978, ο 76χρονος τότε αγιατολάχ χρειαζόταν κάπου να πάει — και η Γαλλία ήταν, όπως δήλωσε αργότερα ένας Γάλλος μελετητής, το μοναδικό μέρος όπου ένας Ιρανός μπορούσε να εισέλθει χωρίς βίζα ή αντίρρηση. Έφτασε στις 6 Οκτωβρίου και εγκαταστάθηκε σε ένα σπίτι στο Νεφλ-λε-Σατό (Neauphle-le-Château), ένα ήσυχο χωριό έξω από το Παρίσι. Από εκείνο το σπίτι, έχοντας στη διάθεσή του ένα τηλέφωνο και ένα μαγνητόφωνο, οργάνωσε ολόκληρη την ιρανική επανάσταση.

Για σχεδόν τέσσερις μήνες, ο Χομεϊνί ηχογραφούσε κηρύγματα σε κασέτες —οι οποίες μεταφέρονταν λαθραία στο Ιράν κατά χιλιάδες—, έδινε οδηγίες τηλεφωνικά στο δίκτυό του και παραχωρούσε τη μία συνέντευξη μετά την άλλη στον δυτικό Τύπο, που είχε στρατοπεδεύσει έξω από την πόρτα του. Η Γαλλία δεν περιορίστηκε στην παροχή ασύλου: προσέφερε στον ιδρυτή της σημερινής Ισλαμικής Δημοκρατίας ένα παγκόσμιο βήμα και ένα αρχηγείο που προστατευόταν από ισχυρά μέτρα ασφαλείας, ενώ εκείνος σχεδίαζε την ανατροπή μιας συμμαχικής κυβέρνησης.

Και μετά ήρθε η προσβολή που οι Ιρανοί δεν ξέχασαν ποτέ: την 1η Φεβρουαρίου 1979, ο Χομεϊνί επέστρεψε αεροπορικώς στην Τεχεράνη επιβαίνοντας σε ένα ναυλωμένο Boeing 747 της Air France —την πτήση AF 4721—, το οποίο μετέφερε 120 ξένους δημοσιογράφους. Όταν ο Πίτερ Τζένινγκς τον ρώτησε πώς ένιωθε που επέστρεφε μετά από δεκαπέντε χρόνια, εκείνος απάντησε με μία μόνο λέξη: «Τίποτα». Η Γαλλία δεν του προσέφερε απλώς καταφύγιο. Τον μετέφερε, ουσιαστικά, στην εξουσία.

Και η κατάσταση αυτή δεν σταμάτησε ποτέ. Εδώ και σχεδόν πενήντα χρόνια, η Γαλλία δεν είναι απλώς συνένοχη με την Ισλαμική Δημοκρατία — είναι επιχειρηματικός της εταίρος. Συμφωνίες δισεκατομμυρίων δολαρίων της Total για το φυσικό αέριο στο Νότιο Παρς (South Pars). Κοινοπραξίες της Peugeot και της Renault που κυριαρχούν στην ιρανική αγορά αυτοκινήτου — η Peugeot, από μόνη της, πωλούσε πάνω από 450.000 οχήματα ετησίως στο Ιράν, πριν από την επιβολή των κυρώσεων. Περισσότερα από εκατό αεροσκάφη Airbus σε παραγγελία. Συμφωνίες για τρένα, συμφωνίες για πετρέλαιο, αλλεπάλληλες χειραψίες, ενώ την ίδια στιγμή το καθεστώς απαγχόνιζε Ιρανούς από γερανούς και κρατούσε Γάλλους πολίτες ως ομήρους, χρησιμοποιώντας τους ως μέσο πίεσης.

Συνένοχοι στο έγκλημα, για το δικό τους όφελος. Και τώρα, η ιδεολογία που η Γαλλία βοήθησε να εγκαθιδρυθεί, παρελαύνει στους δρόμους του Παρισιού. Σας είχαμε προειδοποιήσει.

Τρίτη 29 Σεπτεμβρίου 2026

RAF FAIRFORD, 28-9-2026

 


Τρία ύποπτα οχήματα εντοπίστηκαν να κατευθύνονται προς μία από τις πιο ευαίσθητες αεροπορικές βάσεις της Βρετανίας.

Κάποιος στο χωριό τηλεφώνησε στην άμεση δράση (αριθμός 999).

Αστυνομικοί με οπλισμό έσπευσαν στο σημείο.

Πέντε άνδρες συνελήφθησαν ως ύποπτοι για αδικήματα βάσει του Νόμου περί Εκρηκτικών Υλών. Στη συνέχεια, συνελήφθησαν εκ νέου ως ύποπτοι για προετοιμασία τρομοκρατικής ενέργειας, βάσει του Άρθρου 5 του Νόμου περί Τρομοκρατίας. Την έρευνα έχει αναλάβει πλέον η Υπηρεσία Αντιμετώπισης της Τρομοκρατίας.

Αποκλείστηκε η περιοχή σε ακτίνα 400 μέτρων.

Ειδικοί του στρατού για την εξουδετέρωση εκρηκτικών μηχανισμών στάλθηκαν για να εξετάσουν τα οχήματα.

Ζητήθηκε από τους κατοίκους 85 νοικοκυριών να εκκενώσουν τα σπίτια τους όσο συνεχιζόταν η έρευνα.

Και εδώ έγκειται το αξιοσημείωτο στοιχείο.

Η επιχείρηση δεν βασίστηκε σε πληροφορίες των υπηρεσιών ασφαλείας. Μια κάτοικος της περιοχής παρατήρησε τα ύποπτα φορτηγάκια και σήμανε συναγερμό. Αρχικά προσπάθησε να επικοινωνήσει με την αστυνομία της αεροπορικής βάσης, αλλά δεν υπήρξε ανταπόκριση, οπότε κάλεσε το 999.

Αυτό εγείρει σοβαρά ερωτήματα.

Διότι η βάση RAF Fairford δεν είναι μια τυχαία στρατιωτική βάση.

Χρησιμοποιείται από αμερικανικά βομβαρδιστικά κατά τη διάρκεια επιχειρήσεων εναντίον του Ιράν.

Και τον Ιούλιο, το Σώμα των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης του Ιράν προειδοποίησε ρητά τη Βρετανία σχετικά με την άδεια χρήσης της βάσης Fairford από αμερικανικά βομβαρδιστικά, δηλώνοντας ότι οι βάσεις που χρησιμοποιούνται για επιθέσεις κατά του Ιράν θα θεωρούνταν νόμιμοι στόχοι.

Δεδομένης αυτής της προειδοποίησης, οι συνθήκες γύρω από αυτές τις συλλήψεις θα εξεταστούν αναπόφευκτα με μεγάλη προσοχή.

Και αυτό δεν είναι το μοναδικό ανησυχητικό περιστατικό ασφαλείας που καλείται να αντιμετωπίσει η Βρετανία.

Μια ξεχωριστή έρευνα αποκάλυψε αυτό το Σαββατοκύριακο ότι ένας πρώην σωματοφύλακας του ηγέτη της Χαμάς, Ισμαήλ Χανίγια, φέρεται να έλαβε άσυλο στη Βρετανία και αργότερα βρετανική υπηκοότητα.

Τα βρετανικά μέσα ενημέρωσης αναφέρονται στο άτομο αυτό ως «Κύριο Χ» λόγω δικαστικής εντολής. Γερμανικά και ισραηλινά δημοσιεύματα τον συνδέουν με τον Mohammed A., τον οποίο η γερμανική εφημερίδα Die Welt έχει ταυτοποιήσει ως γιο του ανώτερου στελέχους της Χαμάς, Basem Naim.

Σύμφωνα με τις αναφορές, ο άνδρας είχε υπηρετήσει στην ομάδα ασφαλείας του Χανίγια και αργότερα εγκαταστάθηκε στην Αγγλία, εργαζόμενος ως σύμβουλος πληροφορικής.

Ζήτησε άσυλο το 2015 και τελικά έλαβε τη βρετανική υπηκοότητα.

Στη συνέχεια, προέκυψαν οι κατηγορίες από τους Γερμανούς εισαγγελείς. Λέγεται ότι ταξίδεψε στο Βερολίνο το 2025, προμηθεύτηκε πέντε πιστόλια και πυρομαχικά και τα μετέφερε σε μια κρυψώνα όπλων στη Βιέννη, στο πλαίσιο προετοιμασιών για επιθέσεις εναντίον εβραϊκών και ισραηλινών στόχων στην Ευρώπη.

Συνελήφθη στο Λονδίνο τον περασμένο Νοέμβριο βάσει γερμανικού εντάλματος και αντιμετωπίζει διαδικασία έκδοσης.

Πώς κατάφερε κάποιος με δημόσια γνωστούς δεσμούς με ανώτατα στελέχη της Χαμάς να περάσει από το βρετανικό σύστημα μετανάστευσης και πολιτογράφησης;

Ας συγκρίνουμε επίσης την προσεκτική στάση που τηρείται σχετικά με τη τρέχουσα έρευνα στο Φέιρφορντ (Fairford) με όσα δήλωσε  το πρωί της 28 9 2026  στην τηλεόραση ο Άντι Μπέρναμ σχετικά με τον Ντάνι Τόμο.

Όταν ρωτήθηκε αν ο Ντάνι ήταν ρατσιστής, ο Μπέρναμ δήλωσε στο BBC ότι «δύσκολα μπορεί να καταλήξει κανείς στο συμπέρασμα» πως ήταν οτιδήποτε άλλο πέρα ​​από ένα άτομο με ρατσιστικές απόψεις, αναγνωρίζοντας παράλληλα ότι δεν είχε διαβάσει όλα όσα είχε πει ο Τόμας ούτε είχε παρακολουθήσει όλες τις πράξεις του.

Όσον αφορά τη βάση RAF Fairford, η Ντάουνινγκ Στριτ τήρησε πολύ διαφορετική στάση.

Στην επίσημη ανακοίνωση αναφερόταν ότι ο Πρωθυπουργός ενημερώνεται διαρκώς και ότι θα ήταν «απρεπές να γίνουν περαιτέρω σχόλια όσο οι έρευνες βρίσκονται σε εξέλιξη».

Φυσικά, μια ενεργή αντιτρομοκρατική έρευνα απαιτεί προσοχή.

Ωστόσο, το κοινό δικαιούται να αναμένει την ίδια προσεκτική στάση κάθε φορά που υπουργοί σχολιάζουν ποινικές διαδικασίες που βρίσκονται σε εξέλιξη και υποθέσεις με πολιτική ευαισθησία.

Και τα σημερινά γεγονότα εγείρουν πολύ μεγαλύτερα ερωτήματα.

Η βάση RAF Fairford είχε ήδη δεχθεί δημόσιες απειλές από τους Φρουρούς της Επανάστασης του Ιράν (IRGC).

Κι όμως, σύμφωνα με τις έως τώρα πληροφορίες, η σημερινή αστυνομική επιχείρηση ξεκίνησε επειδή ένας απλός πολίτης εντόπισε κάτι ύποπτο και ζήτησε βοήθεια.

Πέντε άνδρες τελούν πλέον υπό κράτηση ως ύποπτοι για προετοιμασία τρομοκρατικής ενέργειας.

Δεκάδες νοικοκυριά εκκενώθηκαν.

Ειδικοί πυροτεχνουργοί εξέταζαν τρία οχήματα.

Και αξιωματικοί της αντιτρομοκρατικής υπηρεσίας εργάζονται για να διαπιστώσουν τι ακριβώς συνέβη και γιατί.

Δεν γνωρίζουμε ακόμη τι θα αποκαλύψουν οι έρευνες.

Δεν γνωρίζουμε αν εμπλέκεται το Ιράν.

Δεν γνωρίζουμε αν όντως προετοιμαζόταν επίθεση κατά της βάσης RAF Fairford.

Γνωρίζουμε όμως ότι η Βρετανία είχε δεχθεί ρητή απειλή κατά της βάσης στο Φέιρφορντ.

Γνωρίζουμε ότι πέντε άνδρες έχουν συλληφθεί κοντά στη συγκεκριμένη βάση ως ύποπτοι για προετοιμασία τρομοκρατικής ενέργειας.

Και γνωρίζουμε ότι ο συναγερμός σήμανε επειδή μία πολίτης αντιλήφθηκε ότι κάτι δεν πήγαινε καλά. Όταν ολοκληρωθεί η έρευνα, πρέπει να δοθούν σαφείς απαντήσεις σχετικά με τις πληροφορίες που υπήρχαν, τα μέτρα ασφαλείας που ίσχυαν και το αν υπήρξαν παραλείψεις.

Διότι η προστασία της χώρας αποτελεί ένα από τα βασικότερα καθήκοντα της κυβέρνησης.

Σε ένα τόσο σοβαρό ζήτημα, το βρετανικό κοινό δικαιούται να γνωρίζει τα πραγματικά περιστατικά, να υπάρξει απόδοση ευθυνών και να αποκαλυφθεί η πλήρης εικόνα της υπόθεσης.