Το παραδοσιακό κίτρινο περίπτερο αποτελεί ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα και νοσταλγικά σύμβολα του ελληνικού αστικού τοπίου, το οποίο μεσουράνησε κυρίως τις δεκαετίες του 1950, 1960 και 1970.
Ιστορική Αναδρομή & Χαρακτηριστικά
• Η Προέλευση: Οι ρίζες του ελληνικού περιπτέρου εντοπίζονται στο Ναύπλιο (1828) και αργότερα στην Αθήνα (1911, οδός Πανεπιστημίου) ως μικρά καπνοπωλεία. Μετά τους Βαλκανικούς Πολέμους και τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο, το κράτος παραχωρούσε τις άδειες εκμετάλλευσης αποκλειστικά σε τραυματίες και αναπήρους πολέμου ή πολύτεκνους ως μέτρο κοινωνικής πρόνοιας.
• Η Αρχιτεκτονική του «Κίτρινου» Περιπτέρου: Κατασκευασμένο αρχικά από ξύλο (συνήθως πεύκο), βαφόταν σε χαρακτηριστικό έντονο κίτρινο ή ώχρα χρώμα. Είχε τετράγωνη δομή (περίπου 1,3 x 1,5 μέτρα), διέθετε ξύλινα ανοιγόμενα ρολά-παράθυρα περιμετρικά, ενώ στην οροφή του υπήρχε συχνά μια χαρακτηριστική τέντα.
• Το Κέντρο της Γειτονιάς: Την εποχή εκείνη, το περίπτερο ήταν ο «καθρέφτης» της κοινωνίας. Εκτός από τσιγάρα, εφημερίδες, περιοδικά και καραμέλες, φιλοξενούσε το περίφημο μαύρο τηλέφωνο με τον μετρητή (και αργότερα τα κόκκινα τηλέφωνα). Καθώς τα περισσότερα σπίτια δεν διέθεταν σταθερή γραμμή, το περίπτερο ήταν το μοναδικό σημείο επικοινωνίας και το απόλυτο κοινωνικό σημείο συνάντησης
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου